Wyrok WSA w Lublinie z dnia 17 czerwca 2020 r., sygn. II SA/Lu 794/19

Pomoc społeczna

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Cylc - Malec (sprawozdawca) Sędziowie Sędzia WSA Marta Laskowska - Pietrzak Sędzia NSA Grażyna Pawlos - Janusz po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 17 czerwca 2020 r. sprawy ze skargi T. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., znak: [...] w przedmiocie zasiłku celowego uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] z dnia [...] r., Nr [...]

Uzasadnienie

Decyzją z dnia [...] r., znak: [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpatrzeniu odwołania T. W. - na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. i art. 107 ust. 4a ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2019 r., poz. 1507, z późn. zm.), dalej jako "u.p.s." utrzymało w mocy decyzję wydaną z upoważnienia Wójta Gminy [...] przez Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] z dnia [...]., Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia z przeznaczeniem na zakup środków pomocniczych i lekarstw, utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.

W obszernym uzasadnieniu Kolegium przedstawiło następujący stan faktyczny i prawny:

We wniosku z dnia [...] r. T. W. domagała się przyznania świadczenia z przeznaczeniem na zakup środków pomocniczych i lekarstw w wysokości [...] zł miesięcznie.

Pismem z dnia [...] r. został wskazany termin wizyty pracowników socjalnych na dzień [...] r. w celu przeprowadzenia aktualizacji wywiadu środowiskowego, mimo to w wyznaczonym dniu nikt nie otworzył drzwi, pomimo doręczenia zawiadomienia w dniu [...] r.

W związku z tym, organ I instancji odmówił przyznania świadczenia ze względu na brak współpracy skarżącej z organem, tj. na podstawie art. 11 ust. 2 u.p.s. i art. 107 ust. 4a u.p.s.

W odwołaniu od decyzji T. W. nazwała decyzję "bublem na szkodę", naruszającym "np. art. 107 ust. 4 u.p.s., patrz II SA/Lu 818/18". Wskazała, że "socjalne" nachodzą - mimo ostatniej wizyty dn. [...] z P. - w celu nękania, zastraszania, itp. zachowań. Od lat nie mają pojęcia o stanie faktycznym: zdrowia, sytuacji mieszkaniowej znanym z urzędu". Stwierdziła, że nie podpisuje się pod działem II z braku zaufania do pracowników socjalnych, którzy nie wpisują stanu faktycznego znanego z urzędu i obserwacji (warunków mieszkaniowych) do działu I. Wpisy do protokołów od lat to fałsz, głupota itp. Stwierdziła, że współdziałanie z organem określa ustawa (art. 107 ust. 4), a nie wrogi socjalny, bez profesjonalizmu, kultury, etyki stosujący razem z SKO, WSA art. 106 ust. 4 obowiązujący naście lat wstecz (pierwszy wniosek)".