Interpretacja indywidualna z dnia 19 grudnia 2025 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP4-1.4012.564.2025.3.AM
Rekompensata wypłacana przez Gminę spółce realizującej zadania publiczne w zakresie gospodarowania odpadami stanowi wynagrodzenie za odpłatne świadczenie usług podlegających opodatkowaniu VAT, co wymaga jej dokumentowania fakturą VAT.
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
10 października 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy opodatkowania Rekompensaty stanowiącej wynagrodzenie za świadczone na rzecz Gminy usługi oraz udokumentowania tej transakcji fakturą.
Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwania – pismem z 7 listopada 2025 r. (wpływ 12 listopada 2025 r.), pismem z 10 października 2025 r. (wpływ 15 grudnia 2025 r.) oraz pismem z 10 grudnia 2025 r. (wpływ 15 grudnia 2025 r.).
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
A. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: Spółka lub Wnioskodawca) jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (dalej: VAT) oraz podatnikiem podatku dochodowego.
Spółka została powołana głównie do wykonywania podstawowych zadań Gminy (…) (dalej: Gmina) w zakresie jej statutowych zadań, w szczególności w zakresie związanym z gospodarowaniem odpadami komunalnymi.
Wyłącznym udziałowcem Spółki, działającej w formie komunalnej spółki prawa handlowego, jest Gmina. Spółka pozostaje odrębnym od Gminy podatnikiem VAT. Podstawową działalnością Spółki jest prowadzenie gospodarki odpadami innymi niż niebezpieczne i obojętne. Ponadto Spółka jest administratorem cmentarzy komunalnych w Gminie.
Gmina realizuje zadania publiczne na podstawie ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1153; dalej: ustawa o samorządzie gminnym). Zasadniczo, zadania te wykonywane są przez Gminę w ramach reżimu publicznoprawnego. Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym, do zadań własnych Gminy należy zaspokajanie potrzeb wspólnoty w zakresie wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz. Ponadto stosownie do art. 9 ust. 1 ww. ustawy w celu wykonywania zadań Gmina może tworzyć jednostki organizacyjne, a także zawierać umowy z innymi podmiotami, w tym z organizacjami pozarządowymi.
W związku z powyższym, Gmina zawarła ze Spółką umowę z dnia (…) 2025 r. dotyczącą realizacji przez Spółkę zadania polegającego na zarządzaniu składowiskiem odpadów położonym w (…) (dalej: Umowa). Ww. Umowa została zawarta na podstawie podjętej uprzednio Uchwały Nr (…) Rady Miejskiej w (…) z dnia (…) 2022 r. w sprawie powierzenia spółce A. Sp. z o. o. zadania własnego Gminy (…) dotyczącego zagospodarowania odpadów oraz Uchwały Nr (…) Rady Miejskiej w (…) z dnia (…) 2024 r. w sprawie zmiany uchwały Nr (…) Rady Miejskiej w (…) z dnia (…) 2022 r. w sprawie powierzenia spółce A. Sp. z o. o. zadania własnego Gminy (…) dotyczącego zagospodarowania odpadów (dalej łącznie: Uchwały).
Zgodnie z Uchwałami, Gmina powierzyła Spółce wykonywanie zadania własnego Gminy w zakresie zagospodarowania odpadów zgodnie z hierarchią sposobów postępowania z odpadami, które prowadzone będzie w Zakładzie (…) w (…), w punktach selektywnego odbioru odpadów komunalnych znajdujących się na terenie Gminy oraz zarządzanie składowiskiem odpadów położonym w (…).
Powierzenie zadania, o którym mowa powyżej nastąpiło na okres od (...) 2022 r. do dnia (…) 2032 r., z zastrzeżeniem, że zadanie polegające na zarządzaniu składowiskiem odpadów położonym w (…), planowane do realizacji od dnia 1 stycznia 2025 r., będzie wykonywane przez Spółkę od dnia uzyskania przez Spółkę prawa do dysponowania nieruchomością gminną, na której zlokalizowane jest składowisko, aż do dnia ostatecznego zakończenia fazy poeksploatacyjnej.
Na mocy zawartej Umowy oraz na podstawie ww. Uchwały, Gmina powierzyła Spółce realizację zadania polegającego na zarządzaniu składowiskiem odpadów, położonym w (…) (dalej: Zadanie powierzone).
Zgodnie z zawartą Umową, Spółka zobowiązana została do przeprowadzenia działań przygotowawczych, tj.:
1)zapewnienia przeprowadzenia badań (…),
2)zapewnienia ekspertyz, opinii, badań innych niż wskazane w pkt 1, a niezbędnych lub celowych dla:
a)uzyskania przez Spółkę prawa do dysponowania nieruchomością w sposób zgodny z wszelkimi wymogami prawem przewidzianymi i w sposób niegenerujący nieuzasadnionych ryzyk prawnych i faktycznych po stronie Spółki lub Gminy,
b)prawidłowego realizowania przez Spółkę Zadania powierzonego,
3)zapewnienia niezbędnego i uzgodnionego przez strony wyposażenia nieruchomości, na której zlokalizowane jest składowisko odpadów położone w (…), umożliwiającego uzyskanie przez Spółkę prawa do dysponowania nieruchomością lub prawidłowego realizowania przez Spółkę Zadania powierzonego,
4)zapewnienia niezbędnego zasobu technicznego i technologicznego umożliwiającego przejęcie nieruchomości, na której zlokalizowane jest składowisko odpadów położone w (…) lub prawidłowego realizowania przez Spółkę Zadania powierzonego,
5)sporządzenie, skompletowanie i inne działania zmierzające do zapewnienia dokumentów niezbędnych lub celowych dla uzyskania przez Spółkę prawa do dysponowania nieruchomością lub prawidłowego realizowania przez Spółkę Zadania powierzonego. Obowiązek obejmuje m.in. zapewnienie projektu umowy, która będzie zawarta pomiędzy Gminą, a Spółką.
Spółka zobowiązana została do zarządzania składowiskiem odpadów położonym w (…) w okresie od dnia uzyskania przez Spółkę prawa do dysponowania nieruchomością gminną, na której zlokalizowane jest składowisko, aż do dnia ostatecznego zakończenia fazy poeksploatacyjnej.
Ponadto, w Umowie wskazano, że powierzenie Spółce realizacji Zadania powierzonego warunkowane jest:
- sprawowaniem przez Gminę nad Spółką kontroli odpowiadającej kontroli sprawowanej nad własnymi jednostkami, polegającej na dominującym wpływie na cele strategiczne oraz istotne decyzje dotyczące zarządzania sprawami Spółki,
- realizowaniem przez Spółkę w zasadniczym stopniu działalności powierzonej jej przez Gminę lub podmioty kontrolowane w ten sposób przez Gminę,
- brakiem niedozwolonego udziału kapitału prywatnego w Spółce.
