Interpretacja indywidualna z dnia 17 grudnia 2025 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP1-1.4012.931.2025.2.MŻ

Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej

7 listopada 2025 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie braku uznania Sprzedających za podatników podatku VAT w związku ze sprzedażą udziałów w Nieruchomości składającej się z działek nr 1/3 i 1/4, a tym samym braku opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży ww. Nieruchomości, a w konsekwencji braku prawa Kupującego do odliczenia podatku VAT z tytułu nabycia Nieruchomości.

Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie - pismem, które wpłynęło 12 grudnia 2025 r.

Treść wniosku wspólnego jest następująca:

Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem

-Zainteresowana będąca stroną postępowania:

• A. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością

-Zainteresowani niebędący stroną postępowania:

• B.B.
• C.C.
• D.D.
• E.E.
• F.F.
• G.G.

Opis zdarzenia przyszłego

Zainteresowaną będącą stroną postepowania jest A. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością zwana dalej „Kupującym” bądź „Spółką”. Spółka prowadzi działalność deweloperską w zakresie budowy osiedli domów jednorodzinnych oraz budynków wielorodzinnych wraz z lokalami użytkowanymi. Jest również zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT.

Zainteresowani niebędący stronami postępowania są:

• B.B. i C.C. zwani dalej „Sprzedający 1”,
• D.D. i E.E. zwani dalej „Sprzedający 2”,
• F.F. i G.G. zwani dalej „Sprzedający 3”.

Sprzedający 1, Sprzedający 2, Sprzedający 3 będą również zwani łącznie „Sprzedającymi”. Kupujący oraz Sprzedający będą również zwani łącznie „Zainteresowanymi”.

Zainteresowani zawarli warunkową umowę przedwstępną sprzedaży, mocą której Sprzedający zobowiązali się w określonym terminie sprzedać Spółce niezabudowaną nieruchomość składającą się z działek nr 1/3 i 1/4 (dalej: „Nieruchomość”).

Nieruchomość jest nieruchomością rolną w rozumieniu przepisów ustawy o kształtowaniu ustroju rolnego. Zainteresowani zgodnie ustalili, że zawarcie ostatecznej umowy sprzedaży uzależnione jest m.in. od spełnienia warunku uzyskania przez Spółkę ostatecznych decyzji zatwierdzających projekt budowlany i udzielających pozwolenia na budowę zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej na Nieruchomości.

Sprzedający udzielili pełnomocnictwa przedstawicielowi Spółki do występowania w ich imieniu przed właściwymi organami samorządowymi i państwowymi jednostkami organizacyjnymi, operatorami mediów w celu potwierdzenia możliwości realizacji planowanego zamierzenia Kupującego oraz uzyskania w tym celu niezbędnych uzgodnień, opinii, warunków technicznych i pozwoleń.

Status Sprzedającego 1

Sprzedający 1 nabyli swój udział w Nieruchomości w drodze umowy darowizny oraz sprzedaży w 1999 r. Sprzedający 1 nie są zarejestrowanymi podatnikami podatku VAT. Nieruchomość nie była przez nich, do momentu sprzedaży, w żaden sposób wykorzystywana w działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, w tym w działalności rolniczej, o której mowa w art. 2 pkt 15 ustawy o VAT.

Sprzedający 1 od dnia nabycia do dnia sprzedaży wykorzystywali Nieruchomość wyłącznie rekreacyjnie. Nieruchomość nigdy nie była wykorzystywana do czynności zwolnionych, opodatkowanych ani niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT. Nie była ona przedmiotem umów najmu, dzierżawy ani innych umów o podobnym charakterze. Sprzedający 1 nie ponosili żadnych nakładów zwiększających wartość ani atrakcyjność Nieruchomości, w szczególności nie dokonywali jej podziału ani nie występowali z wnioskiem o wydanie decyzji o warunkach zabudowy. Sprzedający 1 nie korzystali z usług biura nieruchomości ani nie umieszczali ogłoszeń w Internecie.

To Kupujący zgłosił się do Sprzedających 1 będąc zainteresowanym zakupem działki w tej okolicy. Sprzedający 1 dokonali wcześniej jednej sprzedaży nieruchomości w 2017 r. nabytej w 1999 r. Przedmiotowa działka została sprzedana w celu sfinansowania bieżących potrzeb rodziny. Sprzedający 1 nie posiadają żadnych innych nieruchomości przeznaczonych na sprzedaż, a środki pieniężne uzyskane ze sprzedaży Nieruchomości zamierzają przeznaczyć na potrzeby sowiej rodziny. Wolą Sprzedających 1 jest sprzedaż Nieruchomości w ramach zarządu majątkiem prywatnym.

