Interpretacja indywidualna z dnia 16 grudnia 2025 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP4-2.4012.792.2025.2.MMA
Kursy organizowane przez spółkę z o.o., choć mogą mieć charakter kształcenia zawodowego, nie korzystają ze zwolnienia z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a, b, c ustawy o VAT, gdyż nie spełniają wymogów formalnoprawnych przewidzianych w przepisach krajowych i unijnych.
Interpretacja indywidualna - stanowisko nieprawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
15 października 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy świadczonych przez Państwa kursów (...). Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 21 listopada 2025 r.
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Wnioskodawca prowadzi spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością. Spółka realizuje kurs (...), trwający 8 godzin zegarowych, prowadzony w formule stacjonarnej (na żywo). Kurs kończy się wydaniem certyfikatu (...) jako uprawniającego uczestnika do samodzielnego wykonywania płatnych sesji metodą (...). Program kursu obejmuje moduły teoretyczne i praktyczne: omówienie 32 punktów (...), demonstrację, sesje praktyczne w parach (uczestnik wykonuje i otrzymuje sesje (...)), integrację i zastosowanie usługi w praktyce z klientem.
Uczestnik po ukończonym kursie otrzymuje dostęp do materiałów marketingowych, logo usługi, wpisu na oficjalną międzynarodową listę praktyków (...). Certyfikat stanowi integralny element kursu i jest wydawany każdej osobie po ukończonym szkoleniu. Uczestnikami kursu są osoby pełnoletnie, bez ograniczeń branżowych, w szczególności osoby prowadzące działalność związaną z usługami, terapią, coachingiem, pracą z klientem - osoby te dołączają usługę (...) do swojej oferty lub są w czasie przekwalifikowania zawodowego i (...) będzie oferowaną przez nich usługą płatną. Kurs jest ogólnodostępny, nie ma konieczności spełnienia dodatkowych kwalifikacji. Oferta kursu publikowana jest m.in. na stronie internetowej Wnioskodawcy: (...) (...), oraz w Bazie Usług Rozwojowych (BUR) i może zostać dofinansowany z EFS/UE.
Kurs ma charakter edukacyjny i zawodowy:
- Kurs rozwija konkretne umiejętności,
- Uczestnicy mogą po jego ukończeniu świadczyć usługi odpłatne (sesje (...)),
- Służy przekwalifikowaniu zawodowemu i nabyciu kompetencji przydatnych na rynku pracy.
Spółka jest:
- wpisana do Rejestru Instytucji Szkoleniowych (RIS);
- posiada certyfikat ISO na usługi szkoleniowe;
- zarejestrowana w Bazie Usług Rozwojowych (BUR).
Kursy (...) oferowane przez Spółkę są rozliczane bez VAT (z zastosowaniem zwolnienia podatkowego z art. 113 ust. 1 ustawy o VAT), Wnioskodawca zwraca się o interpretację indywidualną, czy kurs (...) może być objęty stałym zwolnieniem z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy o VAT, jako usługa kształcenia zawodowego/przekwalifikowania ponieważ jest ogólnodostępną usługą kształcenia zawodowego prowadzoną przez podmiot wpisany do RIS i BUR kończącą się certyfikatem umożliwiającym świadczenie usług.
Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego
Kurs (...) trwa 8 godzin i obejmuje część teoretyczną, demonstracyjną oraz rozbudowaną część praktyczną. Jest szkoleniem przygotowującym uczestników do samodzielnego wykonywania sesji (...) zgodnie z międzynarodowym standardem (...).
Cel edukacyjny kursu.
Celem szkolenia jest przygotowanie uczestników do samodzielnego stosowania techniki (...) w pracy z klientami, w szczególności w obszarach wspierania dobrostanu, redukcji stresu, pracy z napięciami oraz poprawy samopoczucia psychofizycznego. Kurs rozwija wiedzę i umiejętności praktyczne niezbędne do bezpiecznego, świadomego i profesjonalnego przeprowadzania sesji.
Jakie umiejętności nabywają uczestnicy kursów?
Uczestnik zdobywa umiejętności w trzech obszarach: (A) Wiedza teoretyczna Uczestnik nabywa wiedzę pozwalającą na rozumienie metody oraz bezpieczne wykonywanie sesji, w tym:
- wyjaśnienie filozofii i podstawowych założeń metody (...),
- znajomość 32 punktów (...), ich lokalizacji oraz znaczenia,
- zasady działania techniki oraz jej zastosowania,
- zasady etyczne stosowane w pracy z klientem,
- bezpieczeństwo, przeciwwskazania, higiena pracy.
(B) Umiejętności praktyczne.
Część praktyczna zajmuje większość kursu. Każdy uczestnik:
- dwukrotnie wykonuje pełną sesję (...),
- dwukrotnie otrzymuje sesję, co pozwala mu doświadczyć typowych reakcji i odczuć klienta,
- uczy się prawidłowej lokalizacji i aktywacji punktów (...),
- stosuje właściwą kolejność i czas pracy zgodnie z protokołem,
- ćwiczy sposób prowadzenia sesji w warunkach zbliżonych do zawodowych,
- uczy się reagowania na typowe reakcje fizyczne i emocjonalne klienta,
- rozwija umiejętność utrzymania komfortu, uważności i bezpiecznej przestrzeni dla klienta.
Praktyka odbywa się w parach pod nadzorem prowadzącego.
(C) Kompetencje zawodowe i etyczne.
Uczestnik nabywa:
- umiejętność komunikacji wspierającej i nieoceniającej,
- umiejętność prowadzenia sesji w sposób profesjonalny i zgodny z zasadami etyki,
- wiedzę o tym, kiedy należy zasugerować klientowi dodatkowe wsparcie terapeutyczne lub medyczne,
- zdolność oceny reakcji klienta i odpowiedniego reagowania na sygnały dyskomfortu.
