Wyrok NSA z dnia 16 lipca 2024 r., sygn. II OSK 1248/23
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Roman Ciąglewicz Sędziowie: sędzia NSA Paweł Miładowski sędzia del. WSA Piotr Broda (spr.) po rozpoznaniu w dniu 16 lipca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej W. [...][...] we W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 listopada 2022 r. sygn. akt VII SA/Wa 1391/22 w sprawie ze skargi W. [...] [...] we W. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 6 maja 2022 r. znak: DON.7100.44.2022.KAL w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji oddala skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 18 listopada 2022 r., sygn. akt VII SA/Wa 1391/22, oddalił skargę Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w [...] (dalej: Wspólnota) na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej: GINB) z dnia 6 maja 2022 r. znak: DON.7100.44.2022.KAL w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji.
Wyrok zapadł w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy.
Dolnośląski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej: WINB) decyzją z dnia 17 lutego 2022 r., na podstawie art. 157 § 1 oraz art. 158 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2021 r. poz. 735 ze zm.), dalej: k.p.a., po rozpatrzeniu wniosku Wspólnoty, o stwierdzenie nieważności decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] (dalej: PINB) z dnia 21 września 2020 r. nr 1933/2020, nakazującej Wspólnocie usunięcie zagrożenia wynikającego z nieprawidłowości nawierzchni rampy zjazdowej do garażu podziemnego budynku przy ul. [...] w [...], poprzez wykonanie antypoślizgowego wykończenia nawierzchni rampy zjazdowej, karbowania nawierzchni - odmówił stwierdzenia nieważności ww. decyzji PINB.
W uzasadnieniu wskazano, iż decyzja organu powiatowego wydana została na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2021 r. poz. 735 ze zm.), dalej: p.b. Celem powyższego przepisu jest doprowadzenie do zapewnienia bezpiecznego stanu technicznego obiektów budowlanych oraz ich użytkowanie w sposób niezagrażający wskazanym w ustawie dobrom chronionym. Argumentując zasadność stwierdzenia nieważności przedmiotowej decyzji, wnioskodawca wskazywał, że decyzja została wydana z rażącym naruszeniem prawa (art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.), została skierowana do osoby niebędącej stroną (art. 156 § 1 pkt 4 k p a.), a także była niewykonalna w dniu jej wydania i jej niewykonalność miała charakter trwały (art. 156 § 1 pkt 5 k.p.a.). Wskazano też, że w sprawie powinien być zastosowany tryb z art. 50 – 51p.b., a nie art. 66 p.b., który odnosi się do nieprawidłowości powstałych w trakcie użytkowania obiektu. Wnioskodawca podnosił, że wykonanie karbowania nawierzchni żywicznej doprowadzi do jej trwałego zniszczenia i zwiększenia zagrożenia dla użytkowników ruchu.