Jednocześnie Spółka zobowiązana jest do realizacji Zadania powierzonego zgodnie z określonymi prawem wymogami, a także w sposób:
1)uwzględniający cel utworzenia i funkcjonowania Spółki oraz wymogi warunkujące powierzenie Spółce realizacji Zadania powierzonego,
2)zgodny z wszystkimi wymaganiami Gminy,
3)zapewniający najlepszy stosunek jakości realizacji Zadania powierzonego do kosztów świadczenia tego zadania,
4)ograniczający ponoszenie nieuzasadnionych kosztów realizacji Zadania powierzonego,
5)dochowujący maksymalnej staranności i rzetelności przy realizacji Zadania powierzonego,
6)zapewniający Gminie możliwość realizacji uprawnień kontrolno-weryfikacyjnych,
7)zapewniający ponoszenie pełnej odpowiedzialności za należyte wykonanie Zadania powierzonego zgodnie z obowiązującymi przepisami i normami.
Z Umowy wynika, iż z tytułu wykonywania przez Spółkę usługi publicznej - Zadania powierzonego przysługuje jej wynagrodzenie w formie rekompensaty (dalej: Rekompensata), o której mowa w Decyzji Komisji Europejskiej z dnia 20 grudnia 2011 r. w sprawie zasad stosowania art. 106 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy państwa w formie rekompensaty z tytułu świadczeń usług publicznych, przyznawanej przedsiębiorstwom zobowiązanym do wykonywania usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym (Dz. Urz. UE L 2012 7. 3; dalej: Decyzja).
Rekompensata jest obliczana jako wartość rzeczywiście poniesionych i udokumentowanych kosztów zewnętrznych poniesionych przez Spółkę bezpośrednio w związku z realizacją Umowy.
W ramach Rekompensaty nie uwzględnia się kosztów wewnętrznych związanych z bieżącym funkcjonowaniem Spółki, w tym dotyczących realizacji Umowy (m.in. kosztów przeprowadzenia postępowań o udzielenie zamówienia publicznego, kosztów związanych z realizacją obowiązków kontraktowych - innych niż zapłata wynagrodzenia itd.). Spółka dąży do optymalizacji kosztów związanych z wykonywanym Zadaniem powierzonym.
Spółka, przed zaciągnięciem zobowiązania generującego koszty zobowiązana jest poinformować o tym Gminę, wskazując wysokość kosztów oraz ich przeznaczenie. Obowiązek ten ma charakter informacyjny i ma umożliwić Gminie kontrolę prawidłowości realizacji Zadania powierzonego przez Spółkę. Spółka zobowiązana jest do przedstawiania wykazu kosztów Gminie. Gmina jest uprawniona do weryfikacji udostępnionego jej wykazu kosztów Spółki poprzez żądanie przedstawienia dokumentów potwierdzających poniesienie danego kosztu.
Zaakceptowany przez Gminę wykaz kosztów stanowi podstawę do wystawienia przez Spółkę na Gminę faktury VAT tytułem realizacji Zadania powierzonego. Weryfikacja i akceptacja wykazu lub wykazów kosztów stanowi audyt Rekompensaty, o którym mowa w Decyzji. Ponadto w ramach dokonywania weryfikacji wykazu lub wykazów kosztów następuje również ustalenie przez Gminę zgodności Rekompensaty z przepisami prawa, w szczególności prawa pomocy publicznej, w tym przepisów Decyzji.
Spółka wskazuje, że dotychczas traktowała realizację Zadania powierzonego jako świadczenie na rzecz Gminy odpłatnej usługi, podlegającej opodatkowaniu VAT. W związku z tym, jak przewidziano w Umowie, z tytułu świadczenia na rzecz Gminy, Spółka zobowiązana była wystawić fakturę VAT i rozliczyć należny podatek, traktując Rekompensatę jako wynagrodzenie za usługę opodatkowaną VAT.
Niemniej jednak, po wydanym w dniu 8 maja 2025 r. wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawie o sygn. C-615/23, Spółka powzięła wątpliwość odnośnie do prawidłowości takiego rozliczenia.
Uzupełnienie i doprecyzowanie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
Realizacja usług w ramach Zadania powierzonego Spółce jest uzależniona od otrzymania przez Spółkę rekompensaty w takim sensie, że zgodnie z zawartą Umową, rekompensata stanowi zapłatę za wykonanie przez Spółkę na rzecz Gminy Zadania powierzonego. Jest ona wynagrodzeniem ustalonym za wykonanie przez Spółkę czynności objętych zakresem Umowy.
W sytuacji, gdyby Spółka miała nie otrzymać rekompensaty, usługi nie zostałyby przez Spółkę zrealizowane. Spółka nie świadczyłaby bowiem nieodpłatnie na rzecz Gminy czynności w ramach realizacji Zadania powierzonego.
Jednocześnie Spółka wskazuje, że zgodnie z zapisami Umowy, Spółka w pierwszej kolejności finansuje wszelkie wydatki związane z realizacją Zadania powierzonego samodzielnie (z własnych środków). Następnie Spółka przedstawia Gminie wykaz kosztów związanych z realizacją Zadania powierzonego. Ww. wykaz kosztów, zaakceptowany przez Gminę, stanowi podstawę do wystawienia przez Spółkę na Gminę faktury VAT tytułem realizacji Zadania powierzonego.
Otrzymana przez Spółkę Rekompensata jest wypłacana z tytułu realizacji przez Spółkę Zadania powierzonego, zgodnie z zapisami Umowy.
Przysługuje ona Spółce za wykonanie Zadania powierzonego i jej wysokość jest kalkulowana z uwzględnieniem konieczności pokrycia poniesionych przez Spółkę kosztów związanych z realizacją Zadania powierzonego.
Niemniej jednak, z uwagi na ustalone w Umowie finansowanie ww. zadania (jak wskazano powyżej, Spółka w pierwszej kolejności finansuje wszelkie wydatki związane z realizacją Zadania powierzonego z własnych środków, a następnie przedstawia Gminie wykaz poniesionych kosztów związanych z realizacją Zadania powierzonego) może zdarzyć się sytuacja, w której Spółka poniesie koszt realizacji Zadania powierzonego z własnych środków, a następnie środki finansowe uzyskane od Gminy w ramach realizacji Umowy, zostaną przeznaczone przez Spółkę na sfinansowanie innych wydatków związanych z działalnością Spółki.
Nie oznacza to jednak, że otrzymana przez Gminę rekompensata jest wypłacana Spółce na potrzeby sfinansowania ogólnej działalności Spółki. Jest to bowiem dla Spółki ustalone w Umowie wynagrodzenie za wykonanie Zadania powierzonego.
Poza otrzymywaną rekompensatą Spółce nie przysługuje inne świadczenie w zamian za wykonywanie Zadania powierzonego objętego zakresem wniosku.
Pytania
1. Czy wykonywanie przez Spółkę Zadania powierzonego na podstawie Umowy stanowi / będzie stanowić odpłatne świadczenie usług na rzecz Gminy, w myśl art. 8 ust. 1 ustawy o VAT?