Efekty uczenia się.
Po ukończeniu kursu uczestnik potrafi:
- wyjaśnić podstawy metody (...) i jej zastosowanie,
- samodzielnie i poprawnie przeprowadzić pełną sesję,
- zapewnić klientowi bezpieczeństwo, komfort i właściwą komunikację,
- rozpoznawać reakcje klienta i adekwatnie na nie reagować,
- stosować zasady etyki zawodowej i pracy z klientem,
- świadczyć odpłatne sesje (...) jako element swojej działalności zawodowej.
Walidacja efektów uczenia się.
Efekty uczenia są weryfikowane poprzez:
- obserwację praktyczną prowadzoną podczas sesji w parach,
- sprawdzenie prawidłowej lokalizacji i aktywacji punktów (...),
- ocenę sposobu przeprowadzenia sesji,
- omówienie i superwizję działań uczestników.
Certyfikacja.
Po zakończeniu szkolenia uczestnik otrzymuje certyfikat (...) (...), który potwierdza nabycie praktycznych umiejętności wykonywania sesji (...) i uprawnia do ich samodzielnego, odpłatnego świadczenia w działalności zawodowej. Jest to kwalifikacja branżowa, nieregulowana ustawowo, funkcjonująca w ramach międzynarodowego systemu (...).
Certyfikat (...) (...) jest rozpoznawalny na całym świecie, a uczestnik zostaje zarejestrowany w ogólnoświatowej bazie praktyków prowadzonej przez (...). Certyfikat jest wystawiany przez prowadzącą szkolenie, posiadającą stosowne uprawnienia do jego nadawania zgodnie z międzynarodowym standardem metody.
Kurs służy nabyciu umiejętności wykonywania odpłatnych sesji (...), które mogą stanowić element działalności zawodowej (m.in. coaching, terapia, masaż, kosmetologia, praca z klientem).
Choć część uczestników może wykorzystywać nabyte umiejętności we własnym życiu prywatnym, kurs sam w sobie ma charakter zawodowy, ponieważ uczy praktycznych kompetencji umożliwiających świadczenie odpłatnych sesji (...). Zakres szkolenia, program, metoda pracy oraz efekty uczenia się są ukierunkowane na przygotowanie do wykonywania tej usługi w działalności zawodowej.
Do kursów przystępują osoby pracujące z klientem w zawodach usługowych, pomocowych i rozwojowych, w tym: coachowie, terapeuci, trenerzy, masażyści, kosmetyczki, opiekunowie, pedagodzy oraz osoby przekwalifikowujące się do pracy z klientem. Kurs umożliwia im rozszerzenie kompetencji zawodowych o nową usługę.
Edukacyjny charakter przejawia się poprzez naukę nowej metody pracy z klientem, a zawodowy poprzez możliwość świadczenia odpłatnych sesji po ukończeniu kursu.
Po ukończeniu kursu uczestnik otrzymuje międzynarodowy certyfikat (...) (...), który potwierdza nabycie praktycznych umiejętności wykonywania sesji (...) i uprawnia do ich samodzielnego, odpłatnego świadczenia w działalności zawodowej. Certyfikat potwierdza nabycie branżowej kwalifikacji nieuregulowanej ustawowo - umiejętności przeprowadzania sesji (...) zgodnie z protokołem metody (...).
Jedynym sposobem uzyskania kwalifikacji do wykonywania odpłatnych sesji (...) jest ukończenie kursu i uzyskanie certyfikatu (...) (...). Certyfikat jest formalnym potwierdzeniem, że dana osoba została przeszkolona w standardzie określonym przez międzynarodowy system (...) i spełnia wymogi tej metody.
Nie jest to kwalifikacja regulowana przepisami prawa, jednak certyfikacja jest wymagana w ramach systemu (...) i powszechnie respektowana na rynku usług rozwojowych i prozdrowotnych na całym świecie.
Spółka nie jest jednostką systemu oświaty w rozumieniu ustawy Prawo oświatowe i nie posiada wpisu do ewidencji, o której mowa w art. 168.
Nie istnieją przepisy prawa krajowego regulujące formy i zasady prowadzenia kursów (...). Formuła, program i liczba godzin wynikają z wewnętrznych standardów (...).
Kursy (...) nie są/nie będą objęte akredytacją kuratora oświaty.
Kursy (...) nie są finansowane w całości ani w co najmniej 70% ze środków publicznych.
Pojedynczy uczestnicy mogą ubiegać się o dofinansowanie w ramach BUR lub UP, jednak nie jest to finansowanie systemowe kursu.
Organizator szkolenia nie posiada dokumentów potwierdzających finansowanie publiczne kursów. Ewentualne finansowanie - jeśli występuje - dotyczy pojedynczych uczestników, którzy uzyskują dofinansowanie w ramach indywidualnych umów zawieranych z instytucją finansującą (np. BUR, urząd pracy). W takich przypadkach dokumentacja finansowa jest wystawiana na uczestnika, a organizator może jedynie uczestniczyć w umowie trójstronnej: uczestnik - instytucja finansująca - organizator szkolenia. Finansowanie to nie ma charakteru systemowego. Dofinansowanie (np. z BUR, urzędu pracy) nie stanowi finansowania szkolenia jako usługi świadczonej przez organizatora - dotyczy wyłącznie udziału konkretnej osoby, która spełniła kryteria instytucji finansującej.
Szkolenia nie podlegają nadzorowi instytucji państwowych w rozumieniu ustawy Prawo oświatowe (np. kuratora oświaty). Jako podmiot wpisany do Rejestru Instytucji Szkoleniowych (RIS) oraz podmiot świadczący usługi w Bazie Usług Rozwojowych (BUR), organizator może podlegać standardowym kontrolom wynikającym z funkcjonowania tych rejestrów. Kontrole te dotyczą przede wszystkim:
- weryfikacji dokumentacji szkoleniowej (m.in. programów, list obecności, kwalifikacji prowadzącego),
- potwierdzenia zgodności realizowanego szkolenia z ofertą,
- w niektórych przypadkach - obserwacji przebiegu zajęć na miejscu, w celu potwierdzenia zgodności kursu z deklarowanymi standardami.
