Wyrok NSA z dnia 23 lutego 2024 r., sygn. I FSK 741/20

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Sylwester Golec, Sędzia NSA Arkadiusz Cudak, Sędzia WSA del. Dominik Mączyński (sprawozdawca), Protokolant Szymon Czerwiński, po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2024 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 4 grudnia 2019 r., sygn. akt I SA/Łd 516/19 w sprawie ze skargi Ż. sp. z o.o. z siedzibą w Z. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 14 maja 2019 r. nr UNP: 1001-19-049226 1001-IOV1.4103.123.2018.7U25.SB w przedmiocie podatku od towarów i usług za kwiecień 2016 r. 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi na rzecz Ż. sp. z o.o. z siedzibą w Z. kwotę 8.100 (osiem tysięcy sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Uzasadnienie

1. Skarga kasacyjna.

1.1. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Łodzi, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, pismem z dnia 7 lutego 2020 r., wniósł skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 4 grudnia 2019 r., I SA/Łd 516/19. Wyrokiem tym Sąd uchylił decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 14 maja 2019 r. nr UNP: 1001-19-049226 1001-IOV1.4103.123.2018.7.U25.SB w przedmiocie podatku od towarów i usług za kwiecień 2016 r.

1.2. Wyrok Sądu pierwszej instancji zaskarżono w całości, zarzucając mu naruszenie:

1. prawa materialnego, co miało wpływ na wynik sprawy, poprzez:

a) niezastosowanie art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. c ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (j.t. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.; dalej: ustawa o PTU) w wyniku uznania, że organy podatkowe nie wykazały sztuczności transakcji i jej zawarcia w celu nadużycia prawa w postaci uzyskania zwrotu podatku VAT w kwocie 238,668,70 zł w związku z nabyciem w dniu 7 kwietnia 2016 r. nieruchomości położonych w M. - podczas gdy ustalone przez organy podatkowe fakty uzasadniają zastosowanie art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. c ustawy o PTU, bowiem zakwestionowana transakcja miała na celu głównie uzyskanie korzyści podatkowej w postaci znacznego zwiększenia kwoty zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym poprzez sztuczne wykreowanie podatku naliczonego.