Status Sprzedającego 2

Sprzedający 2 nabyli swój udział w Nieruchomości w drodze umowy darowizny i sprzedaży w 2001 r. Sprzedający 2 nie są zarejestrowanymi czynnymi podatnikami podatku VAT. Nieruchomość nie była przez nich do momentu sprzedaży w żaden sposób wykorzystywana w działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, w tym działalności rolniczej, o której mowa w art. 2 pkt 15 ustawy o VAT.

Sprzedający 2 od dnia nabycia do dnia sprzedaży wykorzystywali Nieruchomość wyłącznie rekreacyjnie. Nieruchomość nigdy nie była wykorzystywana do czynności zwolnionych, opodatkowanych, niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT. Nie była ona przedmiotem umów najmu, dzierżawy ani innych umów o podobnym charakterze. Sprzedający 2 nie ponosili żadnych nakładów zwiększających wartość czy atrakcyjność Nieruchomości, w szczególności nie dokonywali jej podziału ani nie występowali z wnioskiem o wydanie decyzji o warunkach zabudowy.

Sprzedający nie korzystali z usług biura nieruchomości, nie umieszczali nawet ogłoszeń w Internecie. To Kupujący zgłosił się do Sprzedających 2 będąc zainteresowanym zakupem działki w tej okolicy.

Sprzedający 2 dokonali wcześniej sprzedaży jednej nieruchomości - działka nr 24/6 została nabyta w 2001 r., a sprzedana w 2017 r. Działka została sprzedana w celu sfinansowania bieżących potrzeb rodziny. Sprzedający 2 nie posiadają żadnych innych nieruchomości przeznaczonych na sprzedaż, a środki pieniężne uzyskane ze sprzedaży Nieruchomości zamierzają przeznaczyć na potrzeby swojej rodziny. Wolą Sprzedających 2 jest sprzedaż Nieruchomości w ramach zarządu majątkiem prywatnym.

Status Sprzedającego 3

Sprzedający 3 nabyli swój udział w Nieruchomości w drodze umowy darowizny i sprzedaży w 2001 r.

Sprzedający 3 nie są zarejestrowanymi czynnymi podatnikami podatku VAT. Nieruchomość nie była przez nich do momentu sprzedaży w żaden sposób wykorzystywana w działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, w tym działalności rolniczej, o której mowa w art. 2 pkt 15 ustawy o VAT. Sprzedający 3 od dnia nabycia do dnia sprzedaży wykorzystywali Nieruchomość wyłącznie rekreacyjnie.

Nieruchomość nigdy nie była wykorzystywana do czynności zwolnionych, opodatkowanych, niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT. Nie była ona przedmiotem umów najmu, dzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze. Sprzedający 3 nie ponosili żadnych nakładów zwiększających wartość czy atrakcyjność Nieruchomości, w szczególności nie dokonywali jej podziału ani nie występowali z wnioskiem o wydanie decyzji o warunkach zabudowy. Sprzedający 3 nie korzystali z usług biura nieruchomości, nie umieszczali nawet ogłoszeń w Internecie. To Kupujący zgłosił się do Sprzedających 3 będąc zainteresowanym zakupem działki w tej okolicy.

Sprzedający 3 dokonali wcześniej sprzedaży dwóch niezabudowanych nieruchomości. Jedna została nabyta w 2001 r. i sprzedana w 2017 r. Druga została nabyta w 2011 r. i sprzedana w 2020 r. Obie zostały sprzedane w celu sfinansowania bieżących potrzeb rodziny.

Sprzedający 3 nie posiadają żadnych innych nieruchomości przeznaczonych na sprzedaż, a środki pieniężne uzyskane ze sprzedaży Nieruchomości zamierzają przeznaczyć na potrzeby swojej rodziny. Wolą Sprzedających 3 jest sprzedaż Nieruchomości w ramach zarządu majątkiem prywatnym.

Sprzedający, w celu ustalenia opodatkowania podatkiem VAT planowanej transakcji, wystąpili z wnioskami o wydanie indywidualnych interpretacji.

Sprzedający 1 otrzymali wydaną 5 czerwca 2025 r. indywidualną interpretację Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, nr 0114-KDIP1-1.4012.411.2025.1.AWY, w której organ potwierdził, że:

Sprzedający 2 otrzymali wydaną 23 lipca 2025 r. indywidualną interpretację Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, nr 0114-KDIP1-3.4012.579.2025.1.JG, w której organ potwierdził, że:

Sprzedający 3 otrzymali wydaną w dniu 7 maja 2025 r. indywidualną interpretację Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, nr 0114-KDIP1-3.4012.254.2025.2.PRM, w której organ stwierdził, że:

Tym samym Sprzedający uzyskali sprzeczne ze sobą interpretacje uniemożliwiające prawidłowe przeprowadzenie transakcji.

