Interpretacja indywidualna z dnia 27 listopada 2025 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0115-KDIT1.4011.687.2025.2.MK

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

3 września 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 17 listopada 2025 r. (wpływ 18 listopada 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

A.A prowadząca działalność gospodarczą pod firmą X (dalej Wnioskodawczyni) podlega na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów bez względu na miejsce ich osiągnięcia. Jest również czynnym podatnikiem VAT. Przedmiotem przeważającej działalności Wnioskodawcy jest (...).

Wnioskodawczyni, w ramach i w celu finansowania prowadzonej działalności gospodarczej, zaciągnęła w Spółce Y. z siedzibą w A (KRS: (...), NIP: (...)) następujące pożyczki (dalej Pożyczki):

1.pożyczka z (...)/2025 na kwotę 300.000 zł;

2.pożyczka z (...)/2025 na kwotę 250.000 zł;

3.pożyczka z (...)/2025 na kwotę 250.000 zł;

4.pożyczka z (...)/2024 na kwotę 300.000 zł;

5.pożyczka z (...)/2025 na kwotę 95.000 zł;

6.pożyczka z (...)/2022 na kwotę 500.000 zł;

7.pożyczka z (...)/2022 na kwotę 300.000 zł;

8.pożyczka z (...)/2021 na kwotę 300.000 zł;

9.pożyczka z (...)/2022 na kwotę 200.000 zł;

10.pożyczka z (...)/2022 na kwotę 100.000 zł;

11.pożyczka z (...)/2022 na kwotę 400.000 zł;

12.pożyczka z (...)/2022 na kwotę 30.000 zł;

13.pożyczka z (...)/2022 na kwotę 500.000 zł;

14.pożyczka z (...)/2022 na kwotę 500.000 zł;

15.pożyczka z (...)/2023 na kwotę 300.000 zł;

16.pożyczka z (...)/2023 na kwotę 355.000 zł;

17.pożyczka z (...)/2023 na kwotę 250.000 zł

18.pożyczka z (...)/2023 na kwotę 300.000 zł;

19.pożyczka z (...)/2023 na kwotę 450.000 zł;

20.pożyczka z (...)/2023 na kwotę 250.000 zł;

21.pożyczka z (...)/2023 na kwotę 300.000 zł;

22.pożyczka z (...)/2023 na kwotę 300.000 zł;

23.pożyczka z (...)/2024 na kwotę 400.000 zł;

24.pożyczka z (...)/2024 na kwotę 200.000 zł;

25.pożyczka z (...)/2024 na kwotę 400.000 zł;

26.pożyczka z (...)/2024 na kwotę 500.000 zł;

27.pożyczka z (...)/2024 na kwotę 450.000 zł;

28.pożyczka z (...)/2024 na kwotę 300.000 zł;

łącznie: 8.980.000 zł

W momencie udzielenia Pożyczek oraz obecnie A.A, poza prowadzoną działalnością gospodarczą X, jest także wspólnikiem Spółki oraz członkiem Rady Nadzorczej Spółki.

Środki z Pożyczek zostały wykorzystane wyłącznie na finansowanie prowadzonej działalności gospodarczej (pokrycie zobowiązań Wnioskodawczyni wobec pracowników, dostawców itp.). Nie dokonywano wypłat na rachunki A.A inne niż służący do prowadzenia działalności gospodarczej.

Obecnie Wnioskodawca ubiega się o umorzenie pożyczek udzielonych przez Spółkę.

Uzupełnienie wniosku

W momencie umorzenia pożyczek opodatkowanie z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej X w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych – podatek liniowy.

W momencie udzielania pożyczek dla Y. miała w swym zakresie zgłoszony przedmiot działalności w zakresie usług finansowych, w tym udzielania pożyczek: PKD – 64 Finansowa działalność usługowa, z wyłączeniem ubezpieczeń i funduszów emerytalnych, 66.19.Z Pozostała działalność wspomagająca usługi finansowe, z wyłączeniem ubezpieczeń i funduszów emerytalnych.

Warunki udzielania pożyczek dla X:

a)warunkiem udzielenia pożyczki było przeznaczenie otrzymanych środków na finansowanie działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia (...); ponadto nie było dodatkowych warunków związanych z udzieleniem pożyczki;

b)pożyczki są oprocentowane, odsetki nie są kapitalizowane, i naliczane na koniec każdego roku kalendarzowego;

c)terminy zwrotu pożyczek ustalone są z reguły na okres do 5 lat, odsetki płatne, w zależności od umowy, bądź w terminie spłaty kapitału, bądź w ciągu 30 dni od daty całkowitej spłaty pożyczki;

d)oprocentowanie pożyczki podlega zmianom i określane jest na każdy rok kalendarzowy jako suma opublikowanej stawki WIBOR 3M oraz marży w wysokości do 2,5%, przy czym w pierwszym roku jest to stawka WIBOR 3M publikowana w dniu podpisania Umowy, zaś w następnych latach – stawka WIBOR z ostatniej publikacji upływającego roku;

e)pożyczki nie są zabezpieczone;

