Wyrok WSA w Gdańsku z dnia 31 stycznia 2024 r., sygn. III SA/Gd 253/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janina Guść, Sędziowie: Sędzia WSA Jolanta Sudoł, Asesor WSA Maja Pietrasik (spr.), Protokolant: Referent Dagmara Szymańska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 stycznia 2024 r. sprawy ze skargi Powiatu na decyzję Zarządu Województwa Pomorskiego stanowiącą załącznik do uchwały Zarządu Województwa Pomorskiego z dnia 23 lutego 2023 r., nr 191/431/23 w przedmiocie odmowy udzielenia ulgi w postaci umorzenia należności z tytułu zwrotu dofinansowania projektu oddala skargę.

Uzasadnienie

Zaskarżoną decyzją (stanowiącą załącznik do uchwały organu z dnia 23 lutego 2023 r. nr 191/431/23) Zarząd Województw Pomorskiego po ponownym rozpatrzeniu sprawy, utrzymał w mocy własną decyzję (stanowiącą załącznik do uchwały organu z dnia 29 września 2023 r. nr 952/390/22) o odmowie udzielenia Powiatowi P. ulgi polegającej na umorzeniu w całości oraz na umorzeniu w części należności z tytułu zwrotu dofinansowania projektu.

Z akt sprawy wynikają następujące okoliczności faktyczne i prawne.

Wnioskiem z dnia 22 czerwca 2022 r. Powiat P. wystąpił do Zarządu Województwa Pomorskiego o umorzenie w całości kwoty 90 102,39 zł, to jest kwoty orzeczonego wobec strony odrębną decyzją zwrotu dofinansowania projektu. Projekt dotyczył aktywizacji zawodowej osób bezrobotnych i był współfinansowany ze środków unijnych. Powiat P. realizował projekt z partnerem – fundacją P..

Jako podstawę wniosku wskazano art. 64 ust. 1 pkt 2 lit a ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (t.j.: Dz. U. z 2022 r., poz. 1634 ze zm., dalej jako "u.f.p."). Wskazany przepis dopuszcza możliwość umorzenia należności publicznoprawnych na wniosek zobowiązanego z uwagi na interes publiczny lub ważny interes zobowiązanego.

We wniosku opisano przebieg postępowania prowadzonego przez Zarząd Województwa Pomorskiego w przedmiocie zwrotu dofinansowania projektu. Podkreślono, że podstawą do podjęcia decyzji w tym przedmiocie było zakwestionowanie zakupu wyposażenia i środków trwałych dla stażu trwającego od 2 do 6 miesięcy. Według kontrolujących, wydatki poniesione na zakup określonych narzędzi dotyczyły w istocie środków trwałych. Nie były niezbędne do zorganizowania stażu i nie były kwalifikowalne. Powiat P. zaznaczył, że ma odmienne zdanie w tej kwestii. Nie zostało ono jednak uwzględnione w postępowaniu toczącym się w przedmiocie zwrotu dofinansowania. W Argumentacja ta została podniesiona ponownie we wniosku o umorzenie w celu wykazania, że beneficjent dokonywał prawidłowej, uzasadnionej i celowej refundacji wyposażenia pracy stażystów, wobec czego nie było podstaw do zakwestionowania kwalifikowalności wydatków oraz do wydania decyzji nakazującej zwrot dofinansowania projektu.