Komentarz do KPA 2020 - Art. 7

1

[Zasada prawdy obiektywnej - zakres] Organy administracji publicznej, w toku postępowania administracyjnego muszą stać na straży praworządności. W związku z powyższym mają obowiązek:

● z urzędu lub

● na wniosek stron

podejmować wszelkie czynności, które są niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy.

Przy okazji tego działania organy administracji publicznej muszą mieć na względzie interes społeczny oraz słuszny interes obywateli.

Otwartym zagadnieniem jest to, jak w praktyce należałoby interpretować niniejszą zasadę. Dotyczy to zwłaszcza sposobu gromadzenia i weryfikacji przez organy administracji publicznej materiału dowodowego. Ma to różne wymiary. Poszczególne postępowania wymagają zróżnicowanej aktywności dowodowej poszczególnych organów. Na tym tle często może pojawiać się dylemat odnośnie do tego, jak daleko idąca powinna być ich aktywność i gdzie postawić granicę (dzięki czemu możliwe będzie nieuwzględnianie niektórych dowodów).

Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 4 sierpnia 2017 r. (I OSK 1607/16) uznał, że:

NSA

(...) żaden organ prowadzący postępowanie nie ma obowiązku przeprowadzenia wszystkich dowodów wnioskowanych przez stronę. Nie może on pominąć jedynie wskazywanych środków dowodowych, gdy nie zostały wyjaśnione sporne fakty mające znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. Tylko nieustalenie okoliczności mających takie znaczenie dla sprawy można uznawać za naruszenie reguł procedowania, które mogłyby mieć wpływ na treść ustaleń faktycznych, a w konsekwencji na treść orzeczenia kończącego postępowanie w danej sprawie.