2. Czy wartość Rekompensaty, którą Spółka otrzyma od Gminy będzie stanowić zapłatę w rozumieniu art. 29a ust. 1 ustawy o VAT i tym samym powinna zostać rozliczona dla celów VAT i udokumentowana fakturą VAT?
Państwa stanowisko w sprawie
Stanowisko Spółki
1.Wykonywanie przez Spółkę Zadania powierzonego na podstawie Umowy stanowi / będzie stanowić odpłatne świadczenie usług na rzecz Gminy, w myśl art. 8 ust. 1 ustawy o VAT.
2.Wartość Rekompensaty, którą Spółka otrzyma od Gminy będzie stanowić zapłatę w rozumieniu art. 29a ust. 1 ustawy o VAT i tym samym powinna zostać rozliczona dla celów VAT i udokumentowana fakturą VAT.
Uzasadnienie:
Ad 1 i 2
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu VAT podlegają m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
W myśl art. 8 ust. 1 ustawy o VAT - przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:
1)przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2)zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3)świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
Jak wynika z ww. art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, dla uznania, że dostawa towarów czy świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bezwzględnym warunkiem jest „odpłatność” za daną czynność.
Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia, jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa o VAT zalicza do grona usług każde świadczenie, które nie jest dostawą w myśl art. 7 ustawy o VAT.
Co istotne, usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym. W związku z powyższym, czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w zamian za to świadczenie.
Zatem, aby uznać dane świadczenie za odpłatne świadczenie usług, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę.
Czynność może być albo odpłatna, albo nieodpłatna. Na gruncie podatku VAT nie występują czynności częściowo odpłatne. Jeśli tylko czynność została wykonana za wynagrodzeniem, to jest ona odpłatna. Nie ma żadnego znaczenia czy wynagrodzenie to pokrywa koszty świadczenia tej czynności, poniesione przez podatnika, czy też ewentualnie kreuje dla podatnika zysk. Także czynności wykonane „po kosztach” ich świadczenia bądź poniżej tych kosztów, są czynnościami odpłatnymi, o ile tylko pobrano za nie wynagrodzenie.
Kwestia odpłatności była wielokrotnie przedmiotem rozstrzygnięć Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: TSUE). W wyroku z dnia 15 lipca 1982 r. w sprawie Hong-Kong Trade Development Council TSUE stwierdził, że czynności podlegają opodatkowaniu jedynie wtedy, gdy zostały wykonane odpłatnie. Analizując głębiej ten problem TSUE w wyroku z dnia 8 marca 1988 r. w sprawie Apple and Pear Development Council stwierdził, że czynność można uznać za dokonaną odpłatnie, gdy istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy towaru lub usługi, a ponadto odpłatność za otrzymane świadczenie (towar lub usługę) pozostaje w bezpośrednim związku z czynnością, która miałaby być opodatkowana tym podatkiem.
Pojęcie „odpłatności” pojawiło się również w orzeczeniu z dnia 5 lutego 1981 r. w sprawie C-154/80 Staatssecretaris van Financien przeciwko Coóperatieve Aardappelenbewaarplaats GA ETS, które zapadło na tle przepisów Dyrektywy VAT z dnia 11 kwietnia 1967 r. w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich w zakresie podatków obrotowych (67/227/EWEC). TSUE wskazał, że termin „zapłata” stanowi integralną część przepisów prawa wspólnotowego, które nie odwołuje się do prawa państw członkowskich dla ustalenia jego znaczenia i zakresu. Stąd też wykładnia tego wyrażenia nie może być pozostawiona dyskrecjonalnemu władztwu każdego państwa członkowskiego. Ponadto, Trybunał przypomniał, że świadczenie podlega opodatkowaniu jedynie w wypadku, gdy podstawę opodatkowania stanowi świadczenie wzajemne otrzymane przez świadczącego usługę. Musi również istnieć możliwość wyrażenia w pieniądzu wartości tego świadczenia wzajemnego. W końcu - jak wskazał Trybunał - świadczenie wzajemne musi stanowić pewną wartość subiektywną, gdyż podstawą opodatkowania jest świadczenie wzajemne rzeczywiście otrzymane, nie zaś wartość otrzymana według kryteriów obiektywnych.
W związku z powyższym, za czynność podlegającą opodatkowaniu VAT uważane mogą być takie sytuacje, w których:
1)istnieje związek prawny między usługodawcą i usługobiorcą, w ramach którego następuje świadczenie wzajemne,
2)wynagrodzenie otrzymane przez usługodawcę stanowi wartość faktycznie przekazaną w zamian za usługi świadczone na rzecz usługobiorcy,
3)istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy towaru lub usługi, odpłatność za otrzymane świadczenie (towar lub usługę) pozostaje w bezpośrednim związku z czynnością, która miałaby być opodatkowana tym podatkiem,
4)istnieje możliwość wyrażenia w pieniądzu wartości tego świadczenia wzajemnego.
Mając na uwadze powyższe, czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w zamian za to świadczenie.
Ponadto, aby czynność podlegała opodatkowaniu musi być wykonana przez podmiot działający dla tej czynności w charakterze podatnika podatku VAT.
Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Natomiast, zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy o VAT nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
Unormowanie to stanowi odzwierciedlenie art. 13 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady, który stanowi, że: „Krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami.
Jednakże w przypadku, gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.
W każdych okolicznościach podmioty prawa publicznego są uważane za podatników w związku z czynnościami określonymi w załączniku I, chyba że niewielka skala tych działań sprawia, że mogą być one pominięte”.
Organy władzy publicznej nie będą podatnikami podatku VAT w związku z realizacją zadań, które podejmują jako podmioty prawa publicznego, nawet jeśli pobierają należności, opłaty lub składki. Organy te będą natomiast podatnikami VAT w przypadku wykonywanych przez nie czynności na podstawie umów cywilnoprawnych.
Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenia usług podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT.
Pojęcie podatnika obejmuje swym zakresem podmioty, które dokonują czynności podlegającej opodatkowaniu. Ustawodawca określił wskazane pojęcie na tyle szeroko, by w każdym przypadku profesjonalnej aktywności zawodowej, dokonywania czynności opodatkowanych podmiot mógł zostać uznany za podatnika w zakresie tych czynności.
Podkreślić przy tym należy, że działalność gospodarcza ma miejsce również wówczas, gdy nie przyniosła ona żadnych widocznych efektów (bez względu na cel i rezultat takiej działalności). Charakterystyka ta pozwala na uznanie, że pojęcie podatnika na gruncie podatku od towarów i usług ma wymiar autonomiczny - niezależny od uregulowań innych aktów normatywnych regulujących stosunki prawnopodatkowe.
