Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp. z dnia 2 września 2020 r., sygn. II SA/Go 270/20

Administracyjne postępowanie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Staniszewska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Adam Jutrzenka-Trzebiatowski Sędzia WSA Michał Ruszyński po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 2 września 2020 r. sprawy ze skargi H sp. z o.o. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy sprostowania oczywistej omyłki oddala skargę.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia [...] pażdziernika 2019 r. nr [...] Starosta, na podstawie art. 126 i art. 113 § 1 i § 3 kpa odmówił sprostowania oczywistej omyłki w decyzji Starosty z dnia [...] lipca 2015 r. znak: [...] udzielającej spółce H. sp. z o.o. pozwolenia zintegrowanego, w zakresie zapisu na stronie 22 dotyczącym łącznej ilości odprowadzanych ścieków przemysłowych z wartości Qhmax= 5057,81m3/h na wartość Qhmax = 817,65 m3/h.

W uzasadnieniu organ wskazał, że wnioskiem z dnia [...] listopada 2018 r. spółka H. sp. z o.o. wystąpiła z wnioskiem sprostowanie błędu pisarskiego i rachunkowego w decyzji z dnia z dnia [...] lipca 2015 r. znak: [...] udzielającej spółce H. sp. z o.o. pozwolenia zintegrowanego, w zakresie zapisu na stronie 22 dotyczącym łącznej ilości odprowadzanych ścieków przemysłowych z wartości Qhmax= 5057,81m3/h na wartość Qhmax = 817,65 m3/h. Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2018 r. znak [...] organ odmówił wszczęcia postępowania administracyjnego w żądanym zakresie, następnie postanowieniem z dnia [...] stycznia 2019 r. znak: [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy powyższe postanowienie organu I instancji. Wyrokiem z dnia 12 czerwca 2019 r. sygn. akt II SA/Go 240/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. uchylił w.w. postanowienia organów obydwu instancji. W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, że wniosek strony o sprostowanie błędu pisarskiego i rachunkowego powinien być rozpoznany merytorycznie. Dalej organ przytoczył treść art. 113 § 1 kpa i zauważył, że granicami dopuszczalności sprostowania jest oczywistość omyłek i błędów. Oczywistość omyłki lub błędu może wynikać bądź z natury samej omyłki, bądź też z porównania rozstrzygnięcia z uzasadnieniem lub treścią wniosku.