Obowiązek terminowego załatwiania spraw przez urzędy

Obowiązek terminowego załatwiania spraw przez urzędy

Termin dwóch miesięcy jest maksymalnym terminem załatwienia każdej sprawy przez organ administracji publicznej. Organ administracji publicznej pozostaje w bezczynności w każdym przypadku niezałatwienia sprawy w tym terminie.

Zgodnie z art. 35 par. 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 ze zm.), organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Sprawy wymagające postępowania wyjaśniającego powinny być załatwione nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowane – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. Powyższe sformułowanie kodeksowe należy rozumieć jako generalną wskazówkę dotyczącą załatwiania wszystkich spraw w postępowaniu administracyjnym w taki sposób, by nie tylko dochować terminów zakreślonych w kodeksie, ale by w miarę możliwości sprawy załatwiać w terminach krótszych niż wyznaczone. W rzeczywistości jednak działania organów administracji publicznej pod tym względem pozostawiają wiele do życzenia, co potwierdzają błędy w obliczaniu terminów przez urzędników, toczące się miesiącami postępowania administracyjne, a w skrajnych przypadkach bezczynność organów administracji publicznej.

Sprawy załatwiamy niezwłocznie

Stwierdzenie, że organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki, jest realizacją ogólnej zasady postępowania administracyjnego wyrażonej w art. 12 par. 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. Mówi ona, że organy administracji publicznej powinny działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia. Sprawy, które nie wymagają zbierania dowodów, informacji lub wyjaśnień, powinny być załatwione niezwłocznie.

Pojęcie rodzaju spraw, które powinny być załatwiane niezwłocznie, definiuje art. 35 par. 2 Kodeksu postępowania administracyjnego. Według niego, niezwłocznie powinny być załatwiane sprawy, które mogą być rozpatrzone na podstawie dowodów przedstawionych przez stronę łącznie z żądaniem wszczęcia postępowania lub na podstawie faktów i dowodów powszechnie znanych z urzędu organowi, przed którym toczy się postępowanie, bądź możliwych do ustalenia na podstawie danych, którymi rozporządza ten organ.