Interpretacja indywidualna z dnia 1 grudnia 2025 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0111-KDIB1-3.4010.630.2025.2.AN

Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

10 października 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 7 października 2025 r., o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie, pismem z 14 listopada 2025 r. (data wpływu do Organu, tego samego dnia).

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Z sp. z o.o. z siedzibą w (…) (dalej: „Spółka”), jest polskim rezydentem podatkowym i podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych. Przedmiotem działalności Spółki jest produkcja (…).

Spółka prowadzi działalność w Polskiej Strefie Inwestycji na podstawie decyzji o wsparciu nr (…) z (…) 2020 r. (dalej: „Decyzja”). W związku z Decyzją Spółka została zobowiązana między innymi do poniesienia wydatków inwestycyjnych (w zakresie nabycia gruntów, budynków i maszyn) w wysokości co najmniej (…) zł w terminie do 31 grudnia 2027 r. Określona w Decyzji maksymalna wysokość wydatków inwestycyjnych, które będą wyznaczać maksymalny poziom dostępnej pomocy publicznej, wynosi natomiast (…)zł.

W toku realizacji inwestycji Spółka zawarła szereg umów leasingu m.in. na: samochody dostawcze, przyczepy, wózki widłowe, plotery (…). W związku z zawartymi umowami leasingu Spółka ponosiła i nadal ponosi wydatki w wysokości i w terminach określonych w umowie. W szczególności dotyczy to wstępnej opłaty leasingowej, opłaty manipulacyjnej oraz okresowych opłat (rat) leasingowych. Koszty związane z samochodami osobowymi nie są traktowane jako wydatki na potrzeby wywiązania się z zobowiązań inwestycyjnych wynikających z Decyzji.

Zawarte umowy z cywilistycznego punktu widzenia stanowią zarówno umowy leasingu finansowego jak i operacyjnego. Wszystkie te umowy spełniają jednak warunki do zaklasyfikowania ich jako leasingi finansowe na gruncie przepisów ustawy z 29 września 1994 r. o rachunkowości (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 120 ze zm., dalej: „UoR”). Środki trwałe objęte tymi umowami są wprowadzone do ewidencji środków trwałych i podlegają amortyzacji.

Dodatkowo, że względu na czas niezbędny do finalizacji poszczególnych transakcji zdarzały się sytuacje, w których Spółka samodzielnie nabywała lub będzie nabywać daną maszynę/urządzenie po dacie uzyskania Decyzji (taki pierwotny koszt nabycia nie stanowi kosztu kwalifikowanego), a następnie sprzedaje ten składnik majątku leasingodawcy. W takich sytuacjach leasingodawca następnie oddaje przedmiot do używania Spółce jako leasingobiorcy (tzw. leasing zwrotny).

W Ogólnych Warunkach Leasingu stanowiących załącznik do zawieranych umów przewidziano opcję nabycia Przedmiotu Leasingu przez Korzystającego (czyli przez Spółkę) w następującym kształcie: „Najwcześniej w terminie 90 (dziewięćdziesięciu) dni przed datą upływu Okresu Leasingu i najpóźniej w dniu upływu Okresu Leasingu Korzystający będzie miał prawo do złożenia Finansującemu nieodwołalnej oferty nabycia Przedmiotu Leasingu za cenę sprzedaży, która będzie odpowiadała Wartości Końcowej Przedmiotu Leasingu powiększonej o podatek VAT (o ile będzie należny na podstawie obowiązujących przepisów). W przypadku gdy: (i) do ostatniego dnia Okresu Leasingu Korzystający należycie wykona wszystkie zobowiązania wynikające z Umowy i wpłaci Finansującemu Kaucję Gwarancyjną na Zabezpieczenie Wykupu Przedmiotu Leasingu w wysokości wskazanej przez Finansującego, Finansujący będzie zobowiązany do niezwłocznego przyjęcia oferty Korzystającego”.

W odniesieniu do środków trwałych objętych leasingiem Spółka w większości przypadków już dokonała wykupu albo dokona go po zakończeniu leasingu. Innymi słowy - przedmiot leasingu po jego zakończeniu zawsze stanie się własnością Spółki.

