Gazeta Samorządu i Administracji 9/2006 z 01.05.2006, str. 33
Data publikacji: 02.07.2018
studium przypadku - LUBLIN
Zaangażowanie mieszkańców jest gwarancją powodzenia rewitalizacji
Społeczność lokalna, nawet nękana problemem bezrobocia i innymi patologiami społecznymi, nie jest przedmiotem działań rewitalizacyjnych, lecz partnerem dla nich, a istniejąca zabudowa nie jest przeszkodą, a zasobem, który należy odnowić i wykorzystać.
Takie podejście przyświecało twórcom lubelskiego programu rewitalizacji uznanego na Konferencji UNCHS „HABITAT II” za „najlepszą praktykę” związaną z poprawą warunków życia w Istambule w 1996 roku. Przedsięwzięcie zostało docenione za znaczące podniesienie standardu życia mieszkańców dzielnic zdegradowanych.
Program rewitalizacji
Lubelska rewitalizacja, prowadzona w mieście pod różnymi nazwami już od 1991 roku, obejmuje bowiem nie tylko obszary decydujące o żywotności i rozwoju (Stare Miasto, rejon dworców) lub tereny opuszczone przez wojsko i duży przemysł, ale również te dzielnice mieszkalne, które są dotknięte szczególnymi problemami społecznymi.
POTRZEBUJESZ POMOCY?