Kontrole te mają charakter administracyjno - jakościowy i nie stanowią nadzoru pedagogicznego sprawowanego przez organy systemu oświaty.
Zakres programowy jest określony przez (...) - międzynarodowego właściciela metody. Program obejmuje standardową strukturę wymaganą na całym świecie (8 godzin, teoria, demonstracja, praktyka). Za jakość i zgodność programu odpowiada prowadzący posiadający uprawnienia (...) (...). Program nie podlega akceptacji instytucji państwowych.
Metoda (...) nie jest prowadzona ani regulowana przez podmioty publiczne. Nie istnieje analogiczny program w jednostkach publicznych.
Technika (...) jest metodą opracowaną i chronioną prawami autorskimi przez (...) (zarejestrowany znak towarowy), co powoduje, że program, materiały, standardy certyfikacji oraz sposób prowadzenia szkolenia są określane wyłącznie przez właściciela metody i nie są odtwarzane przez instytucje publiczne.
Kurs nie jest zakończony egzaminem państwowym. Certyfikat (...) wydawany jest po odbyciu pełnych zajęć zgodnych ze standardem (...).
Zasady te nie są tożsame z egzaminami publicznymi.
Cena szkolenia (...) nie jest ustalana dowolnie przez organizatora. Jest określana odgórnie przez właściciela metody - (...). (...) publikuje międzynarodowy cennik (...), który określa minimalne i maksymalne ceny szkoleń w 183 krajach, z uwzględnieniem poziomu PKB poszczególnych państw. Organizatorzy na całym świecie są zobowiązani do stosowania stawek określonych w (...). Niestosowanie się do międzynarodowego cennika może skutkować cofnięciem uprawnień do prowadzenia kursów (...). Cennik jest aktualizowany centralnie i udostępniany certyfikowanym prowadzącym.
W związku z tym cena kursu (...) w Polsce wynika z:
- międzynarodowych wytycznych cenowych (...),
- przypisania Polski do odpowiedniej kategorii krajów w (...),
- obowiązujących globalnie zasad dotyczących ceny kursu.
Organizator nie ma możliwości samodzielnej, dowolnej zmiany ceny szkolenia poza ramami określonymi w międzynarodowym cenniku.
Kursy (...) nie są regulowane przepisami prawa polskiego. Ich sposób realizacji wynika z wytycznych międzynarodowego systemu (...), które określają m.in.:
- czas trwania szkolenia (8 godzin),
- program i zakres merytoryczny,
- standard materiałów szkoleniowych,
- zasady certyfikacji,
- globalne ramy cenowe.
W pozostałych obszarach organizator posiada pełną swobodę działania, w szczególności w zakresie:
- ustalania terminów szkoleń,
- wyboru lokalizacji i miejsca prowadzenia zajęć,
- liczby uczestników,
- sposobu organizacji pracy podczas szkolenia,
- elementów logistycznych i operacyjnych,
- dodatkowych standardów prowadzenia zajęć - z zastrzeżeniem przestrzegania międzynarodowych wytycznych (...).
Pytanie
Czy kurs (...) może być objęty stałym zwolnieniem z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy o VAT począwszy od dnia wpisania Wnioskodawcy do bazy RIS i BUR jako usługa kształcenia zawodowego/przekwalifikowania ponieważ jest ogólnodostępną usługą kształcenia zawodowego prowadzoną przez podmiot wpisany do RIS i BUR kończącą się certyfikatem umożliwiającym świadczenie usług?
Państwa stanowisko w sprawie
Zdaniem Wnioskodawcy, świadczenie usługi szkoleniowej pod nazwą „(...)” prowadzonej przez Spółkę z o.o., opisanej w stanie faktycznym, spełnia przesłanki do skorzystania ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. Kurs „(...)” ma charakter kształcenia zawodowego i przekwalifikowania zawodowego, ponieważ umożliwia nabycie kwalifikacji do samodzielnego świadczenia usług z wykorzystaniem metody (...), co znajduje potwierdzenie w wydawanym certyfikacie (...) (...), uprawniającym do prowadzenia sesji (...). Uczestnicy kursu uzyskują kompetencje umożliwiające im oferowanie tej usługi jako elementu działalności zarobkowej - najczęściej w ramach praktyk coachingowych, terapeutycznych, masażu, wsparcia rozwojowego lub kosmetycznego. Dodatkowo, kurs prowadzony jest przez podmiot wpisany do Rejestru Instytucji Szkoleniowych (RIS) oraz publikowany w Bazie Usług Rozwojowych (BUR) z możliwością finansowania ze środków UE, a jego oferta jest ogólnodostępna. Program kursu obejmuje część teoretyczną, demonstracyjną i praktyczną.
Szkolenie odbywa się w formule 8-godzinnej, stacjonarnej, zgodnie ze standardem międzynarodowym (...), a jego realizacja jest każdorazowo udokumentowana.
W świetle powyższego, usługa ta spełnia trzy warunki niezbędne do skorzystania ze zwolnienia z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy o VAT:
Ma charakter edukacyjny i prowadzi do podniesienia kwalifikacji zawodowych uczestników,
Jest świadczona przez podmiot uprawniony (wpisany do RIS i BUR z możliwością finansowania z EFS/UE, z certyfikatem jakości usług szkoleniowych ISO),
Jest adresowana do ogółu społeczeństwa - bez ograniczeń zawodowych czy branżowych.
Wnioskodawca wskazuje również, że linia interpretacyjna organów podatkowych potwierdza możliwość zastosowania powyższego zwolnienia wobec kursów praktycznych i specjalistycznych, jeśli umożliwiają one wykonywanie nowych czynności zawodowych.