Mając na uwadze powyższe, należy stwierdzić, że zarówno Gmina, jak i utworzona przez nią Spółka, wykonując we własnym imieniu i na własny rachunek czynności spełniające definicję działalności gospodarczej, określonej w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, działają / będą działać w charakterze podatników podatku VAT.
Podkreślić należy, że dla uzyskania statusu podatnika VAT nie ma znaczenia rezultat prowadzonej działalności. Podatnikiem będzie podmiot prowadzący działalność gospodarczą bez względu na to, czy przynosi ona zyski. Podatnikami VAT są również podmioty, których cel działalności nie jest związany z prowadzeniem działalności komercyjnej nastawionej na osiąganie zysków lub też przeznaczające uzyskane zyski na cele społecznie użyteczne (charytatywne, kulturalne, naukowe, itd.).
Zatem, nawet gdyby podatnik nie osiągnął dochodu z tytułu prowadzonej działalności, to wystąpi w charakterze podatnika podatku VAT wykonując czynności będące przedmiotem działalności gospodarczej - bowiem będzie świadczył w tym zakresie usługi, które podlegają VAT. Oznacza to, że jeżeli podmiot uzyska za to świadczenie jakąkolwiek zapłatę w sensie ekonomicznym (nawet bilansując tylko poniesione w związku z nim wydatki), to otrzymane wynagrodzenie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT według właściwych reguł.
Jak zostało to wskazane w opisie sprawy, z tytułu wykonywania przez Spółkę Zadania powierzonego przysługuje jej Rekompensata. Rekompensata jest obliczana jako wartość rzeczywiście poniesionych i udokumentowanych kosztów zewnętrznych poniesionych przez Spółkę bezpośrednio w związku z realizacją Umowy.
W ramach Rekompensaty nie uwzględnia się kosztów wewnętrznych związanych z bieżącym funkcjonowaniem Spółki, w tym dotyczących realizacji Umowy (m.in. kosztów przeprowadzenia postępowań o udzielenie zamówienia publicznego, kosztów związanych z realizacją obowiązków kontraktowych - innych niż zapłata wynagrodzenia itd.). Spółka dąży do optymalizacji kosztów związanych z wykonywanym Zadaniem powierzonym.
Zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy o VAT podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.
Powyższy przepis odnosi się do wszystkiego, co stanowi zapłatę obejmując swym zakresem każdą formę zapłaty otrzymaną przez sprzedawcę z tytułu dostawy towarów lub wykonania usługi.
Katalog elementów dodatkowych wchodzących w skład podstawy opodatkowania określony został w art. 29a ust. 6 ustawy o VAT, zgodnie z którym podstawa opodatkowania obejmuje (i) podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty podatku; (ii) koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od nabywcy lub usługobiorcy.
Z kolei na podstawie art. 29a ust. 7 ustawy o VAT, podstawa opodatkowania nie obejmuje kwot:
1)stanowiących obniżkę cen w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty:
2)udzielonych nabywcy lub usługobiorcy opustów i obniżek cen, uwzględnionych w momencie sprzedaży;
3)otrzymanych od nabywcy lub usługobiorcy jako zwrot udokumentowanych wydatków poniesionych w imieniu i na rzecz nabywcy lub usługobiorcy i ujmowanych przejściowo przez podatnika w prowadzonej przez niego ewidencji na potrzeby podatku.
Mając na uwadze powyższe, w ocenie Spółki, pomiędzy płatnością, którą Spółka otrzyma w formie Rekompensaty od Gminy, a świadczeniem na jej rzecz zachodzi bezpośredni związek, bowiem płatność następuje w zamian za to świadczenie. Rekompensata stanowi zatem źródło finansowania realizowanych przez Spółkę usług na rzecz Gminy. Zatem z uwagi na charakter Rekompensaty uznać należy, że będzie stanowić ona wynagrodzenie za świadczone przez Spółkę usługi na rzecz Gminy.
Tym samym, w ocenie Wnioskodawcy Rekompensata będzie stanowić zapłatę za usługi świadczone na rzecz Gminy i w konsekwencji będzie stanowić podstawę opodatkowania, o której mowa w art. 29a ust. 1 ustawy o VAT.
Powyższe znajduje odzwierciedlenie w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 5 września 2025 r. sygn. 0114-KDIP4-3.4012.406.2025.2.KM, w której organ w podobnym stanie faktycznym wskazał, że „(...) w zakresie wykonywania czynności związanych z realizacją części zadań własnych Gminy, finansowanych z otrzymywanych od Gminy środków, działają Państwo w charakterze podatnika podatku od towarów i usług, a wykonywane czynności spełniają definicję świadczenia usług, o których mowa w art. 8 ust. 1 ustawy, dlatego też podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług otrzymana rekompensata i jej uzupełnienie wynikające z rocznego audytu stanowi zapłatę (wynagrodzenie) za świadczone przez Państwa na rzecz Gminy usługi.
A zatem pomiędzy płatnościami, które otrzymują Państwo od Gminy za świadczone przez Państwa na rzecz Gminy usługi zachodzi związek bezpośredni, ponieważ płatności następują w zamian za wskazane w umowie powierzenia świadczenia. Z tych też względów, czynności w opisanym we wniosku stanowią określone w art. 8 ust. 1 ustawy, odpłatne świadczenie usług, podlegające opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Tym samym, otrzymana rekompensata i jej uzupełnienie wynikające z rocznego audytu stanowią zapłatę za usługi świadczone na rzecz Gminy, a w konsekwencji stanowią podstawę opodatkowania, o której mowa w art. 29a ust. 1 ustawy”.
Podobne stanowisko zostało również zaprezentowane w interpretacji Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 27 grudnia 2024 r. sygn. 0114-KDIP4-3.4012.679.2024.1.DS.
Zgodnie z art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy VAT, podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem.
Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy o VAT, przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
Jak wykazano powyżej, otrzymywana przez Spółkę Rekompensata będzie stanowić wynagrodzenie za podlegające opodatkowaniu VAT odpłatne świadczenie usług, zatem wykonywane przez Spółkę na rzecz Gminy świadczenie powinno być udokumentowane fakturą VAT.
Mając na uwadze powyższe oraz okoliczności faktyczne sprawy, w ocenie Spółki wykonywanie przez nią Zadania powierzonego na podstawie Umowy stanowi / będzie stanowić odpłatne świadczenie usług na rzecz Gminy, w myśl art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, a wartość Rekompensaty, którą Spółka otrzymuje od Gminy będzie stanowić zapłatę w rozumieniu art. 29a ust. 1 ustawy o VAT i tym samym powinna zostać rozliczona dla celów VAT i udokumentowana fakturą VAT.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Art. 8 ust. 1 ustawy:
Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:
1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
Świadczenie usług to każde zachowanie niebędące dostawą towarów i wykonywane na rzecz innego podmiotu. Pojęcie świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres, gdyż nie obejmuje wyłącznie działań podatnika, lecz również jego zobowiązanie do powstrzymania się od dokonywania czynności lub do tolerowania czynności bądź sytuacji. Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy). Ustawa zalicza do usług każde świadczenie, które nie jest dostawą w rozumieniu art. 7 ustawy.