Ponadto, w piśmie uzupełniającym wskazali Państwo następująco:

1. Informujemy, że na moment wydania Decyzji o wsparciu nr (…) (dalej jako: „Decyzja”), tj. na (…) 2020 r., Spółka posiadała status średniego przedsiębiorcy. Utrzymanie takiego statusu na potrzeby rozliczania pomocy publicznej zostało potwierdzone w interpretacji indywidualnej z 30 października b.r. (sygn. 0111-KDIB1-3.4010.633.2025.1.DW).

2. Potwierdzamy, że wszystkie środki trwałe, o których mowa we wniosku o wydanie interpretacji (tj. wózki widłowe, plotery, regały wysokiego składowania (…) oraz samochody dostawcze wraz z przyczepami do nich, które służą dostarczaniu wyrobów wytworzonych na terenie objętym Decyzją), są wykorzystywane w działalności prowadzonej przez Spółkę na podstawie Decyzji.

3. Wskazujemy, że środki trwałe objęte wnioskiem zostały nabyte jako środki nowe.

4. Przyczyną nabycia środków trwałych w formie tzw. leasingu zwrotnego była konieczność zapewnienia gotówki na inne wydatki inwestycyjne lub bieżące cele operacyjne Spółki. W związku z tym, Spółka nabyła takie środki na własność a następnie odprzedała bankowi, który był leasingodawcą. W następnej kolejności Spółka zawarła umowę leasingu, dzięki czemu koszt nabycia tych środków mógł być rozłożony w czasie. Dzięki temu zrealizowała cel w postaci konieczności wywiązania się z zobowiązań inwestycyjnych wynikających z Decyzji. Leasing zwrotny jest popularną formą finansowania wydatków inwestycyjnych dzięki temu, że zapewnia płynność finansową.

5. We wniosku o wydanie Decyzji zakres inwestycji opisano w sposób ogólny, tzn. nie wymieniając wszystkich jednostkowych środków trwałych, jakie mają być nabyte. Jest to powszechne podejście w takiej procedurze. Wnioskując o wydanie Decyzji Spółka wskazała, że inwestycja obejmie między innymi: zakup nieruchomości niezabudowanej, budowę hali produkcyjnej (…), zakup regałów wysokiego składowania, zakup wózków widłowych, zakup innych urządzeń i wyposażenia zgodnie z opracowanym w terminie późniejszym planem organizacji produkcji.

Realizując inwestycję nabyto wiele typów środków trwałych. Część z nich została sfinansowana kredytem inwestycyjnym lub kredytem w rachunku bieżącym, a część leasingiem. Tą ostatnią formą sfinansowano środki trwałe wskazane we wniosku.

W odpowiedzi na Państwa pytania informujemy, że w Decyzji nie wskazano na jaki konkretne środki trwałe mają zostać poniesione wydatki inwestycyjne, co jest standardowym rozwiązaniem przy wydawaniu tego typu decyzji administracyjnych.

Pytanie

Czy kosztem kwalifikującym się do objęcia wsparciem na nowe inwestycje w postaci zwolnienia podatkowego, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy CIT, będą wszelkie wydatki jakie dotychczas poniosła Spółka i jakie jeszcze poniesie w oparciu o wskazane wyżej umowy leasingu, w szczególności wstępna opłata leasingowa, opłata manipulacyjna, okresowe opłaty, raty leasingowe oraz kwota równa wartości końcowej wynikającej z tych umów?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Spółki, za koszty kwalifikujące się do objęcia wsparciem na nowe inwestycje w formie zwolnienia podatkowego, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy CIT, należy uznać wszelkie poniesione przez Spółkę oraz planowane do poniesienia wydatki na podstawie wskazanych umów leasingu, w szczególności: wstępną opłatę leasingową, opłatę manipulacyjną, okresowe opłaty/raty leasingowe oraz kwotę odpowiadającą wartości końcowej.

Uzasadnienie stanowiska

Stanowisko Spółki, że kosztem kwalifikującym się do objęcia wsparciem na nowe inwestycje w postaci zwolnienia podatkowego, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy CIT, będą wszelkie wydatki jakie Spółka dotychczas poniosła i jakie jeszcze poniesie w oparciu o wskazane powyżej umowy leasingu, w szczególności wstępna opłata leasingowa, opłata manipulacyjna, okresowe opłaty (raty) leasingowe oraz kwota równa wartości końcowej, wynika z analizy przepisów odnoszących się do wspierania nowych inwestycji, UoR oraz praktyki interpretacyjnej.

