Postanowienie WSA w Łodzi z dnia 26 marca 2025 r., sygn. II SA/Łd 117/25
Dnia 26 marca 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jarosław Czerw po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2025 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. Ł. na postanowienie Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi z dnia 22 stycznia 2025 roku nr 9/I/2025 w przedmiocie odmowy wyznaczenia terminu do załatwienia sprawy dotyczącej wszczęcia postępowania naprawczego "przepustu" postanawia: odrzucić skargę kasacyjną. dc
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 12 marca 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę J. Ł. na postanowienie Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi z dnia 22 stycznia 2025 roku nr 9/I/2025 w przedmiocie odmowy wyznaczenia terminu do załatwienia sprawy dotyczącej wszczęcia postępowania naprawczego "przepustu", z uwagi na jej niedopuszczalność. Odpis postanowienia z uzasadnieniem doręczono skarżącemu dnia 18 marca 2025 r. wraz z pouczeniem o treści art. 175 § 1 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2024 r., poz. 935 ze zm.) - dalej: "p.p.s.a." ustanawiającego tzw. przymus adwokacko-radcowski w sporządzeniu skargi kasacyjnej, a także o skutku niedochowania tego wymogu.
W dniu 18 marca 2025 r. skarżący wniósł do Sądu pismo, które Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału II z dnia 19 marca 2025 r. potraktowano jako skargę kasacyjną od powyższego postanowienia, sporządzaną i podpisaną osobiście przez skarżącego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył co następuje.
Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.) (dalej: p.p.s.a.) od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4, art. 161 § 1 oraz art. 220 § 3, przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Natomiast zgodnie z art. 175 § 1 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2-3. Na mocy art. 175 § 2 p.p.s.a. przepisu § 1 tego artykułu nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Ponadto, zgodnie z art. 175 § 2a p.p.s.a. przepisu art. 175 § 1 p.p.s.a. nie stosuje się także wtedy, gdy stroną postępowania jest Prezes Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, a także wówczas, gdy czynności w postępowaniu za organy administracji rządowej, państwowe jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej lub Skarb Państwa podejmowane są przez Prokuratorię Generalną Rzeczypospolitej Polskiej. Nadto, zgodnie z art. 175 § 3 p.p.s.a. skarga kasacyjna może być sporządzona przez doradcę podatkowego - w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami, albo przez rzecznika patentowego - w sprawach własności przemysłowej.
Z przytoczonych przepisów wynika, że skarga kasacyjna jest sformalizowanym środkiem prawnym, którego sporządzenie obwarowane zostało przez ustawodawcę przymusem adwokacko – radcowskim. Ze względu bowiem na konstrukcję podstaw kasacyjnych, określonych w art. 174 p.p.s.a., sporządzenie skargi kasacyjnej wymaga fachowej wiedzy prawniczej co do zagadnień jurydycznych oraz uzasadnienia podnoszonych zarzutów.
Wojewódzki sąd administracyjny dokonuje badania skargi kasacyjnej pod względem spełnienia ustawowych wymagań formalnych i w razie stwierdzenia braków wzywa wnoszącego o ich usunięcie w zakreślonym terminie pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Jednak brak w postaci niezrealizowania przymusu adwokacko – radcowskiego przy sporządzeniu skargi kasacyjnej nie podlega uzupełnieniu. Przepisy p.p.s.a. obligują bowiem sąd jedynie do wezwania o uzupełnienie braków skargi kasacyjnej dotyczących wymagań określonych w art. 176 p.p.s.a., innych niż przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienia (art. 177a p.p.s.a.). Pozostałe wymogi, w tym realizacja przymusu adwokacko-radcowskiego, nie podlegają uzupełnieniu.
Stosownie natomiast do art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
W niniejszej sprawie skarżący pismem z dnia 18 marca 2025 r. wniósł "zażalenie na postanowienie sygn. akt II SA/Łd 117/25". Z akt sprawy wynika, że skarżący przy doręczeniu odpisu postanowienia z dnia 12 marca 2025 r. o odrzuceniu skargi, został prawidłowo pouczony o sposobie i trybie zaskarżenia tego postanowienia w drodze wniesienia skargi kasacyjnej, która powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego (punkt 1 i 2 pouczenia, k. 35). Z pominięciem treści otrzymanego pouczenia, pismem z 18 marca 2025 r. skarżący wniósł środek odwoławczy od postanowienia nazwany przez niego "zażalenie", który Wojewódzki Sąd Administracyjny potraktował jako skargę kasacyjną.
Skarga kasacyjna wniesiona w niniejszej sprawie została sporządzona i podpisana przez skarżącego. Oznacza to, że skargę kasacyjną sporządzono osobiście - wbrew wymogom art. 175 § 1 p.p.s.a. Przy tym wyjaśnić należy, że z treści skargi kasacyjnej i z akt sprawy nie wynika, aby skarżący był adwokatem lub radcą prawnym, czego wymaga art. 175 § 1 p.p.s.a., lub by należał do kręgu osób wskazanych w art. 175 § 2 i 2a p.p.s.a., tj. uprawnionych do osobistego sporządzenia tego środka zaskarżenia. Tego rodzaju wadliwość kwalifikowanego pisma procesowego jakim jest skarga kasacyjna ma charakter nieusuwalny i nie podlega uzupełnieniu w następstwie wezwania do jej usunięcia w zakreślonym terminie.
Z tych względów należało uznać, że skarga kasacyjna wniesiona przez skarżącego w niniejszej sprawie – jako sporządzona z uchybieniem art. 175 § 1 p.p.s.a. – jest niedopuszczalna.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
na podstawie art. 178 w zw. z art. 175 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.
dc
POTRZEBUJESZ POMOCY?