Interpretacja indywidualna z dnia 17 grudnia 2025 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP4-2.4012.786.2025.1.MŻA
Usługi prywatnego nauczania matematyki na poziomie przedszkolnym, podstawowym i wyższym, świadczone przez osobę z odpowiednim wykształceniem i umiejętnościami, mogą korzystać ze zwolnienia z podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy VAT. Dochody z takich usług nie są wliczane do limitu uprawniającego do zwolnienia podmiotowego na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy VAT.
Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
20 października 2025 r. wpłynął Pana wniosek wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy zwolnienia od podatku VAT usług udzielania korepetycji z matematyki, nagrywania i sprzedaży kursów (lekcji) z matematyki za pośrednictwem platformy internetowej. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
Wnioskodawca jest osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą pod firmą (…) w (…) przy ul. (…) (NIP: (…), REGON: (…), dalej: „Wnioskodawca”).
Wnioskodawca podlega w Polsce obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce ich osiągania (nieograniczony obowiązek podatkowy w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 163 z późn. zm., dalej: „ustawa o PIT”). Wnioskodawca nie figuruje w rejestrze VAT. Korzysta ze zwolnienia ze względu na nieprzekroczenie limitu sprzedaży, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT.
Przedmiotem działalności gospodarczej Wnioskodawcy są roboty budowlane związane ze wznoszeniem budynków mieszkalnych i niemieszkalnych (PKD: 41.20.Z), działalność w zakresie architektury (PKD: 71.11.Z), działalność w zakresie inżynierii i związane z nią doradztwo techniczne (PKD: 71.12.Z), a także pozostałe pozaszkolne formy edukacji, gdzie indziej niesklasyfikowane (PKD: 85.59.B).
Wnioskodawca posiada wykształcenie wyższe z zakresu inżynierii budownictwa. Ukończył studia wyższe na (…) na kierunku „(…)”, które skupiały się wokół projektowania wszelkich konstrukcji budowlanych. W związku z powyższym uzyskał dyplom magistra inżyniera, potwierdzający, że jest specjalistą w tej dziedzinie. Ponadto Wnioskodawca posiada uprawnienia budowlane w zakresie wykonawczym do nadzorowania i kierowania budową. Działalność gospodarcza skupia się wokół obszarów zgodnych z wykształceniem Wnioskodawcy.
Wnioskodawca oprócz prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie inżynierii budownictwa udziela korepetycji uczniom/studentom z matematyki. Świadczone przez Wnioskodawcę usługi w zakresie korepetycji matematyki mają na celu przekazanie wiedzy i umiejętności z tej dziedziny w sposób dostosowany do potrzeb indywidualnych klientów. Zakres świadczonych przez Wnioskodawcę usług, mieści się w podstawie programowej kształcenia na poziomie podstawowym lub ponadpodstawowym.
Korepetycje nastawione są na wyjaśnianie trudnych zagadnień, rozwijanie praktycznych umiejętności, przygotowanie do egzaminów lub zaliczeń. Świadczone usługi nie są związane z wychowaniem. Korepetycje świadczone są zarówno poprzez bezpośredni kontakt z uczniem (stacjonarnie), jak również online (zdalnie).
Wnioskodawca nie posiada kierunkowego wykształcenia pedagogicznego, aczkolwiek odbywa studia podyplomowe na dwóch kierunkach studiów jednocześnie, tj. „Nauczanie matematyki” oraz „Przygotowanie pedagogiczne”. Planowany termin zakończenia studiów podyplomowych przypada na koniec 2026 r. Wnioskodawca nie jest z zawodu nauczycielem - nie pracuje w szkole, ani innej placówce edukacyjnej. Wnioskodawca nie jest jednostką oświaty w rozumieniu ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe (Dz. U. z 2025 r. poz. 1043, dalej: „ustawa Prawo oświatowe”). Nie posiada zaświadczenia o wpisie do ewidencji, o której mowa w art. 168 ustawy Prawo oświatowe. Wnioskodawca nie świadczy usług świadczonych przez jednostki objęte systemem oświaty w zakresie kształcenia i wychowania, uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk ani instytuty badawcze, w zakresie kształcenia, ani nie dokonuje dostaw towarów i nie świadczy usług ściśle z tymi usługami związanych.
Podkreślić należy, że Wnioskodawca posiada szeroką i pogłębioną wiedzę z zakresu matematyki, którą uzyskał w procesie zdobywania wykształcenia wyższego. Zdobyta wiedza pozwala Wnioskodawcy na udzielanie korepetycji. Wiedzę matematyczną Wnioskodawca wykorzystuje również w codziennej pracy zawodowej.
Wnioskodawca zastanawia się czy w związku z aktywnością, która polega na udzielaniu korepetycji z matematyki wiąże się możliwość skorzystania ze zwolnienia przedmiotowego, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy o VAT. Wnioskodawca zastanawia się również czy sprzedaż usług polegających na udzielaniu korepetycji wlicza się do limitu sprzedaży, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT.
Opis zdarzenia przyszłego:
Wnioskodawca planuje rozpoczęcie nagrywania i sprzedaży kursów (lekcji) wideo z dziedziny matematyki za pośrednictwem własnej strony internetowej. W skład kursów będą wchodziły nagrane lekcje matematyki. W ramach świadczenia kursów wideo nie będą prowadzone spotkania z uczniami ani bezpośrednio ani online. Kursy sprzedawane będą na za pomocą strony internetowej. Wnioskodawca planuje być bezpośrednim odbiorcą płatności. Wnioskodawca w zakresie sprzedaży kursów (lekcji) nie planuje korzystać z usług pośredników.
Kursy będą skupione będą na podnoszeniu kompetencji/umiejętności uczniów oraz studentów z matematyki. Kursy z matematyki będą miały na celu przekazanie wiedzy i umiejętności z tej dziedziny w sposób dostosowany do potrzeb uczniów i studentów, jednakże nie będą one miały charakteru zindywidualizowanego. Odbiorcą kursów z matematyki będzie każdy kto zakupi kurs, jednakże będą one skierowane do uczniów i studentów. Każdy z kursantów otrzyma indywidualny dostęp do kursów (lekcji), login i hasło.
Zakres kursów z matematyki będzie mieścił się w podstawie programowej kształcenia na poziomie podstawowym, ponadpodstawowym lub wyższym. Kursy z matematyki będą nastawione na wyjaśnianie trudnych zagadnień, rozwijanie praktycznych umiejętności, przygotowanie do egzaminów lub zaliczeń. Działalność polegająca na sprzedaży nagranych kursów (lekcji) wykonywana będzie w ramach przekazywania wiedzy i umiejętności pomiędzy Wnioskodawcą, a uczniami lub studentami w zakresie edukacji szkolnej lub uniwersyteckiej.
Przypomnieć należy, że Wnioskodawca nie posiada kierunkowego wykształcenia pedagogicznego, aczkolwiek odbywa studia podyplomowe na dwóch kierunkach studiów jednocześnie, tj. „Nauczanie matematyki” oraz „Przygotowanie pedagogiczne”. Planowany termin zakończenia studiów podyplomowych przypada na koniec 2026 r. Wnioskodawca nie jest z zawodu nauczycielem - nie pracuje w szkole, ani innej placówce edukacyjnej. Wnioskodawca nie jest jednostką oświaty w rozumieniu ustawy Prawo oświatowe. Nie posiada zaświadczenia o wpisie do ewidencji, o której mowa w art. 168 ustawy Prawo oświatowe. Wnioskodawca nie świadczy usług świadczonych przez jednostki objęte systemem oświaty w zakresie kształcenia i wychowania, uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk ani instytuty badawcze, w zakresie kształcenia, ani nie dokonuje dostaw towarów i nie świadczy usług ściśle z tymi usługami związanych.
Podkreślić należy, że Wnioskodawca posiada szeroką i pogłębioną wiedzę z zakresu matematyki, którą uzyskał w procesie zdobywania wykształcenia wyższego. Zdobyta wiedza pozwala Wnioskodawcy na udzielanie korepetycji. Ponadto dzięki posiadanej wiedzy Wnioskodawca posiada wystarczające kompetencje potrzebne do nagrania kursów (lekcji) z dziedziny matematyki. Wiedzę matematyczną Wnioskodawca wykorzystuje również w codziennej pracy zawodowej. Szerzej kompetencje Wnioskodawcy zostały opisane wyżej w opisie stanu faktycznego.