I tak, art. 2 pkt 7 ustawy z 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 469 ze zm.; dalej: „Ustawa o WNI”), określa co należy rozumieć przez koszty kwalifikowane nowej inwestycji. Są to poniesione w okresie ważności decyzji o wsparciu koszty inwestycji kwalifikujące się do objęcia pomocą publiczną z tytułu nowej inwestycji, z wyłączeniem kosztów poniesionych na samochody osobowe, środki transportu lotniczego, tabor pływający oraz inne składniki majątku służące głównie celom osobistym przedsiębiorcy, a w przypadku przedsiębiorcy będącego spółką handlową - głównie celom osobistym jej wspólnika albo akcjonariusza, pomniejszone o naliczony podatek od towarów i usług oraz o podatek akcyzowy, jeżeli możliwość ich odliczeń wynika z odrębnych przepisów.

Regulację powyższą uzupełnia i uszczegóławia Rozporządzenie WNI. W zakresie objętym stanem faktycznym należy tu przywołać § 8 ust. 1 pkt 6, zgodnie z którym do kosztów kwalifikujących się do objęcia wsparciem zalicza się m.in. cenę nabycia aktywów innych niż grunty, budynki i budowle, objętych najmem lub dzierżawą, jeżeli najem lub dzierżawa ma postać leasingu finansowego i obejmuje zobowiązanie do nabycia tych aktywów z dniem upływu okresu najmu lub dzierżawy. Jednocześnie zgodnie z § 8 ust. 4 Rozporządzenia WNI cenę nabycia tych środków trwałych ocenia się na podstawie przepisów UoR.

W świetle powyższego, aby móc potraktować wydatki związane z leasingiem za koszy kwalifikowane, muszą być spełnione następujące warunki: leasing ma mieć postać leasingu finansowego, istnieje zobowiązanie do nabycia przedmiotu leasingu oraz leasing ma nie obejmować środków wyłączonych.

W ocenie Spółki wszystkie te przesłanki w jej sytuacji zostały spełnione.

Po pierwsze, ponieważ przywołany przepis § 8 ust. 4 Rozporządzenia WNI odwołuje się od UoR, to również w zakresie postaci leasingu należy odwołać się do tej ustawy. I tak, w art. 3 ust. 4 UoR określono przesłanki uznania umowy leasingu za leasing finansowy wskazując, że „jeżeli jednostka przyjęła do używania cudze środki trwałe lub wartości niematerialne i prawne na podstawie umowy, w której jedna ze stron („finansujący”) oddaje drugiej („korzystającemu”) te składniki do odpłatnego używania lub także pobierania pożytków na czas oznaczony, składniki te zalicza się do aktywów trwałych korzystającego, jeżeli umowa spełnia co najmniej jeden z następujących warunków:

1) przenosi własność jej przedmiotu na korzystającego po zakończeniu okresu, na który została zawarta;

2) zawiera prawo do nabycia jej przedmiotu przez korzystającego, po zakończeniu okresu, na jaki została zawarta, po cenie niższej od wartości rynkowej z dnia nabycia;

3) okres, na jaki została zawarta, odpowiada w przeważającej części przewidywanemu okresowi ekonomicznej użyteczności środka trwałego lub prawa majątkowego, przy czym nie może być on krótszy niż 3/4 tego okresu. Prawo własności przedmiotu umowy może być, po okresie, na jaki umowa została zawarta, przeniesione na korzystającego;

4) suma opłat, pomniejszonych o dyskonto, ustalona w dniu zawarcia umowy i przypadająca do zapłaty w okresie jej obowiązywania, przekracza 90% wartości rynkowej przedmiotu umowy na ten dzień. W sumie opłat uwzględnia się wartość końcową przedmiotu umowy, którą korzystający zobowiązuje się zapłacić za przeniesienie na niego własności tego przedmiotu. Do sumy opłat nie zalicza się płatności na rzecz finansującego za świadczenia dodatkowe, podatków oraz składek na ubezpieczenie tego przedmiotu, jeżeli korzystający pokrywa je niezależnie od opłat za używanie;

5) zawiera przyrzeczenie finansującego do zawarcia z korzystającym kolejnej umowy o oddanie w odpłatne używanie tego samego przedmiotu lub przedłużenia umowy dotychczasowej, na warunkach korzystniejszych od przewidzianych w dotychczasowej umowie;

6) przewiduje możliwość jej wypowiedzenia, z zastrzeżeniem, że wszelkie powstałe z tego tytułu koszty i straty poniesione przez finansującego pokrywa korzystający;

7) przedmiot umowy został dostosowany do indywidualnych potrzeb korzystającego. Może on być używany wyłącznie przez korzystającego, bez wprowadzania w nim istotnych zmian”.

