Wyrok SN z dnia 2 kwietnia 2025 r., sygn. I USKP 143/24
Artykuł 17 ust. 1 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa należy wykładać prokonstytucyjnie w ten sposób, że pojęcie „wykonywania pracy zarobkowej” obejmuje wyłącznie aktywność o względnie stałym lub regularnym charakterze, nie zaś jednorazową i incydentalną działalność ubezpieczonego. Sporadyczna, epizodyczna aktywność zarobkowa, niesprzeczna z celem pobierania świadczenia rehabilitacyjnego, jakim jest powrót do zdolności do pracy, nie pozbawia prawa do tego świadczenia z mocy art. 17 ust. 1 tej ustawy.
Teza AI
Istota problemu
Sprawa dotyczyła utraty prawa do świadczenia rehabilitacyjnego w związku z wykonaniem przez ubezpieczonego jednorazowego kursu jako kierowca w trakcie pobierania tego świadczenia. Problem prawny koncentrował się na wykładni pojęcia „wykonywania pracy zarobkowej” w rozumieniu art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa oraz na dopuszczalności stosowania prokonstytucyjnej wykładni wyłączającej z zakresu tego przepisu aktywność o jednorazowym i incydentalnym charakterze.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy oddalił skargę kasacyjną organu rentowego, przyjmując prokonstytucyjną wykładnię art. 17 ust. 1 ustawy zasiłkowej. Sąd uznał, że jednorazowa, incydentalna aktywność zarobkowa (jeden kurs jako kierowca) nie spełnia przesłanki „wykonywania pracy zarobkowej” w rozumieniu tego przepisu, który swym zakresem obejmuje wyłącznie działalność zarobkową o względnie stałym lub regularnym charakterze, nie zaś aktywność epizodyczną i sporadyczną, niemającą wpływu na zdolność do pracy.
POTRZEBUJESZ POMOCY?