Wyrok NSA z dnia 20 grudnia 2024 r., sygn. I OSK 2104/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Maciej Dybowski (sprawozdawca) Sędziowie: Sędzia NSA Iwona Bogucka Sędzia del. WSA Anna Wesołowska Protokolant starszy asystent sędziego Krzysztof Ważny po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2024 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej L.C. i M.C., od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, z dnia 17 lutego 2021 r. sygn. akt I SA/Wa 2516/20, w sprawie ze skargi L.C. i M.C., na decyzję Ministra Rozwoju, z dnia 21 września 2020 r. nr DLI.-VI.7615.335.2020.MT, w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość, , 1. prostuje oczywistą omyłkę w rubrum zaskarżonego wyroku w ten sposób, że po słowach "z dnia 21 września 2020 r. nr" w miejsce błędnie, wpisanego numeru zaskarżonej decyzji "DLI-VI.7615.335.2020.MT" wpisuje numer "DLI.-VI.7615.335.2020.MT";, 2. oddala skargę kasacyjną;, 3. zasądza od L.C. i M.C. solidarnie na rzecz Ministra Rozwoju i Technologii kwotę 2700 (dwa tysiące siedemset) złotych tytułem zwrotu, kosztów postępowania kasacyjnego,

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 17 lutego 2021 r., sygn. akt I SA/Wa 2516/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę L.C. i M.C. na decyzję Ministra Rozwoju (dalej Minister) z dnia 21 września 2020 r. nr DLI.-VI.7615.335.2020.MT w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość (k. 80, 96-109 akt sądowych; k. 1-5 akt Ministra).

Skargę kasacyjną wywiedli L.C. i M.C. (dalej skarżący lub skarżący kasacyjnie), zastępowani przez r. pr. M.K., zaskarżając wyrok I SA/Wa 2516/20 w całości, zarzucając zaskarżonemu wyrokowi naruszenie:

I. przepisów prawa procesowego:

a. art. 106 § 3 ppsa z uwagi na pominięcie wniosku dowodowego zawartego w skardze, gdy jego przeprowadzenie zmierzało do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowodowałoby nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Przeprowadzenie pominięt[ych] dowod[ów] mogło doprowadzić do przyjęcia przez Sąd I instancji, że argumentacja skargi w zakresie braku podobieństwa nieruchomości porównawczych (przyjętych przez rzeczoznawcę działającego na zlecenie organu) jest zasadna, a sama decyzja, z uwagi że opierała się na wadliwym dowodzie, nieprawidłowa;