Zainteresowani, z uwagi na uzyskanie sprzecznych interpretacji podatkowych przez Sprzedających oraz fakt, iż w międzyczasie Kupujący uzyskał warunki zabudowy na części działki 1/4, Zainteresowani dokonali zmiany umowy przedwstępnej sprzedaży wydłużając termin na zawarcie ostatecznej umowy sprzedaży, celem wystąpienia ze wspólnym wnioskiem o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej. Zainteresowani nadmieniają, iż pozostała część działki 1/4 objęta jest miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Działka 1/3 nie jest objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego ani nie zostały wydane w stosunku do niej warunki zabudowy.

Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego

W nadesłanym uzupełnieniu w odpowiedzi na pytania:

1)Czy każdy ze wskazanych we wniosku Sprzedających posiada udział zarówno w działce nr 1/3, jak i w działce nr 1/4 (jaki to udział - proszę wskazać)?

2)Czy przed podpisaniem umowy przedwstępnej z Kupującym Sprzedający udzielili innemu niż Kupujący podmiotowi pełnomocnictwa do działania w Ich imieniu w związku z planowaną sprzedażą udziałów w Nieruchomości (działkach nr 1/3 i 1/4) - jeśli tak, to do podjęcia jakich czynności na jego podstawie był on uprawniony?

3)Czy w ramach Umowy przedwstępnej Sprzedający udzielili Kupującemu prawa do dysponowania Nieruchomością na cele budowlane?

4)Czy nabycie na podstawie ww. umów sprzedaży stanowiło transakcje opodatkowane podatkiem VAT, a jeśli tak, czy zostało udokumentowane fakturami z wykazanymi kwotami podatku VAT?

5)Do jakich czynności Kupujący będzie wykorzystywał nabytą Nieruchomość, tj. do czynności:

• opodatkowanych podatkiem VAT,
• zwolnionych od podatku VAT,
• niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT?

- wskazali Państwo:

Sprzedający nr 1

Ad 1, 2, 3, 4

Każdy ze wskazanych we wniosku Sprzedających nr 1 posiada udział zarówno w działce nr 1/3, jak i w działce nr 1/4. Udział każdego ze Sprzedających nr 1 wynosi 55260/362820.

Przed podpisaniem umowy przedwstępnej z Kupującym, Sprzedający nr 1 nie udzielili innemu podmiotowi niż Kupujący pełnomocnictwa do działania w ich imieniu w związku z planowaną sprzedażą udziałów w Nieruchomości (działkach nr 1/3 i 1/4).

W ramach zawartej umowy przedwstępnej, Sprzedający nr 1 wyrazili zgodę na dysponowanie przez Kupującego Nieruchomością w związku z przygotowaniem procesu budowlanego, a w szczególności dysponowanie nią przez Kupującego na cele budowlane w rozumieniu przepisów ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane.

Nabycie Nieruchomości na podstawie umowy sprzedaży z 1999 r. nie stanowiło transakcji opodatkowanej podatkiem VAT.

Sprzedający nr 2

Ad 1, 2, 3, 4

Każdy ze wskazanych we wniosku Sprzedających nr 2 posiada udział zarówno w działce nr 1/3, jak i w działce nr 1/4. Udział każdego ze Sprzedających nr 2 wynosi 63075/362820.

Przed podpisaniem umowy przedwstępnej z Kupującym, Sprzedający nr 2 nie udzielili innemu podmiotowi niż Kupujący pełnomocnictwa do działania w ich imieniu w związku z planowaną sprzedażą udziałów w Nieruchomości (działkach nr 1/3 i 1/4).

W ramach zawartej umowy przedwstępnej, Sprzedający nr 2 wyrazili zgodę na dysponowanie przez Kupującego Nieruchomością w związku z przygotowaniem procesu budowlanego, a w szczególności dysponowanie nią przez Kupującego na cele budowlane w rozumieniu przepisów ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane.

Nabycie Nieruchomości na podstawie umowy sprzedaży z 2001 r. nie stanowiło transakcji opodatkowanej podatkiem VAT.

Sprzedający nr 3

Ad 1, 2, 3, 4

Każdy ze wskazanych we wniosku Sprzedających nr 3 posiada udział zarówno w działce nr 1/3, jak i w działce nr 1/4. Udział każdego ze Sprzedających nr 3 wynosi 63075/362820.

Przed podpisaniem umowy przedwstępnej z Kupującym, Sprzedający nr 3 nie udzielili innemu podmiotowi niż Kupujący pełnomocnictwa do działania w ich imieniu w związku z planowaną sprzedażą udziałów w Nieruchomości (działkach nr 1/3 i 1/4).

