Interpretacja indywidualna z dnia 28 listopada 2025 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0113-KDIPT2-3.4011.750.2025.4.PR
Kaucja pobierana od graczy za żetony w grach rekreacyjnych, niewypełniających ustawowych przesłanek gry hazardowej, nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Jej przyjęcie i zwrot jest podatkowo neutralne, ponieważ służy jedynie jako zabezpieczenie gwarancyjne.
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
25 września 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 21 września 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy m.in. podatku dochodowego od osób fizycznych. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 29 października 2025 r. (wpływ 30 października 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
Mając zamiar w ramach działalności gospodarczej …, Regon …, prowadzić Klub, w którym między innymi będą odbywać się w sposób niehazardowy gry karciane, w tym poker …, występuje Pan o interpretacje podatkowe w trzech zakresach, jako zdarzenia przyszłe :
1)podatku od towaru i usług (VAT),
2)podatku PIT,
3)podatku od gier hazardowych.
Ze względu na możliwość rozegrania próbnych gier opłaca Pan także zdarzenie zaistniałe, które powinno się odbyć w okresie rozpatrywania niniejszego zgłoszenia interpretacji, tj. w … 2025 r. Ze względu na objęcie ochroną prawną interpretacji, dopiero od dnia uzyskania takowej, opłaca i zaznacza Pan takie zdarzenie zarówno jako przyszłe, jak i zaistniałe, bo tak to powinno wyglądać czasowo. Wszystkie trzy interpretacje odnoszą się do opisanej poniżej sytuacji:
Jako osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą chce Pan organizować w Klubie gry karciane, w szczególności pokera, rozgrywanego w formule niehazardowej, co wynika z zapisów ustawy o grach hazardowych (Dz. U. z 2019 r. poz. 847 z późniejszymi zmianami), bez gwarantowanych nagród rzeczowych i pieniężnych. Klub będzie pobierać od graczy kaucje na okaziciela za udostępnione żetony do gry, zabezpieczając w ten sposób żetony oraz rozliczając ich przekazanie graczom oraz ich zwrot.
Kaucja ma charakter zabezpieczający i będzie zwracana graczom na okaziciela w momencie rozliczenia zwrotu żetonów lub pozostawienia ich w grze w zależności od ich ilości lub momentu rezygnacji przez gracza z dalszej gry. Wpłacając kaucję na okaziciela za otrzymane żetony do gry (zarówno w formule turnieju wielostolikowego, jak i gier jednostolikowych, tzw. czasowych) nie dochodzi do sytuacji przychodu. Zwrot kaucji na okaziciela, przypisanej do ilości zwracanych żetonów lub pozostawionych w grze (by nie przerywać gry pozostałych uczestników turnieju), a także momentu rezygnacji z gry przez gracza, nie stanowi rozchodu i nie podlega opodatkowaniu. Jest to tylko zwrot kaucji na okaziciela. Kaucja sama w sobie nie stanowi przychodu ani rozchodu, nie wywołuje więc skutków podatkowych zarówno w zakresie podatku od towaru i usług (VAT), podatku dochodowego, jak i w zakresie ustawy o grach hazardowych. Wpłacający kaucję gracze dokonują tylko wpłaty gwarancyjnej, zabezpieczenia finansowego otrzymanych przedmiotów (żetonów) do gry. Z kaucji potrącany jest tzw. rejk, to jest kwota od 10% do 20% wartości kaucji przy grach wielostolikowych, jako bilet wstępu, lub rejku przy grach jednostolikowych do 5%. Bilet taki (rejk) jest już przychodem i jest ewidencjonowany na kasie fiskalnej i podlega podatkowi VAT, a potem podatkowi dochodowemu i będzie tak rozliczny w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Kwota z biletów (rejku) nie podlega zwrotowi graczom i pomniejsza zwracaną kaucję na okaziciela i ta potrącona opłata jest w pełni fiskalna. Pozostała część kaucji, od 80% do 95% jest niefiskalna i nie stanowi ona przychodu ani rozchodu i jest pobierana od gracza i zwracana graczowi na okaziciela.