Wnioskodawca zastanawia się czy do sprzedaży kursów wideo z dziedziny matematyki za pośrednictwem strony internetowej również może znaleźć zastosowanie zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy o VAT.
Wniosek nie obejmuje elementów transgranicznych. Opisany w nim stan faktyczny nie powoduje wystąpienia skutków transgranicznych.
Pytania
1.Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że świadcząc usługę udzielania korepetycji z matematyki Wnioskodawca ma prawo korzystania ze zwolnienia przedmiotowego, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy VAT?
2.Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że w przypadku korzystania ze zwolnienia przedmiotowego, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy o VAT uzyskiwane wynagrodzenie z tytułu odpłatnego świadczenia usług korepetycji z zakresu matematyki nie wlicza się do limitu sprzedaży, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT?
3.Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że świadcząc usługę polegającą na nagrywaniu i sprzedaży kursów (lekcji) z matematyki za pośrednictwem platformy internetowej Wnioskodawca ma prawo skorzystać ze zwolnienia przedmiotowego, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy o VAT?
Pana stanowisko w sprawie
Zdaniem Wnioskodawcy w przedstawionym stanie faktycznym:
1. Wnioskodawca stoi na stanowisku, że świadcząc usługę udzielania korepetycji z matematyki Wnioskodawca ma prawo korzystania ze zwolnienia przedmiotowego, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy VAT.
2. Wnioskodawca stoi na stanowisku, że w przypadku korzystania ze zwolnienia przedmiotowego, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy o VAT uzyskiwane wynagrodzenie z tytułu odpłatnego świadczenia usług korepetycji z zakresu matematyki nie wlicza się do limitu sprzedaży, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT.
Zdaniem Wnioskodawcy w przedstawionym zdarzeniu przyszłym:
3. Wnioskodawca stoi na stanowisku, że świadcząc usługę polegającą na nagrywaniu i sprzedaży kursów (lekcji) z matematyki za pośrednictwem platformy internetowej Wnioskodawca ma prawo skorzystać ze zwolnienia przedmiotowego, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy o VAT.
Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy:
Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1:
Jak stanowi art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy o VAT zwalnia się od podatku usługi prywatnego nauczania na poziomie przedszkolnym, podstawowym, ponadpodstawowym i wyższym, świadczone przez nauczycieli.
Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.
Zgodnie z art. 132 ust. 1 lit. j 2006/112/WE Dyrektywy Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej państwa członkowskie zwalniają następujące transakcje: nauczanie prywatne przez nauczycieli, obejmujące kształcenie powszechne lub wyższe.
Wnioskodawca nie dokonuje dostawy towarów, lecz świadczy usługi - prezentuje wiedzę z zakresu matematyki, omawia w sposób szczegółowy skomplikowane zagadnienia, pokazuje praktyczne zastosowanie teoretycznej wiedzy, pokazuje metody rozwiązywania zadań, pomaga dokonywać obliczeń, odpowiada na pytania uczestników lekcji.
Wnioskodawca prowadzi korepetycje na poziomie podstawowym oraz ponadpodstawowym. Świadczone usługi korepetycji są usługami świadczonymi prywatnie. Wnioskodawca nie jest jednostką oświaty w rozumieniu ustawy Prawo oświatowe, ani zawodowym nauczycielem zatrudnionym w szkole lub innej placówce edukacyjnej.
Skoro Wnioskodawca:
1)świadczy usługi udzielania korepetycji;
2)lekcje są udzielane;
3)korepetycje dotyczą przedmiotów nauczanych na poziomach: podstawowym oraz ponadpodstawowym, to spełnia on przesłankę przedmiotową zwolnienia określonego w art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy VAT
- to tym samym Wnioskodawca spełnia wszystkie przesłanki przedmiotowe zwolnienia określonego w art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy VAT.
Powyższe stwierdzenie w pełni koresponduje z aktualnym orzecznictwem sądowo-administracyjnym. Tytułem przykładu można wskazać na wyrok NSA z 12 czerwca 2024 r., zgodnie z którym - do oceny, czy dana usługa edukacyjna związana jest z kształceniem powszechnym na poziomie przedszkolnym i podstawowym, konieczna wydaje się ocena, czy edukacja przedszkolna lub szkolna przewiduje dany rodzaj zajęć, czy realizują one materiał dydaktyczny przewidziany w programie nauczania danych placówek oświatowych bądź, czy choć służą one nabyciu wiedzy i kształceniu, poszerzeniu horyzontów dzieci i młodzieży, to jednak mają charakter dodatkowy, specjalistyczny lub rekreacyjny (zob. wyr. NSA z 12 czerwca 2024 r., sygn. akt I FSK 471/24).
Nie ma przy tym wątpliwości, że matematyka jest obowiązkową dziedziną nauczania w edukacji na poziomie podstawowym, ponadpodstawowym i często na studiach wyższych z zakresu nauk ścisłych.
Z art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy o VAT wynika także przesłanka podmiotowa - podmiot świadczący usługę, o której mowa w tym przepisie, powinien być „nauczycielem”.
Pojęcie „nauczyciela” nie zostało zdefiniowane w ustawie VAT. W przepisach tego aktu normatywnego nie znajduje się odesłanie do odpowiedniego stosowania przepisów prawa oświatowego. Zatem, zgodnie z zasadą lege non distinguente (por. wyr. NSA z 9 stycznia 2020 r., sygn. akt II FSK 286/18) pojęcia "nauczyciel" nie należy utożsamiać z rozumieniem przedstawionym w jakiejkolwiek ustawie, lecz należy odnosić się do powszechnego (potocznego) rozumienia tego terminu. W szczególności należy wskazać, że powszechne rozumienie „nauczyciela” nie wiąże się z koniecznością posiadania uprawnień pedagogicznych czy nawet z ukończeniem określonych studiów wyższych, lecz z posiadaniem wiedzy oraz zdolnością jej przekazywania innym osobom.
Jak wskazano w wyroku WSA w Łodzi „Z uwagi na brak definicji legalnej pojęcia "nauczyciel" w ustawie o podatku od towarów i usług, ani odesłania do norm prawnych zawartych w innych aktach prawnych, należy przyjąć rozumienie tego pojęcia w języku potocznym z uwagi na pierwszeństwo wykładni językowej. Nauczyciel jest to osoba, która naucza. Nauczyciel jest zatem osobą, która przekazuje wiedzę i swoje umiejętności uczniom. Bezsprzecznie lektura omawianej normy prawnej, nie wskazują na wymóg, aby nauczyciel posiadał odpowiedni dyplom wskazujący na wyższe wykształcenie pedagogiczne, ani aby był pracownikiem oświaty. Ponadto, posiadanie przez daną osobę wykształcenia kierunkowego w danej dziedzinie może świadczyć o tym, że jest ona wykwalifikowana do udzielania korepetycji w danym zakresie, jednakże zapis art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy VAT nie wskazuje aby był to warunek konieczny. Nie ma podstaw do przyjęcia, by brak wykształcenia kierunkowego w danej dziedzinie miał przesądzać o braku posiadania kwalifikacji do pełnienia roli nauczyciela. Niewątpliwie ustawodawca nie warunkuje korzystania z przedmiotowego zwolnienia od posiadania takiego wykształcenia, zatem warunku takiego nie należy wywodzić abstrahując od wykładni językowej, która ma pierwszeństwo na gruncie prawa podatkowego” (por. wyr. WSA w Łodzi z 18 kwietnia 2024 r., sygn. akt I SA/Łd 147/24).
Zgodnie z wyrokiem WSA w Poznaniu nauczyciel jest zatem osobą, która przekazuje wiedzę i swoje umiejętności uczniom. Co istotne, ani ustawa o VAT, ani też znaczenie językowe nie wymagają, aby nauczyciel był kimś, kto posiada odpowiedni dyplom ukończenia studiów czy też aby był zatrudniony w placówce oświatowej. Istotny jest tutaj aspekt funkcjonalny, tzn. pełnienie roli nauczyciela, a nie to, czy ma ona formalne przygotowanie bądź wykształcenie pedagogiczne albo czy jest pracownikiem oświaty (zob. wyr. WSA w Poznaniu z dn. 4 sierpnia 2021 r., sygn. akt I SA/Po 387/21).
