Seminaria - Konferencje

Do udziału w spotkaniu zaproszono przedstawicieli miast, które - zdaniem organizatorów - pełnią szerszą niż tylko lokalnie rolę i którym historia kazała przekazywać kolejnym pokoleniom pewne przesłanie. To również miasta, w których istnieje lub zdarzyło się coś, co kładzie się długim cieniem na kolejne stulecia, co dominuje w życiu całego miasta, ale i pojedynczego mieszkańca. To wreszcie te ośrodki, które funkcjonują w blasku czegoś.

O szczególności swoich miast podczas konferencji mówili prezydenci i burmistrzowie Oświęcimia, Warszawy, Gdańska, Gołdapi, Częstochowy, Lublina, Sopotu, Katowic i Krakowa, a także Hannoweru. Podkreślali, że taka szczególność, to dodatkowe obowiązki, problemy, koszty. Tymczasem państwo polskie nie ma na razie niczego, co można by nazwać polityką miejską. W prawodawstwie nie uwzględnia się szczególnych problemów dużych aglomeracji, miast leżących na terenach przemysłowych, miast peryferyjnych. Tymczasem w Europie od kilku lat obserwuje się wzmożone zainteresowanie tą tematyką. Słusznie zauważa się, że w miastach koncentrują się najtrudniejsze problemy społeczne, w miastach rodzą się dysproporcje, ale też miasta są motorami rozwoju całych państw. Dziś już często, mówiąc „miasto”, myśli się „region”. Dlatego trwa europejska dyskusja na temat rozdziału rzeczywistych kompetencji między te dwie struktury.