Do uznania umowy leasingu za leasing finansowy wystarczające jest spełnienie jednej z ustawowych przesłanek wymienionych w pkt 1-7.

Spółka wskazuje, że każda z zawartych przez nią umów leasingu — nawet jeżeli w tytule określona jest jako „leasing operacyjny” lub „leasing zwrotny” — spełnia co najmniej jedną z przesłanek kwalifikujących ją jako leasing finansowy na podstawie przytoczonych przepisów. W większości przypadków przesłanka ta polega na: (i) przeniesieniu własności przedmiotu umowy na korzystającego po upływie okresu, na jaki umowę zawarto lub (ii) przyznaniu korzystającemu prawa nabycia przedmiotu umowy po upływie tego okresu za cenę niższą od wartości rynkowej na dzień nabycia.

Stanowisko, że koszty związane z umowami leasingu — nawet jeżeli w tytule widnieje określenie „leasing operacyjny” — spełniają warunki do zaklasyfikowania tych umów jako leasingów finansowych w rozumieniu art. 3 ust. 4 UoR, a tym samym stanowią koszty kwalifikowane na gruncie Rozporządzenia WNI zostało potwierdzone w szeregu interpretacji Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej. Jako przykład można wskazać interpretacje z 19 lutego 2024 r. (sygn. 0111-KDIB1-3.4010.750.2023.1.DW) czy z 4 kwietnia 2025 r. (sygn. 0111-KDIB1-3.4010.128.2025.1.DW). Również leasing zwrotny, o ile spełnia kryteria leasingu finansowego na gruncie przepisów UoR, nie wyłącza możliwości uznania wydatków za koszty kwalifikowane. Potwierdzają to m.in. interpretacje z: 13 listopada 2023 r. (sygn. 0114-KDIP2-1.4010.560.2023.1.KW), 8 września 2022 r. (sygn. 0111- KDIB1-3.4010.345.2022.1.JKU) czy 28 czerwca 2021 r. (sygn. 0111-KDIB1-3.4010.154.2021.1.AN), w których wskazano, że nie ma przeciwwskazań do ujęcia w wydatkach kwalifikowanych kosztów związanych z leasingiem finansowym maszyn nabytych pierwotnie przez podatnika, których własność następnie została przeniesiona na leasingodawcę a samo zastosowanie leasingu zwrotnego nie narusza warunków dotyczących wydatku kwalifikowanych do wsparcia.

Po drugie, uwzględniając przywołane postanowienia Ogólnych Warunków Leasingu, które przewidują nabycie Przedmiotu Leasingu przez Korzystającego (Spółkę) poprzez złożenie przez Korzystającego nieodwołalnej oferty nabycia przedmiotu leasingu należy uznać, że wszelkie wydatki poniesione i planowane do poniesienia na podstawie analizowanych umów leasingu kwalifikują się do objęcia wsparciem na nowe inwestycje w formie zwolnienia podatkowego, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy CIT. Również takie stanowisko znajduje potwierdzenie w interpretacjach wydawanych przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej. Jako przykład można wskazać interpretację z 19 lutego 2024 r. (sygn. 0111-KDIB1-3.4010.750.2023.1.DW).

Wreszcie, przedmiotem leasingu w przypadku Spółki nie są grunty, budynki czy budowle, więc również w tym zakresie zostały spełnione przesłanki wynikające z przepisów do rozpoznania kosztów kwalifikowanych.