W ramach zawartej umowy przedwstępnej, Sprzedający nr 3 wyrazili zgodę na dysponowanie przez Kupującego Nieruchomością w związku z przygotowaniem procesu budowlanego, a w szczególności dysponowanie nią przez Kupującego na cele budowlane w rozumieniu przepisów ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane.

Nabycie Nieruchomości na podstawie umowy sprzedaży z 2001 r. nie stanowiło transakcji opodatkowanej podatkiem VAT.

Ad 5

Kupujący nabytą Nieruchomość będzie wykorzystywał w prowadzonej działalności gospodarczej, zgodnie z podstawowym przedmiotem Spółki, tj. realizacją projektów budowlanych związanych ze wznoszeniem budynków (PKD 41.10.Z) i będzie wykorzystywana do czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

Pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu)

Czy w opisanym zdarzeniu przyszłym w świetle art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, sprzedaż Nieruchomości podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, a Sprzedających należy uznać za podatników podatku VAT z tytułu transakcji, a w konsekwencji czy Kupującemu będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT z tytułu zawarcia tej transakcji?

Państwa stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu)

W ocenie Zainteresowanych, w opisanym zdarzeniu przyszłym, w świetle art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, sprzedaż Nieruchomości nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, a Sprzedających nie należy uznać za podatników podatku VAT z tytułu tej transakcji, a w konsekwencji Kupującemu nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT z tytułu zawarcia tej transakcji.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT opodatkowaniu podatkiem VAT podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

Przez towary - na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy - rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. Zgodnie z ww. przepisami, grunty spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.

Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów - w rozumieniu art. 7 ustawy - podlega opodatkowaniu podatkiem VAT:

Aby zatem dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku VAT.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Natomiast z art. 15 ust. 2 ustawy o VAT wynika, że działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody.

Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Z powyżej przywołanych przepisów wynika, że aby podmiot mógł zostać uznany za podatnika VAT musi dokonać czynności w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Z kolei warunkiem uznania działalności podmiotu za działalność gospodarczą jest wykonywanie jej w sposób ciągły i zorganizowany, a to w okolicznościach niniejszej sprawy nie występuje.

Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 23 lutego 2017 r. wskazał, że „pojęcie działalności gospodarczej, zdefiniowane w przepisach ustawy o VAT, ma charakter bardzo szeroki. Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu w rozumieniu art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE (a tym samym art. 15 ust. 2 ustawy o VAT), jako że jedynym przychodem z takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy.

O tym, że dokonujący sprzedaży gruntu działał w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą, a nie w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykonując prawo własności, decyduje stopień jego aktywności w zakresie obrotu nieruchomościami, który wskazuje, że angażuje on środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w ramach prowadzenia działalności gospodarczej. Takie aktywne działania mogą polegać np. na uzbrojeniu terenu albo na działaniach marketingowych (pkt 40 wyroku TSUE z 15 września 2011 r.). Aktywność tego rodzaju nie należy do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym, w związku z czym w takiej sytuacji dostawy terenu nie można uznać za czynność związaną ze zwykłym wykonywaniem prawa własności - sygn. akt I FSK 1241/15).

Wskazać należy, że Sprzedający nie podejmowali i nie podejmują żadnych działań charakterystycznych dla profesjonalistów zajmujących się obrotem nieruchomościami. Nie ponosili żadnych nakładów zmierzających do zwiększenia wartości Nieruchomości, czy też jej atrakcyjności.

Sprzedaż przedmiotowej Nieruchomości będzie czynnością sprowadzającą się wyłącznie do zarządu majątkiem prywatnym. Sprzedający nie publikowali nawet żadnych ogłoszeń dotyczących sprzedaży Nieruchomości. Kupujący zgłosił się do Sprzedający sam, będąc zainteresowanym zakupem działek w tej okolicy.

Jak wyjaśnił WSA w Bydgoszczy w wyroku z 6 grudnia 2023 r. sygn. akt I SA/Bd 451/23:

Na kanwie przedmiotowej sprawy nie występują żadne powyższe okoliczności, które mogłyby sugerować profesjonalny charakter działań Sprzedających. Sprzedający nie ponosili żadnych nakładów mających na celu zwiększenie wartości Nieruchomości, w szczególności nie dokonywali podziału Nieruchomości. NSA w wyroku sygn. akt I FSK 427/23 z 4 czerwca 2023 r. słusznie skonstatował, iż:

Podkreślić ponownie należy, iż podatnikiem podatku VAT nie jest ten, kto:

Sprzedający będą jedynie rozporządzać majątkiem prywatnym, a jak wskazał Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10:

Podsumowując, na gruncie przywołanych w niniejszym wniosku przepisów oraz orzecznictwa - z naciskiem na stanowisko Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej - wskazać należy, że w rozpatrywanej sprawie nie znajduje się żadnych podstaw do uznania planowanej przez Sprzedających sprzedaży Nieruchomości za dokonywaną w ramach działalności gospodarczej. Sprzedający nie planowali sprzedaży przedmiotowej Nieruchomości, ale z uwagi na ochłodzenie na rynku nieruchomości i chęć zabezpieczenia przyszłości swoich rodzin oraz fakt, że Kupujący w zasadzie znalazł się sam, podjęli decyzję o jej sprzedaży.

