Komentarz do ustawy Prawo Oświatowe - Art. 122
[Młodociany pracownik] Pojęcie „młodocianego pracownika” zostało zdefiniowane w przepisie art. 190 § 1 k.p. Na tej podstawie młodocianym jest osoba, która ukończyła 15 lat, a nie przekroczyła 18 lat. Zabronione jest zatrudnianie osoby, która nie ukończyła 15 lat, ale od tej zasady istnieją wyjątki.
W wyniku nowelizacji Kodeksu pracy przepisami ustawy zmieniającej z 22 listopada 2018 r., z dniem 1 grudnia 2018 r. do art. 191 k.p. dodane zostały jednostki redakcyjne: § 21–27. Jak wskazano w uzasadnieniu projektu ustawy (Sejm VIII kadencji, druk sejmowy nr 2861), uczeń, który kończy ośmioletnią szkołę podstawową, co do zasady ma skończone 15 lat lub ukończy 15 lat w roku kalendarzowym, w którym skończy tę szkołę. W celu umożliwienia absolwentowi szkoły podstawowej, który w dniu ukończenia tej szkoły nie ukończył jeszcze 15 lat, spełnianie obowiązku nauki poprzez realizowanie przygotowania zawodowego u pracodawcy, jako młodocianemu pracownikowi, dokonano modyfikacji art. 190 i art. 191 k.p. Zgodnie ze znowelizowanymi przepisami, osoba, która ukończyła ośmioletnią szkołę podstawową, niemająca 15 lat, może być zatrudniona na zasadach określonych dla młodocianych pracowników w roku kalendarzowym, w którym kończy 15 lat.
Równocześnie, osoba, która w trakcie nauki w ośmioletniej szkole podstawowej ukończyła 18 lat, może być również zatrudniona na zasadach dla młodocianych pracowników, ale tylko w roku kalendarzowym, w którym kończy szkołę. Ma to znaczenie zwłaszcza dla uczniów z niepełnosprawnościami, którzy dzięki takiemu rozwiązaniu, pomimo ukończonych 18 lat, będą mogli kontynuować kształcenie, realizując przygotowanie zawodowe u pracodawcy jako młodociani pracownicy.
Sposób odbywania przygotowania zawodowego przez młodocianego pracownika określają przepisy działu dziewiątego Kodeksu pracy (art. 190–206 k.p.) oraz przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z 28 maja 1996 r. w sprawie przygotowania zawodowego młodocianych i ich wynagradzania.