Podsumowując

W świetle przedstawionej wykładni przepisów Rozporządzenia WNI oraz ugruntowanej praktyki interpretacyjnej Spółka uważa, że ponoszone przez nią koszty leasingu stanowią koszy kwalifikujące się do objęcia pomocą publiczną, o której mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy CIT. W szczególności dotyczy to kosztów: wstępnej opłaty leasingowej, opłaty manipulacyjnej, okresowych opłat/rat leasingowych oraz kwoty odpowiadającej wartości końcowej. Wydatki te spełniają wskazane przesłanki prawne, co związane jest przede wszystkim z tym, że wszystkie leasingowane przez Spółkę środki zostały lub zostaną nabyte na własność.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”),

Według art. 17 ust. 4 ustawy o CIT,

Jak stanowi art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 469, dalej: „ustawa o WNI”),

Stosownie do art. 2 pkt 7 lit. a ustawy o WNI,

Zgodnie z § 12 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 grudnia 2022 r. w sprawie pomocy publicznej udzielanej niektórym przedsiębiorcom na realizację nowych inwestycji (Dz. U. z 2025 r. poz. 108 ze zm.),

Zatem, w Państwa sprawie znajdzie zastosowanie rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 28 sierpnia 2018 r. w sprawie pomocy publicznej udzielanej niektórym przedsiębiorcom na realizację nowych inwestycji (Dz. U. z 2018 r. poz. 1713 ze zm., dalej: „Rozporządzenie”), jako że uzyskali Państwo decyzję o wsparciu w (…) 2020 r.

Zgodnie z § 8 ust. 1 Rozporządzenia,

do kosztów kwalifikujących się do objęcia wsparciem na nowe inwestycje zalicza się koszty będące:

 1) kosztem związanym z nabyciem gruntów lub prawa ich użytkowania wieczystego,

 2) ceną nabycia albo kosztem wytworzenia we własnym zakresie środków trwałych, pod warunkiem zaliczenia ich, zgodnie z odrębnymi przepisami, do składników majątku podatnika i zaliczenia ich do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,

 3) kosztem rozbudowy lub modernizacji istniejących środków trwałych,

 4) ceną nabycia wartości niematerialnych i prawnych związanych z transferem technologii przez nabycie praw patentowych, licencji, know-how i nieopatentowanej wiedzy technicznej, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3,

 5) kosztem związanym z najmem lub dzierżawą gruntów, budynków i budowli - pod warunkiem że okres najmu lub dzierżawy trwa co najmniej 5 lat, a w przypadku mikroprzedsiębiorców, małych przedsiębiorców i średnich przedsiębiorców - co najmniej 3 lata, licząc od przewidywanego terminu zakończenia nowej inwestycji,

 6) ceną nabycia aktywów innych niż grunty, budynki i budowle objęte najmem lub dzierżawą, w przypadku gdy najem lub dzierżawa ma postać leasingu finansowego oraz obejmuje zobowiązanie do nabycia aktywów z dniem upływu okresu najmu lub dzierżawy

- pomniejszone o naliczony podatek od towarów i usług oraz o podatek akcyzowy, jeżeli możliwość ich odliczeń wynika z odrębnych przepisów, poniesione w okresie realizacji inwestycji, a w przypadku kosztów określonych w pkt 5 - poniesione wyłącznie w okresie 5 lat w przypadku dużych przedsiębiorców, albo 3 lat w przypadku mikroprzedsiębiorców, małych przedsiębiorców i średnich przedsiębiorców, liczonych od dnia zakończenia nowej inwestycji.

Według § 8 ust. 4 Rozporządzenia,

Zgodnie z § 8 ust. 5 Rozporządzenia,

Zgodnie z art. 28 ust. 2 ustawy o rachunkowości,

W świetle art. 3 ust. 4 ustawy o Rachunkowości,

jeżeli jednostka przyjęła do używania obce środki trwałe lub wartości niematerialne i prawne na mocy umowy, zgodnie z którą jedna ze stron, zwana dalej „finansującym”, oddaje drugiej stronie, zwanej dalej „korzystającym”, środki trwałe lub wartości niematerialne i prawne do odpłatnego używania lub również pobierania pożytków na czas oznaczony, środki te i wartości zalicza się do aktywów trwałych korzystającego, jeżeli umowa spełnia co najmniej jeden z następujących warunków:

1) przenosi własność jej przedmiotu na korzystającego po zakończeniu okresu, na który została zawarta;

2) zawiera prawo do nabycia jej przedmiotu przez korzystającego, po zakończeniu okresu, na jaki została zawarta, po cenie niższej od wartości rynkowej z dnia nabycia;

