Wyrok NSA z dnia 21 lutego 2023 r., sygn. III OSK 1888/21
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Przemysław Szustakiewicz Sędziowie Sędzia NSA Mirosław Wincenciak Sędzia del. WSA Kazimierz Bandarzewski (spr.) po rozpoznaniu w dniu 21 lutego 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Dyrektora Zarządu Zlewni w P. Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 16 kwietnia 2019 r. sygn. akt II SA/Rz 1426/18 w sprawie ze skargi Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe Nadleśnictwo L. na decyzję Dyrektora Zarządu Zlewni w P. Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z dnia 22 października 2018 r. nr RZ.ZUO.3.470.417/65.OZ.2018.ASz-184 w przedmiocie ustalenia opłaty zmiennej za pobór wód powierzchniowych I. oddala skargę kasacyjną, II. zasądza od Dyrektora Zarządu Zlewni w P. Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie na rzecz Skarbu Państwa - Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe Nadleśnictwo L. kwotę 900 (dziewięćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wyrokiem z dnia 16 kwietnia 2019 r. sygn. akt II SA/Rz 1426/18, po rozpoznaniu skargi Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe Nadleśnictwo L. (dalej jako Nadleśnictwo L.), uchylił zaskarżoną decyzję Dyrektora Zarządu Zlewni Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie w P. (dalej jako Dyrektor Zarządu Zlewni) z dnia 22 października 2018 r. nr RZ.ZUO.3.470.417/65.OZ.2018.ASz-184 określającą Nadleśnictwu L. wysokość opłaty zmiennej za pobór wód powierzchniowych do napełnienia zbiorników retencyjnych w miejscowości O. za I kwartał 2018 r. w wysokości 5603 zł.
W uzasadnieniu orzeczenia Sąd pierwszej instancji wskazał, że Nadleśnictwo L. w reklamacji od informacji Dyrektora Zarządu Zlewni z dnia 28 sierpnia 20218 r. ustalającej wysokość ww. opłaty zmiennej wyjaśniło, że dwa zbiorniki małej retencji w O. zrealizowane zostały na podstawie pozwolenia wodnoprawnego z dnia 15 czerwca 2012 r. wydanego przez Starostę L. i służą one przede wszystkim celom przeciwpowodziowym. Ich konstrukcja powoduje, że są to tzw. suche zbiorniki, przez które normalnie przepływa woda w potoku. Zbiorniki te potencjalnie mogą zostać napełnione wyłącznie przy wystąpieniu deszczu o prawdopodobieństwie przekraczającym 50%. W zwykłym toku eksploatacji nie dochodzi zatem do poboru wód z potoku, a może on wystąpić jedynie incydentalnie. W związku z powyższym, w ocenie Nadleśnictwa L. powstają wątpliwości, czy w realiach opisywanej sprawy nie zachodzi pobór zwrotny wody w rozumieniu art. 16 pkt 40 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (Dz.U. z 2018 r. poz. 2268 z późn. zm.) zwanej dalej P.w., względnie przerzut wody zdefiniowany w art. 16 pkt 45 tej ustawy, które w myśl art. 273 ust. 3 P.w. nie podlegają opłatom. Dla oceny legalności ustalonej opłaty istotny jest również fakt, że Nadleśnictwo budując i utrzymując dwa zbiorniki retencyjne realizuje obowiązki w zakresie ochrony przeciwpowodziowej, ustawowo przypisane Wodom Polskim.
