Interpretacja indywidualna z dnia 26 listopada 2025 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0113-KDIPT2-2.4011.824.2025.1.MK

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

2 września 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 2 września 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawczyni zawarła z … z siedzibą w … (dalej: „Bank”) ugodę dnia 29 lipca 2025 r. Bank i Wnioskodawczynię łączyła umowa kredytu mieszkaniowego nr … z dnia 11 października 2004 r. (dalej: „Umowa”). Bank stanowi podmiot, którego działalność podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów.

Pomiędzy Wnioskodawczynią, a Bankiem powstał spór dotyczący skuteczności poszczególnych postanowień umownych i całej Umowy (oraz jej ważności), który zawisł w sprawie o sygn. akt … o ustalenie i zapłatę, toczącej się przed Sądem Okręgowym w …, z powództwa wzajemnego między Wnioskodawczynią i Bankiem. W celu polubownego zakończenia sporu i uchylenia stanu niepewności co do roszczeń wynikających z Umowy, Wnioskodawczyni podjęła mediacje z bankiem, w celu podpisania ugody dotyczącej umorzenia wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, denominowanego do franków szwajcarskich w kwocie 88 020 CHF. Kredyt został zaciągnięty w 88,82% na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Celem kredytu było finansowanie kosztów inwestycji polegającej na budowie lokalu mieszkalnego nr … dla Wnioskodawczyni wraz z miejscem parkingowym na działce przy ul. … w … . Bank wypłacił Wnioskodawczyni kwotę kredytu przeznaczoną na realizację celu kredytu określonego w Umowie. Na przedmiotowej nieruchomości została ustanowiona hipoteka na rzecz Banku. Wnioskodawczyni wykorzystała środki pochodzące z kredytu zgodnie z celem Umowy. Kredyt zgodnie z Umową był wypłacany w walucie polskiej, jako że finansował zobowiązania w kraju. Kredyt był również spłacany przez Wnioskodawczynię w walucie polskiej. Bank wypłacił Wnioskodawczyni kwotę kredytu w transzach, łącznie 240 352,09 zł.

Wnioskodawczyni spłaciła część rat kapitałowo-odsetkowych. W księgach rachunkowych Banku na dzień zawarcia ugody wysokość zadłużenia Wnioskodawczyni z tytułu Umowy wynosiła 22 070,30 CHF:

-kapitał (pozostała do spłaty kwota kredytu): 22 015,56 CHF,

-odsetki skapitalizowane: 0,00 CHF,

-odsetki zapadłe niespłacone: 0,00 CHF,

-odsetki od zadłużenia przeterminowanego: 0,00 CHF,

-odsetki zawieszone: 0,00 CHF,

-odsetki bieżące: 54,84 CHF,

co oznacza, że po przeliczeniu na walutę polską po średnim kursie Narodowego Banku Polskiego z dnia poprzedzającego dzień zawarcia Ugody zadłużenie Wnioskodawczyni na dzień zawarcia Ugody wynosiło 100 656,47 złotych:

-kapitał (pozostała do spłaty kwota kredytu): 100 406,36 zł,

-odsetki skapitalizowane: 0,00 zł,

-odsetki zapadłe niespłacone: 0,00 zł,

-odsetki od zadłużenia przeterminowanego: 0,00 zł,

-odsetki zawieszone: 0,00 zł,

-odsetki bieżące: 250,11 zł.

Zgodnie z założeniami ugody za podstawę ustalenia wysokości zadłużenia Wnioskodawczyni i Bank przyjęli, iż kredyt udzielony na podstawie Umowy został rozliczony tak, jakby od daty zawarcia Umowy, tj. od dnia 11 października 2004 r., stanowił kredyt złotówkowy z poniższymi warunkami:

-kwota kredytu (kapitał) stanowiła sumę kwot wypłaconych tytułem kredytu i wynosiła 240 352,09 PLN; oprocentowanie kredytu według zmiennej stopy procentowej zostało ustalone jako suma wskaźnika referencyjnego WIBOR 3M i marży w wysokości 1,78%;

-w dniu wypłaty kredytu lub pierwszej transzy kredytu oprocentowanie wynosiło 8,63 %, zaś wartość wskaźnika referencyjnego WIBOR 3M z dnia wypłaty kredytu lub pierwszej transzy kredytu wynosiła 6,85 %;

-pierwszy okres obowiązywania wskaźnika referencyjnego WIBOR 3M obowiązywał od dnia wypłaty lub pierwszej transzy kredytu i mógł być krótszy niż kolejne okresy trzymiesięczne wyznaczane w dniu wymagalności raty kapitału i odsetek;

-kolejne trzymiesięczne okresy obowiązywania wskaźnika referencyjnego kończyły się w ostatnim dniu poprzedzającym dzień, który datą i miesiącem odpowiadał początkowi poprzedniego okresu obowiązywania wskaźnika referencyjnego, z uwzględnieniem zasad liczenia terminów oznaczonych w miesiącach, przewidzianych w przepisach Kodeksu cywilnego,

-wysokość marży odpowiada wysokości marży kredytów mieszkaniowych ponad średnią wartość WIBOR dla miesiąca, w którym została zawarta Umowa.