W przypadku użycia jej jako kwoty gwarancyjnej (przy niezwróceniu żetonów, ich zagubieniu, itp.) fakt ten podlega zaksięgowaniu na zasadach dotyczących użycia kaucji jako odszkodowania i kaucja nie jest już w tym zakresie zwracana graczowi. W wypadku gier jednostolikowych (czasowych) gracz otrzymuje zwrot kaucji na okaziciela w wymiarze 1:1 od ilości zwróconych żetonów objętych kaucją, które każdy gracz zwraca bezpośrednio po zakończeniu swojej gry Klubowi. Spółka pobierając tzw. rejk (jako kwota biletu) odprowadza od niego podatek 8% Vat. Wysokość podatku VAT wynika z interpretacji ogólnej Ministra Finansów dotyczącej zajęć i gier rekreacyjnych z dnia 2 grudnia 2014 r. nr PT1/033/32/354/LJU/14, potwierdzonej później w interpretacjach wydawanych przez Dyrektorów Izb Skarbowych na terenie RP.
Cena biletu zależy od rodzaju gier i wysokości kaucji wpłacanych przez graczy za ilości pobranych żetonów. Po odliczeniu z kaucji wartości biletu (rejku) jej pozostała wartość będzie zwracana graczom za żetony, na okaziciela, jak opisano powyżej.
Kwestią istotną jest kwestia gry w pokera, jako gry niehazardowej. Taką sytuację potwierdza najnowsza interpretacja Dyrektora KIS z dnia 29 lipca 2025 r. znak pisma: 0111-KDBI3-3.4019.15.2025.7.AW UNP: .... Wynika z niej, że ustawa o grach hazardowych określa w sposób ścisły warunki kwalifikacji gry jako hazardowej lub niehazardowej, czyli rekreacyjnej. W odniesieniu do ustawowego pojęcia gier hazardowych sformułowano definicję zakresową wymieniając cztery grupy uznawanych przez prawodawcę za hazardowe, jedną z nich są gry w karty.
Jednakże do przyjęcia gry w karty za grę hazardową konieczne jest spełnienie dwóch warunków ustawowych:
1)wymienienie rodzaju gry w katalogu zamkniętym gier hazardowych w karty (…, … i …) oraz
2)gra musi być rozgrywana o nagrody pieniężne lub rzeczowe (rozdz. 1 art. 2 p. 5a ustawy o grach hazardowych).
Gry, które będą organizowane w Klubie nie wypełniają drugiego z tych warunków ustawowych, tj. nie ma w nich elementu nagród rzeczowych ani pieniężnych. W związku z tym, gra ma tylko charakter niehazardowy, a kaucje nie stanowią wartości finansowej w zrozumieniu przychodów czy też rozchodów finansowych, a sama opłata za bilet do gry (rejk) jest wykazywana jako przychód i podlega pod opodatkowanie VAT oraz podatek dochodowy PIT. W grze nie ma przewidzianych żadnych nagród, zarówno gwarantowanych, jak i niegwarantowanych. Gra jest pozbawiona tych elementów całkowicie. Nie będzie żadnych nagród, ani rzeczowych ani pieniężnych, co wynika z rygorów gry kwalifikowanej jako gra niehazardowa, zgodnie z brzmieniem samej ustawy, jak i licznych komentarzach do niej.
