Interpretacja indywidualna z dnia 27 listopada 2025 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0112-KDIL2-2.4011.780.2025.1.WS
Przychody pracowników z tytułu twórczości plastycznej, audialnej i audiowizualnej oraz publicystycznej, wynikające z przeniesienia praw autorskich, kwalifikują się do 50% zryczałtowanych kosztów uzyskania przychodu zgodnie z art. 22 ust. 9b ustawy o PIT.
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych – w części dotyczącej ustalenia, czy przychody z tytułu przeniesienia autorskich praw majątkowych do utworów na rzecz Spółki stanowią przychody, o których mowa w art. 22 ust. 9b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
30 września 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 30 września 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Sp. z o.o. (dalej: „Spółka” lub „Wnioskodawca”) jest podmiotem prowadzącym działalność gospodarczą w zakresie (…).
Spółka posiada nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce zgodnie z przepisem art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 278, dalej: „ustawa o CIT”).
Z uwagi na rodzaj prowadzonej działalności Spółka zatrudnia, na podstawie umów o pracę, szereg specjalistów, w tym osoby zatrudnione w dziale technicznym w zespole zarządzania produktem. We wskazanym powyżej dziale Spółka zatrudnia osoby wykonujące pracę na następujących stanowiskach:
(…) (dalej łącznie: „Zespół zarządzania produktem”).
Głównym zadaniem pracowników zatrudnionych w Zespole zarządzania produktem na stanowiskach wskazanych powyżej (...) jest formułowanie kierunków promocji produktów w Polsce polegające na (…).
Oprócz powyższego, do zadań (…) należy:
(...)
Z kolei, do zadań wykonywanych przez (…) należy:
(...)
Co ważne, mimo szeregu obowiązków natury administracyjno-zarządczej (…) czynnie uczestniczy także w pracy twórczej całego Zespołu zarządzania produktem, współtworząc powstające w ramach ww. zespołu utwory.
Efektem czynności wykonywanych przez pracowników zatrudnionych w Zespole zarządzania produktem są prace twórcze, których rezultatem są m.in. zdjęcia i grafiki na potrzeby publikacji, artykuły do prasy drukowanej, artykuły i posty do mediów elektronicznych, koncepcje nowych wyrobów, rysunki, modele nowych wyrobów, filmy produktowo-aplikacyjne dot. wyrobów, scenariusze filmów produktowych i aplikacyjnych, projekty użytecznych gadżetów, newslettery produktowe, animacje, grafiki, wzory etykiet (dalej łącznie określane jako: „Utwory”).
Prace twórcze wykonywane przez pracowników Zespołu zarządzania produktem spełniają przesłanki utworu określone w ustawie z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2025 r. poz. 24, dalej: „ustawa o prawach autorskich”), tj. są przejawem działalności twórczej o indywidulanym charakterze ustalonym w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia.
Spółka zamierza aneksować obecne umowy o pracę zawarte pomiędzy Spółką a pracownikami Zespołu zarządzania produktem w ten sposób, że będą one przewidywać tzw. wtórne przeniesienie autorskich praw majątkowych do utworu lub jego części, tj. prawa te będą przysługiwać ww. pracownikom oraz będą przenoszone na Spółkę na wskazanych w umowie o pracę polach eksploatacji z momentem udostępnienia/dostarczenia utworu lub jego części przez pracownika Zespołu zarządzania produktem Spółce w uzgodniony sposób.
Z tytułu świadczonej pracy, pracownikom Zespołu zarządzania produktem przysługiwać będzie wynagrodzenie składające się z dwóch części:
·honorarium z tytułu rozporządzania przez pracownika Zespołu zarządzania produktem prawami autorskimi na rzecz Spółki do wszystkich utworów stanowiących przejaw działalności twórczej (dalej: „Honorarium”). Honorarium będzie stanowić określony stały procent z całości wynagrodzenia pracownika. Wysokość Honorarium będzie zależała od charakteru pracy danego pracownika;
·pozostała część wynagrodzenia, wypłacana z tytułu wykonywania obowiązków pracowniczych innych niż tworzenie utworów stanowiących przejaw działalności twórczej (dalej: „Wynagrodzenie podstawowe”). Ta część również stanowić będzie określony stały procent z całości wynagrodzenia pracownika.
Wysokość Honorarium nie będzie zależna od czasu pracy poświęconego na stworzenia danego utworu lub jego części, lecz będzie wynikiem uzgodnienia warunków pracy i płacy pomiędzy Spółką i danym pracownikiem Zespołu zarządzania produktem. Z przyczyn biznesowych możliwe będzie prowadzenie przez Spółkę ewidencji czasu pracy pracowników zaangażowanych w prace twórcze, niemniej będzie ona miała charakter pomocniczy (techniczny), w żaden sposób niewpływający na wartość honorarium wypłacanego ww. pracownikom.
Spółka będzie prowadzić szczegółową dokumentację w zakresie poszczególnych utworów lub ich części (dalej: „Rejestr”). Rejestr będzie prowadzony na bieżąco oraz będzie zawierał co najmniej następujące informacje:
• dane osobowe autora bądź współautora utworu lub jego części,
• dane pozwalające na identyfikację danego utworu lub jego części,
• datę stworzenia danego utworu lub jego części.