Rozliczenie dotychczasowych spłat w ramach kredytu udzielonego na podstawie Umowy nastąpiło w ramach ugody w ten sposób, że wartość spłat dokonanych na podstawie Umowy zostanie zaliczona w pierwszej kolejności na poczet rat odsetkowych, a następnie – rat kapitałowych kredytu w złotych. Powstała nadwyżka pomniejsza kapitał do spłaty kredytu, od którego naliczane są kolejne odsetki, a niedobór – powiększa kapitał do spłaty, od którego naliczane są kolejne odsetki.

W rozliczeniu nie uwzględnia się czasowego podwyższenia marży kredytu udzielonego na podstawie Umowy. Po zmianie waluty zadłużenia na walutę polską pozostałe do spłaty zadłużenie Wnioskodawczyni wobec Banku z tytułu Umowy, na dzień zawarcia Ugody wynosi 0 zł. Bank umorzył zadłużenie Wnioskodawczyni w kwocie 100 656,47 zł.

Ponadto na podstawie ugody bank wypłacił Wnioskodawczyni dodatkową kwotę 125 000 zł. Ugoda nie wskazuje, że wypłata dodatkowej kwoty stanowi zwrot nadpłaconych odsetek. W latach 2004-2023 w ramach spłacanego kredytu Wnioskodawczyni korzystała z tzw. ulgi odsetkowej, odliczając od dochodu zapłacone w danym roku podatkowym odsetki. Reasumując: w zawartej ugodzie strony ustaliły utrzymanie umowy w mocy. Doszło do przewalutowania zobowiązania, umorzenia zadłużenia kredytowego i wypłaty kwoty dodatkowej. W treści ugody nie wskazano nic ponadto odnośnie tej ostatniej kwoty – w szczególności nie wskazano, że dotyczy ona zwrotu uprzednio zapłaconych przez Wnioskodawczynię rat odsetkowych.

Pytanie

Czy Wnioskodawczyni w związku z faktem, że korzystała z ulgi odsetkowej, zobowiązana jest w rozliczeniu za 2025 r., w którym otrzymała kwotę 125 000 zł od Banku, do doliczenia do dochodu odliczonych w latach 2004-2023 odsetek na podstawie art. 45 ust. 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Uzasadnienie

Zdaniem Wnioskodawczyni, w ramach przedstawionego stanu faktycznego nie jest Ona zobowiązana do doliczenia dochodu w rozliczeniu za 2025 r. na podstawie art. 45 ust. 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w postaci odliczonych odsetek mimo korzystania z ulgi odsetkowej. Ze stanu faktycznego wynika, że zarówno kwota umorzenia zaproponowanego przez Bank, jak i dodatkowa wypłacona przezeń kwota nie dotyczy prowizji, opłat czy odsetek już zapłaconych. Bank nie został według treści ugody zobowiązany do zwrotu odsetek rozliczonych do dnia zawarcia ugody. Wypłacona przez Bank kwota 125 000 zł tytułem zawartej ugody, w ocenie Wnioskodawczyni, nie obliguje Jej do doliczenia do dochodu za 2025 r. (w którym Wnioskodawczyni otrzymała kwotę od banku) kwoty odliczonych odsetek w latach 2004-2023 w ramach ulgi odsetkowej. Wynika to z faktu, że w treści ugody nie wskazano czy w ogóle, ani tym bardziej jaka część z kwoty 125 000 zł dotyczy zwrotu uprzednio zapłaconych przez Wnioskodawczynię rat odsetkowych.

W ugodzie nie wskazano na modyfikację konkretnych warunków wynikających z pierwotnej Umowy w związku z wypłatą 125 000 zł. Wypłata 125 000 zł może więc sprowadzać się tylko do zmian pierwotnej umowy w zakresie zwrotu wyłącznie rat kapitałowych po przeliczeniu na PLN, co w takim przypadku oznaczałoby zmianę pierwotnych warunków umowy kredytowej w zakresie kursów franka szwajcarskiego (CHF) mających zastosowanie przy przeliczeniu wysokości spłat rat kapitału wyrażonych w umowie w CHF na PLN - tj. obniżenie tych kursów w stosunku do zastosowanych na podstawie zapisów pierwotnej umowy kredytowej (przed zmianami na podstawie ugody).

