Wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 14 maja 2020 r., sygn. III SAB/Wr 1224/19

Przewlekłość postępowania

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ireneusz Dukiel Sędziowie: Asesor WSA Marta Pająkiewicz-Kremis (sprawozdawca) Sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków po rozpoznaniu w Wydziale III na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 14 maja 2020 r. sprawy ze skargi Y. M. na przewlekłe prowadzenia postępowania przez Wojewodę D. w przedmiocie wydania zezwolenia na pobyt czasowy i pracę I. umarza postępowanie w zakresie zobowiązania Wojewody D. do rozpoznania wniosku strony skarżącej z dnia 15 września 2016 r.; II. stwierdza przewlekłość Wojewody D. w rozpoznaniu wniosku strony skarżącej z dnia 15 września 2016 r.; III. stwierdza, że przewlekłość, o której mowa w pkt II, miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; IV. przyznaje od Wojewody D. na rzecz strony skarżącej sumę pieniężną w kwocie 2.000 (słownie: dwa tysiące) złotych; V. oddala dalej idącą skargę; VI. zasądza od Wojewody D. na rzecz Y. M. kwotę 597 (słownie: pięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Do wyroku zgłoszono zdanie odrębne.

Uzasadnienie

W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, Y. M. zarzucił Wojewodzie przewlekłość postępowania i bezczynność w rozpoznaniu wniosku z dnia 15 września 2016 r. o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę na terytorium RP.

Formułując zarzuty skargi skarżący wskazał na naruszenie - art. 8 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm., dalej: k.p.a.), art. 12 k.p.a., art. 35 § 1 i § 3 oraz art. 36 § 1 k.p.a. poprzez rażące przekroczenie terminów załatwienia sprawy w postępowaniu administracyjnym.

W rozwinięciu tych zarzutów skarżący podniósł, że wnioskiem z dnia 15 września 2016 r. wystąpił do Wojewody D. o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę na terytorium RP. Podkreślił, że choć odpowiadał na wszystkie wezwania organu, organ prowadził postępowanie przez osiemnaście miesięcy, a wydanie decyzji kończącej to postępowanie poprzedził ponad jedenastomiesięczny okres bezczynności Wojewody D., liczonej od daty ostatniego pisma tego organu. Strona odwołała się do treści art. 35 § 3 k.p.a. podkreślając, że załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. Przedstawiła również definicję stanu bezczynności wyjaśniając, że z bezczynnością organu mamy do czynienia w sytuacji niewydania w terminie decyzji lub postanowienia, względnie, aktu lub czynności wskazanych w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.