Każde świadczenie niebędące dostawą towarów polegające na działaniu, zaniechaniu lub tolerowaniu czyjegoś zachowania stanowi, co do zasady, usługę w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. Muszą być przy tym spełnione następujące warunki:
- w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga strona (wierzyciel / nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,
- świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy (wynagrodzenie).
Aby czynność podlegała opodatkowaniu musi istnieć bezpośredni związek o charakterze przyczynowym pomiędzy jej wykonaniem, a otrzymanym świadczeniem wzajemnym, w ten sposób, że zapłacone kwoty stanowią rzeczywiste wynagrodzenie za wyodrębnioną czynność w ramach stosunku prawnego lub dochodzi do wymiany świadczeń wzajemnych. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją wykonania świadczenia. Wynagrodzenie musi być należne za wykonanie tego świadczenia.
Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz świadczenia usług) za wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność. Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny. Zatem pod pojęciem odpłatności rozumieć należy prawo podmiotu sprzedającego towar lub świadczącego usługę do żądania od nabywcy towaru, odbiorcy usługi lub osoby trzeciej zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia wzajemnego).
Odpłatność określana jest przez strony umowy i jeśli strony ustalą zapłatę wówczas wykonane świadczenie staje się odpłatne. W przypadku istnienia świadczenia wzajemnego otrzymanego przez świadczącego usługę, należy uznać czynności wykonywane w ramach zawartej umowy za odpłatne świadczenie usług określone w art. 8 ust. 1 ustawy podlegające opodatkowaniu na zasadach ogólnych.
Aby czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, niezbędne jest łączne spełnienie dwóch przesłanek:
- czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
- czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem działa jako podatnik VAT.
Art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Przepisy art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o podatku od towarów i usług stanowią implementację art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. str. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady. Zgodnie z ww. regulacją Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
„Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej działalności.
„Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
Art. 15 ust. 6 ustawy:
Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
Unormowanie to stanowi odzwierciedlenie art. 13 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady, który stanowi, że:
Krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami.
Jednakże w przypadku gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.
W każdych okolicznościach podmioty prawa publicznego są uważane za podatników w związku z czynnościami określonymi w załączniku I, chyba że niewielka skala tych działań sprawia, że mogą być one pominięte.
Organy władzy publicznej nie będą podatnikami podatku od towarów i usług w związku z realizacją zadań, które podejmują jako podmioty prawa publicznego, nawet jeśli pobierają należności, opłaty lub składki. Organy te będą natomiast podatnikami VAT w przypadku wykonywanych przez nie czynności na podstawie umów cywilnoprawnych. Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenia usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
W zakresie statusu podmiotu publicznego wypowiedział się Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z 29 października 2015 r. w sprawie C-174/14 Saudaçor – Sociedade Gestora de Recursos e Equipamentos da Saúde dos Açores SA przeciwko Fazenda Pública, w którym stwierdził:
„(…) ponieważ (…) art. 13 ust. 1 dyrektywy 2006/112 należy jako wyjątek interpretować w sposób ścisły, należy uznać, że wyliczenie znajdujące się w tym przepisie jest wyczerpujące, a pojęcie „innych podmiotów prawa publicznego” stanowi pozostałą kategorię podmiotów należących do władzy publicznej, innych niż te, które zostały konkretnie wymienione w tym przepisie.
Jeżeli chodzi w szczególności o pierwszy z dwóch warunków ustanowionych w art. 13 ust. 1 wspomnianej dyrektywy, to znaczy o warunek dotyczący statusu podmiotu publicznego, to Trybunał orzekł już, że osoba, która wykonuje czynności należące do prerogatyw władztwa publicznego w sposób niezależny, nie pozostając częścią administracji publicznej, nie może zostać zaklasyfikowana jako podmiot prawa publicznego w rozumieniu tego przepisu (zob. podobnie w szczególności postanowienie Mihal, C-456/07, EU:C:2008:293, pkt 18 i przytoczone tam orzecznictwo).
Trybunał wyjaśnił również, że status „podmiotu prawa publicznego” nie może wynikać jedynie z tego, że dana działalność polega na wykonywaniu czynności należących do prerogatyw władztwa publicznego (zob. podobnie w szczególności postanowienie Mihal, C‑456/07, EU:C:2008:293, pkt 17 i przytoczone tam orzecznictwo)”.
Z kolei w wyroku z 22 lutego 2018 r. w sprawie C-182/17 Nagyszénás Településszolgáltatási Nonprofit Kft. przeciwko Nemzeti Adó-és Vámhivatal Fellebviteli Igazgatósága, TSUE wskazał, że:
„Artykuł 2 ust. 1 lit. c) dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej należy interpretować w ten sposób, że, z zastrzeżeniem sprawdzenia przez sąd odsyłający istotnych okoliczności faktycznych, działalność taka jak będąca przedmiotem postępowania głównego, polegająca na wykonywaniu przez spółkę niektórych zadań publicznych gminy zgodnie z umową zawartą między tą spółką a gminą stanowi odpłatne świadczenie usług, podlegające opodatkowaniu podatkiem od wartości dodanej na mocy tego przepisu.
Art. 13 ust. 1 dyrektywy 2006/112 należy interpretować w ten sposób, że – z zastrzeżeniem sprawdzenia przez sąd odsyłający istotnych okoliczności faktycznych i prawa krajowego – działalność, taka jak omawiana w postępowaniu głównym, polegająca na wykonywaniu przez spółkę określonych publicznych zadań gminy na mocy umowy zawartej między tą spółką a gminą, nie jest objęta zasadą nieopodatkowania podatkiem od wartości dodanej przewidzianą w tym przepisie wówczas, gdy działalność ta stanowi działalność gospodarczą w rozumieniu art. 9 ust. 1 tej dyrektywy”.
Rolę gminy określa ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1153).
Art. 2 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.
Art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
Art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym :
Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W szczególności zadania własne obejmują sprawy wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz.
Art. 9 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
W celu wykonywania zadań gmina może tworzyć jednostki organizacyjne, a także zawierać umowy z innymi podmiotami, w tym z organizacjami pozarządowymi.
Zasady i formy gospodarki komunalnej jednostek samorządu terytorialnego, polegające na wykonywaniu przez te jednostki zadań własnych, w celu zaspokojenia zbiorowych potrzeb wspólnoty samorządowej - uregulowano w ustawie z dnia 20 grudnia 1996 r. o gospodarce komunalnej (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 679).
Art. 2 ustawy o gospodarce komunalnej:
Gospodarka komunalna może być prowadzona przez jednostki samorządu terytorialnego w szczególności w formach samorządowego zakładu budżetowego lub spółek prawa handlowego.