Zwraca na to uwagę m. in. Stanisław Radowicki (w Ustawa o grach hazardowych, Komentarz, Wolters Kluwer, Warszawa 2019, komentarz do art. 1 ustawy, omawiając sytuację braku nagród: „Gry nie będą grami hazardowymi [grami w karty] w rozumieniu ustawy o grach hazardowych (t. j. Dz. U. z 2025 poz. 595)”). Gry karciane, jako gry rekreacyjne czyli pozbawione gwarantowanych nagród rzeczowych i pieniężnych, nie stanowią już gry hazardowej, w rozumieniu ustawy o grach hazardowych, i nie są wymieniane w ustawie hazardowej jako niedozwolone lub dozwolone tylko po uzyskaniu koncesji na gry hazardowe lub po zatwierdzeniu Regulaminu gry przez Ministra Finansów. Zgodnie z zasadą, że to co nie jest prawnie zakazane jest dozwolone. W związku z faktem, że nie ma nagród, bo kaucja na okaziciela nie stanowi nagrody, nie dochodzi do konieczności naliczania podatku od wygranych na podstawie ustawy o grach hazardowych.
Uzupełnienie
Kaucje zwracane graczom po zakończeniu rozgrywek są dokładnie w takiej samej wysokości w jakiej gracze wpłacali je przed przystąpieniem do gry. Kaucje stanowią zabezpieczenie za żetony i są rozliczane w proporcji 1:1 od pobranych kaucji. Do kaucji nie dochodzą żadne kwoty dodane, bonusy czy kwoty z innych źródeł. Takie dodatkowe środki w grze miałyby charakter nagrody i byłyby niezgodne z ustawą o grach hazardowych i powodowałyby, że charakter gry z niehazardowej, rozrywkowej czy też umysłowej, miałby automatycznie wymiar hazardowy. Zwroty kaucji mogą być mniejsze, np. w sytuacji gdyby gracz zatrzymał sobie jakiś z żetonów (choćby na pamiątkę, bo żetony są zawsze cechowane indywidualnie przy ich zamówieniu np. logiem Klubu) lub zgubił, to kwota zwracanej kaucji jest pomniejszana, jako nie zwrócone żetony i księgowana jako kwota pobrana z zabezpieczenia, tj. kaucji.
Kaucje nie są więc zasilane żadnymi innymi kwotami i żadne inne kwoty nie są od nich pomniejszane, poza wyżej opisaną sytuacją (nie liczy Pan tutaj omówionego w opisie pomniejszenia kaucji o bilety wstępu). Kwota pobranych kaucji nie stanowi więc ani przychodu ani rozchodu i jest zawsze równa jej pobraniu, i jej zwrotowi. Kwota kaucji nie zwiększa się i gracze otrzymują ją w wysokości wpłaty, a ta nie może być większa niż wpłacone przez graczy kaucje.
Prowadząc działalność gospodarczą i organizując gry pobiera się od graczy tzw. rejk (jako kwota biletu) i odprowadza Pan od niego podatek 8%.
Klub będzie pobierać od graczy kaucje na okaziciela za udostępnione żetony do gry, zabezpieczając w ten sposób żetony oraz dokonując rozliczenia i zwrotu kaucji przy zwrocie żetonów. Kaucja ma charakter zabezpieczający i będzie zwracana graczom na okaziciela w momencie rozliczenia zwrotu żetonów lub pozostawienia ich w grze w zależności od ich ilości lub momentu rezygnacji przez gracza z dalszej gry, co związane jest z nieprzerywaniem gry innym graczom. Wpłacając kaucję na okaziciela za otrzymane żetony do gry (zarówno w formule turnieju wielostolikowego, jak i gier jednostolikowych, tzw. czasowych) nie dochodzi do sytuacji przychodu dla organizatora. Zwrot kaucji na okaziciela, przypisanej do ilości zwracanych żetonów lub pozostawionych w grze (by nie przerywać gry pozostałych uczestników turnieju), a także momentu rezygnacji z gry przez gracza, nie stanowi rozchodu i nie podlega opodatkowaniu. Jest to tylko niefiskalny zwrot kaucji na okaziciela. Kaucja sama w sobie nie stanowi przychodu ani rozchodu, nie wywołuje więc skutków podatkowych. Z kaucji potrącany jest tzw. rejk, to jest kwota od 10% do 20% wartości kaucji przy grach wielostolikowych, jako bilet wstępu, lub rejku przy grach jednostolikowych do 5%. Bilet taki (rejk) jest już przychodem i jest ewidencjonowany na kasie fiskalnej i podlega podatkowi VAT, a potem podatkowi dochodowemu i będzie tak rozliczny w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, jako podatek od osób fizycznych. Kwota z biletów (rejku) nie podlega zwrotowi graczom. Pozostała część kaucji, od 80% do 95% jest niefiskalna i nie stanowi ona przychodu, ani rozchodu i jest pobierana od graczy i zwracana graczom.
