Rachunkowość Budżetowa 10/2002 z 16.05.2002, str. 7
Data publikacji: 03.07.2018
Narodowe rachunki zdrowia jako narzędzie polityki zdrowotnej
W wielu krajach świata stawiane są pytania dotyczące efektywności funkcjonowania systemu ochrony zdrowia. Podstawowym obszarem oceny jest dziedzina finansowania świadczeń zdrowotnych, wielkość i sposób alokacji środków, dziedziny wydatków i sposoby dokonywania płatności za usługi zdrowotne. Działalność gospodarcza realizowana przez podmioty sektora ochrony zdrowia jest ujmowana w tzw. Systemie Rachunków Narodowych (SRN).
PIOTR T. NERLEWSKI
Ze względu jednak na konieczny poziom ogólności SRN, analizy oparte na tym generalnym schemacie wydają się niewystarczające do właściwej obserwacji i oceny systemu ochrony zdrowia. Stąd trend do tworzenia specjalnych metod dokonywania szacunków w zakresie finansów ochrony zdrowia, związanych z wykorzystaniem Systemu Rachunków Zdrowia (SRZ).
SRZ jest zestawem klasyfikacji opisującym takie obszary, jak: źródła finansowania ochrony zdrowia, podmioty działające w ochronie zdrowia, rodzaje świadczeń zdrowotnych. Celem utworzenia SRZ jest uporządkowanie statystyk dotyczących wydatków na ochronę zdrowia i przepływów finansowych w systemie. SRZ jest wspierany przez takie międzynarodowe instytucje, takie jak OECD, EUROSTAT oraz WHO, które upatrują w nim narzędzia dla tworzenia statystyk krajowych w tej dziedzinie, porównywalnych w skali międzynarodowej.
W roku 2000 rozpoczęto prace nad stworzeniem polskiej wersji Narodowych Rachunków Zdrowia, w oparciu o narzędzia wypracowane przez OECD. W tym celu został uruchomiony program, którego zadaniem jest dostosowanie SRZ do warunków polskich oraz obliczenie wydatków na ochronę zdrowia w takim ujęciu za lata 1999 i 2000. Jednym ze spodziewanych wyników programu jest potwierdzenie faktu istnienia wyższych wydatków na tę dziedzinę życia społecznego niż się powszechnie uważa.