f)w okresach, w których zawierane były umowy pożyczek Y. świadczyła na rzecz X usługi w przedmiocie prowadzenia ksiąg handlowych, obsługi prawnej, administracyjnej, kadrowej oraz najmu. Dodatkowo X okazjonalnie realizowała na rzecz Spółki usługi dostaw i montażu (...);

g)Y. udzielała pożyczek na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia (...);

h)wyniki osiągane w ramach działalności gospodarczej X nadal nie generują odpowiednich nadwyżek umożliwiających spłatę zaciągniętych pożyczek;

i)zarówno aktualnie, jak i na moment umorzenia zobowiązania zwrotu pożyczek, ani zapłata kapitału, ani odsetek nie są i nie będą przedawnione;

j)Spółka nie zwracała się o zwrot pożyczek, ani o zapłatę odsetek;

k)umowy pożyczek nie przewidują umorzenia lub możliwości umorzenia przez Spółkę zobowiązań z tytułu pożyczek.

Umorzenie zobowiązań z tytułu pożyczek nie jest związane z postępowaniem upadłościowym, układowym ani restrukturyzacyjnym.

Pytanie

Czy przychód powstały z tytułu umorzenia Pożyczek należy zakwalifikować do źródła przychodów z działalności gospodarczej A.A prowadząca działalność gospodarczą pod firmą X, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 14 ust. 1 oraz ust. 2 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej ustawa o PIT)?

Pani stanowisko w sprawie

W ocenie Wnioskodawczyni, przychód powstały z tytułu umorzenia Pożyczek należy zakwalifikować do źródła przychodów, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 14 ust. 1 oraz ust. 2 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. przychodów z działalności gospodarczej.

W art. 10 ust. 1 ustawy o PIT wskazano, że źródłami przychodów są w szczególności:

1.Stosunek pracy;

2.Działalność wykonywana osobiście;

3.Pozarolnicza działalność gospodarcza;

4.Kapitały pieniężne;

5.Inne źródła

Umorzone Pożyczki nie będą przychodami ze źródeł wskazanych w art. 10 ust. 1 pkt 1-2 ustawy o PIT.

Wnioskodawczyni nie posiada stosunku pracy ze Spółką. Pełni funkcję Członka Rady Nadzorczej na podstawie powołania, z tytułu którego otrzymuje wynagrodzenie. Umorzone Pożyczki nie będą jednak stanowiły wynagrodzenia z tego tytułu i w żaden sposób nie były powiązane z faktem pełnienia tej funkcji.

Tego przychodu nie sposób też zakwalifikować do źródła „kapitały pieniężne” z art. 10 ust. 1 pkt 4 w zw. z art. 17 ust. 1 pkt 4 lit. d ustawy PIT. Przepisy te dotyczą świadczeń, które uzyskuje się z tytułu bycia wspólnikiem spółki i posiadania prawa do udziału w jej zyskach. Bezpośrednim źródłem tych świadczeń jest stosunek prawny pomiędzy osobą fizyczną a spółką, jaki powstał na podstawie przepisów Kodeksu spółek handlowych i umowy spółki z momentem nabycia przez tę osobę fizyczną statusu wspólnika spółki.

Tymczasem w sytuacji umorzenia pożyczek udzielonych na rzecz X – będącym nieodpłatnym świadczeniem dla pożyczkobiorcy – nie jest ono realizacją prawa A.A do udziału w zyskach Spółki jako osoby prawnej. Nie jest to świadczenie należne jej z tytułu bycia wspólnikiem Spółki. Pożyczkobiorca (Wnioskodawczyni) ma również status wspólnika Spółki, ale opisane świadczenie z tytułu umorzenia uzyska jako pożyczkobiorca X, a nie jako wspólnik Spółki.

Fakt istnienia powiązań pomiędzy Spółką a Wnioskodawczynią ma wpływ na decyzje Spółki jako pożyczkodawcy co do losów umów pożyczek. Przepis art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o PIT nie dotyczy jednak świadczeń w jakikolwiek sposób związanych z faktem bycia wspólnikiem spółki. Obejmuje swoim zakresem tylko te świadczenia, które wprost wynikają z posiadania udziałów w spółce (udziału w jej zyskach). Nie będzie miał zastosowania do analizowanych przychodów z tytułu umorzenia pożyczek.

W przypadku umorzenia Pożyczek, w ocenie Wnioskodawczyni, przychód powstały z tego tytułu będzie należało zakwalifikować do pozarolniczej działalności gospodarczej.

Zgodnie z:

•art. 14 ust. 1 – za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług;

•art. 14 ust. 2 – przychodem z działalności gospodarczej są również (pkt 6): wartość umorzonych lub przedawnionych zobowiązań, z zastrzeżeniem ust. 3 pkt 6, w tym z tytułu zaciągniętych kredytów (pożyczek), z wyjątkiem umorzonych pożyczek z Funduszu Pracy.

Zgodnie z zapisami umów Pożyczek, środki pochodzące z pożyczki Pożyczkobiorca (Wnioskodawczyni) przeznaczyła na finansowanie działalności.