W związku z powyższym, Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie, że wskazane we wniosku usługi szkoleniowe mogą korzystać ze zwolnienia z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy o VAT.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
Z kolei w art. 8 ust. 1 ustawy, wskazano, że:
Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).
Zarówno w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział dla niektórych czynności zwolnienie od podatku. Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy:
Zwalnia się od podatku usługi świadczone przez:
a)jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe, w zakresie kształcenia i wychowania,
b)uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz instytuty badawcze, w zakresie kształcenia
- oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane.
Na mocy art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy:
Zwalnia się od podatku usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, inne niż wymienione w pkt 26:
a)prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, lub
b)świadczone przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe - wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją, lub
c)finansowane w całości ze środków publicznych
- oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.
Jak stanowi art. 43 ust. 17 ustawy:
Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a, nie mają zastosowania do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, jeżeli:
1)nie są one niezbędne do wykonania usługi podstawowej, zwolnionej zgodnie z ust. 1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a lub
2)ich głównym celem jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika, przez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników niekorzystających z takiego zwolnienia.
Art. 43 ust. 17a ustawy stanowi, że:
Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18a, 23, 26, 28, 29 i 33 lit. a, mają zastosowanie do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, dokonywanych przez podmioty świadczące usługi podstawowe.
Określenie „ścisły związek” oznacza, że do wykonania usługi podstawowej niezbędna jest dostawa towarów lub świadczenie usług pomocniczych, przy czym nie może to być jakikolwiek związek, lecz relacja o charakterze wskazującym na nieodzowność tych ostatnich dla prawidłowego przebiegu podstawowej usługi.
Zgodnie z treścią § 3 ust. 1 pkt 13 i 14 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2013 r. w sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych zwolnień (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 832), zwanego dalej rozporządzeniem:
Zwalnia się od podatku:
13) usługi w zakresie kształcenia, inne niż wymienione w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy, świadczone przez uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz instytuty badawcze oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane;
14) usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, finansowane w co najmniej 70% ze środków publicznych oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.
Jak stanowi § 3 ust. 8 rozporządzenia:
Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 13, 14, 18 i 19, stosuje się do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi dokonywanych przez podmioty świadczące usługi podstawowe.
W świetle § 3 ust. 9 rozporządzenia:
Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 13, 14, 18 i 19, nie mają zastosowania do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, jeżeli:
1)nie są one niezbędne do wykonania usługi podstawowej, zwolnionej zgodnie z ust. 1 pkt 13, 14, 18 i 19, lub
2)ich głównym celem jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika, przez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników niekorzystających z takiego zwolnienia.
Powołane wyżej przepisy art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy i § 3 rozporządzenia przewidują zwolnienie dla usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego prowadzonych w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach lub świadczonych przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów o systemie oświaty - wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją lub finansowanych w co najmniej 70% ze środków publicznych oraz świadczenia usług i dostawy towarów ściśle z tymi usługami związanych. Dla zastosowania przedmiotowych zwolnień istotne jest uznanie danej usługi za usługę kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania, a następnie spełnienie dodatkowych warunków wynikających z niniejszych przepisów, tj. prowadzenie danego szkolenia w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach lub uzyskanie akredytacji na dany rodzaj szkolenia lub finansowanie danego szkolenia w całości ze środków publicznych, lub też finansowanie danego szkolenia w co najmniej 70% ze środków publicznych.
Wskazane wyżej regulacje stanowią implementację prawa unijnego, gdyż w świetle art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11 grudnia 2006 r. str. 1 ze zm.) - zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE Rady”:
Państwa członkowskie zwalniają kształcenie dzieci lub młodzieży, kształcenie powszechne lub wyższe, kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie, łącznie ze świadczeniem usług i dostawą towarów ściśle z taką działalnością związanych, prowadzone przez odpowiednie podmioty prawa publicznego lub inne instytucje działające w tej dziedzinie, których cele uznane są za podobne przez dane państwo członkowskie.
Definicja zawarta w art. 44 rozporządzenia 282/2011 z 15 marca2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do Dyrektywy 2006/112/WE Rady w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 77/1 ze zm.) określa, że:
Usługi w zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania świadczone na warunkach określonych w art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy 2006/112/WE obejmują nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, jak również nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych. Czas trwania kursu w zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania nie ma w tym przypadku znaczenia.
W wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 19 listopada 2009 r. w sprawie C-461/08 wyrażony został pogląd, że pojęcia używane do opisania zwolnień wymienionych w art. 13 Dyrektywy 77/388/EWG powinny być interpretowane w sposób ścisły, ponieważ stanowią one odstępstwo od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatkiem VAT objęta jest każda dostawa towarów i każda usługa świadczona odpłatnie przez podatnika. Również w wyroku z 20 czerwca 2002 r. w sprawie C-287/00 Trybunał w swym orzeczeniu wskazał, jak należy interpretować zwolnienia przedmiotowe w VAT uregulowane w Dyrektywie 77/388/EWG. W wyroku tym podkreślono, że pojęcia używane do doprecyzowania zakresu zwolnienia powinny być interpretowane ściśle m.in. dlatego, że zwolnienia stanowią wyjątek od zasady powszechności opodatkowania i choćby z tych przyczyn muszą być interpretowane jednolicie.
Mając na uwadze powyższe, dokonując wykładni ww. przepisów przez pryzmat definicji usługi kształcenia zawodowego i przekwalifikowania, określonej w art. 44 ww. rozporządzenia należy mieć na uwadze dosłowne brzmienie tych przepisów.