3) okres, na jaki została zawarta, odpowiada w przeważającej części przewidywanemu okresowi ekonomicznej użyteczności środka trwałego lub prawa majątkowego, przy czym nie może być on krótszy niż 3/4 tego okresu. Prawo własności przedmiotu umowy może być, po okresie, na jaki umowa została zawarta, przeniesione na korzystającego;

4) suma opłat, pomniejszonych o dyskonto, ustalona w dniu zawarcia umowy i przypadająca do zapłaty w okresie jej obowiązywania, przekracza 90% wartości rynkowej przedmiotu umowy na ten dzień. W sumie opłat uwzględnia się wartość końcową przedmiotu umowy, którą korzystający zobowiązuje się zapłacić za przeniesienie na niego własności tego przedmiotu. Do sumy opłat nie zalicza się płatności na rzecz finansującego za świadczenia dodatkowe, podatków oraz składek na ubezpieczenie tego przedmiotu, jeżeli korzystający pokrywa je niezależnie od opłat za używanie;

5) zawiera przyrzeczenie finansującego do zawarcia z korzystającym kolejnej umowy o oddanie w odpłatne używanie tego samego przedmiotu lub przedłużenia umowy dotychczasowej, na warunkach korzystniejszych od przewidzianych w dotychczasowej umowie;

6) przewiduje możliwość jej wypowiedzenia, z zastrzeżeniem, że wszelkie powstałe z tego tytułu koszty i straty poniesione przez finansującego pokrywa korzystający;

7) przedmiot umowy został dostosowany do indywidualnych potrzeb korzystającego. Może on być używany wyłącznie przez korzystającego, bez wprowadzania w nim istotnych zmian.

Jak wynika z opisu sprawy, wszystkie środki trwałe, o których mowa we wniosku o wydanie interpretacji (tj. wózki widłowe, plotery, regały wysokiego składowania (…) oraz samochody dostawcze wraz z przyczepami do nich, które służą dostarczaniu wyrobów wytworzonych na terenie objętym Decyzją), są wykorzystywane w działalności prowadzonej przez Spółkę na podstawie Decyzji. Ponadto, zawarte umowy na ww. składniki majątku stanowią zarówno umowy leasingu finansowego jak i operacyjnego. Wszystkie te umowy spełniają jednak warunki do zaklasyfikowania ich jako leasingi finansowe na gruncie przepisów ustawy o rachunkowości. Środki trwałe objęte tymi umowami są wprowadzone do ewidencji środków trwałych i podlegają amortyzacji. W odniesieniu do środków trwałych objętych leasingiem Spółka w większości przypadków już dokonała wykupu albo dokona go po zakończeniu leasingu. Innymi słowy - przedmiot leasingu po jego zakończeniu zawsze stanie się własnością Spółki.

Zgodnie z powyższym, każdy wydatek określony w § 8 ust. 1 Rozporządzenia, jest kosztem kwalifikującym się do objęcia wsparciem w ramach nowej inwestycji, przy założeniu spełnienia pozostałych warunków.

Analizując powołane powyżej przepisy należy stwierdzić, że określają one następujące warunki, aby dany wydatek zakwalifikować do objęcia pomocą, wydatek ten musi:

- stanowić koszty nowej inwestycji,

- zostać poniesiony na terenie określonym w decyzji o wsparciu,

- być poniesiony w okresie ważności decyzji o wsparciu.

Zgodne z powyższym, należy zatem uznać, że opisane we wniosku koszty, tj. wstępna opłata leasingowa, opłata manipulacyjna, okresowe opłaty, raty leasingowe oraz kwota równa wartości końcowej wynikające z umów leasingu, będą stanowić koszty kwalifikowane nowej inwestycji.

Zatem, biorąc pod uwagę powyższe, Państwa stanowisko zgodnie z którym, kosztem kwalifikującym się do objęcia wsparciem na nowe inwestycje w postaci zwolnienia podatkowego, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy CIT, będą wszelkie wydatki jakie dotychczas poniosła Spółka i jakie jeszcze poniesie w oparciu o wskazane wyżej umowy leasingu, w szczególności wstępna opłata leasingowa, opłata manipulacyjna, okresowe opłaty, raty leasingowe oraz kwota równa wartości końcowej wynikające z tych umów, uznaję za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

W odniesieniu do powołanych interpretacji indywidualnych, należy zauważyć, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych/zdarzeń przyszłych co oznacza, że należy je traktować indywidualnie.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

 - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

 - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.