Wyrok SN z dnia 12 grudnia 2025 r., sygn. II CSKP 2301/22

Postanowienia umowy kredytu waloryzowanego kursem waluty obcej, przyznające bankowi uprawnienie do jednostronnego ustalania kursów tej waluty na potrzeby przeliczenia zarówno wypłaconego kapitału, jak i spłacanych rat, stanowią niedozwolone postanowienia umowne w rozumieniu art. 385¹ § 1 k.c. i kształtują główne świadczenia stron umowy kredytu. Stwierdzenie abuzywności tych klauzul skutkuje nieważnością umowy kredytu w całości, gdyż bez mechanizmu waloryzacji umowa nie może być utrzymana. Kredytobiorcy przysługuje interes prawny w rozumieniu art. 189 k.p.c. w żądaniu ustalenia nieistnienia stosunku prawnego wynikającego z nieważnej umowy kredytu, nawet jeżeli równocześnie przysługuje mu roszczenie o zwrot świadczeń spełnionych na jej podstawie.