Rachunkowość Budżetowa 23/2005 z 01.12.2005 [dodatek: Rachunkowość Budżetowa, str. 8]
Data publikacji: 28.11.2005
Zasady kwalifikowania wydatków do kosztów modernizacji środków trwałych
Liczne pytania Czytelników do redakcji „Rachunkowości Budżetowej” wskazują, że w wielu jednostkach sektora finansów publicznych występują problemy związane z kwalifikacją i ewidencją wydatków na remonty lub ulepszenia i rozbudowę środków trwałych.
WOJCIECH RUP
Uznanie wydatków za remontowe albo za związane z ulepszeniem środków trwałych determinuje ich rozliczenie i sposób ujęcia w księgach rachunkowych jednostki. Wydatki uznane za remontowe są zaliczane do kosztów bieżących działalności jednostki. Natomiast wydatki modernizacyjne, które zalicza się do wydatków na budowę środków trwałych lub nabycia środków trwałych, rejestruje się w księgach rachunkowych i wykazuje w bilansie jako środki trwałe w budowie lub zwiększenie wartości początkowej środków trwałych.
Środki trwałe w budowie według przepisów o rachunkowości
Kryterium podziału kosztów na remonty albo na budowę lub nabycie środków trwałych można wyprowadzić z definicji środków trwałych w budowie oraz środków trwałych, które zawierają przepisy prawne regulujące prowadzenie rachunkowości.
Zgodnie z ustawą o rachunkowości środkami trwałymi w budowie są zaliczane do aktywów trwałych środki trwałe w okresie ich budowy, montażu lub ulepszenia już istniejącego środka trwałego. Jednocześnie art. 3 ust. 1 pkt 15 ustawy stanowi, że przez środki trwałe rozumie się (z zastrzeżeniem inwestycji) rzeczowe aktywa trwałe i zrównane z nimi, o przewidywanym okresie ekonomicznej użyteczności dłuższym niż rok, kompletne, zdatne do użytku i przeznaczone na potrzeby jednostki.
W szczególności do środków trwałych zalicza się:
• nieruchomości - w tym grunty, prawo użytkowania wieczystego gruntu, budowle i budynki, a także będące odrębną własnością lokale, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego oraz spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego,