Rejestr będzie tym samym stanowił dowód stworzenia i przeniesienia majątkowych praw autorskich do utworu lub jego części przez danego pracownika Zespołu zarządzania produktem na rzecz Spółki w poszczególnych miesięcznych okresach rozliczeniowych. Rejestry ze wskazanymi w nich opisami utworów lub ich części będą przez Spółkę archiwizowane. Dane dotyczące utworów stworzonych przez ww. pracowników będą podlegać weryfikacji oraz akceptacji przez wyznaczone do tego osoby.
Pytanie
Czy uzyskiwany przez pracowników Zespołu zarządzania produktem przychód w postaci Honorarium będący zapłatą za przeniesienie na Spółkę praw autorskich do Utworów stanowi przychód z działalności twórczej w zakresie:
a)sztuk plastycznych (w stosunku do Utworów w formie m.in.: zdjęć i grafik na potrzeby publikacji, koncepcji nowych wyrobów, rysunków, modeli nowych wyrobów, projektów użytecznych gadżetów, grafik, wzorów etykiet),
b)twórczości audialnej i audiowizualnej (w stosunku do Utworów w formie m.in.: filmów produktowo-aplikacyjnych dot. wyrobów, scenariuszy filmów produktowych i aplikacyjnych, animacji),
c)działalności publicystycznej (w stosunku do Utworów w formie m.in.: artykułów do prasy drukowanej, artykułów i postów do mediów społecznościowych, newsletterów produktowych)
– o których mowa w art. 22 ust. 9b pkt 1 ustawy o PIT, a co za tym idzie czy Spółka, realizując obowiązki płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych i obliczając należną zaliczkę na podatek od wynagrodzeń wypłacanych osobom zatrudnionym w Zespole zarządzania produktem, w zakresie tej części wynagrodzenia, która odpowiada wysokości Honorarium, może stosować koszty, o których mowa w art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o PIT?
Państwa stanowisko w sprawie
Zdaniem Wnioskodawcy, uzyskiwany przez pracowników Zespołu zarządzania produktem przychód w postaci Honorarium będący zapłatą za przeniesienie na Spółkę praw autorskich do Utworów stanowi przychód z działalności twórczej w zakresie:
a)sztuk plastycznych (w stosunku do Utworów w formie m.in.: zdjęć i grafik na potrzeby publikacji, koncepcji nowych wyrobów, rysunków, modeli nowych wyrobów, projektów użytecznych gadżetów, grafik, wzorów etykiet),
b)twórczości audialnej i audiowizualnej (w stosunku do Utworów w formie m.in.: filmów produktowo-aplikacyjnych dot. wyrobów, scenariuszy filmów produktowych i aplikacyjnych, animacji),
c)działalności publicystycznej (w stosunku do Utworów w formie m.in: artykułów do prasy drukowanej, artykułów i postów do mediów społecznościowych, newsletterów produktowych)
– o których mowa w art. 22 ust. 9b pkt 1 ustawy o PIT, a co za tym idzie Spółka, realizując obowiązki płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych i obliczając należną zaliczkę na podatek od wynagrodzeń wypłacanych osobom zatrudnionym w Zespole zarządzania produktem, w zakresie tej części wynagrodzenia, która odpowiada wysokości Honorarium, może stosować koszty, o których mowa w art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o PIT.
UZASADNIENIE STANOWISKA WNIOSKODAWCY
W myśl art. 9 ust. 1 ustawy o PIT opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Zgodnie z ust. 2 ww. przepisu, dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.
Jak stanowi art. 10 ust. 1 pkt 1 ustawy o PIT „Źródłami przychodów są: 1) stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta (...)”.
Natomiast zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o PIT „Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23”.
Jednocześnie, na podstawie przepisu art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o PIT, koszty uzyskania niektórych przychodów z tytułu korzystania przez twórców z praw autorskich i artystów wykonawców z praw pokrewnych, w rozumieniu odrębnych przepisów, lub rozporządzania przez nich tymi prawami, określa się w wysokości 50% uzyskanego przychodu, z zastrzeżeniem ust. 9a i 9b, z tym, że koszty te oblicza się od przychodu pomniejszonego o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenie chorobowe, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, których podstawę wymiaru stanowi ten przychód.
I tak, zgodnie z przepisem art. 22 ust. 9b pkt 1 ustawy o PIT „Przepis ust. 9 pkt 3 stosuje się do przychodów uzyskiwanych z tytułu: 1) działalności twórczej w zakresie architektury, architektury wnętrz, architektury krajobrazu, inżynierii budowlanej, urbanistyki, literatury, sztuk plastycznych, wzornictwa przemysłowego, muzyki, fotografiki, twórczości audialnej i audiowizualnej, programów komputerowych, gier komputerowych, teatru, kostiumografii, scenografii, reżyserii, choreografii, lutnictwa artystycznego, sztuki ludowej oraz dziennikarstwa (...)”.
Co istotne, ustawodawca nie zdefiniował przy tym pojęcia działalności twórczej w zakresie sztuk plastycznych, twórczości audialnej i audiowizualnej czy działalności publicystycznej. Wobec powyższego, w ocenie Wnioskodawcy, zasadnym jest w tym przypadku posłużenie się znaczeniem językowym ww. terminów.