W kwestii udzielonych Kupującemu pełnomocnictw wskazać należy, że był to warunek postawiony przez Kupującego, którego niezrealizowanie skutkowałoby odmową zawarcia umowy kupna Nieruchomości. Sprzedający nie zajmują się obrotem nieruchomościami i nie chcąc stracić Kupującego, przystali na tę propozycję. Nie zmienia to faktu, że Zainteresowani działają w sferze prywatnej, do której unormowania ustawy o VAT nie mają zastosowania. Jak słusznie zauważył Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 29 maja 2025 r. sygn. akt I FSK 21/22:

Natomiast jak wskazał NSA w wyroku z 6 listopada 2024 r. sygn. akt I FSK 1014/21:

Tak samo NSA wskazał w wyroku z 21 października 2024 r. sygn. akt I FSK 347/21:

Potwierdzenie swojego stanowiska Zainteresowani znajdują w szeregu wydanych przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej interpretacjach, m.in.:

Tożsame stanowisko Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej zajął w interpretacji z 10 lutego 2025 r. nr 0114-KDIP4-3.4012.24.2025.1.KM.

Mając powyższe na względzie w opisanym zdarzeniu przyszłym, w świetle art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, sprzedaż Nieruchomości nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, a Zainteresowanych nie należy uznać za podatników podatku VAT z tytułu tej transakcji.

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, w myśl art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, przysługuje podatnikowi jedynie w zakresie, w jakim towary są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Natomiast w świetle art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika.

Natomiast w myśl art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy o VAT, nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku, gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Z powyższych przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik VAT oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem wiąże się naliczenie podatku, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego). Natomiast pomimo spełnienia formalnych warunków do skorzystania z obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, nie przysługuje w sytuacji, gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Z uwagi na to, że jak już zostało to uprzednio przedstawione w uzasadnieniu stanowiska Zainteresowanych w kwestii oceny prawnej przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego, w świetle przytoczonych przepisów sprzedaż Nieruchomości nie będzie podlegała opodatkowaniu VAT, a Zainteresowanych nie należy uznać za podatników VAT z tytułu tej transakcji. Kluczową przesłanką do skorzystania z prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, jest istnienie samego podatku naliczonego, którego brak w niniejszej transakcji, niebędącej czynnością opodatkowaną. W konsekwencji, Kupującemu nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia VAT z tytułu transakcji nabycia Nieruchomości, ponieważ nie będzie ona w ogóle opodatkowana VAT, a więc nie wystąpi podatek naliczony, o który można by było obniżyć podatek należny.

Mając powyższe na względzie, w opisanym zdarzeniu przyszłym, w ocenie Zainteresowanych, w świetle art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, sprzedaż Nieruchomości nie podlega opodatkowaniu VAT, Sprzedających nie należy uznać za podatników VAT z tytułu dokonania tej transakcji, a w konsekwencji Kupującemu nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia VAT z tytułu zawarcia tej transakcji.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:

Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy:

Zatem nieruchomości czy to niezabudowane, czy zabudowane, spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.

Towarem jest także udział w prawie własności. Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem w myśl art. 15 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą:

Zaznaczenia wymaga, że na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, również zbycie udziału w towarze (np. współwłasności nieruchomości gruntowej) stanowi odpłatną dostawę towarów. Powyższe potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w uchwale 7 sędziów z 24 października 2011 r., sygn. akt I FPS 2/11.

Należy w tym miejscu wyjaśnić, że problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej Kodeksem cywilnym.

Na mocy art. 195 Kodeksu cywilnego:

Współwłasność nie jest instytucją samodzielną, lecz stanowi odmianę własności i charakteryzuje się tym, że własność rzeczy (ruchomej lub nieruchomej) przysługuje kilku podmiotom. Do współwłasności stosuje się - jeśli co innego nie wynika z przepisów poświęconych specjalnie tej instytucji - przepisy odnoszące się do własności.