Zgodnie ze Słownikiem języka polskiego PWN (dostępnym w Internecie), użyte w art. 44 rozporządzenia słowo „bezpośredni” oznacza „dotyczący kogoś lub czegoś wprost”, słowo „branża” oznacza „gałąź produkcji lub handlu obejmującą towary lub usługi jednego rodzaju”, natomiast słowo „zawód” oznacza „wyuczone zajęcie wykonywane w celach zarobkowych”.
Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że przez kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie zawodowe, o których mowa w ww. przepisach, obejmujące nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, należy rozumieć takie kształcenie, w wyniku którego dana osoba podnosi swoje kwalifikacje, a bezpośrednio po jego ukończeniu jest w stanie podjąć pracę zarobkową, lub wykonywać określony zawód.
Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy kurs (...) może być objęty stałym zwolnieniem z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy o VAT.
Dokonując oceny, czy świadczone przez Państwa kursy (...) będą objęte zwolnieniem, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy, należy w pierwszej kolejności zbadać, czy spełnione będą warunki określone w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy, gdyż przepis art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy, zwalnia od podatku usługi kształcenia zawodowego i przekwalifikowania zawodowego inne niż wymienione w pkt 26.
Wskazali Państwo, że Spółka nie jest jednostką systemu oświaty w rozumieniu ustawy Prawo oświatowe i nie posiada wpisu do ewidencji, o której mowa w art. 168.
Tym samym, kursy (...), które będą Państwo świadczyć nie będą spełniały przesłanek umożliwiających skorzystanie ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy.
Następnie, dla zastosowania zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy, istotne jest - w pierwszej kolejności - uznanie danej usługi za usługę kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, a następnie spełnienie dodatkowych warunków wynikających z niniejszego przepisu.
We wniosku wskazali Państwo, że Spółka realizuje kurs (...), trwający 8 godzin zegarowych, prowadzony w formule stacjonarnej (na żywo). Kurs ma charakter edukacyjny i zawodowy. Kurs rozwija konkretne umiejętności. Ponadto uczestnicy mogą po jego ukończeniu świadczyć usługi odpłatne (sesje (...)) oraz kurs służy przekwalifikowaniu zawodowemu i nabyciu kompetencji przydatnych na rynku pracy. Kurs służy nabyciu umiejętności wykonywania odpłatnych sesji (...), które mogą stanowić element działalności zawodowej (m.in. coaching, terapia, masaż, kosmetologia, praca z klientem). Choć część uczestników może wykorzystywać nabyte umiejętności we własnym życiu prywatnym, kurs sam w sobie ma charakter zawodowy, ponieważ uczy praktycznych kompetencji umożliwiających świadczenie odpłatnych sesji (...). Zakres szkolenia, program, metoda pracy oraz efekty uczenia się są ukierunkowane na przygotowanie do wykonywania tej usługi w działalności zawodowej. Do kursów przystępują osoby pracujące z klientem w zawodach usługowych, pomocowych i rozwojowych, w tym: coachowie, terapeuci, trenerzy, masażyści, kosmetyczki, opiekunowie, pedagodzy oraz osoby przekwalifikowujące się do pracy z klientem. Kurs umożliwia im rozszerzenie kompetencji zawodowych o nową usługę. Edukacyjny charakter przejawia się poprzez naukę nowej metody pracy z klientem, a zawodowy poprzez możliwość świadczenia odpłatnych sesji po ukończeniu kursu. Po ukończeniu kursu uczestnik otrzymuje międzynarodowy certyfikat (...) (...), który potwierdza nabycie praktycznych umiejętności wykonywania sesji (...) i uprawnia do ich samodzielnego, odpłatnego świadczenia w działalności zawodowej. Certyfikat potwierdza nabycie branżowej kwalifikacji nieuregulowanej ustawowo - umiejętności przeprowadzania sesji (...) zgodnie z protokołem metody (...).
Mając na uwadze przedstawione okoliczności sprawy należy stwierdzić, że świadczone przez Państwa kursy (...) stanowią usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy, gdyż jak wskazano we wniosku umożliwiają one uczestnikom rozszerzenie kompetencji zawodowych o nową usługę. Zatem w zakresie świadczonych przez Państwa kursów (...) zostanie spełniona pierwsza z przesłanek warunkujących zastosowanie zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy, tj. wymóg aby usługi stanowiły usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego.
Przechodząc zaś do pozostałych przesłanek warunkujących zastosowanie zwolnienia od podatku od towarów i usług wskazać należy, że odesłanie w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy do „odrębnych przepisów” odnosić się może wyłącznie do przepisów, które określają formy i zasady usług szkoleniowych w zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego. Odrębne przepisy określające formy i zasady to przepisy, z których wynika np. program szkolenia, ilość godzin szkolenia, tematyka, krąg osób objętych szkoleniem, warunki jakie musi spełnić organizator kształcenia.
Jak wskazano powyżej, wykonywane przez Państwa kursy (...) stanowią usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy.
Nie oznacza to jednak, że ww. kursy będą korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie wskazanego przepisu ustawy. Zgodnie bowiem z normą wyrażoną w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy, zwolnieniem objęte są usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego prowadzone w formach i na zasadach określonych w odrębnych przepisach. Tak więc, ustawodawca przewidział zastosowanie zwolnienia przedmiotowego dla ww. usług, ale wyłącznie w sytuacji, gdy warunki ich świadczenia, w szczególności formy i zasady wynikają z odrębnych od podatkowych aktów prawnych.
W analizowanym przypadku wskazali Państwo, że kursy nie są/nie będą prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach. Ponadto wskazali Państwo, że nie istnieją przepisy prawa krajowego regulujące formy i zasady prowadzenia kursów (...). Formuła, program i liczba godzin wynikają z wewnętrznych standardów (...).
A zatem brak unormowań regulujących formy i zasady przeprowadzania kursów (...) powoduje, że nie można uznać, że realizowane przez Państwa kursy prowadzone są w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach w rozumieniu art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy.