I tak, według słownika języka polskiego sztuki plastyczne to architektura, rzeźba, malarstwo, grafika i rzemiosło artystyczne. W świetle powyższego, w ocenie Wnioskodawcy, zasadnym jest twierdzenie, że przez pojęcie „działalności twórczej w zakresie sztuk plastycznych” rozumieć należy każdy przejaw działalności twórczej, której efektem są np. rysunki, grafiki, obrazki, wzory czy zdjęcia. Zdaniem Spółki można tym samym twierdzić, że działalność w zakresie sztuk plastycznych obejmuje całokształt czynności związanych z projektowaniem i tworzeniem obrazów/grafik/rysunków.
Przenosząc powyższe na grunt zapytania Spółki raz jeszcze zauważyć należy, że – jak zostało wskazane w opisie stanu faktycznego – efektem prac twórczych pracowników Zespołu zarządzania produktem są prace, których rezultatem są m.in. zdjęcia i grafiki na potrzeby publikacji, koncepcje nowych wyrobów, rysunki, modele nowych wyrobów, projekty użytecznych gadżetów, grafiki, wzory etykiet.
Wobec powyższego, zdaniem Wnioskodawcy, ww. efekty prac spełniają wymogi do uznania ich za utwory w zakresie sztuk plastycznych. Jak Spółka wskazała na wstępie, działalność pracowników Zespołu zarządzania produktem opiera się bowiem m.in. na kreowaniu nowych produktów, zarządzaniu fazami życia produktu czy opracowaniu materiałów wsparcia sprzedaży.
Z kolei, według słownika języka polskiego audialny oznacza odnoszący się do wrażeń słuchowych, odnoszący się do urządzeń i metod operujących dźwiękiem. Natomiast audiowizualny oznacza odnoszący się do urządzeń i metod operujących dźwiękiem i obrazem.
Tym samym, w ocenie Wnioskodawcy, zasadnym jest twierdzenie, że przez pojęcie „działalności twórczej w zakresie twórczości audialnej i audiowizualnej” rozumieć należy każdy przejaw działalności twórczej, której efektem są realizacje dźwiękowe i obrazowe. W przypadku realizacji obrazowych koniecznym jest, aby obrazy wywoływały wrażenie ruchu (por. wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 24 maja 2006 r. sygn. akt K 5/05). Zdaniem Spółki można tym samym twierdzić, że działalność w zakresie twórczości audialnej i audiowizualnej obejmuje całokształt czynności związanych z projektowaniem i tworzeniem reklam, filmów, wideoklipów czy animacji, a także ich scenariuszy.
W kontekście powyższego należy wspomnieć, iż efektem prac twórczych pracowników Zespołu zarządzania produktem są prace, których rezultatem są m.in. filmy produktowo-aplikacyjne dot. wyrobów, scenariusze filmów produktowych i aplikacyjnych czy animacje. Wobec powyższego, zdaniem Wnioskodawcy, ww. efekty prac spełniają wymogi do uznania ich za utwory w zakresie twórczości audialnej i audiowizualnej.
Odnosząc się natomiast do ostatniej z definicji, tj. działalności publicystycznej, należy wskazać, iż według słownika języka polskiego przez publicystykę należy rozumieć artykuły, komentarze i teksty polemiczne dotyczące aktualnych wydarzeń i problemów, ogłaszane w prasie, radiu i telewizji. W konsekwencji, w ocenie Spółki, wszelkiego rodzaju treści publicystyczne, tj. m.in. artykuły, posty oraz inne formy publikowanych treści stanowią przejaw działalności publicystycznej.
I tak, nawiązując do zapytania Spółki, należy wspomnieć, że – jak zostało wskazane w opisie stanu faktycznego – efektem prac twórczych pracowników Zespołu zarządzania produktem są prace, których rezultatem są m.in.: artykuły do prasy drukowanej, artykuły i posty do mediów elektronicznych czy newslettery produktowe. Wobec powyższego, zdaniem Wnioskodawcy, ww. efekty prac spełniają wymogi do uznania ich za utwory w zakresie twórczości publicystycznej.
Co istotne, efekty prac w zakresie sztuk plastycznych, twórczości audialnej i audiowizualnej czy działalności publicystycznej posiadają indywidualny i niepowtarzalny charakter. Jak bowiem wskazano w opisie stanu faktycznego, do czynności wykonywanych przez pracowników Zespołu zarządzania produktem należy m.in.:
·tworzenie nowych produktów – co wiąże się z koniecznością zastosowania rozwiązań dopasowujących ofertę do oczekiwań odbiorcy oraz budujących przewagę konkurencyjną Spółki na rynku,
·zarządzanie fazami życia produktu – co wymaga tworzenia tzw. kontentu produktowego (różnego rodzaju publikacje, posty, artykuły, treści służące do reklamy danego produktu, w tym w mediach społecznościowych, których celem jest budowanie marki ofertowanych produktów),
·opracowanie materiałów wsparcia sprzedaży – czynności z zakresu budowania marki, strategii reklamowych, prezentowanie treści pozwalających na dotarcie do nowych klientów itp. (opracowanie publikacji, wzorców etc.).
Wobec powyższego pracownicy nie korzystają z gotowych wzorów, a efekty ich prac stanowią innowacyjne rozwiązania.