Jak stanowi art. 196 § 1 Kodeksu cywilnego:

Na podstawie art. 196 § 2 Kodeksu cywilnego:

W świetle art. 46 § 1 Kodeksu cywilnego:

Art. 198 Kodeksu cywilnego stanowi, że:

Należy zatem uznać, że udział każdego ze współwłaścicieli jest ze swej istoty szczególną postacią prawną własności.

Współwłaściciel ma względem swojego udziału pozycję wyłącznego właściciela. Ze względu na charakter udziału, każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody pozostałych współwłaścicieli. Rozporządzanie udziałem polega na tym, że współwłaściciel może zbyć swój udział.

W konsekwencji, należy przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie nieruchomości (gruntów), jak również udziału we współwłasności nieruchomości traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.

Stosownie do art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

Zatem, istotą wspólności majątkowej małżeńskiej, zarówno ustawowej, jak i umownej, jest to, że każdy z małżonków jest współwłaścicielem poszczególnych składników majątku wspólnego (dorobkowego) na zasadach współwłasności łącznej (bezudziałowej).

W świetle art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

Jak stanowi art. 36 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

W myśl natomiast art. 36 § 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

Zgodnie z art. 37 § 1 pkt 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

Z uwagi na powyższe regulacje prawne w akcie notarialnym dokumentującym tego rodzaju nabycie nieruchomości wymieniani są oboje małżonkowie, jeżeli istnieje między nimi ustawowa wspólność majątkowa. Wspólność wynikająca ze stosunku małżeństwa jest współwłasnością łączną uprawniającą do współposiadania rzeczy wchodzących w skład majątku wspólnego, a w czasie jej trwania żaden z małżonków nie może żądać podziału majątku wspólnego.

Na mocy zapisu zawartego w art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

Jednak nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy o podatku od towarów i usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:

Należy wskazać, że małżeństwo nie należy do żadnej kategorii podmiotów wymienionych w cytowanym wyżej art. 15 ust. 1 ustawy. Powyższe stwarza dla małżonków prowadzących działalność gospodarczą szczególną sytuację prawną. Żaden z przepisów ustawy o podatku od towarów i usług nie zabrania małżonkom prowadzenia działalności gospodarczej jako odrębnym podatnikom. Nie ma przy tym przeszkód, aby pomiędzy małżonkami prowadzącymi odrębne działalności istniała ustawowa wspólność majątkowa.

W konsekwencji, podatnikiem podatku od towarów i usług jest ten z małżonków, który dokonał czynności podlegającej opodatkowaniu.

Autonomiczność prawa podatkowego wyklucza bowiem możliwość interpretacji przepisów, która zakładałaby, że stosunki majątkowe między małżonkami, regulowane przepisami Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, mogą kształtować zakres praw i obowiązków podatników podatku od towarów i usług.

Jeżeli zatem przedmiotem dokonywanej dostawy/lub świadczonej usługi jest majątek wspólny małżonków, to podatnikiem podatku od towarów i usług w okolicznościach wskazanych w art. 15 ustawy będzie ten małżonek, który dokonuje dostawy lub świadczy usługę we własnym imieniu (który jest stroną czynności prawnej) - jako podatnik podatku VAT.

W świetle przytoczonych wyżej przepisów zauważyć należy, że status podatnika podatku od towarów i usług, wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem. Dla ustalenia, czy podmiot dokonujący transakcji sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem podatku VAT, istotnym jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą.

Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik.

Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.

Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarów i usług jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Zatem, kiedy osoba fizyczna dokonuje sprzedaży swojego majątku osobistego, a czynność ta wykonywana jest okazjonalnie i nie zmierza do nadania jej stałego charakteru, nie oznacza to prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

W tym miejscu należy zaznaczyć, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że:

W kwestii opodatkowania dostawy działek istotne jest, czy w świetle zaprezentowanego we wniosku opisu sprawy, w celu dokonania sprzedaży działek, Sprzedający podejmowali aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania ich za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpiła w ramach zarządu majątkiem prywatnym. Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu, jako że jedynym przychodem z takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy.

Z orzeczenia TSUE z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że:

Podobnie - zdaniem Trybunału - okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.

Inaczej jest natomiast - jak wyjaśnił Trybunał - w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy 2006/112/WE Rady.

Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży nieruchomości angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.

Z treści złożonego wniosku wynika, że małżonkowie: B.B. i C.C. (Sprzedający nr 1), D.D. i E.E. (Sprzedający nr 2) oraz F.F. i G.G. (Sprzedający nr 3) są współwłaścicielami działek nr 1/3 oraz 1/4. Każdy ze Sprzedających nr 1 posiada udział wynoszący 55260/362820, natomiast każdy ze Sprzedających nr 2 oraz nr 3 posiada udział wynoszący 63075/362820 w każdej z ww. działek. Udziały w Nieruchomości Sprzedający nabyli na podstawie umowy darowizny i umowy sprzedaży sporządzonych w 1999 r. oraz 2001 r.