Art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy o gospodarce komunalnej:
Jeżeli przepisy szczególne nie stanowią inaczej, organy stanowiące jednostki samorządu terytorialnego postanawiają o wyborze sposobu prowadzenia i form gospodarki komunalnej.
Zatem w przypadku, gdy są to jednostki prawnie niewyodrębnione, tzn. pozostające w strukturze gminy, dla celów podatkowych traktuje się je tak samo jak gminne jednostki pomocnicze. Wykonywane przez nie czynności powinna rozliczać gmina.
Jeśli jednak znajdą się one poza strukturą gminy, jako tzw. jednostki prawnie wyodrębnione (np. w formie spółki prawa cywilnego lub handlowego), będą miały odrębną od gminy zdolność prawnopodatkową.
Wskazali Państwo, że są zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.
Zawarli Państwo umowę z Gminą z dnia (…) 2025 r. dotyczącą realizacji przez Państwa zadania polegającego na zarządzaniu składowiskiem odpadów położonym w (…) (Umowa). Ww. Umowa została zawarta na podstawie podjętej uprzednio Uchwały z dnia (…) 2022 r. w sprawie powierzenia Państwu zadania własnego Gminy dotyczącego zagospodarowania odpadów oraz Uchwały z dnia (…) 2024 r. w sprawie zmiany uchwały z dnia (...) 2022 r. w sprawie powierzenia Państwu zadania własnego Gminy dotyczącego zagospodarowania odpadów (łącznie: Uchwały).
Zgodnie z Uchwałami, Gmina powierzyła Państwu wykonywanie zadania własnego w zakresie zagospodarowania odpadów zgodnie z hierarchią sposobów postępowania z odpadami, które prowadzone będzie w Zakładzie w (…), w punktach selektywnego odbioru odpadów komunalnych znajdujących się na terenie gminy oraz zarządzanie składowiskiem odpadów położonym w (…).
Powierzenie zadania, o którym mowa powyżej nastąpiło na okres od (...) 2022 r. do dnia (...) 2032 r., z zastrzeżeniem, że zadanie polegające na zarządzaniu składowiskiem odpadów położonym w (…), planowane jest do realizacji od dnia 1 stycznia 2025 r. (Zadanie powierzone).
Zgodnie z zawartą Umową, zobowiązali się Państwo do przeprowadzenia działań przygotowawczych.
Zobowiązali się Państwo do zarządzania składowiskiem odpadów położonym w (…) w okresie od dnia uzyskania przez Państwa prawa do dysponowania nieruchomością gminną, na której zlokalizowane jest składowisko, aż do dnia ostatecznego zakończenia fazy poeksploatacyjnej.
Ponadto, w Umowie wskazano, że powierzenie Państwu realizacji Zadania powierzonego warunkowane jest:
- sprawowaniem przez Gminę nad Państwem kontroli odpowiadającej kontroli sprawowanej nad własnymi jednostkami, polegającej na dominującym wpływie na cele strategiczne oraz istotne decyzje dotyczące zarządzania Państwa sprawami,
- realizowaniem przez Państwa w zasadniczym stopniu działalności powierzonej przez Gminę lub podmioty kontrolowane w ten sposób przez Gminę,
- brakiem u Państwa niedozwolonego udziału kapitału prywatnego.
Jednocześnie są Państwo zobowiązani do realizacji Zadania powierzonego zgodnie z określonymi prawem wymogami, a także w sposób:
1)uwzględniający cel Państwa utworzenia i funkcjonowania oraz wymogi warunkujące powierzenie realizacji Zadania powierzonego,
2)zgodny ze wszystkimi wymaganiami Gminy,
3)zapewniający najlepszy stosunek jakości realizacji Zadania powierzonego do kosztów świadczenia tego zadania,
4)ograniczający ponoszenie nieuzasadnionych kosztów realizacji Zadania powierzonego,
5)dochowujący maksymalnej staranności i rzetelności przy realizacji Zadania powierzonego,
6)zapewniający Gminie możliwość realizacji uprawnień kontrolno-weryfikacyjnych,
7)zapewniający ponoszenie pełnej odpowiedzialności za należyte wykonanie Zadania powierzonego zgodnie z obowiązującymi przepisami i normami.
Z Umowy wynika, iż z tytułu wykonywania przez Państwa usługi publicznej - Zadania powierzonego przysługuje Państwu wynagrodzenie w formie rekompensaty (Rekompensata).
Rekompensata jest obliczana jako wartość rzeczywiście poniesionych i udokumentowanych kosztów zewnętrznych poniesionych przez Państwa bezpośrednio w związku z realizacją Umowy.
W ramach Rekompensaty nie uwzględnia się kosztów wewnętrznych związanych z Państwa bieżącym funkcjonowaniem, w tym dotyczących realizacji Umowy (m.in. kosztów przeprowadzenia postępowań o udzielenie zamówienia publicznego, kosztów związanych z realizacją obowiązków kontraktowych - innych niż zapłata wynagrodzenia itd.). Spółka dąży do optymalizacji kosztów związanych z wykonywanym Zadaniem powierzonym.
Realizacja usług w ramach Zadania powierzonego jest uzależniona od otrzymania przez Państwa Rekompensaty w takim sensie, że zgodnie z zawartą Umową, Rekompensata stanowi zapłatę za wykonanie przez Państwa na rzecz Gminy Zadania powierzonego. Jest ona wynagrodzeniem ustalonym za wykonanie przez Państwa czynności objętych zakresem Umowy.
W sytuacji, gdyby Państwo mieli nie otrzymać rekompensaty, usługi nie zostałyby przez Państwa zrealizowane. Nie świadczyliby Państwo nieodpłatnie na rzecz Gminy czynności w ramach realizacji Zadania powierzonego.
Jednocześnie wskazują Państwo, że zgodnie z zapisami Umowy, w pierwszej kolejności finansują Państwo wszelkie wydatki związane z realizacją Zadania powierzonego samodzielnie (z własnych środków). Następnie przedstawili Państwo Gminie wykaz kosztów związanych z realizacją Zadania powierzonego. Ww. wykaz kosztów, zaakceptowany przez Gminę, stanowi podstawę do wystawienia przez Państwa na Gminę faktury tytułem realizacji Zadania powierzonego.
Otrzymana przez Państwa Rekompensata jest wypłacana z tytułu realizacji przez Państwa Zadania powierzonego, zgodnie z zapisami Umowy.
Przysługuje ona Państwu za wykonanie Zadania powierzonego i jej wysokość jest kalkulowana z uwzględnieniem konieczności pokrycia poniesionych przez Państwa kosztów związanych z realizacją tego Zadania.
Rekompensata jest wypłacana Państwu na potrzeby sfinansowania ogólnej Państwa działalności. Jest to dla Państwa ustalone w Umowie wynagrodzenie za wykonanie Zadania powierzonego.
Poza otrzymywaną przez Państwa rekompensatą nie przysługuje Państwu inne świadczenie w zamian za wykonywanie Zadania powierzonego objętego zakresem wniosku.