Tym samym, warunek określony w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy nie został spełniony, zatem w przypadku świadczonych przez Państwa kursów (...), nie będą Państwo korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług wskazanego w tym przepisie.
Jednocześnie należy wskazać, że świadczone przez Państwa kursy (...) nie będą korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. b ustawy, ponieważ nie są Państwo podmiotem, który uzyskał akredytację w rozumieniu Prawa oświatowego.
Ponadto, wykonywane przez Państwa kursy (...) nie będą korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy oraz § 3 ust. 1 pkt 14 rozporządzenia Ministra Finansów, gdyż jak wskazali Państwo w uzupełnieniu wniosku, szkolenia nie są finansowane ze środków publicznych.
Podsumowując, świadczone przez Państwa kursy (...) począwszy od dnia wpisania Państwa do bazy RIS i BUR, nie korzystają ze zwolniona od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a, b, c ustawy.
Ponadto w odniesieniu do ww. kursów nie można uznać, że zostały spełnione wszystkie przesłanki wynikające z dyspozycji cyt. uprzednio art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy polegające na konieczności ich prowadzenia przez odpowiednie podmioty prawa publicznego lub inne instytucje działające w tej dziedzinie, których cele uznane są za podobne przez dane państwo członkowskie.
Przesłanki, jakie muszą być spełnione do zastosowania zwolnienia od podatku opisanych we wniosku usług na podstawie wyżej wskazanego przepisu, to:
1)świadczone usługi muszą być usługami kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania,
2)usługi te muszą być świadczone przez odpowiednie podmioty prawa publicznego lub inne instytucje uznane przez państwo członkowskie za mające podobne cele.
Pierwsza z przesłanek oznacza, że dla objęcia zwolnieniem od podatku określonych usług kształcenia, konieczne jest, by usługi te mieściły się w zakresie definicji usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawartej w art. 44 rozporządzenia 282/2011. Z przepisu tego wynika, że nauczanie takie ma pozostawać w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, a także polegać na uzyskaniu bądź uaktualnieniu wiedzy dla celów zawodowych. Co ważne, w przepisie tym wskazano, że czas trwania kursu nie ma znaczenia dla uznania usług za usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania.
W rozpatrywanej sprawie, jak ustalono powyżej, świadczone przez Państwa kursy (...) stanowią usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, gdyż pozostają w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem osób biorących udział w kursach i będą mieć na celu uaktualnienie i poszerzenie wiedzy do celów zawodowych.
Natomiast, dla oceny spełnienia drugiej z przesłanek, konieczne jest stwierdzenie, czy podmiot świadczący usługi jest podmiotem prawa publicznego, o którym mowa w art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy, lub inną instytucją uznaną za mającą podobne cele, o których mowa w tym przepisie.
Zatem, z art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy wynika wyraźnie, że dla objęcia zwolnieniem na podstawie tego przepisu określonych usług kształcenia, nie jest wystarczające, by usługi te były świadczone przez podmioty prawa publicznego; konieczne jest, by usługi te były świadczone przez odpowiednie podmioty prawa publicznego - a więc takie, których celem (zadaniem) jest świadczenie usług edukacyjnych.
Chcąc zatem dokonać oceny, czy w zakresie świadczonych kursów (...), są Państwo inną instytucją działającą w dziedzinie edukacji, której cele uznane są przez państwo za podobne do celów podmiotów prawa publicznego realizujących zadania edukacyjne, należy przeanalizować charakter i zasady funkcjonowania Państwa działalności.
Dokonując tej analizy w pierwszej kolejności należy zdefiniować pojęcie „publiczny”. Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują tego pojęcia, a więc należy go interpretować stosując przede wszystkim wykładnię językową. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego (www.sjp.pwn.pl) „publiczny” oznacza:
- dotyczący całego społeczeństwa lub jakiejś zbiorowości,
- dostępny lub przeznaczony dla wszystkich,
- związany z jakimś urzędem lub z jakąś instytucją nieprywatną.
Z art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy 2006/112/WE wynika, że zwolnienie przez państwa członkowskie świadczonych usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania dotyczy podmiotów prawa publicznego lub innych instytucji działających w tej dziedzinie, których cele uznane są za podobne przez dane państwo członkowskie. Przepis ten ogranicza zatem grupę podmiotów, które mogą korzystać w danym państwie członkowskim ze zwolnienia świadczonych usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego.
Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w orzeczeniu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 14 czerwca 2007 r. w sprawie C-434/05 Horizon College:
„Jak to bowiem wynika z samego brzmienia art. 13 część A ust. 1 lit. i) szóstej dyrektywy (obecnie art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy 2006/112/WE), aby udostępnianie nauczycieli na rzecz instytucji przejmujących mogło podlegać zwolnieniu, o którym mowa w tym przepisie, niezbędne jest, by działalność ta była wykonywana przez podmiot publiczny mający cele edukacyjne lub przez inny podmiot określony przez dane państwo członkowskie jako mający podobne cele (…)” (pkt 35). „Jak to bowiem podniosła Komisja na rozprawie, na działalność edukacyjną, o której mowa w art. 13 część A ust. 1 lit. i) szóstej dyrektywy, składają się liczne elementy, które obok stosunków pomiędzy nauczycielem a uczniami obejmują również ramy organizacyjne danej instytucji” (pkt 20).
Na „ramy organizacyjne instytucji edukacyjnej” zwracała również uwagę Rzecznik Generalny Eleonor Sharpston w opinii z 8 marca 2007 r. w ww. sprawie C-434/05 Horizon College:
„(…) Jak na to wskazała Komisja podczas rozprawy, usługi w postaci »edukacji, szkoleń zawodowych lub zmiany kwalifikacji zawodowych« świadczone uczniom lub studentom instytucji edukacyjnej nie są tylko usługami samych nauczycieli, świadczonymi dzięki ich własnej wiedzy i umiejętnościom. Obejmują one bowiem cały zespół udogodnień, materiałów edukacyjnych, zasobów technicznych, polityki edukacyjnej oraz infrastruktury organizacyjnej instytucji edukacyjnej, w której owi nauczyciele pracują.” (pkt 49).