Jak wskazali Państwo we wniosku, Sprzedający nie są zarejestrowani jako czynni podatnicy podatku VAT i nie są rolnikami ryczałtowymi. Działki nr 1/3 i 1/4 od dnia nabycia przez Sprzedających były wykorzystywane rekreacyjnie. Działki nie były i nie są wykorzystywane w działalności gospodarczej, w tym działalności rolniczej, nie były i nie są przedmiotem umów najmu, dzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze. Sprzedający nie podejmowali działań marketingowych w celu sprzedaży ww. działek - nabywca zgłosił się sam. Sprzedający nr 1, 2 i 3, jako współwłaściciele nieruchomości, zawarli umowę przedwstępną sprzedaży z Kupującym - A. Sp. z o.o. Umowa sprzedaży ostatecznej uzależniona jest od uzyskania przez Kupującego ostatecznych decyzji zatwierdzających projekt budowlany i udzielających pozwolenia na budowę.

W powyższej umowie przedwstępnej Sprzedający udzielili pełnomocnictwa przedstawicielowi Kupującego do występowania w imieniu Sprzedających przed właściwymi organami samorządowymi, państwowymi jednostkami organizacyjnymi i operatorami mediów w celu potwierdzenia możliwości realizacji planowanego zamierzenia przez Kupującego oraz uzyskania w tym celu niezbędnych uzgodnień, opinii, warunków technicznych i pozwoleń.

Państwa wątpliwości w przedmiotowej sprawie dotyczą ustalenia, czy planowana przez Sprzedających sprzedaż posiadanych udziałów w działkach nr 1/3 i 1/4 będzie stanowić czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT, co wpłynie na uznanie Sprzedających z tytułu tej transakcji za podatników podatku VAT, a w konsekwencji - czy Państwu, jako Kupującemu działki nr 1/3 i 1/4, będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Aby rozstrzygnąć, czy planowana przez Sprzedających sprzedaż udziałów w działkach nr 1/3 i 1/4 będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, konieczne jest ustalenie, czy Sprzedający w związku z tą czynnością będą spełniać przesłanki uznania ich za podatników podatku od towarów i usług.

Analiza przedstawionego zdarzenia przyszłego w świetle powołanych przepisów prawa prowadzi do wniosku, że sprzedaż przez Sprzedających udziałów w działkach nr 1/3 i 1/4 nie będzie stanowiła działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT. Brak jest bowiem przesłanek świadczących o prowadzeniu przez Sprzedających aktywności w zakresie zbycia udziałów w tych działkach, która byłaby porównywalna do działań podmiotów profesjonalnie zajmujących się tego rodzaju obrotem, w szczególności brak cech działalności o charakterze zawodowym, stałym i zorganizowanym.

Dokonując rozstrzygnięcia kwestii będącej przedmiotem Państwa zapytania, należy wskazać, że doszło do udzielenia przedstawicielowi Kupującego pełnomocnictwa do działania w imieniu Sprzedających w celu potwierdzenia możliwości realizacji planowanego zamierzenia przez Kupującego oraz uzyskania w tym celu niezbędnych uzgodnień, opinii, warunków technicznych i pozwoleń. Uzyskanie ostatecznych decyzji zatwierdzających projekt budowlany i udzielających pozwolenia na budowę jest warunkiem zrealizowania ostatecznej umowy sprzedaży. Te czynności nastąpią w sensie chronologicznym, jeszcze przed zawarciem definitywnej umowy sprzedaży. Udzielenie pełnomocnictwa przedstawicielowi Kupującego umożliwiające podjęcie czynności mających na celu dostosowanie gruntu do potrzeb Kupującego (uzyskanie pozwoleń, warunków technicznych itp.) nie jest staraniem Sprzedających, którzy przykładowo starają się grunt uzbroić czy uzyskać określone pozwolenia, aby przedmiot sprzedaży uczynić bardziej atrakcyjnym dla potencjalnych nabywców.

W przedmiotowej sprawie należy zatem zauważyć, że Kupujący już się zgłosił, a współwłaściciele gruntu (Sprzedający) nie muszą już podejmować działań, aby zachęcić kogokolwiek do jego nabycia. Skutki prawne czynności wykonanych przez pełnomocnika (przedstawiciela Kupującego) w sensie prawnym rzeczywiście dotyczą właścicieli gruntu (uzyskanie decyzji, pozwoleń itd.). Jednak starania pełnomocnika nie są staraniami właścicieli podejmowanymi w tym celu, aby pozyskać kupującego, aby oferowany grunt uczynić atrakcyjniejszym dla potencjalnego nabywcy.