Podsumowując, zdaniem Wnioskodawcy, uzyskiwany przez pracowników Zespołu zarządzania produktem przychód w postaci Honorarium będący zapłatą za przeniesienie na Spółkę praw autorskich do Utworów stanowi przychód z działalności twórczej w zakresie:
a)sztuk plastycznych (w stosunku do Utworów w formie m.in.: zdjęć i grafik na potrzeby publikacji, koncepcji nowych wyrobów, rysunków, modeli nowych wyrobów, projektów użytecznych gadżetów, grafik, wzorów etykiet),
b)twórczości audialnej i audiowizualnej (w stosunku do Utworów w formie m.in.: filmów produktowo-aplikacyjnych dot. wyrobów, scenariuszy filmów produktowych i aplikacyjnych, animacji),
c)działalności publicystycznej (w stosunku do Utworów w formie m.in: artykułów do prasy drukowanej, artykułów i postów do mediów społecznościowych, newsletterów produktowych)
– o których mowa w art. 22 ust. 9b pkt 1 ustawy o PIT, a co za tym idzie Spółka, realizując obowiązki płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych i obliczając należną zaliczkę na podatek od wynagrodzeń wypłacanych osobom zatrudnionym w Zespole zarządzania produktem, w zakresie tej części wynagrodzenia, która odpowiada wysokości Honorarium, może stosować koszty, o których mowa w art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o PIT.
Tożsame stanowisko odnośnie do uznania poszczególnych czynności za działalność twórczą zostało zaprezentowane przykładowo w następujących interpretacjach indywidualnych:
a) w zakresie sztuk plastycznych:
- w interpretacji z dnia 21 lutego 2025 roku (sygn. 0113-KDIPT2-3.4011.773.2024.2.PR), w której Dyrektor KIS wskazał, że „(...) w ramach swoich obowiązków wykonuje Pani działalność twórczą w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych (dalej: ustawa o prawie autorskim), w szczególności tworzenie autorskich koncepcji kreatywnych będących podstawą dla kampanii reklamowych i marketingowych, w tym opracowywanie szczegółowych scenariuszy, reżyserowanie materiałów oraz nadzór nad procesem post produkcji; projektowanie koncepcji graficznych dla kampanii digitalowych oraz materiałów drukowanych, opartych na autorskich pomysłach i realizacjach (a bazujących na oryginalnych materiałach zdjęciowych i wideo). (...) Wobec powyższego, część przychodów osiąganych przez Panią w zakresie tworzenia autorskich koncepcji kreatywnych będących podstawą dla kampanii reklamowych i marketingowych należy zakwalifikować do przychodów uzyskiwanych z tytułu działalności twórczej w zakresie sztuk plastycznych (...)”,
- w interpretacji z dnia 6 sierpnia 2024 r. (sygn. 0114-KDIP3-2.4011.486.2024.2.MN) dotyczącej wykonywania w ramach czynności służbowych następujących obowiązków: tworzenie autorskich projektów graficznych materiałów drukowanych i internetowych, okładek książek, ulotek, plakatów, katalogów, folderów, broszur, leyautów, roll-upów, reklam prasowych, materiałów reklamowych, kalendarzy, banerów, projektów stoisk targowych, tworzy też Pani rysunki i ilustracje do publikacji. W ww. interpretacji Dyrektor KIS wskazał, że ,,(...) osiągane przez Panią przychody można zakwalifikować do przychodów uzyskiwanych z tytułu działalności twórczej w zakresie sztuk plastycznych, o których mowa w art. 22 ust. 9b pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. (...)”,
- w interpretacji z dnia 16 grudnia 2022 r. (sygn. 0113-KDIPT2-3.4011.760.2022.2.SJ), gdzie w stanie faktycznym wskazano tworzenie autorskich projektów graficznych materiałów drukowanych, tworzeniem projektów graficznych materiałów telewizyjnych, tworzeniem projektów graficznych materiałów internetowych, tworzeniem innych projektów graficznych, wykonywaniem zdjęć do wykorzystania w działalności firmy, np. produktowej, reportażowej. W powyższej interpretacji Dyrektor KIS uznał, że „(...) przychody osiągane przez Państwa pracowników w zakresie tworzonych utworów graficznych, można zakwalifikować do przychodów uzyskiwanych z tytułu działalności twórczej w zakresie sztuk plastycznych, o których mowa w art. 22 ust. 9b pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. (...)’’,
b) w zakresie twórczości audialnej i audiowizualnej:
- w powołanej powyżej interpretacji z dnia 21 lutego 2025 roku (sygn. 0113-KDIPT2- 3.4011.773.2024.2.PR), w której Dyrektor KIS skazał, że „(...) w ramach swoich obowiązków wykonuje Pani działalność twórczą w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych (dalej: ustawa o prawie autorskim), w szczególności tworzenie autorskich koncepcji kreatywnych będących podstawą dla kampanii reklamowych i marketingowych, w tym opracowywanie szczegółowych scenariuszy, reżyserowanie materiałów oraz nadzór nad procesem post produkcji; projektowanie koncepcji graficznych dla kampanii digitalowych oraz materiałów drukowanych, opartych na autorskich pomysłach i realizacjach (a bazujących na oryginalnych materiałach zdjęciowych i wideo). (...) Wobec powyższego, (...) część do przychodów z działalności w zakresie twórczości audialnej i audiowizualnej. (...)”,