Mają Państwo wątpliwości, czy wykonywanie przez Państwa Zadania powierzonego na podstawie Umowy stanowi / będzie stanowić odpłatne świadczenie usług na rzecz Gminy, w myśl art. 8 ust. 1 ustawy oraz czy wartość Rekompensaty, którą Państwo otrzymają od Gminy będzie stanowić zapłatę w rozumieniu art. 29a ust. 1 ustawy i tym samym powinna zostać udokumentowana fakturą.
W rozpatrywanej sprawie, na podstawie Umowy, wykonują Państwo powierzone przez Gminę zadania w zakresie zarządzania składowiskiem odpadów, a za ich realizację otrzymują Państwo Rekompensatę.
Wykonują Państwo powierzone przez Gminę zadanie, zwalniając tym samym Gminę z określonych prawem obowiązków. Wykonują Państwo te czynności za wynagrodzeniem w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług. Rekompensata pozostaje w bezpośrednim związku z czynnościami, które wykonują Państwo na rzecz Gminy. Pomiędzy płatnością, którą otrzymują / będą Państwo otrzymywać od Gminy w ramach Rekompensaty, a świadczeniem na rzecz Gminy, zachodzi związek bezpośredni, bowiem płatność następuje w zamian za to świadczenie.
Na podstawie Umowy zobowiązali się Państwo wykonywać czynności związane z realizacją zadań własnych Gminy, co czynią Państwo jako odrębny od Gminy podmiot, tj. odrębny podatnik VAT. W ramach wykonywania powierzonych przez Gminę usług, działają Państwo w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy.
Gdy wykonywanie zadań powierzonych następuje w ramach władztwa publicznoprawnego, uznaje się, że wykonywane jest przez organ władzy publicznej. W analizowanej sprawie nie można uznać, że powyższe usługi mogą być wykonywane przez Państwa w ramach takiego władztwa publicznego. Mimo, że wykonują / będą Państwo wykonywać na rzecz Gminy czynności z katalogu zadań własnych to jednak nie wchodzą Państwo w skład administracji samorządowej, lecz prowadzą niezależną działalność gospodarczą. Zatem pomiędzy płatnością należną Państwu od Gminy jako Rekompensata, a świadczeniem na jej rzecz, zachodzi związek bezpośredni, ponieważ płatność następuje w zamian za to świadczenie. Otrzymywane przez Państwa z tytułu realizacji opisanych we wniosku czynności świadczenie pieniężne określane przez strony umownie jako Rekompensata, stanowi / będzie stanowić dla Państwa zapłatę za świadczone przez Państwa usługi.
Zatem otrzymują / będę Państwo otrzymywać zindywidualizowaną korzyść (Rekompensatę), która pozostaje w bezpośrednim związku z czynnościami, które wykonują Państwo na rzecz Gminy.
To Gmina, jako podmiot zobowiązany na podstawie ww. przepisów do zaspokojenia zbiorowych potrzeb wspólnoty jest de facto stroną, na rzecz której świadczą / będą Państwo świadczyć usługi w zamian za wynagrodzenie w postaci Rekompensaty.
Zatem czynności, które zobowiązali się Państwo wykonywać na rzecz Gminy i których dotyczy otrzymywana przez Państwa Rekompensata, stanowią / będą stanowić określone w art. 8 ust. 1 ustawy odpłatne świadczenie usług, które podlega opodatkowaniu podatkiem VAT na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
Art. 29a ust. 1 ustawy:
Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.
Katalog elementów dodatkowych wchodzących w skład podstawy opodatkowania określony został w art. 29a ust. 6 ustawy:
Podstawa opodatkowania obejmuje:
1) podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty podatku;
2) koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od nabywcy lub usługobiorcy.
Art. 29a ust. 7 ustawy:
Podstawa opodatkowania nie obejmuje kwot:
1) stanowiących obniżkę cen w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty;
2) udzielonych nabywcy lub usługobiorcy opustów i obniżek cen, uwzględnionych w momencie sprzedaży;
3) otrzymanych od nabywcy lub usługobiorcy jako zwrot udokumentowanych wydatków poniesionych w imieniu i na rzecz nabywcy lub usługobiorcy i ujmowanych przejściowo przez podatnika w prowadzonej przez niego ewidencji na potrzeby podatku.
Podstawa opodatkowania obejmuje wszystko, co stanowi wartość otrzymanego świadczenia, które dostawca lub świadczący usługę otrzymuje lub powinien otrzymać od kupującego. Przepis art. 29a ust. 6 i ust. 7 ustawy wymienia elementy, które powinny być wliczane bądź nie powinny być wliczane do podstawy opodatkowania.
Włączenie do podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze ma miejsce tylko wówczas, gdy jest to dotacja, subwencja i inna dopłata o podobnym charakterze związana bezpośrednio z dostawą towaru lub świadczeniem usługi. Do podstawy opodatkowania zaliczane są tylko takie dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze, które są bezpośrednio przeznaczone na dofinansowanie konkretnego towaru, czy też konkretnego rodzaju usługi. Gdy podatnik otrzyma dofinansowanie, które będzie związane z dostawą lub świadczeniem usług, jako pokrycie części ceny konkretnego świadczenia lub rekompensatę z tytułu wykonania określonego świadczenia po cenach obniżonych, płatność taka będzie zaliczana do podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Nie jest natomiast podstawą opodatkowania ogólna dotacja (subwencja, inna dopłata o podobnym charakterze) uzyskana przez podatnika, niezwiązana z dostawą towaru lub świadczeniem usługi.
Otrzymane dotacje i inne dopłaty podlegają więc opodatkowaniu jako składnik ceny czynności, z którą są związane. Jeżeli dotacja, subwencja lub inna dopłata o podobnym charakterze przekazywana jest w celu sfinansowania dostawy konkretnych towarów lub świadczenia konkretnych usług – istnieje bezpośredni związek między otrzymaną dopłatą a dostawą towarów lub świadczeniem usług i ich ceną – to stanowi ona podstawę opodatkowania w rozumieniu art. 29a ust. 1 ustawy i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Nie ma przy tym znaczenia, od kogo dostawca towaru lub świadczący usługę otrzymuje zapłatę – czy od nabywcy czy od osoby trzeciej, ważne jest, aby było to wynagrodzenie za daną konkretną usługę lub za daną konkretną dostawę.
Definicji terminu „bezpośredniego wpływu na cenę” nie zawiera ani ustawa, ani Dyrektywa 2006/112/WE Rady, dlatego też w tym zakresie należy odwołać się do sposobu wykładni tego pojęcia wynikającego z orzecznictwa TSUE.