Z okoliczności sprawy wynika, że Kupujący wykonuje opisane czynności we własnym interesie, dla zrealizowania własnych potrzeb, w celu przystosowania działek do swoich określonych potrzeb. Z wniosku nie wynika, aby w związku ze sprzedażą Sprzedający podejmowali aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców. Sprzedający nie wykorzystywali nieruchomości w działalności gospodarczej ani rolniczej, a ponadto Nieruchomość nie była i nie jest przedmiotem umów najmu, dzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze. Nieruchomość, przez cały okres jej posiadania, była przez Sprzedających wykorzystywana rekreacyjnie.

Sprzedający nie ponosili żadnych nakładów mających na celu zwiększenie wartości lub atrakcyjności Nieruchomości. W szczególności nie dokonywali jej podziału, nie występowali o wydanie decyzji o warunkach zabudowy ani nie podejmowali innych działań o charakterze inwestycyjnym. Nie korzystali również z usług biur nieruchomości ani nie prowadzili aktywnych działań marketingowych, takich jak zamieszczanie ogłoszeń w Internecie lub prasie. Inicjatywa zakupu Nieruchomości wyszła od Kupującego, który sam zgłosił się do Sprzedających, będąc zainteresowanym nabyciem działek w tej lokalizacji.

W przeszłości Sprzedający dokonywali incydentalnej sprzedaży nieruchomości nabytych wiele lat wcześniej (w latach 1999-2011), jednakże sprzedaż ta miała miejsce w latach 2017 i 2020 i była podyktowana koniecznością sfinansowania bieżących potrzeb rodzinnych. Sprzedający nie zajmują się obrotem nieruchomościami, nie posiadają innych nieruchomości przeznaczonych na sprzedaż, a środki uzyskane z planowanej sprzedaży Nieruchomości zamierzają przeznaczyć wyłącznie na potrzeby swoich rodzin.

Mając powyższe na uwadze, w świetle całokształtu okoliczności sprawy, samo udzielenie pełnomocnictwa przedstawicielowi Kupującego do wykonania określonych czynności w celu dostosowania gruntu do potrzeb nabywcy, po zawarciu umowy przedwstępnej nie powoduje, że Sprzedający zostaną z tego powodu uznani za podatników prowadzących działalność gospodarczą.

W związku z powyższymi okolicznościami stwierdzić należy, że w odniesieniu do sprzedaży udziałów w działkach nr 1/3 i 1/4 nie wystąpił ciąg zdarzeń, który jednoznacznie przesądza, że sprzedaż tych udziałów wypełnia przesłanki działalności gospodarczej. Sprzedający nie podjęli takich aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców. Całokształt powyższych okoliczności wskazuje, że aktywność Sprzedających w pełni mieści się w granicach zarządu majątkiem prywatnym, a stanowisko to pozostaje w zgodzie z przywołanym wyrokiem TSUE w sprawach połączonych C-180/10, C-181/10.

Dokonując sprzedaży udziałów w działkach nr 1/3 i 1/4, Sprzedający będą korzystać z przysługującego Sprzedającym prawa do rozporządzania majątkiem osobistym, co nie jest wykonywaniem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Brak tego statusu pozbawia Sprzedających cech podatników podatku VAT, o których mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, w zakresie sprzedaży udziałów w ww. działkach, a dostawę - cech czynności podlegającej opodatkowaniu, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

W związku z tym, dokonując sprzedaży udziałów w działkach nr 1/3 i 1/4 Sprzedający będą korzystać z przysługującego prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, do której nie mają zastosowania przepisy ustawy podatku od towarów i usług. Zatem, skoro transakcja sprzedaży działek nr 1/3 i 1/4 na rzecz Kupującego - A. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością nie będzie stanowiła czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT to w konsekwencji Kupującemu nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT z tytułu tej transakcji, gdyż nie wystąpi podatek, który mógłby zostać odliczony.

Tym samym stanowisko Zainteresowanych uznaję za prawidłowe.

Niniejsze rozstrzygnięcie jest spójne z ugruntowaną linią orzeczniczą sądów administracyjnych (por. wyroki NSA z 6.11.2024 r. sygn. akt I FSK 1014/21, z 24.10.2024 r. sygn. akt I FSK 265/21, z 11.10.2024 r. sygn. akt I FSK 364/21, z 21.10.2024 r. sygn. akt I FSK 347/21, z 23.07.2024 r. sygn. akt I FSK 1677/20, z 10.09.2024 r. sygn. akt I FSK 1675/20).

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dniu wydania interpretacji.

Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację przez Zainteresowanego, który jest stroną postępowania

A. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (Zainteresowana będąca stroną postępowania - art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r Ordynacji podatkowej.