- w interpretacji z dnia 27 grudnia 2024 r. (sygn. 0113-KDIPT2-3.4O11.647.2O24.1.PR), w której Dyrektor KIS w zakresie pracowników z Grupy 9, którzy w ramach zajmowanych stanowisk wykonują takie czynności jak: tworzenie treści wideo (krótkie filmy promocyjne, webinary, filmy instruktażowe i inne) w sposób, który zwiększa widoczność i atrakcyjność w wynikach wyszukiwania platform internetowych, tworzenie scenariusze i skryptów treści wideo, tworzenie raportów i analiz skuteczności użycia ich treści w kampaniach informacyjnych i marketingowych, wskazał, że ,,(...) W konsekwencji, wynagrodzenie wypłacane Państwa Pracownikom w części dotyczącej przenoszenia przez nich na Państwa autorskich praw majątkowych do utworów, będzie stanowiło przychód z działalności w zakresie twórczości audialnej i audiowizualnej, o której mowa w art. 22 ust. 9b pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
- w interpretacji z dnia 2 grudnia 2022 r. (sygn. 0112-KDIL2-1.4011.767.2022.1.KF), w której organ wskazał, że „(...) W konsekwencji, opisane we wniosku czynności wykonywane przez Pracowników prowadzące do powstania scenariusza reklamy sponsorskiej radiowej lub telewizyjnej (billboardu sponsorskiego), reklamy radiowej, telewizyjnej lub internetowej bądź animacji do reklamy TV, mogą zostać uznane za działalność w zakresie twórczości audialnej i audiowizualnej. Mając zatem na uwadze powołane wyżej przepisy prawa oraz przedstawiony opis okoliczności sprawy należy stwierdzić, że w przedstawionym stanie faktycznym, przychody Pracowników, w części dotyczącej przeniesienia przez nich na Państwo autorskich praw majątkowych do konkretnych stworzonych przez nich utworów, będą stanowić przychody uzyskiwane z działalności w zakresie twórczości audialnej i audiowizualnej, o której mowa w art. 22 ust. 9b pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.(...)’’,
c) w zakresie działalności publicystycznej:
- w powołanej powyżej interpretacji z dnia 27 grudnia 2024 r. (sygn. 0113-KDIPT2- 3.4011.647.2024.1.PR), w której Dyrektor KIS w zakresie pracowników, których efektem pracy są artykuły, które mają spełnić określone biznesowe potrzeby czy publikacje zamieszczane na różnych kanałach w różnych kanałach komunikacji z klientami uznał, że „(...) wynagrodzenie wypłacane Państwa Pracownikom w części dotyczącej przenoszenia przez nich na Państwa autorskich praw majątkowych do utworów, będzie stanowiło przychód z działalności publicystycznej, o której mowa w art. 22 ust. 9b pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. (...)”,
- w interpretacji z dnia 28 sierpnia 2024 r. (sygn. 0112-KDIL2-2.4011.488.2024.1.AA), zgodnie z którą „(...) Podsumowanie: na podstawie przedstawionego opisu sprawy i powołanych regulacji wskazuję, że przychód z działalności twórczej związanej z tworzeniem i redagowaniem artykułów o tematyce prawno-podatkowej stanowiących utwory w rozumieniu przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, należy zaliczyć do przychodów z działalności publicystycznej, o której mowa w art. 22 ust. 9b pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. (...)“,
- w interpretacji z dnia 7 października 2022 r. (sygn. 0113-KDIPT2-3.4011.562.2022.3.NM), w której organ podatkowy w stosunku do dzieł w postaci: przygotowania oraz redagowanie tekstów na stronę internetową (blog), social media; przygotowywania wpisów na blog (strona www); przygotowywania wpisów na kanały społecznościowe, wskazał, że „(...) należy stwierdzić, że treści stworzone przez danego autora w ramach opisanych we wniosku czynności, które stanowią utwór w rozumieniu przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, można uznać za działalność publicystyczną, o której mowa w art. 22 ust. 9b pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. (...)’’.
Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca wnosi jak na wstępie.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku – w części dotyczącej ustalenia, czy przychody z tytułu przeniesienia autorskich praw majątkowych do utworów na rzecz Spółki stanowią przychody, o których mowa w art. 22 ust. 9b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy.
Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
W myśl art. 10 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Źródłem przychodów jest stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta.
Według art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.
Stosownie do art. 12 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Za pracownika w rozumieniu ustawy uważa się osobę pozostającą w stosunku służbowym, stosunku pracy, stosunku pracy nakładczej lub spółdzielczym stosunku pracy.
W myśl art. 32 ust. 1 ustawyo podatku dochodowym od osób fizycznych:
Zakłady pracy będące osobami fizycznymi, osobami prawnymi oraz jednostkami organizacyjnymi nieposiadającymi osobowości prawnej są obowiązane jako płatnicy obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, z pracy nakładczej lub ze spółdzielczego stosunku pracy, z zasiłków pieniężnych z ubezpieczenia społecznego wypłacanych przez zakłady pracy lub z tytułu udziału w nadwyżce bilansowej wypłacanej w spółdzielniach pracy.
Koszty uzyskania przychodów zostały natomiast uregulowane w przepisach rozdziału 4 omawianej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Jak wynika z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.