Ponadto, z opinii Rzecznika Generalnego Juliane Kokott z 15 stycznia 2009 r. w sprawie C-357/07, TNT Post UK Ltd The Queen przeciwko The Commissioners of Her Majesty’s Revenue & Customs wynika, że:
„(…) zwolnienia wprowadzone w art. 13 część A szóstej dyrektywy odnoszą się do czynności użyteczności publicznej, co wynika także z tytułu tej części. Poza usługami pocztowymi na mocy przepisów części A od podatku zwolnione są również służba zdrowia, opieka społeczna, a także usługi w dziedzinach religii, wykształcenia, kultury i sportu. Wspólnym elementem tych usług jest okoliczność, że zaspokajają one podstawowe potrzeby życiowe ludności oraz, że często świadczone są przez instytucje publiczne nienastawione na osiągnięcie zysku. (…). Ze względu na ich wyjątkowy charakter zwolnienia powinny być interpretowane w sposób ścisły. W związku z tym art. 13 część A szóstej dyrektywy nie obejmuje wszystkich rodzajów działalności w interesie publicznym, lecz jedynie te, które są w nim wymienione i opisane w bardzo szczegółowy sposób. Nie wynika z tego jednak, że terminologia stosowana przy określeniu zwolnień przewidzianych w art. 13 powinna być interpretowana w sposób, który pozbawiałby je skuteczności. Dla bliższego sprecyzowania wiele zwolnień wymaga, aby usługi były świadczone przez określone osoby lub instytucje. (…) Szereg dalszych zwolnień ma miejsce dopiero w sytuacji, gdy przedmiotowe usługi świadczone są przez instytucje prawa publicznego albo określone organizacje uznane przez państwo (zob. art. 13 część A ust. 1 lit. b), g), h), i), n), p) szóstej dyrektywy). Podstawą jest w tym wypadku przekonanie, że w szczególnym interesie publicznym, uzasadniającym zwolnienie od podatku, leżą wyłącznie usługi świadczone przez instytucje pozostające pod kontrolą państwa. Kontrola państwa może bowiem zapewnić w szczególności jakość świadczeń i odpowiednią ich cenę”.
W wyroku z 28 kwietnia 2022 r. w sprawie C-612/20 Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej orzekł, że:
Należy w szczególności zauważyć, że z brzmienia art. 132 ust. 1 lit. i) dyrektywy 2006/112 wynika, że zwolnienie, o którym mowa w tym przepisie jest uzależnione zasadniczo od dwóch kumulatywnych przesłanek, a mianowicie, po pierwsze, przesłanki dotyczącej charakteru świadczonych usług - czy to usług kształcenia - dzieci lub młodzieży, kształcenia powszechnego lub wyższego, kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania, czy usług „ściśle związanych” z owymi usługami - oraz po drugie, przesłanki dotyczącej usługodawcy, która wymaga, by wspomniane usługi były świadczone „przez (...) podmioty prawa publicznego lub inne instytucje [...], których cele uznane są za podobne przez dane państwo członkowskie.
W ww. wyroku TSUE wskazał, że:
W zakresie, w jakim art. 132 ust. 1 lit. i) dyrektywy 2006/112 nie określa warunków ani też sposobów uznania tych podobnych celów, zasadniczo to do prawa krajowego każdego z państw członkowskich należy ustalenie zasad, według których możliwa będzie taka kwalifikacja owych podmiotów. Państwa członkowskie dysponują w tym zakresie swobodą uznania (wyroki: z 26 maja 2005 r., Kingscrest Associates i Montecello, C-498/03, EU:C:2005:322, pkt 49, 51; a także z 28 listopada 2013 r., MDDP, C-319/12, EU:C:2013:778, pkt 37).
W sprawie tej, TSUE oparł swoje rozstrzygnięcie na braku spełnienia przez podmiot warunków określonych w przepisach krajowych. TSUE stwierdził, że:
Artykuł 132 ust. 1 lit. i) dyrektywy Rady 2006/112/WE z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej należy interpretować w ten sposób, że pojęcie „instytucji, której cele uznane są za podobne” do celów podmiotu edukacyjnego prawa publicznego, w rozumieniu tego przepisu, nie obejmuje podmiotu prywatnego, który prowadzi leżącą w interesie publicznym działalność w zakresie kształcenia polegającą w szczególności na organizacji zajęć uzupełniających program nauczania szkolnego, takich jak wsparcie w odrabianiu zadań, programy edukacyjne czy kursy języków obcych, i który uzyskał zezwolenie krajowego biura rejestru handlowego w postaci przypisania kodu CAEN 8559 - „Inne formy kształcenia” w rozumieniu klasyfikacji krajowej działalności gospodarczej, jeżeli przedsiębiorstwo to nie spełnia w każdym wypadku przewidzianych w prawie krajowym warunków, od których uzależniona jest możliwość uzyskania owego uznania.
Orzeczenie to potwierdza zatem, że ustawodawca krajowy miał swobodę w sposobie określenia podmiotów, których cele uznał za podobne, a ponadto nawet jeśli przedmiotowo byłaby to działalność edukacyjna leżąca w interesie publicznym, to jeśli nie zostały spełnione warunki przewidziane w prawie krajowym, to zwolnienie nie ma zastosowania.
Jak wynika z analizy art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy, aby stwierdzić czy usługi kształcenia wykonywane przez dany podmiot podlegają zwolnieniu od podatku na podstawie ww. przepisu konieczne jest stwierdzenie, czy mamy do czynienia z podmiotem prawa publicznego powołanym w celach edukacyjnych, działającym w tym zakresie pod kontrolą państwa, która ma zapewnić jakość świadczeń oraz odpowiednią ich cenę, realizującym przy tym określoną politykę edukacyjną, dysponującym przy tym zasobem kadrowym oraz odpowiednią infrastrukturą.