Innymi słowy, opierając się na treści ugody, która ma charakter wiążący, przy rozstrzygnięciu przedmiotowej kwestii, nie sposób ustalić czy choćby część z kwoty 125 000 zł dotyczy zwrotu uprzednio zapłaconych i odliczonych w zeznaniach rocznych odsetek od kredytu. Mogłoby to stanowić zwrot wyłącznie nadpłaconych rat kapitałowych. Wnioskodawczyni do czasu podpisania ugody zapłaciła na rzecz Banku tytułem spłaty kapitału kredytu kwotę wyższą od otrzymanych 125 000 zł. Kwota 125 000 zł może więc zawierać się w kwocie spłaconego kapitału. Biorąc pod uwagę zapisy ugody, brak jest podstaw pozwalających przesądzić, czy na kwotę 125 000 zł składa się kwota rat odsetkowych (w jakiejkolwiek części). Powyższa argumentacja dowodzi, iż na tle stanu faktycznego przedmiotowej sprawy brak jest podstaw do wskazania, iż w wyniku wypłaty kwoty 125 000 zł w ogóle doszło, a tym bardziej ustalić w jakiej części (wysokości), do zwrotu uprzednio zapłaconych odsetek. Z daleko idącej ostrożności należy również wskazać, że zgodnie z wyrażoną w Ordynacji podatkowej i funkcjonującą w praktyce interpretacyjnej prawa podatkowego zasadą „in dubio pro tributario”, wątpliwości dotyczące kwestii zastosowania przepisów (w tym wypadku art. 45 ust. 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych) należy rozstrzygać na korzyść podatnika. Sprzeczne z ww. zasadą byłoby bezpodstawne, a w szczególności niepoparte treścią ugody przypisanie związku kwocie uzyskanego przez Wnioskodawczynię zwrotu z odliczonymi w ramach ulgi odsetkami.

Ww. wykładnię potwierdzają m.in.:

-interpretacja z dnia 19 marca 2025 r. wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, 0115-KDIT1.4011.851.2024.2.ASZ, skutki podatkowe ugody kredytowej,

-interpretacja z dnia 24 lipca 2024 r. wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, 0113-KDIPT2-2.4011.464.2024.2.AKU, zaniechanie poboru PIT od zwolnienia z długu związanego z kredytem hipotecznym,

-interpretacja z dnia 3 marca 2025 r. wydana przez Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, 0112-KDIL2-1.4011.934.2024.2.MB, ulga odsetkowa a ugoda dotycząca kredytu hipotecznego,

-interpretacja z dnia 7 października 2024 r. wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, 0115-KDIT1.4011.486.2024.3.AS.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Zasady dokonywania odliczeń wydatków poniesionych na spłatę odsetek od kredytu udzielonego podatnikowi na sfinansowanie inwestycji mającej na celu zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych regulują przepisy art. 26b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2007 r.

Jak wynika z art. 26b ust. 1 ww. ustawy:

W art. 26b ust. 4 pkt 1-2 ww. ustawy ustawodawca określił wysokość dokonywanych odliczeń, gdyż są one limitowane.

Stosownie do treści art. 26b ust. 6 ww. ustawy:

Natomiast w myśl art. 26b ust. 7 tej ustawy:

Zgodnie z art. 26b ust. 8 cytowanej ustawy:

Pomimo uchylenia art. 26b ww. ustawy, ustawodawca zagwarantował korzystanie z ulgi odsetkowej w ramach praw nabytych.

Jak bowiem wynika z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 217 poz. 1588) – w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2008 r.:

W przypadku zwrotu wartości odsetek, z którymi związane było prawo podatnika do korzystania z ulgi odsetkowej, ustawodawca przewidział rozwiązanie dla tego rodzaju szczególnych sytuacji. Stosownie bowiem do treści art. 45 ust. 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Z powyższego wynika, że rozliczenie z tytułu zwrotu odsetek powinno być dokonane w zeznaniu składanym za ten rok, w którym dojdzie do ich zwrotu. Jeśli więc dochodzi do zwrotu odliczonych wcześniej odsetek, to w zeznaniu rocznym za rok wypłaty tej należności trzeba ją doliczyć do podstawy opodatkowania (dochodu).

Jak wynika z opisu stanu faktycznego, na podstawie ugody bank wypłacił Pani dodatkową kwotę 125 000 zł. Ugoda nie wskazuje, że wypłata dodatkowej kwoty stanowi zwrot nadpłaconych odsetek. W latach 2004-2023 w ramach spłacanego kredytu korzystała Pani z tzw. ulgi odsetkowej, odliczając od dochodu zapłacone w danym roku podatkowym odsetki. W zawartej ugodzie strony ustaliły utrzymanie umowy w mocy. Doszło do przewalutowania zobowiązania, umorzenia zadłużenia kredytowego i wypłaty kwoty dodatkowej. W treści ugody nie wskazano nic ponadto odnośnie tej ostatniej kwoty – w szczególności nie wskazano, że dotyczy ona zwrotu uprzednio zapłaconych przez Wnioskodawczynię rat odsetkowych.

Skoro nie można jednoznacznie określić, że w ramach kwoty rozliczenia umowy otrzymała Pani zwrot uwzględnionych we wcześniejszych rozliczeniach podatkowych odsetek (ani w jakiej wysokości), nie znajdzie w Pani sprawie zastosowania art. 45 ust. 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Tym samym zdarzenie to nie powoduje u Pani konsekwencji podatkowych w odliczaniu tzw. ulgi odsetkowej zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku w kontekście zadanego pytania, natomiast nie rozstrzyga innych kwestii wynikających z opisu zdarzenia, które nie były przedmiotem pytania i własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej.

Organ podkreśla, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.), jest sam przepis prawa. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli zatem, przedstawiony we wniosku stan faktyczny będzie się różnił od występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Pani chroniła w zakresie rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu opisu sprawy przedstawionego we wniosku, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w … . Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.