zawód: HR-owiec

Blisko wszystkich, daleko od siebie

Praca w dziale HR to nie tylko procesy, dane i projekty, ale przede wszystkim nieustanne funkcjonowanie między ludźmi a biznesem. To właśnie w tej przestrzeni często rodzi się samotność HR-owca. Problem narasta, a jego źródła są głębsze niż tylko samo przeciążenie pracą. Rozwiązanie wymaga zarówno decyzji osobistych, jak i zmian organizacyjnych.

Anna Włudarczyk

Redaktorka magazynu „Personel i Zarządzanie”. Od wielu lat pisze o branży HRM w Polsce.

O swojej samotności HR-owcy rzadko mówią otwarcie - zwykle ukrywają ją pod etykietą profesjonalizmu, odporności i „radzenia sobie”. Jak podkreślają praktycy, to zjawisko nie wynika z braku relacji, lecz z ich szczególnej jakości i odpowiedzialności, jaką niesie ze sobą rola HR-owca w firmie.

Samotność wpisana w rolę

Dział HR funkcjonuje na styku sprzecznych interesów i oczekiwań, a jego zadaniem jest ich łączenie, nie eskalowanie. Oznacza to konieczność ciągłego balansowania. Magdalena Król, doświadczona menedżerka HR, mentorka, coach i trenerka biznesowa uważa, że źródłem przeciążenia w pracy HR-owca nie jest liczba zadań, w dużej mierze wynika ono z samej konstrukcji tej funkcji w organizacji. -