Gmina podatnikiem VAT - ograniczenia w odliczeniu podatku naliczonego

Orzecznictwo NSA zwraca uwagę, że możliwość odliczenia podatku naliczonego od należnego trzeba rozpatrywać w kontekście uprawnienia podatnika. Powstanie tego uprawnienia jest uzależnione od warunków określonych w przepisach ustawy i przepisach wykonawczych. Podatnik musi wykazać, że warunki te spełnił, jeżeli chce skorzystać z odliczenia.

W poprzednim artykule z tego cyklu zostały przedstawione ogólne zasady prowadzenia ewidencji zakupów i podatku naliczonego, a także warunki, jakie należy spełnić, aby móc zrealizować podstawowe uprawnienie podatnika podatku VAT - prawo do pomniejszania podatku należnego o podatek naliczony zapłacony przy nabyciu towarów i usług. Podkreślono także, że prawo do odliczenia podatku naliczonego nie jest prawem bezwzględnie obowiązującym.

Niniejszy artykuł omawia zarówno liczne przepisy ustawy, jak również przepisy wykonawcze wprowadzające ograniczenia w odliczaniu podatku naliczonego.

Obniżenie podatku, zgodnie z art. 25 ust. 1 ustawy o VAT, nie przysługuje przy zakupie:

• towarów lub usług służących do wytworzenia lub odprzedaży towarów bądź świadczenia usług zwolnionych od podatku,

• samochodów osobowych oraz innych samochodów o dopuszczalnej ładowności do 500 kilogramów, z wyjątkiem przypadków, gdy odprzedaż stanowi przedmiot działalności gospodarczej podatnika,

• części składowych zużytych do wytworzenia przez podatnika samochodów, o których mowa w pkt 2, jeżeli samochody te zostały zaliczone przez tego podatnika do środków trwałych,

• towarów i usług, jeżeli wydatki na ich nabycie nie mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, z wyjątkiem przypadków, gdy brak możliwości zaliczenia tych wydatków do kosztów uzyskania przychodów pozostaje w bezpośrednim związku ze zwolnieniem od podatku dochodowego,