W licznym orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że nauczyciel chcący skorzystać ze zwolnienia określonego w art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy VAT nie ma obowiązku posiadania wykształcenia kierunkowego w zakresie dziedziny objętej korepetycjami (por. wyr. WSA w Gliwicach z 6 lutego 2024 r., sygn. akt I SA/Gl 267/23; wyr. WSA we Wrocławiu z 24 stycznia 2024 r., sygn. akt I SA/Wr 493/23; wyr. WSA w Gdańsku z 2 sierpnia 2022 r., sygn. akt I SA/Gd 289/22, wyr. NSA z 12 czerwca 2024 r., sygn. akt I FSK 471/24).
Mimo braku wykształcenia pedagogicznego Wnioskodawca posiada specjalistyczne wykształcenie kierunkowe w zakresie inżynierii budownictwa oraz bogate doświadczenie w zakresie nauczanych przedmiotów. Zajęcia Wnioskodawcy są popularne wśród słuchaczy oraz cieszy się On autorytetem wśród odbiorców. Okoliczności te wskazują, że Wnioskodawca w sposób skuteczny przekazuje swoją wiedzę i umiejętności uczniom, dzięki czemu jest "nauczycielem" w rozumieniu art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy VAT. Wnioskodawca wykonuje usługi osobiście, na własny rachunek i odpowiedzialność. W przypadku Wnioskodawcy jest zatem spełniona przesłanka podmiotowa omawianego zwolnienia.
Prawidłowość stanowiska Wnioskodawcy potwierdzają następujące interpretacje indywidualne wydawane w podobnych sprawach:
1) interpretacja indywidualna z 23 sierpnia 2024 r. nr 0114-KDIP4-2.4012.403.2024.1.SKJ;
2) interpretacja indywidualna z 14 grudnia 2023 r. nr 0114-KDIP4-2.4012.575.2023.2.MC;
3) interpretacja indywidualna z 24 sierpnia 2023 r. nr 0113-KDIPT1-1.4012.412.2023.2.AK;
4) interpretacja indywidualna z 15 marca 2023 r. nr 0114-KDIP4-2.4012.31.2023.3.WH.
Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 2:
Zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy o VAT zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika posiadającego siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, u którego wartość sprzedaży, z wyłączeniem podatku, nie przekroczyła w poprzednim ani bieżącym roku podatkowym kwoty 200 000 zł.
Jak stanowi art. 113 ust. 2 pkt 2 ustawy o VAT do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, z wyjątkiem:
a) transakcji związanych z nieruchomościami,
b) usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41, c) usług ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych
c) jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych.
W ocenie Wnioskodawcy, spełniając wymogi do zastosowania zwolnienia przedmiotowego, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy o VAT, Wnioskodawca zrealizuje równocześnie dyspozycje art. 113 ust. 2 pkt 2 ustawy o VAT, który stanowi, że do wartości sprzedaży, tj. limitu 200.000,00 zł nie wlicza się odpłatnego świadczenia usług zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 ustawy o VAT.
Jak zostało podniesione wyżej w treści wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy o VAT zwalnia się od podatku usługi prywatnego nauczania na poziomie przedszkolnym, podstawowym, ponadpodstawowym i wyższym, świadczone przez nauczycieli.
W związku z powyższym z art. 113 ust. 2 pkt 2 ustawy o VAT wynika, że Wnioskodawca świadcząc odpłatne usługi prywatnego nauczania na poziomie podstawowym i ponadpodstawowym, które są zwolnione przedmiotowo, nie powinien ich wliczać do limitu wartości sprzedaży, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT.
Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy w zakresie zdarzenia przyszłego, tj. pytania nr 3:
Wnioskodawca stoi na stanowisku, że świadcząc usługę polegającą na nagrywaniu i sprzedaży kursów (lekcji) z matematyki za pośrednictwem platformy internetowej Wnioskodawca ma prawo skorzystać ze zwolnienia przedmiotowego, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy o VAT.
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
Natomiast w myśl art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (...).
Jednocześnie zgodnie z art. 2 pkt 26 ustawy o VAT, przez usługi elektroniczne rozumie się usługi świadczone drogą elektroniczną, o których mowa w art. 7 rozporządzenia 282/2011.
Zgodnie z art. 7 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (zwanego dalej: „Rozporządzeniem 282/2011”) do „usług świadczonych drogą elektroniczną”, o których mowa w dyrektywie 2006/112/WE, należą usługi świadczone za pomocą Internetu lub sieci elektronicznej, których świadczenie - ze względu na ich charakter - jest zasadniczo zautomatyzowane i wymaga minimalnego udziału człowieka, a ich wykonanie bez wykorzystania technologii informacyjnej jest niemożliwe.
Stosownie do art. 7 ust. 2 Rozporządzenia 282/2011 ust. 1 obejmuje w szczególności:
a)ogólnie dostawy produktów w formie cyfrowej, łącznie z oprogramowaniem, jego modyfikacjami lub nowszymi wersjami;
b)usługi umożliwiające lub wspomagające obecność przedsiębiorstw lub osób w sieci elektronicznej, takich jak witryna lub strona internetowa;
c)usługi generowane automatycznie przez komputer i przesyłane poprzez Internet lub sieć elektroniczną w odpowiedzi na określone dane wprowadzone przez usługobiorcę;
d)odpłatne przekazywanie prawa do wystawiania na aukcji towarów lub usług za pośrednictwem witryny internetowej działającej jako rynek online, na którym potencjalni kupujący przedstawiają swoje oferty przy wykorzystaniu automatycznych procedur oraz na którym strony są informowane o dokonaniu sprzedaży za pomocą poczty elektronicznej generowanej automatycznie przez komputer;
e)pakiety usług internetowych oferujące dostęp do informacji, w których element telekomunikacyjny ma charakter pomocniczy i drugorzędny (to znaczy pakiety wykraczające poza oferowanie samego dostępu do Internetu i obejmujące inne elementy, takie jak strony, które umożliwiają dostęp do aktualnych wiadomości, informacji meteorologicznych lub turystycznych, gier, umożliwiają hosting witryn internetowych, dostęp do grup dyskusyjnych; itp.);
f)usługi wyszczególnione w załączniku I.
Natomiast z art. 7 ust. 3 rozporządzenia 282/2011 wynika, że ust. 1 nie ma zastosowania do:
a)usług nadawczych;
b)usług telekomunikacyjnych;
c)towarów, w przypadku których zamawianie i obsługa zamówienia odbywają się elektronicznie;
d)płyt CD-ROM, dyskietek i podobnych nośników fizycznych;
e)materiałów drukowanych, takich jak książki, biuletyny, gazety lub czasopisma;
f)płyt CD i kaset magnetofonowych;
g)kaset wideo i płyt DVD;
h)gier na płytach CD-ROM;
i)usług świadczonych przez specjalistów, takich jak prawnicy i doradcy finansowi, którzy udzielają swym klientom porad za pomocą poczty elektronicznej;
j)usług edukacyjnych, w ramach których treść kursu przekazywana jest przez nauczyciela za pomocą Internetu lub sieci elektronicznej (tzn. przez zdalne połączenie);
k)usług fizycznych off-line naprawy sprzętu komputerowego;
l)hurtowni danych off-line;
m)usług reklamowych, w szczególności w gazetach, na plakatach i w telewizji;
n)usług centrum wsparcia telefonicznego;
o)usług edukacyjnych obejmujących wyłącznie kursy korespondencyjne, takie jak kursy za pośrednictwem poczty;
p)konwencjonalnych usług aukcyjnych, przy których niezbędny jest bezpośredni udział, niezależnie od sposobu składania ofert;
q)(uchylona)
r)(uchylona)
s)(uchylona)
t)biletów wstępu na imprezy kulturalne, artystyczne, sportowe, naukowe, edukacyjne, rozrywkowe lub podobne, zarezerwowanych online;
u)zakwaterowania, wynajmu samochodów, usług restauracyjnych, przewozu osób lub podobnych usług zarezerwowanych online.
Brzmienie powołanych uregulowań wskazuje na to, że aby daną usługę uznać za usługę elektroniczną musi wystąpić sytuacja, w ramach której:
- jej realizacja ma miejsce za pomocą Internetu lub sieci elektronicznej,
- jej świadczenie jest zautomatyzowane, a udział człowieka jest niewielki,
- jej wykonanie bez wykorzystania technologii informacyjnej jest niemożliwe, a usługa ta nie jest objęta włączeniami zawartymi w art. 7 ust. 3 rozporządzenia 282/2011.
