Wyrok WSA w Krakowie z dnia 17 lipca 2024 r., sygn. II SA/Kr 724/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sebastian Pietrzyk Sędziowie: WSA Joanna Człowiekowska (spr.) WSA Magda Froncisz Protokolant: sekretarz sądowy Anna Frasik-Mazurek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 lipca 2024 r. sprawy ze skargi K. K. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 14 marca 2024 r. znak: WI-I.7840.16.11.2023.SM w przedmiocie wniesienia sprzeciwu oddala skargę.

Uzasadnienie

W dniu 23 września 2021 r. do Starosty Nowotarskiego wpłynęło zgłoszenie K. K. – [...] (inwestor) dotyczące zamiaru realizacji budynku rekreacji indywidualnej na działkach nr [...], nr [...], nr [...] i nr [...] położonych w miejscowości K., w gminie N. T..

Postanowieniem z dnia 12 października 2021 r. wydanym na podstawie m.in. art. 30 ust. 5c ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2020 r., poz. 1333 z późn. zm., dalej P.b.) Starosta Nowotarski nałożył na inwestora obowiązek uzupełnienia wskazanych w nim braków w zgłoszeniu.

K. K. – [...] odpowiedziała na wezwanie pismem z dnia 19 października 2021 r.

Decyzją z dnia 10 listopada 2021 r. znak: BA.6743.1676.2021.MR, działając na podstawie art. 30 ust. 6 pkt 4, w związku z art. 80 ust. 1, art. 81 ust. 1 pkt 2 i art. 82 ust. 2 P.b. oraz art. 104 kpa Starosta Nowotarski wniósł sprzeciw do zgłoszonego przez K. K. zamiaru wykonania budynku rekreacji indywidualnej na dz. ewid. nr [...], [...], [...], [...] w K.

W uzasadnieniu decyzji organ podał, że zgłaszane roboty zostały już rozpoczęte, co potwierdza także pismo Inwestora z dnia 5 listopada 2021 r.

Od powyższej decyzji odwołanie złożyła K. K..

Decyzją z dnia 19 sierpnia 2022 r. nr WI-I.7840.16.91.2021.GT Wojewoda Małopolski utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

Wyrokiem z dnia 29 listopada 2022 r. sygn. akt II SA/Kr 1195/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uchylił ww. decyzję Wojewody Małopolskiego.

Sąd wskazał, że organ II instancji winien skontrolować czy w sprawie zachodził obowiązek uzupełnienia zgłoszenia – czy szeroko rozumiane przepisy prawa budowlanego stanowiły podstawę by przerwać bieg milczącego załatwienia sprawy administracyjnej przez organ I instancji. Postanowienia, na które nie przysługuje zażalenie można bowiem skarżyć jedynie w odwołaniu od decyzji. Organ winien był zbadać, czy wezwanie przerwało bieg terminu, po którym można było legalnie roboty budowlane realizować.