W przypadku użycia jej jako kwoty gwarancyjnej (przy niezwróceniu żetonów, ich zagubieniu, itp.), fakt ten podlega zaksięgowaniu na zasadach dotyczących użycia kaucji jako odszkodowania i kaucja nie jest już w tym zakresie zwracana graczowi. Spółka pobierając tzw. rejk (jako kwota biletu) odprowadza od niego podatek 8% Vat. Wysokość podatku Vat wynika z interpretacji ogólnej Ministra Finansów dotyczącej zajęć i gier rekreacyjnych z dnia 2 grudnia 2014 r. nr PT1/033/32/354/LJU/14, potwierdzonej później w interpretacjach wydawanych przez Dyrektorów Izb Skarbowych na terenie RP. Cena biletu zależy od rodzaju gier i wysokości kaucji wpłacanych przez graczy za ilości pobranych żetonów.
Pytania (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
1.Czy w związku z pobieraniem kaucji na okaziciela za żetony i korzystanie z infrastruktury i jej zwrotem dla graczy nie ma obowiązku odprowadzania w tym zakresie podatku VAT od towaru i usług?
2.Czy w związku z pobieraniem przez firmę … kaucji na okaziciela za żetony od otrzymujących je graczy i następnie zwrotem kaucji na okaziciela za żetony, nie ma obowiązku naliczenia podatku VAT?
3.Czy w związku ze zwrotem kaucji na okaziciela, która jest tylko zwrotem kaucji na okaziciela za żetony, a nie opodatkowaną wygraną w rozumieniu ustawy o grach hazardowych, to czynność ta nie stanowi przychodu w rozumieniu ustawy o podatku od gier hazardowych i taki zwrot kaucji na okaziciela nie podlega opodatkowaniu na podstawie ustawy o grach hazardowych?
4.Czy organizator gier otrzymując kaucje za przedmioty do gry w pokera (żetony) w formie pozbawionej gwarantowanych nagród rzeczowych i pieniężnych i dokonując zwrotu kaucji, wywołuje w ten sposób obowiązek uiszczenia podatku dla osób fizycznych, pomimo faktu, że kaucja nie stanowi ani przychodu, ani rozchodu?
Przedmiotem tej interpretacji jest odpowiedź na Pana pytanie nr 4 w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych. Natomiast w zakresie pozostałych pytań zostaną wydane odrębne rozstrzygnięcia.
Pana stanowisko w sprawie
Fakt pobierania kaucji za żetony od graczy, do gry rekreacyjnej w pokera, która nie stanowi gry hazardowej w zrozumieniu ustawy o grach hazardowych, a następnie zwrot kaucji nie wywołuje skutków podatkowych od osób fizycznych. Kaucja ma charakter niefiskalny, nie stanowi ani przychodu, ani rozchodu i nie podlega pod podatek od osób fizycznych.
W opisanej sytuacji kaucja na okaziciela (zarówno jej wpłata, jak i zwrot) nie wywołuje żadnych skutków podatkowych w zakresie należności wynikających z ustawy o podatku dochodowym dla osób fizycznych.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
W myśl art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Źródłami przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
Zauważyć należy, że zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.
Zgodnie z art. 14 ust. 1c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Za datę powstania przychodu, o którym mowa w ust. 1, uważa się, z zastrzeżeniem ust. 1e, 1h-1j i 1n-1p, dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi, albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień:
1)wystawienia faktury albo
2)uregulowania należności.