Z kolei w punkcie 5 załącznika I do Rozporządzenia 282/2011 wymienione zostały następujące usługi, które zalicza się do usług świadczonych drogą elektroniczną:
a)automatyczne nauczanie na odległość, którego funkcjonowanie wymaga użycia Internetu lub podobnej sieci elektronicznej, wymagające niewielkiego bądź niewymagające żadnego udziału człowieka, łącznie z klasami wirtualnymi, z wyjątkiem sytuacji, gdzie Internet lub podobna sieć elektroniczna wykorzystywana jest jako proste narzędzie służące komunikowaniu się nauczyciela z uczniem;
b)ćwiczenia wypełniane przez ucznia on-line i sprawdzane automatycznie, bez udziału człowieka.
W kontekście formy świadczenia usług, należy wskazać, że zgodnie z art. 98 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (dalej: „Dyrektywa”) stawki obniżone mają zastosowanie wyłącznie do dostaw towarów i świadczenia usług, których kategorie są określone w załączniku III.
Stawki obniżone nie mają więc zastosowania do usług świadczonych drogą elektroniczną, z wyjątkiem usług określonych w załączniku III pkt 6.
Dyrektywa stanowi zatem, że do usług świadczonych drogą elektroniczną nie stosuje się stawek obniżonych. Przepisy ww. dyrektywy nie wprowadzają jednak expressis verbis ograniczenia stosowania zwolnienia w odniesieniu do kategorii usług zwolnionych, świadczonych drogą elektroniczną.
Pojęcie usługi elektronicznej w rozumieniu przepisów ustawy odnosi się wyłącznie do formy świadczenia, a nie do jego treści. Stąd też należy stwierdzić, że identyfikacja danej czynności jako usługi elektronicznej (według nomenklatury unijnej: usługi świadczonej drogą elektroniczną), nie skutkuje zmianą kwalifikacji prawnej tej czynności dla potrzeb stosowania innych przepisów ustawy.
Powyższe oznacza, że usługa nawet gdyby uznać ją za świadczoną drogą elektroniczną nie traci statusu usługi zwolnionej. W konsekwencji, jeżeli określona usługa wymieniona w art. 43 ust. 1 ustawy będzie świadczona drogą elektroniczną, w odniesieniu do tej usługi zastosowanie znajdzie zwolnienie od podatku od towarów i usług.
Żaden przepis ustawy o VAT również nie zawęża stosowania omawianego zwolnienia w takiej sytuacji. Wniosek ten znajduje potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych, w których uznaje się, że pojęcie usługi elektronicznej w rozumieniu przepisów ustawy o VAT odnosi się wyłącznie do formy świadczenia usługi, a nie do jej treści.
Potwierdzają to również liczne interpretacje indywidualne wydawane przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w podobnych stanach faktycznych. Przykładem może być:
- pismo z 23 czerwca 2023 r., znak 0112-KDIL3.4012.246.2023.2.KFK;
- pismo z 31 marca 2023 r., znak 0114-KDIP4-2.4012.51.2023.1.KS;
- pismo z 9 marca 2023 r., znak 0112-KDIL3.4012.539.2022.2.NS;
- pismo z 7 marca 2023 r., znak 0114-KDIP4-2.4012.32.2023.1.MC;
- pismo z 14 lutego 2023 r., znak 0114-KDIP1-2.4012.568.2022.3.RD.
Zdaniem Wnioskodawcy, dla zastosowania omawianego zwolnienia bez znaczenia jest jednak fakt, czy świadczona usługa spełnia przesłanki do uznania ją za usługę elektroniczną, czy też nie.
Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy o VAT. Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy o VAT zwalnia się od podatku usługi prywatnego nauczania na poziomie przedszkolnym, podstawowym, ponadpodstawowym i wyższym, świadczone przez nauczycieli. Powyższy przepis jest odzwierciedleniem regulacji art. 132 ust. 1 lit. j Dyrektywy 2006/112/WE Rady, zgodnie z którym państwa członkowskie zwalniają następujące transakcje: j) nauczanie prywatne przez nauczycieli, obejmujące kształcenie powszechne lub wyższe.
Przywołane wyżej przepisy umożliwiają nauczycielom zwolnienie od podatku świadczonych przez nich usług nauczania prywatnego na poziomie przedszkolnym, podstawowym, ponadpodstawowym i wyższym. Zwolnienie to odnosi się zatem do usług nauczania, które obejmuje materiał dydaktyczny realizowany przez szkoły lub uczelnie wyższe. Musi istnieć tu zatem zgodność realizowanego w ramach prywatnego nauczania materiału z materiałem przewidzianym w programie nauczania w wymienionych placówkach oświatowych.
Powołane wyżej argumenty potwierdzają zatem stanowisko, w świetle którego świadczenie usług opisanych w niniejszym wniosku podlega zwolnieniu od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy o VAT.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
Natomiast stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy,
Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.
Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do „grona” usług każde świadczenie, które nie jest dostawą w myśl art. 7 ustawy.
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług będzie podlegało tylko to świadczenie (dostawa lub usługa), w przypadku którego istnieje konsument, tj. odbiorca świadczenia odnoszący z niego choćby potencjalną korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot który odnosiłby lub powinien odnosić konkretne korzyści o charakterze majątkowym związanym z danym świadczeniem, dopóty świadczenie to nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Taka konstrukcja definicji świadczenia usług jest wyrazem zasady powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług transakcji dokonywanych w ramach profesjonalnego obrotu gospodarczego.
Należy wskazać, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez podatników w rozumieniu ustawy i są wykonywane w ramach działalności gospodarczej.
Pojęcie „dostawa towarów” w rozumieniu przepisów ustawy o VAT, obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel.
Z kolei każde świadczenie niebędące dostawą towarów polegające na działaniu, zaniechaniu lub tolerowaniu czyjegoś zachowania stanowi co do zasady usługę w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. Niemniej muszą być przy tym spełnione następujące warunki:
- w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga strona (wierzyciel/nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,
- świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy (wynagrodzenie).
Należy podkreślić, że oba ww. warunki powinny być spełnione łącznie, aby świadczenie podlegało, jako usługa, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Zatem przez pojęcie świadczenia usług należy rozumieć przede wszystkim określone zachowanie się podatnika na rzecz innego podmiotu, które wynika z dwustronnego stosunku zobowiązaniowego, zakładającego istnienie podmiotu będącego odbiorcą (nabywcą usługi), jak również podmiotu świadczącego usługę. Przy czym, o ile dane zachowanie podatnika mieści się w ustawowej definicji świadczenia usług, to - co do zasady - niezbędnym elementem do uznania tego zachowania za czynność podlegającą opodatkowaniu jest spełnienie przesłanki odpłatności.
Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz świadczenia usług) za wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność. Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.
Pod pojęciem odpłatności świadczenia usług rozumieć należy prawo podmiotu sprzedającego towar lub świadczącego usługę do żądania od nabywcy towaru, odbiorcy usługi lub osoby trzeciej zapłaty ceny lub ekwiwalentu (m.in. w postaci świadczenia wzajemnego).
Zatem, aby dana czynność (usługa) podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług musi istnieć bezpośredni związek o charakterze przyczynowym, pomiędzy świadczoną usługą a otrzymanym świadczeniem wzajemnym, w ten sposób, że zapłacone kwoty stanowią rzeczywiste wynagrodzenie za wyodrębnioną usługę świadczoną w ramach stosunku prawnego lub dochodzi do wymiany świadczeń wzajemnych. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją wykonania świadczenia. Wynagrodzenie musi być należne za wykonanie tego świadczenia.
Na podstawie art. 7 ust. 1 rozporządzenia Rady (UE) nr 282/2011 z 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do Dyrektywy 2006/112/WE Rady w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (t. j. Dz. Urz. UE L 77 z 23 marca 2011 r., str. 1 ze zm.) - zwanego dalej rozporządzeniem 282/2011:
Do „usług świadczonych drogą elektroniczną”, o których mowa w dyrektywie 2006/112/WE, należą usługi świadczone za pomocą Internetu lub sieci elektronicznej, których świadczenie - ze względu na ich charakter - jest zasadniczo zautomatyzowane i wymaga minimalnego udziału człowieka, a ich wykonanie bez wykorzystania technologii informacyjnej jest niemożliwe.
