Piroman z Tel Awiwu

Jestem Polką, jestem Palestynką. Kiedy moi polscy pradziadkowie leczyli rany po koszmarze wojny i nazizmu, w naszej rodzinnej wiosce w Palestynie Izraelczycy przeprowadzali pogrom. Ostatecznie w 1960 r. zrównali ją z ziemią, a w jej miejscu wyrosły izraelskie osiedla. Dzisiaj, patrząc na to, co się dzieje w Iranie, Libanie i – nieustannie – w mojej ukochanej Palestynie, nie widzę „operacji wojskowych”. Widzę kolejne wojny rozpętywane przez ludzi, którzy zamienili dyplomację na rakiety i bomby.