Natomiast zgodnie z art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Koszty uzyskania przychodów z tytułu korzystania przez twórców z praw autorskich i artystów wykonawców z praw pokrewnych, w rozumieniu odrębnych przepisów, lub rozporządzania przez nich tymi prawami – określa się w wysokości 50% uzyskanego przychodu, z zastrzeżeniem ust. 9a i 9b, z tym że koszty te oblicza się od przychodu pomniejszonego o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenie chorobowe, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, których podstawę wymiaru stanowi ten przychód.
Przy czym, w myśl art. 22 ust. 9a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
W roku podatkowym łączne koszty uzyskania przychodów, o których mowa w ust. 9 pkt 1-3, nie mogą przekroczyć kwoty stanowiącej górną granicę pierwszego przedziału skali podatkowej, o której mowa w art. 27 ust. 1.
Stosownie do art. 22 ust. 9b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Przepis ust. 9 pkt 3 stosuje się do przychodów uzyskiwanych z tytułu:
1)działalności twórczej w zakresie architektury, architektury wnętrz, architektury krajobrazu, inżynierii budowlanej, urbanistyki, literatury, sztuk plastycznych, wzornictwa przemysłowego, muzyki, fotografiki, twórczości audialnej i audiowizualnej, programów komputerowych, gier komputerowych, teatru, kostiumografii, scenografii, reżyserii, choreografii, lutnictwa artystycznego, sztuki ludowej oraz dziennikarstwa;
2)działalności artystycznej w dziedzinie sztuki aktorskiej, estradowej, tanecznej i cyrkowej oraz w dziedzinie dyrygentury, wokalistyki i instrumentalistyki;
3)produkcji audialnej i audiowizualnej;
4)działalności publicystycznej;
5)działalności muzealniczej w dziedzinie wystawienniczej, naukowej, popularyzatorskiej, edukacyjnej oraz wydawniczej;
6)działalności konserwatorskiej;
7)prawa zależnego, o którym mowa w art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz.U. z 2022 r. poz. 2509 oraz z 2024 r. poz. 1222 i 1254), do opracowania cudzego utworu w postaci tłumaczenia;
8)działalności badawczo-rozwojowej, naukowej, naukowo-dydaktycznej, badawczej, badawczo-dydaktycznej oraz prowadzonej w uczelni działalności dydaktycznej.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęć użytych w art. 22 ust. 9 pkt 3 takich, jak „twórca”, „korzystanie przez twórców z praw autorskich” lub pojęć z nimi związanych, jak np. „utwór”, natomiast ustawodawca odsyła w tym względzie do odrębnych przepisów, przez które należy rozumieć ustawę z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm.).
Według art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:
Przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór).
W świetle natomiast art. 1 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:
W szczególności przedmiotem prawa autorskiego są utwory:
1)wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie, publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe);
2)plastyczne;
3)fotograficzne;
4)lutnicze;
5)wzornictwa przemysłowego;
6)architektoniczne, architektoniczno-urbanistyczne i urbanistyczne;
7)muzyczne i słowno-muzyczne;
8)sceniczne, sceniczno-muzyczne, choreograficzne i pantomimiczne;
9)audiowizualne (w tym filmowe).
W rozumieniu prawa autorskiego jako twórczy traktowany jest taki rezultat działalności, który na tyle związany jest z osobą twórcy, by było mało prawdopodobne, aby inna osoba podejmująca identycznie skierowany wysiłek twórczy uzyskała analogiczny lub zasadniczo zbliżony rezultat.
Przedmiotem prawa autorskiego są wszelkie przejawy działalności twórczej o indywidualnym charakterze bez względu na to, czy są to dzieła artystyczne, utwory naukowe lub literackie.
Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że głównym przedmiotem działalności Spółki jest (…). Spółka zatrudnia, na podstawie umów o pracę, szereg specjalistów, w tym osoby zatrudnione w dziale technicznym w Zespole zarządzania produktem. Efektem czynności wykonywanych przez pracowników zatrudnionych w Zespole zarządzania produktem są prace twórcze, których rezultatem są m.in. zdjęcia i grafiki na potrzeby publikacji, artykuły do prasy drukowanej, artykuły i posty do mediów elektronicznych, koncepcje nowych wyrobów, rysunki, modele nowych wyrobów, filmy produktowo-aplikacyjne dot. wyrobów, scenariusze filmów produktowych i aplikacyjnych, projekty użytecznych gadżetów, newslettery produktowe, animacje, grafiki, wzory etykiet (dalej łącznie określane jako: „Utwory”). Prace twórcze wykonywane przez pracowników Zespołu zarządzania produktem spełniają przesłanki utworu określone w ustawie o prawie autorskim i prawach pokrewnych, tj. są przejawem działalności twórczej o indywidulanym charakterze ustalonym w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia. Spółka zamierza aneksować obecne umowy o pracę zawarte pomiędzy Spółką a pracownikami Zespołu zarządzania produktem w ten sposób, że będą one przewidywać tzw. wtórne przeniesienie autorskich praw majątkowych do utworu lub jego części, tj. prawa te będą przysługiwać ww. pracownikom oraz będą przenoszone na Spółkę na wskazanych w umowie o pracę polach eksploatacji z momentem udostępnienia/dostarczenia utworu lub jego części przez pracownika Zespołu zarządzania produktem Spółce w uzgodniony sposób. Z tytułu świadczonej pracy pracownikom będzie przysługiwać wynagrodzenie składające się z dwóch części: honorarium z tytułu rozporządzania przez pracownika prawami autorskimi na rzecz Spółki oraz pozostałej części wynagrodzenia.