Stosownie do art. 7 ust. 2 ww. rozporządzenia Rady (UE) nr 282/2011:
Ustęp 1 obejmuje w szczególności:
a) ogólnie dostawy produktów w formie cyfrowej, łącznie z oprogramowaniem, jego modyfikacjami lub nowszymi wersjami;
b) usługi umożliwiające lub wspomagające obecność przedsiębiorstw lub osób w sieci elektronicznej, takich jak witryna lub strona internetowa;
c) usługi generowane automatycznie przez komputer i przesyłane poprzez Internet lub sieć elektroniczną w odpowiedzi na określone dane wprowadzone przez usługobiorcę;
d) odpłatne przekazywanie prawa do wystawiania na aukcji towarów lub usług za pośrednictwem witryny internetowej działającej jako rynek online, na którym potencjalni kupujący przedstawiają swoje oferty przy wykorzystaniu automatycznych procedur oraz na którym strony są informowane o dokonaniu sprzedaży za pomocą poczty elektronicznej generowanej automatycznie przez komputer;
e) pakiety usług internetowych oferujące dostęp do informacji, w których element telekomunikacyjny ma charakter pomocniczy i drugorzędny (to znaczy pakiety wykraczające poza oferowanie samego dostępu do Internetu i obejmujące inne elementy, takie jak strony, które umożliwiają dostęp do aktualnych wiadomości, informacji meteorologicznych lub turystycznych, gier, umożliwiają hosting witryn internetowych, dostęp do grup dyskusyjnych; itp.);
f) usługi wyszczególnione w załączniku I.
Natomiast z art. 7 ust. 3 rozporządzenia 282/2011 wynika, że:
Ustęp 1 nie ma zastosowania do:
a) usług nadawczych;
b) usług telekomunikacyjnych;
c) towarów, w przypadku których zamawianie i obsługa zamówienia odbywają się elektronicznie;
d) płyt CD-ROM, dyskietek i podobnych nośników fizycznych;
e) materiałów drukowanych, takich jak książki, biuletyny, gazety lub czasopisma;
f) płyt CD i kaset magnetofonowych;
g) kaset wideo i płyt DVD;
h) gier na płytach CD-ROM;
i) usług świadczonych przez specjalistów, takich jak prawnicy i doradcy finansowi, którzy udzielają swym klientom porad za pomocą poczty elektronicznej;
j) usług edukacyjnych, w ramach których treść kursu przekazywana jest przez nauczyciela za pomocą Internetu lub sieci elektronicznej (tzn. przez zdalne połączenie);
k) usług fizycznych off-line naprawy sprzętu komputerowego;
l) hurtowni danych off-line;
m) usług reklamowych, w szczególności w gazetach, na plakatach i w telewizji;
n) usług centrum wsparcia telefonicznego;
o) usług edukacyjnych obejmujących wyłącznie kursy korespondencyjne, takie jak kursy za pośrednictwem poczty;
p) konwencjonalnych usług aukcyjnych, przy których niezbędny jest bezpośredni udział, niezależnie od sposobu składania ofert;
q) (uchylona)
r) (uchylona)
s) (uchylona)
t) biletów wstępu na imprezy kulturalne, artystyczne, sportowe, naukowe, edukacyjne, rozrywkowe lub podobne, zarezerwowanych online;
u) zakwaterowania, wynajmu samochodów, usług restauracyjnych, przewozu osób lub podobnych usług zarezerwowanych online.
Z kolei w punkcie 5 załącznika II do rozporządzenia 282/2011 Dyrektywy 2006/112/WE Rady wymienione zostały następujące usługi, które zalicza się do usług świadczonych drogą elektroniczną:
a) automatyczne nauczanie na odległość, którego funkcjonowanie wymaga użycia Internetu lub podobnej sieci elektronicznej, wymagające niewielkiego bądź niewymagające żadnego udziału człowieka, łącznie z klasami wirtualnymi, z wyjątkiem sytuacji, gdzie Internet lub podobna sieć elektroniczna wykorzystywana jest jako proste narzędzie służące komunikowaniu się nauczyciela z uczniem;
b) ćwiczenia wypełniane przez ucznia on-line i sprawdzane automatycznie, bez udziału człowieka.
W kontekście formy świadczenia usług, należy wskazać, że zgodnie z art. 98 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11 grudnia 2006 s. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE:
2. Oprócz dwóch stawek obniżonych, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, państwa członkowskie mogą stosować stawkę obniżoną niższą niż stawka minimalna 5 % oraz zwolnienie z prawem do odliczenia VAT zapłaconego na poprzednim etapie do dostaw towarów lub świadczenia usług ujętych w maksymalnie siedmiu punktach w załączniku III.
Stawka obniżona niższa niż stawka minimalna 5 % oraz zwolnienie z prawem do odliczenia VAT zapłaconego na poprzednim etapie mogą być stosowane wyłącznie w odniesieniu do dostaw towarów lub świadczenia usług ujętych w następujących punktach w załączniku III:
a) pkt 1-6 oraz pkt 10c;
b) inne punkty załącznika III objęte możliwościami przewidzianymi w art. 105a ust. 1.
Do celów akapitu drugiego lit. b) niniejszego ustępu transakcje dotyczące budynków mieszkalnych, o których mowa w art. 105a ust. 1 akapit drugi, uznaje się za objęte pkt 10 załącznika III.
Państwa członkowskie stosujące w dniu 1 stycznia 2021 r. stawki obniżone niższe niż stawka minimalna 5 % lub przyznające zwolnienia z prawem do odliczenia VAT zapłaconego na poprzednim etapie w odniesieniu do dostaw towarów lub świadczenia usług ujętych w więcej niż siedmiu punktach w załączniku III ograniczą stosowanie tych stawek obniżonych lub przyznawanie tych zwolnień w celu zapewnienia zgodności z akapitem pierwszym niniejszego ustępu do dnia 1 stycznia 2032 r. lub do dnia przyjęcia przepisów ostatecznych, o których mowa w art. 402, w zależności od tego, która z tych dat przypadnie wcześniej. Państwa członkowskie mogą swobodnie określać w odniesieniu do jakich dostaw towarów lub do jakiego świadczenia usług będą nadal stosować te stawki obniżone lub przyznawać te zwolnienia.
Dyrektywa 2006/112/WE stanowi zatem, że do usług świadczonych drogą elektroniczną nie stosuje się stawek obniżonych. Przepisy ww. dyrektywy nie wprowadzają jednak expressis verbis ograniczenia stosowania zwolnienia w odniesieniu do kategorii usług zwolnionych, świadczonych drogą elektroniczną.
Pojęcie usługi elektronicznej w rozumieniu przepisów ustawy odnosi się wyłącznie do formy świadczenia, a nie do jego treści. Stąd też należy stwierdzić, że identyfikacja danej czynności jako usługi elektronicznej (według nomenklatury unijnej: usługi świadczonej drogą elektroniczną), nie skutkuje zmianą kwalifikacji prawnej tej czynności dla potrzeb stosowania innych przepisów ustawy.
Powyższe oznacza, że usługa nie traci statusu usługi zwolnionej tylko dlatego, że jest świadczona drogą elektroniczną. W konsekwencji, jeżeli określona usługa wymieniona w art. 43 ust. 1 ustawy, będzie świadczona drogą elektroniczną, w odniesieniu do tej usługi zastosowanie znajdzie zwolnienie od podatku VAT.
W treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział dla niektórych czynności zwolnienie od podatku.
Zwolnienie od podatku, jako odstępstwo od zasady powszechności i równości opodatkowania, możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej upoważnienia.
Zakres i zasady zwolnienia od podatku dostaw towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy:
Zwalnia się od podatku usługi świadczone przez:
a)jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe, w zakresie kształcenia i wychowania,
b)uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz instytuty badawcze, w zakresie kształcenia
- oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane.
Ograniczenie wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy, umożliwiające skorzystanie ze zwolnienia ma charakter przedmiotowo-podmiotowy. Aby możliwe było skorzystanie z niniejszego zwolnienia nie wystarczy, by dany podmiot był jednostką objętą systemem oświaty, podmiot ten musi świadczyć usługi w zakresie kształcenia i wychowania.
Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy:
Zwalnia się od podatku usługi prywatnego nauczania na poziomie przedszkolnym, podstawowym, ponadpodstawowym i wyższym, świadczone przez nauczycieli.
Powyższe przepisy są odzwierciedleniem regulacji art. 132 ust. 1 lit. i) i lit. j) Dyrektywy 2006/112/WE, zgodnie z którymi:
Państwa członkowskie zwalniają następujące transakcje:
i) kształcenie dzieci lub młodzieży, kształcenie powszechne lub wyższe, kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie, łącznie ze świadczeniem usług i dostawą towarów ściśle z taką działalnością związanych, prowadzone przez odpowiednie podmioty prawa publicznego lub inne instytucje działające w tej dziedzinie, których cele uznane są za podobne przez dane państwo członkowskie;
j) nauczanie prywatne przez nauczycieli, obejmujące kształcenie powszechne lub wyższe.
Z regulacji art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy wynika, że warunkiem zastosowania zwolnienia jest nie tylko spełnienie przesłanki o charakterze przedmiotowym, dotyczącej rodzaju świadczonych usług, tj. usług prywatnego nauczania na odpowiednim poziomie edukacji, ale także przesłanki podmiotowej, odnoszącej się do usługodawcy, który musi być nauczycielem. Niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, że zwolnienie nie ma zastosowania. Zwolnione od podatku jest nauczanie prywatne przez nauczycieli, obejmujące kształcenie powszechne lub wyższe.
Prywatne nauczanie obejmuje czynności wykonywane przez nauczycieli na ich własny rachunek i odpowiedzialność (tj. nauczyciel działa we własnym imieniu).
Prywatny charakter nauczania nie zależy od istnienia bezpośredniej relacji umownej między uczącym a uczniem (bądź uczniami), może to być bowiem umowa zawarta przez nauczającego, np. z rodzicami uczniów. Przykładem takiej usługi jest udzielanie korepetycji. Bez znaczenia w tej sytuacji pozostaje, czy odbiorcą usługi jest indywidualny uczeń czy też jednocześnie większa liczba osób. W przypadku jednak, gdy nauczyciele świadczący usługi nauczania są zatrudnieni przez inny podmiot, to nie łączy ich bezpośrednia relacja umowna z uczniami, lecz z podmiotem zatrudniającym.
Przywołany wyżej przepis umożliwia nauczycielom zwolnienie od podatku świadczonych przez nich usług nauczania prywatnego na poziomie przedszkolnym, podstawowym, ponadpodstawowym i wyższym. Zwolnienie to odnosi się zatem do usług nauczania, które obejmuje materiał dydaktyczny realizowany przez szkoły lub uczelnie wyższe. Musi istnieć tu zatem zgodność realizowanego w ramach prywatnego nauczania materiału z materiałem przewidzianym w programie nauczania w wymienionych placówkach oświatowych.
Powyższe stanowisko potwierdza analiza orzeczeń TSUE. W zapadłym rozstrzygnięciu C - 73/08 z 28 stycznia 2010 r. w sprawie Eulitz, Trybunał stwierdził, że nauczyciele świadczący usługi w ramach kursów organizowanych przez podmiot trzeci nie mogą zostać uznani za osoby nauczające „prywatnie” w rozumieniu art. 13 część A ust. 1 lit. j VI Dyrektywy (obecnie art. 132 ust. 1 lit. j Dyrektywy 2006/112/WE). W wyroku tym wskazano także, że:
Thomas Eulitz działał jako nauczyciel w ramach kursu szkoleniowego proponowanego przez podmiot trzeci - EIPOS. W świetle ustaleń sądu krajowego podmiot ten - a nie Thomas Eulitz - pełnił obowiązki instytucji szkoleniowej, w ramach której ten ostatni nauczał oraz świadczył usługi szkoleniowe uczestnikom rzeczonych kursów (pkt 52).
Zgodnie ze stanowiskiem TSUE, zajętym w wyroku C-445/05 z 14 czerwca 2007 r. w sprawie Werner Haderer, nauczanie prywatne obejmuje czynności wykonywane przez nauczycieli na ich własny rachunek i odpowiedzialność. Nie ma przy tym znaczenia okoliczność, czy usługa jest świadczona indywidualnemu uczniowi/słuchaczowi, czy też jednocześnie większej liczbie osób. W orzeczeniu tym Trybunał nadmienił, że pojęcie „edukacja szkolna i uniwersytecka” nie obejmuje jedynie nauczania, które kończy się egzaminem w celu uzyskania danych kwalifikacji lub które umożliwia uzyskanie określonego wykształcenia, lecz obejmuje także inną działalność, w ramach której prowadzi się nauczanie w celu poszerzania wiedzy i umiejętności uczniów lub studentów, pod warunkiem, że działalność ta nie będzie miała charakteru wyłącznie rekreacyjnego. Jednocześnie, zdaniem Trybunału, przyjęcie szczególnie ścisłej wykładni pojęcia „edukacji szkolnej i uniwersyteckiej” groziłoby powstaniem rozbieżności w stosowaniu systemu podatku VAT w państwach członkowskich, z tego powodu, że systemy nauczania w każdym państwie członkowskim są zorganizowane w różny sposób.
Pana wątpliwości dotyczą możliwości zastosowania zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy o VAT świadczonych przez Pana usług udzielania korepetycji z matematyki oraz usług polegających na nagrywaniu i sprzedaży kursów (lekcji) z matematyki za pośrednictwem platformy internetowej.
Jak wskazano wyżej, art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy zawiera zarówno przesłankę podmiotową, jak i przedmiotową, których spełnienie umożliwia zastosowanie zwolnienia od podatku. Dla zastosowania ww. zwolnienia, przesłanki te muszą być spełnione łącznie.
W tym miejscu należy przywołać wyrok TSUE z 21 października 2021 r. w sprawie C-373/19 Dubrovin & Tröger GbR - Aquatics, w którym Trybunał rozpatrywał kwestię, czy pojęcie „kształcenia powszechnego lub wyższego” w rozumieniu art. 132 ust. 1 lit. i) i j) Dyrektywy 2006/112/WE należy interpretować w ten sposób, że obejmuje ono udzielanie lekcji pływania przez szkołę pływania.
Jak wskazał TSUE:
(20) Artykuł 132 dyrektywy 2006/112 przewiduje zwolnienia, które, jak wskazuje tytuł rozdziału, w którym przepis ów się znajduje, mają na celu uprzywilejowanie niektórych rodzajów działalności wykonywanych w interesie publicznym. Niemniej jednak zwolnienia te nie dotyczą wszystkich rodzajów działalności w interesie publicznym, a jedynie tych, które zostały w sposób szczegółowy wyliczone i opisane (wyroki: z 4 maja 2017 r., Brockenhurst College, C-699/15, EU:C:2017:344, pkt 23 i przytoczone tam orzecznictwo; a także z 14 marca 2019 r., A & G Fahrschul-Akademie, C-449/17, EU;C;2019;202, pkt 17).
21 Wedle orzecznictwa Trybunału omawiane zwolnienia stanowią autonomiczne pojęcie prawa Unii, które mają na celu uniknięcie rozbieżności w stosowaniu systemu VAT w poszczególnych państwach członkowskich.
22 Trybunał orzekł już, że wyrażenia użyte do określenia zwolnień przewidzianych w art. 132 dyrektywy 2006/112 powinny podlegać wykładni ścisłej, ponieważ stanowią one wyjątki od wynikającej z art. 2 tej dyrektywy zasady ogólnej, zgodnie z którą VAT pobierany jest od każdej usługi świadczonej odpłatnie przez podatnika. Niemniej jednak powyższa zasada ścisłej interpretacji nie oznacza, że pojęcia użyte w celu opisania zwolnień przewidzianych w owym art. 132 należy interpretować w sposób, który pozbawiałby te zwolnienia skuteczności (wyroki: z dnia 4 maja 2017 r., Brockenhurst College, C-699/15, EU:C:2017:344, pkt 23 i przytoczone tam orzecznictwo; a także z dnia 14 marca 2019 r., A & G Fahrschul-Akademie, C-449/17, EU:C:2019:202, pkt 19).
23 Należy przypomnieć, że art. 132 ust. 1 lit. i) i j) dyrektywy 2006/112 nie zawiera żadnej definicji pojęcia „kształcenia powszechnego lub wyższego”.