W wyroku z 15 lipca 2004 r. w sprawie C-144/02 Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Federalnej Niemiec TSUE wyjaśnił:
„26. Przewidując, że do podstawy opodatkowania podatkiem VAT zalicza się, w przypadkach, które określa art. 11 część A ust. 1 lit. a) szóstej dyrektywy, subwencje przyznane podatnikom, przepis ten zmierza do obciążenia podatkiem VAT całej wartości towarów lub usług, a przez to do uniknięcia zmniejszenia przychodu z podatku na skutek przyznania subwencji.
27. Zgodnie z brzmieniem tego przepisu stosuje się on, gdy subwencja jest bezpośrednio związana z ceną danej transakcji.
28. Aby miała miejsce taka sytuacja, subwencja powinna przede wszystkim być przyznawana konkretnie podmiotowi subwencjonowanemu po to, by dostarczał on określonego towaru lub wykonywał określoną usługę. Jedynie w tym przypadku subwencja może być uznana za świadczenie wzajemne względem dostawy towaru lub świadczonej usługi, a w związku z tym podlegać opodatkowaniu. Należy stwierdzić w szczególności, że prawo do otrzymywania subwencji jest przyznawane beneficjentowi, skoro tylko ten ostatni dokona transakcji podlegającej opodatkowaniu (wyrok z dnia 22 listopada 2001 r. w sprawie C‑184/00 Office des produits wallons, Rec. str. I‑9115, pkt 12 i 13).
29. Ponadto należy zbadać, czy nabywcy towarów lub usługobiorcy czerpią zysk z subwencji przyznanej jej beneficjentowi. Niezbędne jest bowiem, by cena, którą ma zapłacić nabywca lub usługobiorca, była ustalona w taki sposób, by zmniejszała się w stosunku odpowiadającym subwencji przyznanej sprzedawcy towarów lub świadczącemu usługi, która stanowiłaby zatem element determinujący cenę, jakiej ten ostatni żąda. Należy zatem zbadać, czy okoliczność, że subwencja jest przyznawana sprzedawcy lub świadczącemu usługi, pozwala mu obiektywnie na sprzedaż towarów lub świadczenie usług po cenie niższej od tej, której by żądał, gdyby nie otrzymał subwencji (ww. wyrok w sprawie Office des produits wallons, pkt 14).
30. Powinno być w każdym razie możliwe zidentyfikowanie świadczenia wzajemnego, które stanowi subwencja. Nie ma konieczności, by kwota subwencji odpowiadała dokładnie zmniejszeniu ceny dostarczonego towaru lub wykonanej usługi. Wystarczy, by korelacja istniejąca między tym zmniejszeniem a wspomnianą wyżej subwencją, która może mieć charakter ryczałtowy, była istotna (ww. wyrok w sprawie Office des produits wallons, pkt 17).
31. Wreszcie w pojęciu „subwencje związane bezpośrednio z ceną” w rozumieniu art. 11 część A ust. 1 lit. a) szóstej dyrektywy mieszczą się jedynie te subwencje, które stanowią całkowicie lub częściowo świadczenie uzyskiwane w zamian za dostawy towarów lub świadczenia usług oraz są przyznawane osobie trzeciej przez sprzedawcę lub świadczącego usługi (cytowany wyżej wyrok w sprawie Office des produits wallons, pkt 18)”.
Aby stwierdzić, czy otrzymywane przez beneficjenta środki wchodzą do podstawy opodatkowania świadczonych usług, niezbędne jest stwierdzenie, czy występują konkretne usługi, z którymi związane jest to dofinansowanie, wykonywane przez odbiorcę dofinansowania. Tylko w takim przypadku dotacja może wchodzić do podstawy opodatkowania. Następnie należy zbadać, zgodnie z tezami wyroków TSUE, czy dofinansowanie stanowi element determinujący cenę tej usługi (świadczenia).
Rekompensata, którą otrzymują / będą Państwo otrzymywać od Gminy z tytułu wykonywania powierzonych zadań własnych w zakresie zagospodarowania odpadów, stanowi/będzie stanowić wynagrodzenie za świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy.
Zatem realizując powierzone zadania w zakresie zarządzania składowiskiem odpadów, czynią to Państwo za wynagrodzeniem w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług. Otrzymywana Rekompensata stanowi / będzie stanowić wynagrodzenie (zapłatę) za wykonanie konkretnych czynności zleconych Państwu przez Gminę. Nie jest ona, dofinansowaniem do ogólnej działalności, lecz stanowi / będzie stanowić wynagrodzenie za czynności związane z realizacją zadań powierzonych przez Gminę na podstawie zawartej Umowy.
Jak już powyżej wskazano czynności, które wykonują / będą Państwo wykonywać na rzecz Gminy, realizując powierzone zadania własne Gminy w zamian za otrzymywaną Rekompensatę, stanowią / będą stanowić określone w art. 8 ust. 1 ustawy odpłatne świadczenie usług, podlegające opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Zatem otrzymywana Rekompensata będąc wynagrodzeniem za świadczone usługi stanowi / będzie stanowić podstawę opodatkowania, o której mowa w art. 29a ust. 1 w zw. z art. 29a ust. 6 pkt 1 ustawy.
Zasady wystawiania faktur określono w art. 106b ustawy.
Art. 106b ust. 1 pkt 1 i pkt 4 ustawy:
Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:
1) sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem;
4) otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy:
a) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
b) czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4,
c) dostaw towarów, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 1b.
Art. 106b ust. 2 ustawy:
Podatnik nie jest obowiązany do wystawienia faktury w odniesieniu do sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie art. 43 ust. 1, art. 113 ust. 1 i 9 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3.
Art. 2 pkt 22 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
Podatnik VAT jest zobowiązany wystawiać fakturę dokumentującą sprzedaż towarów i usług na rzecz innego podatnika. Generalnie ustawodawca nie nakłada na podatników obowiązku wystawiania faktur dokumentujących sprzedaż zwolnioną od podatku na podstawie przepisów ustawy lub rozporządzeń wykonawczych do niej oraz sprzedaż realizowaną na rzecz podmiotów niebędących podatnikami.
Z okoliczności sprawy wynika, że są Państwo zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym. Gmina jest również odrębnym od Państwa podatnikiem VAT.
Wymienione we wniosku świadczenia dotyczą czynności, które podlegają opodatkowaniu i nie przewidziano dla nich zwolnienia zarówno w ustawie jak i w przepisach wykonawczych do ustawy.
Zatem będą Państwo zobowiązani udokumentować otrzymaną Rekompensatę od Gminy za wykonywane czynności i wystawić Gminie fakturę w myśl art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy.
W konsekwencji Rekompensata, którą otrzymują Państwo od Gminy z tytułu wykonywania powierzonych zadań własnych Gminy w zakresie zarządzania składowiskiem odpadów, jest / będzie wynagrodzeniem za świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy i stanowi / będzie stanowić element podstawy opodatkowania w rozumieniu art. 29a ust. 1 ustawy. Na otrzymywaną od Gminy Rekompensatę będą Państwo zobowiązani wystawić fakturę.
Państwa stanowisko jest prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