Wobec powyższego, w ocenie Wnioskodawczyni, umorzenie Pożyczek stanowić będzie przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej X.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Ustawodawca tworząc system opodatkowania dochodów osób fizycznych miał na względzie, że przysporzenia uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych rodzajów czynności i zdarzeń. Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o kryterium źródła przychodów i system ich opodatkowania uwzględniający specyfikę poszczególnych źródeł przychodów (obejmujący m.in. kwestię uwzględniania kosztów uzyskania przychodów dla celów ustalenia dochodu z danego źródła przychodów).

W myśl art. 10 ust. 1 ww. ustawy, źródłami przychodów są m.in.:

•stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta (pkt 1);

•działalność wykonywana osobiście (pkt 2);

•pozarolnicza działalność gospodarcza (pkt 3);

•kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a-c (pkt 7);

•przychody z innych źródeł (pkt 9).

Wskazany podział źródeł przychodów ma istotny wpływ na ustalenie podstawy opodatkowania, sposób opodatkowania i jego wysokość.

W świetle art. 11 ust. 1 tej ustawy:

Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Zasady ustalania wartości świadczeń w naturze, innych nieodpłatnych świadczeń i świadczeń częściowo odpłatnych reguluje art. 11 ust. 2-2c ustawy.

O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik – czy to na skutek otrzymania określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też innych nieodpłatnych świadczeń), czy też na skutek określonego zdarzenia powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów – uzyskuje określone przysporzenie majątkowe.

Jak wynika z powołanych przepisów pojęcie przychodu wiąże się z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z wartością wchodzącą do jego majątku. Ustawodawca odróżnia przy tym przysporzenia, które mają charakter:

•pieniężny – pieniądze i wartości pieniężne;

•niepieniężny – świadczenia w naturze (otrzymane rzeczy lub prawa), nieodpłatne świadczenia inne niż świadczenia w naturze (otrzymane usługi lub świadczenia polegające na udostępnianiu rzeczy lub praw).

Szczegółowe regulacje dotyczące przychodów z poszczególnych źródeł zostały zawarte w art. 12-20 ustawy.

Uzyskiwanie przychodów z konkretnego źródła przychodów jest kategorią obiektywną, niezależną od tego, czy podmiot prowadzący dany rodzaj działalności dopełnia (bądź nie) ciążących na nim obowiązków z tą działalnością związanych. Zatem to, czy podatnik powinien zaliczyć uzyskane przychody do przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej należy oceniać na podstawie zbadania konkretnych okoliczności faktycznych.

W myśl art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Ponadto zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Przychodem z działalności gospodarczej jest również wartość umorzonych lub przedawnionych zobowiązań, z zastrzeżeniem ust. 3 pkt 6, w tym z tytułu zaciągniętych kredytów (pożyczek), z wyjątkiem umorzonych pożyczek z Funduszu Pracy.

Co do zasady nie są przychodami z działalności gospodarczej takie przychody, które zostały zaliczone przez ustawodawcę do pozostałych źródeł przychodów znajdujących się w katalogu źródeł przychodów (art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9 ww. ustawy).

Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 22 marca 2013 r., sygn. akt II FSK 1536/11:

Za przychody z działalności gospodarczej w rozumieniu art. 14 ust. 2 (w tym wymienione w pkt 6) należy uznać generalnie przychody, które wynikają ze źródła przychodów, jakie stanowi pozarolnicza działalność gospodarcza i które w następstwie prowadzenia tej działalności stają się wymagalną wierzytelnością. (…) Za słuszne uznać należy stanowisko Sądu pierwszej instancji, zgodnie z którym stosownie do treści art. 14 ust. 2 pkt 6 PDOFizU na gruncie podatku dochodowego przychodem z działalności gospodarczej jest wartość wszystkich umorzonych zobowiązań, w tym cywilnoprawnych, albowiem przepis ten nie wskazuje na rodzaj umorzonych zobowiązań.

Umowa pożyczki została uregulowana w przepisach ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny.

Zgodnie z art. 720 § 1 Kodeksu cywilnego:

Przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości.

Otrzymanie pożyczki i jej spłata na warunkach przewidzianych w umowie pożyczki są obojętne podatkowo. Przychód po stronie pożyczkobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia pożyczki, jej części lub odsetek. Wtedy bowiem pożyczkobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe. Umorzona kwota wierzytelności z tytułu pożyczek będzie stanowić zatem przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zatem w sytuacji, w której na skutek umorzenia pożyczki świadczeniobiorca uzyskuje przysporzenie, skutkuje to powstaniem przychodu podlegającego opodatkowaniu. Osiąga bowiem korzyść majątkową o konkretnym wymiarze, gdyż zmniejsza się zobowiązanie jakie musiałby zapłacić gdyby nie umorzenie.

Wobec powyższego kwota umorzonego zobowiązania wynikającego z opisanych we wniosku umów pożyczek (udzielonych na finansowanie prowadzonej przez Panią działalności gospodarczej) będzie dla Pani przychodem z działalności gospodarczej zgodnie z przepisem art. 14 ust. 2 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.