Z opisu sprawy wynika, że jako osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą chce Pan organizować w Klubie gry karciane, w szczególności pokera, rozgrywanego w formule niehazardowej, co wynika z zapisów ustawy o grach hazardowych, bez gwarantowanych nagród rzeczowych i pieniężnych. Klub będzie pobierać od graczy kaucje na okaziciela za udostępnione żetony do gry, zabezpieczając w ten sposób żetony oraz rozliczając ich przekazanie graczom oraz ich zwrot. Kaucja ma charakter zabezpieczający i będzie zwracana graczom na okaziciela w momencie rozliczenia zwrotu żetonów lub pozostawienia ich w grze w zależności od ich ilości lub momentu rezygnacji przez gracza z dalszej gry. Wpłacając kaucję na okaziciela za otrzymane żetony do gry (zarówno w formule turnieju wielostolikowego, jak i gier jednostolikowych, tzw. czasowych) nie dochodzi do sytuacji przychodu. Zwrot kaucji na okaziciela, przypisanej do ilości zwracanych żetonów lub pozostawionych w grze (by nie przerywać gry pozostałych uczestników turnieju), a także momentu rezygnacji z gry przez gracza, nie stanowi rozchodu i nie podlega opodatkowaniu. Jest to tylko zwrot kaucji na okaziciela. Wpłacający kaucję gracze dokonują tylko wpłaty gwarancyjnej, zabezpieczenia finansowego otrzymanych przedmiotów (żetonów) do gry.
Pana wątpliwości dotyczą ustalenia czy kaucja pobierana od graczy, a następnie jej zwrot podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
Według Słownika Języka Polskiego PWN, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2005 r. – termin „kaucja” oznacza sumę pieniężną złożoną jako gwarancję dotrzymania zobowiązania; zastaw; zabezpieczenie (str. 320).
Słownik języka polskiego W. Doroszewskiego definiuje „kaucję” jako sumę pieniężną złożoną jako rękojmię dotrzymania umowy i stanowiącą odszkodowanie w razie niedotrzymania umowy; zastaw, zabezpieczenie, gwarancja.
Z przytoczonych definicji wynika, że cechą charakterystyczną kaucji jest to, że może zostać ona wykorzystana tylko w ściśle określonym przypadku, tj. w razie niedopełnienia zobowiązania. Ustanowienie kaucji ma zatem charakter gwarancyjny, zabezpieczający, co oznacza, że kaucja jest ustanowiona na wypadek, gdyby strona umowy, która złożyła kaucję, nie wywiązała się z niej. Wówczas druga strona umowy może zaspokoić się ze złożonej kaucji. Co do zasady kaucja nie jest zaliczana na poczet ceny i podlega zwrotowi po wykonaniu umowy.
Z istoty zabezpieczającego charakteru kaucji wynika, iż nie ma ona natury świadczenia definitywnego. Jest ona świadczeniem zwrotnym.
Zatem fakt przyjęcia kaucji i następnie jej zwrot nie powoduje powstania przychodu w rozumieniu przepisu art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Kaucja, która nie jest zapłatą za wykonanie świadczenia, jest neutralna podatkowo, tzn. nie jest ani kosztem, ani przychodem, aż do wystąpienia okoliczności, które uprawniają wierzyciela do zatrzymania kaucji.
Podsumowując, otrzymanie kaucji od graczy, za przedmioty do gry w pokera (żetony) w formule pozbawionej gwarantowanych nagród rzeczowych i pieniężnych, tak samo jak jej zwrot nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy:
·stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia, oraz
·zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Pana wniosku (zapytania). Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniem, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.
Zaznacza się, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponosi Pan ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego podanym przez Pana w złożonym wniosku.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1)z zastosowaniem art. 119a;
2)w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3)z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