24 Niemniej jednak Trybunał uznał, po pierwsze, że przekazywanie wiedzy i kompetencji pomiędzy nauczycielem i uczniami jest szczególnie ważnym elementem działalności kształcenia (wyroki: z dnia 14 czerwca 2007 r., Horizon College, C-434/05, EU:C:2007:343, pkt 18; a także z dnia 14 marca 2019 r., A & G Fahrschul-Akademie, C-449/17, EU:C:2019:202, pkt 21).
25 Po drugie, Trybunał wyjaśnił, że „pojęcie kształcenia powszechnego i wyższego” w rozumieniu dyrektywy 2006/112 nie ogranicza się jedynie do nauczania, które kończy się egzaminami w celu uzyskania danych kwalifikacji lub które umożliwia uzyskanie określonego wykształcenia w celu wykonywania danego zawodu, ale obejmuje także inną działalność, w ramach której prowadzi się nauczanie w szkołach lub na uniwersytetach w celu poszerzenia wiedzy i umiejętności uczniów lub studentów, pod warunkiem iż działalność ta nie będzie miała charakteru wyłącznie rekreacyjnego (wyroki: z dnia 28 stycznia 2010 r., Eulitz, C-473/08, EU:C:2010:47, pkt 29 i przytoczone tam orzecznictwo; a także z dnia 14 marca 2019 r., A & G Fahrschul-Akademie, C-449/17, EU:C:2019:202, pkt 22, 23).
26 W związku z tym pojęcie „kształcenia powszechnego lub wyższego” w rozumieniu art. 132 ust. 1 lit. i) i j) dyrektywy 2006/112 obejmuje rodzaje działalności, które różnią się ze względu na swój charakter, jak i ze względu na ramy, w jakich są prowadzone (zob. podobnie wyroki: z dnia 14 czerwca 2007 r., Horizon College, C-434/05, EU:C:2007:343, pkt 20, z dnia 14 marca 2019 r., A & G Fahrschul-Akademie, C-449/17, EU:C:2019:202, pkt 24).
27 Z powyższego wynika, że w pojęciu tym prawodawca Unii zamierzał zawrzeć określony rodzaj systemu nauczania, który jest wspólny dla wszystkich państw członkowskich, niezależnie od cech własnych każdego z systemów krajowych (wyrok z dnia 14 marca 2019 r., A & G Fahrschul-Akademie, C-449/17, EU:C:2019:202, pkt 25).
28 Tym samym pojęcie „kształcenia powszechnego lub wyższego” w rozumieniu systemu VAT odsyła co do zasady do zintegrowanego systemu przekazywania wiedzy i kompetencji dotyczącego obszernego i zróżnicowanego zespołu dziedzin, jak również do pogłębiania i rozwoju owej wiedzy i kompetencji przez uczniów i studentów w miarę ich postępów i ich specjalizacji w ramach poszczególnych stopni składających się na ten system (wyrok z dnia 14 marca 2019 r., A & G Fahrschul-Akademie, C-449/17, EU:C:2019:202, pkt 26).
W konsekwencji TSUE orzekł:
31 Tymczasem należy zauważyć, że choć prawdą jest, że udzielanie lekcji pływania przez szkołę pływania, takie jak to, o którym mowa w postępowaniu głównym, ma pewne znaczenie i realizuje cel leżący w interesie ogólnym, to jednak jest ono nauczaniem specjalistycznym, świadczonym w sposób doraźny, które nie jest samo w sobie równoważne z przekazywaniem wiedzy i kompetencji dotyczących obszernego i zróżnicowanego zespołu dziedzin, a także ich pogłębianiem oraz ich rozwojem, co jest charakterystyczne dla kształcenia powszechnego lub wyższego (zob. analogicznie wyrok z dnia 14 marca 2019 r., A & G Fahrschul-Akademie, C-449/17, EU:C:2019:202, pkt 29; a także postanowienie z dnia 7 października 2019 r., Finanzamt Hamburg-Barmbek-Uhlenhorst, C-47/19, niepublikowane, EU:C:2019:840, pkt 33).
32 O ile bowiem nie można zanegować znaczenia wiedzy przekazanej w ramach kształcenia związanego z kierowaniem pojazdami samochodowymi oraz nauki żeglarstwa, w szczególności w celu stawienia czoła trudnym sytuacjom, a ogólniej w celu zapewnienia bezpieczeństwa i integralności fizycznej osób, o tyle Trybunał orzekł, odpowiednio, w wyroku z dnia 14 marca 2019 r., A & G Fahrschul-Akademie (C-449/17, EU:C:2019:202) i w postanowieniu z dnia 7 października 2019 r., Finanzamt Hamburg-Barmbek-Uhlenhorst (C-47/19, niepublikowanym, EU:C:2019:840), że tego rodzaju nauczanie nie jest objęte pojęciem „kształcenia powszechnego lub wyższego” w rozumieniu art. 132 ust. 1 lit. i) i j) dyrektywy 2006/112.
33 Z uwagi na powyższe na pytanie pierwsze należy odpowiedzieć, iż pojęcie „kształcenia powszechnego lub wyższego” w rozumieniu art. 132 ust. 1 lit. i) i j) dyrektywy 2006/112 należy interpretować w ten sposób, że nie obejmuje ono udzielania lekcji pływania przez szkołę pływania.
Na wstępie należy wskazać, że -jak wynika z opisu sprawy, nie jest Pan jednostką oświaty w rozumieniu ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe. Nie świadczy Pan usług świadczonych przez jednostki objęte systemem oświaty w zakresie kształcenia i wychowania, uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk ani instytuty badawcze, w zakresie kształcenia, ani nie dokonuje Pan dostaw towarów i nie świadczy Pan usług ściśle z tymi usługami związanych. Zatem, świadczone przez Pana usługi udzielania korepetycji z matematyki oraz usługi polegające na nagrywaniu i sprzedaży kursów (lekcji) z matematyki za pośrednictwem platformy internetowej nie korzystają/nie będą korzystać ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy.
W opisie sprawy wskazał Pan, że posiada Pan wykształcenie wyższe z zakresu inżynierii budownictwa. Ukończył Pan studia wyższe na (…) na kierunku „(…)”, które skupiały się wokół projektowania wszelkich konstrukcji budowlanych. W związku z powyższym uzyskał Pan dyplom magistra inżyniera, potwierdzający, że jest Pan specjalistą w tej dziedzinie. Posiada Pan szeroką i pogłębioną wiedzę z zakresu matematyki, którą uzyskał Pan w procesie zdobywania wykształcenia wyższego. Zdobyta wiedza pozwala Panu na udzielanie korepetycji. Wiedzę matematyczną wykorzystuje Pan również w codziennej pracy zawodowej. Świadczone przez Pana usługi w zakresie korepetycji matematyki mają na celu przekazanie wiedzy i umiejętności z tej dziedziny w sposób dostosowany do potrzeb indywidualnych klientów. Zakres świadczonych przez Pana usług, mieści się w podstawie programowej kształcenia na poziomie podstawowym lub ponadpodstawowym. Nie posiada Pan kierunkowego wykształcenia pedagogicznego, aczkolwiek odbywa Pan studia podyplomowe na dwóch kierunkach studiów jednocześnie, tj. „Nauczanie matematyki” oraz „Przygotowanie pedagogiczne”. Planuje Pan rozpoczęcie nagrywania i sprzedaży kursów (lekcji) wideo z dziedziny matematyki za pośrednictwem własnej strony internetowej. W skład kursów będą wchodziły nagrane lekcje matematyki. W ramach świadczenia kursów wideo nie będą prowadzone spotkania z uczniami ani bezpośrednio ani online. Kursy sprzedawane będą na za pomocą strony internetowej. W zakresie sprzedaży kursów (lekcji) nie planuje Pan korzystać z usług pośredników. Kursy skupione będą na podnoszeniu kompetencji/umiejętności uczniów oraz studentów z matematyki. Kursy z matematyki będą miały na celu przekazanie wiedzy i umiejętności z tej dziedziny w sposób dostosowany do potrzeb uczniów i studentów, jednakże nie będą one miały charakteru zindywidualizowanego. Zakres kursów z matematyki będzie mieścił się w podstawie programowej kształcenia na poziomie podstawowym, ponadpodstawowym lub wyższym. Kursy z matematyki będą nastawione na wyjaśnianie trudnych zagadnień, rozwijanie praktycznych umiejętności, przygotowanie do egzaminów lub zaliczeń. Działalność polegająca na sprzedaży nagranych kursów (lekcji) wykonywana będzie w ramach przekazywania wiedzy i umiejętności pomiędzy Panem, a uczniami lub studentami w zakresie edukacji szkolnej lub uniwersyteckiej.