W odniesieniu do tak przedstawionego opisu sprawy powstała wątpliwość, czy uzyskiwany przez pracowników Zespołu zarządzania produktem przychód z tytułu prac twórczych, których rezultatem są:
·zdjęcia i grafiki na potrzeby publikacji, koncepcje nowych wyrobów, rysunki, modele nowych wyrobów, projekty użytecznych gadżetów, grafiki, wzory etykiet,
·filmy produktowo-aplikacyjne dot. wyrobów, scenariusze filmów produktowych i aplikacyjnych, animacje,
·artykuły do prasy drukowanej, artykuły i posty do mediów społecznościowych, newslettery produktowe
należy kwalifikować odpowiednio do przychodów tytułu sztuk plastycznych oraz twórczości audialnej i audiowizualnej, o których mowa w art. 22 ust. 9b pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz działalności publicystycznej, o której mowa w art. 22 ust. 9b pkt 4 tej ustawy.
W związku z tym, że w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych brak jest definicji działalności twórczej w zakresie sztuk plastycznych, twórczości audialnej i audiowizualnej oraz działalności publicystycznej, należy w tym zakresie posłużyć się definicjami językowymi.
Zgodnie ze Słownikiem języka polskiego PWN – działalność oznacza:
1)„zespół działań podejmowanych w jakimś celu”,
2)„funkcjonowanie czegoś lub oddziaływanie na coś”,
natomiast twórczy oznacza:
1)„mający na celu tworzenie; też: będący wynikiem tworzenia”,
2)„dotyczący twórców”.
Proces tworzenia utworu z zakresu sztuk plastycznych składa się z szeregu czynności koniecznych do stworzenia tego utworu. Na poszczególnych etapach tego procesu efekty pracy, które powstają, z reguły posiadają cechę nowości. Jednak cecha ta nie jest warunkiem wystarczającym do uznania danej działalności za twórczą. Działalność twórcza musi obok cechy nowości posiadać również indywidualny charakter. Tylko rezultaty takiej działalności mogą być uznane za utwór.
Zatem użyty w art. 22 ust. 9b pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zwrot „działalność w zakresie sztuk plastycznych” odnosi się do ogółu działań, które posiadają cechę nowości i są podejmowane w celu tworzenia utworów plastycznych. W związku z powyższym, wskazaną w art. 22 ust. 9b pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych „działalność w zakresie sztuk plastycznych” należy rozumieć jako korzystanie i rozporządzanie prawami autorskimi do wszelkich utworów, które powstają w związku z ogółem działań podejmowanych w celu tworzenia utworów z zakresu sztuk plastycznych.
Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych, mimo że w art. 1 ust. 2 pkt 2 jako podlegający ochronie prawnoautorskiej wymienia utwór plastyczny, nie definiuje tego pojęcia. Należy zatem odwołać się do definicji terminu „sztuka plastyczna”.
Zgodnie z definicjami słownikowymi, sztuki plastyczne to:
· dziedzina twórczości artystycznej, z którą wiążą się dzieła sztuki doznawane wizualnie, mające charakter płaszczyznowy (wytwory malarstwa, rysunku i grafiki) i trójwymiarowy (wytwory architektury, rzeźby i rzemiosła artystycznego) [Słownik Języka Polskiego PWN, Warszawa 1996 r., Tom III, str. 398];
· nazywane też pięknymi, obejmują architekturę, rzeźbę, malarstwo, grafikę i rzemiosło artystyczne [Słownik terminologiczny sztuk pięknych, wydawnictwo PWN, praca zbiorowa, Warszawa 1997, str. 404].
Zatem uzyskiwany przez pracowników Zespołu zarządzania produktem przychód z tytułu prac twórczych, których rezultatem są zdjęcia i grafiki na potrzeby publikacji, koncepcje nowych wyrobów, rysunki, modele nowych wyrobów, projekty użytecznych gadżetów, grafiki, wzory etykiet, należy zakwalifikować do przychodów tytułu sztuk plastycznych, o których mowa w art. 22 ust. 9b pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Podobnie proces tworzenia utworu audialnego lub utworu audiowizualnego składa się z szeregu czynności koniecznych do stworzenia tego utworu. Na poszczególnych etapach tego procesu efekty pracy, które powstają, z reguły posiadają cechę nowości. I tu również cecha ta nie jest warunkiem wystarczającym do uznania danej działalności za twórczą. Działalność twórcza – jak już wskazałem – musi obok cechy nowości posiadać również indywidualny charakter. Tylko rezultaty takiej działalności mogą być uznane za utwór.
Zatem użyty w art. 22 ust. 9b pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zwrot „działalność w zakresie twórczości audialnej i audiowizualnej” odnosi się do ogółu działań, które posiadają cechę nowości i są podejmowane w celu tworzenia utworów audialnych i audiowizualnych. W związku z powyższym, wskazaną w art. 22 ust. 9b pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych „działalność w zakresie twórczości audialnej i audiowizualnej” należy rozumieć jako korzystanie i rozporządzanie prawami autorskimi do wszelkich utworów, które powstają w związku z ogółem działań podejmowanych w celu tworzenia utworów audialnych i audiowizualnych.
