Lokalne inicjatywy powinny wspomóc osiąganie celów ekoenergetycznych
Do 2020 r. państwa członkowskie Unii Europejskiej muszą o co najmniej 20 proc. zmniejszyć emisję gazów cieplarnianych. Odsetek wykorzystywania tzw. zielonej energii powinien z kolei wzrosnąć do 20 proc. Ponadto o 20 proc. ograniczone ma zostać zużycie energii w porównaniu z ubiegłorocznymi prognozami na 2020 r. Osiągnięcie tych celów nie będzie możliwe bez zaangażowania nie tylko lokalnych władz, ale i całej społeczności.
Taka ścieżka ekologicznego rozwoju dla energetyki i branży paliwowej została nakreślona przez Radę Europy w marcu 2007 r. Szybko zyskała miano pakietu ekoenergetycznego 3 × 20 proc. Zamierzenia Unii Europejskiej (UE) dotyczące całej Wspólnoty w różnym stopniu przypadną do realizacji poszczególnym krajom.
Pięć unijnych dokumentów
Nie ma jeszcze gotowej recepty na to, jak zrealizować ambitne plany Rady Europy. Trwają dyskusje nad odpowiednimi mechanizmami, których wdrażanie pozwoliłoby w 2020 r. osiągnąć zamierzone cele. Również Polska bierze aktywny udział w pracach nad ostatecznym kształtem stosownych dokumentów unijnych. Ich projekty tworzące tzw. pakiet energetyczno-klimatyczny zostały zaprezentowane przez Komisję Europejską w styczniu br. Są to: dyrektywa ramowa dotycząca promocji wykorzystania odnawialnych źródeł energii, decyzja w sprawie ograniczenia emisji gazów cieplarnianych do 2020 r., nowelizacja dyrektywy 2003/87/WE w sprawie udoskonalenia i rozszerzenia systemu handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych, dyrektywa w sprawie geologicznego magazynowania dwutlenku węgla oraz wytyczne w zakresie udzielania przez państwo pomocy publicznej przeznaczonej na ochronę środowiska.