Dyrektywa nie zezwala na ogólne zwolnienie wszystkich usług edukacyjnych świadczonych przez podmioty niepubliczne w celach komercyjnych. Takie zwolnienie może być stosowane tylko w zależności od celów realizowanych przez podmioty świadczące wskazane powyżej usługi oraz warunków w jakich te podmioty działają.
Podmioty prawa publicznego powołane przez dane państwo do świadczenia usług edukacyjnych, szkoleniowych to nic innego jak podmioty - jednostki, których zarówno powstawanie, jak i późniejsze działanie jest ściśle określone przez odpowiednie przepisy prawa (ustawy, rozporządzenia) (np. szkoły, uczelnie). Podmioty takie działają na podstawie odpowiednich regulacji (określonych przez dane państwo) zarówno jeśli chodzi o działalność stricte edukacyjną, jak i inną ściśle z nią związaną. Jeśli chodzi o samą stronę edukacyjną, to w Polsce podmioty te działają na podstawie konkretnych programów nauczania, zasad zatrudniania wykwalifikowanej kadry. Natomiast co do pozostałych kwestii muszą spełniać odpowiednie warunki techniczne, zapewnić odpowiednią infrastrukturę. Działania takich podmiotów podejmowane są w szeroko pojmowanym interesie publicznym. Wszystkie te aspekty odbywają się pod kontrolą państwa, podmioty nie mają dowolności w kształtowaniu ogólnych zasad swego działania. Wszystkie czynione przez podmioty działania muszą być zaakceptowane, a następnie państwo musi mieć możliwość dokonania weryfikacji czy dany podmiot realizuje cele publiczne.
Skoro ze zwolnienia od podatku mogą korzystać również inne instytucje uznane przez państwo członkowskie za mające podobne cele jak podmioty prawa publicznego, należy uznać, że instytucje takie muszą realizować cele edukacyjne podobne do tych realizowanych przez podmioty prawa publicznego. Zatem podobne cele edukacyjne realizować będą podmioty, które świadczą usługi kształcenia zapewniające odpowiednią jakość, zakres programowy odpowiadający realizowanym celom publicznym państwa członkowskiego, a zatem kształcenie odbywające się pod „kontrolą państwa”.
Oceniając wykonywane przez Państwa kursy (...), pod kątem objęcia ich zwolnieniem od podatku na podstawie art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy - uwzględniając regulacje wynikające z ww. przepisów - należy stwierdzić, że nie posiadają Państwo żadnej z wymienionych wyżej cech podmiotu prawa publicznego.
Wskazali Państwo, że szkolenia nie podlegają nadzorowi instytucji państwowych w rozumieniu ustawy Prawo oświatowe (np. kuratora oświaty). Jako podmiot wpisany do Rejestru Instytucji Szkoleniowych (RIS) oraz podmiot świadczący usługi w Bazie Usług Rozwojowych (BUR), organizator może podlegać standardowym kontrolom wynikającym z funkcjonowania tych rejestrów. Kontrole te mają charakter administracyjno-jakościowy i nie stanowią nadzoru pedagogicznego sprawowanego przez organy systemu oświaty. Zakres programowy jest określony przez (...) - międzynarodowego właściciela metody. Program obejmuje standardową strukturę wymaganą na całym świecie (8 godzin, teoria, demonstracja, praktyka). Za jakość i zgodność programu odpowiada prowadzący posiadający uprawnienia (...) (...). Program nie podlega akceptacji instytucji państwowych.
Ponadto, wskazali Państwo, że Metoda (...) nie jest prowadzona ani regulowana przez podmioty publiczne. Nie istnieje analogiczny program w jednostkach publicznych. Technika (...) jest metodą opracowaną i chronioną prawami autorskimi przez (...) (zarejestrowany znak towarowy), co powoduje, że program, materiały, standardy certyfikacji oraz sposób prowadzenia szkolenia są określane wyłącznie przez właściciela metody i nie są odtwarzane przez instytucje publiczne. Kurs nie jest zakończony egzaminem państwowym. Certyfikat (...) wydawany jest po odbyciu pełnych zajęć zgodnych ze standardem (...). Zasady te nie są tożsame z egzaminami publicznymi.
Ponadto, co bardzo istotne w sprawie, kursy (...) nie są regulowane przepisami prawa polskiego. Ich sposób realizacji wynika z wytycznych międzynarodowego systemu (...), które określają m.in. czas trwania szkolenia (8 godzin), program i zakres merytoryczny, standard materiałów szkoleniowych, zasady certyfikacji oraz globalne ramy cenowe.
W pozostałych obszarach organizator posiada pełną swobodę działania, w szczególności w zakresie ustalania terminów szkoleń, wyboru lokalizacji i miejsca prowadzenia zajęć, liczby uczestników, sposobu organizacji pracy podczas szkolenia, elementów logistycznych i operacyjnych oraz dodatkowych standardów prowadzenia zajęć - z zastrzeżeniem przestrzegania międzynarodowych wytycznych (...).
W rezultacie, biorąc pod uwagę przedstawione we wniosku okoliczności, treść powołanych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, Dyrektywy oraz wskazane powyżej orzeczenia TSUE należy stwierdzić, że świadczone przez Państwa kursy (...) począwszy od dnia wpisania Państwa do bazy RIS i BUR, nie będą wykonywane na warunkach określonych w art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy oraz art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy, gdyż nie będą prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach oraz nie są Państwo odpowiednim podmiotem prawa publicznego lub inną instytucją działającą w tej dziedzinie, której cele są uznane za podobne przez państwo członkowskie.
Tym samym Państwa stanowisko należało uznać za nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.
- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