Jak już wskazano, z regulacji art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy wynika, że warunkiem zastosowania zwolnienia jest nie tylko spełnienie przesłanki o charakterze przedmiotowym, dotyczącej rodzaju świadczonych usług, ale także przesłanki podmiotowej, odnoszącej się do usługodawcy, który musi być nauczycielem. Niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, że zwolnienie nie ma zastosowania. Zwolnione od podatku jest nauczanie prywatne przez nauczycieli, obejmujące kształcenie powszechne lub wyższe. Prywatne nauczanie obejmuje czynności wykonywane przez nauczycieli na ich własny rachunek i odpowiedzialność (tj. nauczyciel działa we własnym imieniu). Prywatny charakter nauczania nie zależy od istnienia bezpośredniej relacji umownej między uczącym a uczniem (bądź uczniami), może to być bowiem umowa zawarta przez nauczającego, np. z rodzicami uczniów. Bez znaczenia w tej sytuacji pozostaje, czy odbiorcą usługi jest indywidualny uczeń czy też jednocześnie większa liczba osób. W przypadku jednak, gdy nauczyciele świadczący usługi nauczania są zatrudnieni przez inny podmiot, to nie łączy ich bezpośrednia relacja umowna z uczniami, lecz z podmiotem zatrudniającym.
Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że świadczone przez Pana usługi w zakresie korepetycji matematyki mają na celu przekazanie wiedzy i umiejętności z tej dziedziny w sposób dostosowany do potrzeb indywidualnych klientów. Zakres świadczonych przez Pana usług, mieści się w podstawie programowej kształcenia na poziomie podstawowym lub ponadpodstawowym. Ponadto planuje Pan rozpoczęcie nagrywania kursów, które skupione będą na podnoszeniu kompetencji/umiejętności uczniów oraz studentów z matematyki. Kursy z matematyki będą miały na celu przekazanie wiedzy i umiejętności z tej dziedziny w sposób dostosowany do potrzeb uczniów i studentów, jednakże nie będą one miały charakteru zindywidualizowanego. Zakres kursów z matematyki będzie mieścił się w podstawie programowej kształcenia na poziomie podstawowym, ponadpodstawowym lub wyższym.
Tym samym, w analizowanej sprawie zostanie spełniona przesłanka przedmiotowa do zastosowania zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy.
W odniesieniu do przesłanki podmiotowej, zauważenia wymaga, że pod pojęciem nauczyciela należy rozumieć osobę, która posiada i przekazuje wiedzę i umiejętności, przy czym nie musi to być nauczyciel w rozumieniu ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela. Może to być zatem osoba, która posiada wykształcenie kierunkowe (np. ukończone studia wyższe), jak również osoba posiadająca wiedzę i kwalifikacje nabyte w inny sposób. Przykładowo może to być osoba, która ukończyła stosowny kurs kierunkowy, posiada odpowiednią wiedzę, kwalifikacje, doświadczenie. Zauważyć bowiem należy, że system oświaty w pewnych dziedzinach nie przewiduje odrębnego kształcenia kierunkowego, zatem gdy dana osoba zdobyła wiedzę np. w ramach kursu, to też zasadne jest przyjęcie, że posiada wiedzę i kwalifikacje pozwalające pełnić rolę nauczyciela.
W tym miejscu należy odwołać się do orzeczenia NSA z 15 kwietnia 2025 r. sygn. akt I FSK 2122/21, w którym Sąd wskazał:
(…) za nauczyciela w rozumieniu art. 43 ust. 1 pkt 27 u.p.t.u. uznać należy osobę, która świadcząc usługi prywatnego nauczania na poziomie przedszkolnym, podstawowym, ponadpodstawowym i wyższym, dysponuje wiedzą w danym przedmiocie do nauczania na odpowiednim poziomie ww. kształcenia.
Okoliczność dysponowania wiedzą (kompetencjami) do nauczania na odpowiednim poziomie kształcenia (na poziomie przedszkolnym, podstawowym, ponadpodstawowym i wyższym) może podlegać ocenie przez organ podatkowy, który chcąc jednak podważyć tę przesłankę musi wykazać, że dana osoba realizująca usługi prywatnego nauczania na określonym poziomie kształcenia nie dysponuje wiedzą oraz umiejętnościami (kwalifikacjami) pozwalającymi na nauczanie w określonym zakresie (przedmiocie) na stosownym poziomie kształcenia (w zakresie edukacji szkolnej lub uniwersyteckiej).
Zatem w analizowanej sprawie zostanie również spełniona przesłanka podmiotowa, gdyż jak wynika z opisu sprawy posiada Pan wykształcenie wyższe z zakresu inżynierii budownictwa. Ukończył Pan studia wyższe na (…) i uzyskał dyplom magistra inżyniera. Nie posiada Pan kierunkowego wykształcenia pedagogicznego, aczkolwiek odbywa Pan studia podyplomowe na dwóch kierunkach studiów jednocześnie, tj. „Nauczanie matematyki” oraz „Przygotowanie pedagogiczne”. Posiada Pan szeroką i pogłębioną wiedzę z zakresu matematyki, którą uzyskał w procesie zdobywania wykształcenia wyższego. Zdobyta wiedza pozwala Panu na udzielanie korepetycji.
Tym samym, w związku ze spełnieniem przez Pana zarówno przesłanki podmiotowej, jak i przedmiotowej, świadczone przez Pana usługi udzielania korepetycji z matematyki oraz sprzedaż kursów (lekcji) z matematyki za pośrednictwem platformy internetowej korzysta ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy o VAT.
W konsekwencji, Pana stanowisko w zakresie pytania nr 1 i nr 3 jest prawidłowe.
W dalszej kolejności Pana wątpliwości dotyczą ustalenia czy w przypadku korzystania ze zwolnienia przedmiotowego, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy o VAT uzyskiwane wynagrodzenie z tytułu odpłatnego świadczenia usług korepetycji z zakresu matematyki nie wlicza się do limitu sprzedaży, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT.
Ustawodawca przewiduje zwolnienie podmiotowe od podatku VAT dla pewnej grupy podatników. Regulacje w tym zakresie zostały zawarte w art. 113 ustawy.
Stosownie do art. 113 ust. 1 ustawy:
Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika posiadającego siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, u którego wartość sprzedaży, z wyłączeniem podatku, nie przekroczyła w poprzednim ani bieżącym roku podatkowym kwoty 200 000 zł.
W myśl art. 113 ust. 1 ustawy w stanie prawnym obowiązującym od 1 stycznia 2026 r.:
Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika posiadającego siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, u którego wartość sprzedaży, z wyłączeniem podatku, nie przekroczyła w poprzednim ani bieżącym roku podatkowym kwoty 240 000 zł.
W myśl art. 113 ust. 2 ustawy:
Do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się:
1) wewnątrzwspólnotowej sprzedaży towarów na odległość, która nie podlega opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju;
1a) sprzedaży na odległość towarów importowanych, która nie podlega opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju;
2) odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, z wyjątkiem:
a) transakcji związanych z nieruchomościami,
b) usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41,
c) usług ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych
- jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych;
3) odpłatnej dostawy towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.
Obliczając limit sprzedaży uprawniający podatnika do zwolnienia od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy, nie bierze się pod uwagę m.in. odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 ustawy lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3 ustawy, z wyjątkami wskazanymi w art. 113 ust. 2 pkt 2 ustawy.
Zatem przy obliczaniu limitu sprzedaży określonego w art. 113 ust. 1 ustawy nie uwzględnia się m.in. odpłatnego świadczenia usług zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy.
Jak rozstrzygnięto powyżej, świadczone przez Pana usługi udzielania korepetycji z matematyki oraz sprzedaż kursów (lekcji) z matematyki za pośrednictwem platformy internetowej korzysta ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy o VAT.
W konsekwencji wartości sprzedaży z tytułu świadczenia ww. usług nie należy wliczać do limitu sprzedaży, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy.
Tym samym Pana stanowisko w zakresie pytania nr 2 należało uznać za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