Podobnie jak w przypadku sztuk plastycznych ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych, mimo że w art. 1 ust. 2 pkt 9 jako podlegający ochronie prawnoautorskiej wymienia utwór audiowizualny, nie definiuje tego pojęcia. Należy zatem odwołać się do definicji terminu „audiowizualny”.
Wyraz „audiowizualny”, wg Słownika języka polskiego PWN, oznacza „słyszalny i widzialny, odnoszący się do urządzeń i metod operujących dźwiękiem i obrazem”. Natomiast użycie spójnika „i” oznacza, że obie czynności powinny być spełnione równocześnie.
W uzasadnieniu wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 24 maja 2006 r. (sygn. akt K 5/05) wskazano że:
Utworem audiowizualnym jest utwór (a więc przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze) wyrażony za pomocą serii następujących po sobie obrazów, z dźwiękiem lub bez dźwięku, utrwalony na jakimkolwiek nośniku umożliwiającym wielokrotne odtwarzanie, wywołujący wrażenie ruchu.
W wyroku z 20 listopada 2012 r., sygn. akt I ACa 176/10, Sąd Apelacyjny w Gdańsku stwierdził natomiast, że:
Według poglądów przedstawicieli doktryny utworem audiowizualnym jest nie tylko „klasyczny” film fabularny, lecz także spektakl teatralny, film dokumentalny czy reklama telewizyjna.
Natomiast termin „audio”, według tego samego słownika, oznacza „służący do nagrywania i odtwarzania dźwięków”. Z kolei „utwory audialne”, to utwory „odnoszące się do wrażeń słuchowych”. Tym samym, za utwór audialny może zostać uznana m.in. reklama radiowa.
Tym samym, w ramach twórczości audialnej i audiowizualnej powstają utwory audialne i audiowizualne, za które uznaje się także reklamy radiowe i telewizyjne, filmy produktowo-aplikacyjne dot. wyrobów, scenariusze filmów produktowych i aplikacyjnych, animacje.
Jak wynika z art. 69 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:
Współtwórcami utworu audiowizualnego są osoby, które wniosły wkład twórczy w jego powstanie, a w szczególności: reżyser, operator obrazu, twórca adaptacji utworu literackiego, twórca stworzonych dla utworu audiowizualnego utworów muzycznych lub słowno-muzycznych oraz twórca scenariusza.
W konsekwencji uzyskiwany przez pracowników Zespołu zarządzania produktem przychód z tytułu prac twórczych, których rezultatem są filmy produktowo-aplikacyjne dot. wyrobów, scenariusze filmów produktowych i aplikacyjnych, animacje, należy zakwalifikować do przychodów tytułu twórczości audialnej i audiowizualnej, o których mowa w art. 22 ust. 9b pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Z kolei „Działalność publicystyczna” według słownika PWN to „wypowiedzi (piśmiennicze i kolokwialne) na aktualne tematy przedstawiające wyraźnie poglądy i opinie, często o charakterze polemicznym, tendencyjnym, interpretuje i ocenia fakty z przyjętego punktu widzenia, zmierza do kształtowania opinii publicznej, publicystyka pozaprasowa to przede wszystkim traktaty, polemiki, pisma ulotne. Publicystka jest kwalifikowana zależnie do dziedziny, której dotyczy, na polityczną, ekonomiczną, społeczną, kulturalną i naukową.
Zatem uzyskiwany przez pracowników Zespołu zarządzania produktem przychód z tytułu prac twórczych, których rezultatem są artykuły do prasy drukowanej, artykuły i posty do mediów społecznościowych, newslettery produktowe należy zakwalifikować do przychodów tytułu działalności publicystycznej, o której mowa w art. 22 ust. 9b pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Podsumowanie: na podstawie przedstawionego opisu sprawy i powołanych regulacji wskazuję, że uzyskiwane przez pracowników Zespołu zarządzania produktem przychody z tytułu prac twórczych, których rezultatem są:
·zdjęcia i grafiki na potrzeby publikacji, koncepcje nowych wyrobów, rysunki, modele nowych wyrobów, projekty użytecznych gadżetów, grafiki, wzory etykiet,
·filmy produktowo-aplikacyjne dot. wyrobów, scenariusze filmów produktowych i aplikacyjnych, animacje,
·artykuły do prasy drukowanej, artykuły i posty do mediów społecznościowych, newslettery produktowe
należy kwalifikować odpowiednio do przychodów z tytułu sztuk plastycznych oraz twórczości audialnej i audiowizualnej, o których mowa w art. 22 ust. 9b pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz działalności publicystycznej, o której mowa w art. 22 ust. 9b pkt 4 tej ustawy.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili, i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Przedmiotem tej interpretacji jest odpowiedź na pytanie w części dotyczącej ustalenia, czy przychody z tytułu przeniesienia autorskich praw majątkowych do utworów na rzecz Spółki stanowią przychody, o których mowa w art. 22 ust. 9b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W pozostałej części, tj. dotyczącej możliwości zastosowania przez płatnika do wynagrodzenia pracowników 50% kosztów uzyskania przychodów, wydano odrębne rozstrzygnięcie.
Ponadto w odniesieniu do powołanych przez Państwa interpretacji stwierdzam, że zapadły one w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla organu wydającego tę interpretację.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.
·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
