Interpretacja indywidualna z dnia 29 grudnia 2025 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0112-KDIL1-2.4012.653.2025.2.AS
Świadczenie przez podmioty lecznicze zabiegu toksyną botulinową w celu leczenia nadpotliwości, z uwagi na jego profilaktyczno-leczniczy charakter, spełnia przesłanki zwolnienia z podatku VAT na mocy art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy o VAT, jako usługa opieki medycznej służącej profilaktyce oraz poprawie zdrowia.
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
20 października 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 20 października 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy możliwości zastosowania zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy dla świadczonego przez Państwa zabiegu stosowania toksyny botulinowej do leczenia nadpotliwości.
Uzupełnili go Państwo pismem z 5 grudnia 2025 r. (wpływ 5 grudnia 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.
Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Wnioskodawca to Szpital, przedsiębiorca, który świadczy usługi z zakresu ochrony zdrowia. Jego głównym przedmiotem działalności jest prowadzenie specjalistycznej opieki lekarskiej. Zgodnie ze statutem, podstawowym celem Wnioskodawcy – Szpitala jest prowadzenie działalności leczniczej, obejmującej stacjonarne i całodobowe świadczenia zdrowotne oraz ambulatoryjne.
W swojej działalności Wnioskodawca wykonuje nie tylko usługi medyczne służące ratowaniu i profilaktyce zdrowia, ale również zabiegi z zakresu medycyny estetycznej i zabiegi kosmetyczne, poprawiające wygląd, mające na celu upiększenie lub poprawiające komfort i estetykę funkcjonowania.
Jednym z zabiegów wykonywanych przez Wnioskodawcę jest zabieg toksyną botulinową, blokujący nadpotliwość.
Z reguły wydzielanie potu wiąże się z naturalnym procesem, którego celem jest chłodzenie organizmu. W sytuacji, gdy wydzielanie potu przekracza naturalne fizjologiczne potrzeby organizmu, mamy do czynienia z nadmierną potliwością, czyli ze schorzeniem (hiperhydroza) posiadającym swój kod 061, który wskazuje na to, że mamy do czynienia z chorobą.
Hiperhydroza spowodowana jest nadczynnością gruczołów potowych. Organizm wydziela wówczas ilości potu nieadekwatne do temperatury otoczenia czy podjętego wysiłku fizycznego. Nadpotliwość może być związana z osobistymi skłonnościami niektórych osób i pojawia się np. w sytuacjach stresowych, związanych z dużymi emocjami. W sytuacji gdy na nadpotliwość mają wpływ czynniki genetyczne, jednym ze sposobów redukujących jej objawy jest wstrzyknięcie botoksu, który zablokuje wydzielanie potu. Botoks jest jedną z metod leczenia nadpotliwości. Nie zlikwiduje przyczyn tego schorzenia, ale skutecznie, na dłuższy czas zredukuje jego objawy. Jest skuteczniejszy i bezpieczniejszy niż używanie antyperspirantów, które poprzez blokowanie gruczołów potowych mogą przyczynić się do powstania nowotworów.
Konsekwencją występowania nadpotliwości, oprócz chorób psychicznych jak depresja, są tzw. potówki, które wyglądają nieestetycznie i przypominają drobne pęcherzyki przy ujściach gruczołów potowych. Wskutek kontaktu potu z bakteriami bytującymi na skórze wytwarza się nieprzyjemny zapach, może też dochodzić do stanów zapalnych, które najczęściej pojawiają się w fałdach skórnych, okolicy pachwin lub pod piersiami. Konsekwencją nadmiernej potliwości stóp, mogą być dodatkowo infekcje grzybicze. Nadmiar potu na stopach doprowadza również do pęknięć skóry, tworzenia się odcisków i nadmiernej keratynizacji skóry.
Leczenie nadpotliwości toksyną botulinową jest zabiegiem szybkim, bezpiecznym i mało inwazyjnym. Jest najskuteczniejszą metodą leczenia obszaru skóry dotkniętej problemem nadmiernej potliwości. Leczenie nadpotliwości botoksem rekomendowane jest osobom borykającym się z problemem nadpotliwości rąk, stóp, pach, czy też twarzy oraz z nieprzyjemnym zapachem potu. Nie ma ograniczeń co do wieku ani płci pacjentów, którzy mogą zostać poddani zabiegowi.
Zabieg z użyciem toksyny botulinowej ma na celu zahamowanie postępu i powikłań związanych z istniejącymi chorobami oraz zapobieganie powstawaniu niekorzystnych wzorców zachowań, które mogą przyczyniać się do zwiększenia ryzyka choroby. Leczenie nadpotliwości toksyną botulinową prowadzi do redukcji nadmiernego wydzielania potu, co zapobiega powikłaniom takim jak infekcje skórne czy podrażnienia, które mogą wynikać z przewlekłej wilgotności skóry. Eliminacja tych objawów przeciwdziała również problemom społecznym i psychologicznym związanym z tą dolegliwością. Toksyna botulinowa, choć nie likwiduje przyczyn schorzeń, istotnie redukuje ich objawy.
Zabieg polega na wprowadzeniu śródskórnie roztworu toksyny botulinowej cienką igłą, w wybrane, precyzyjnie określone obszary nadpotliwości znajdujące się na ciele.
W przypadku nadpotliwości, toksyna botulinowa hamuje pracę gruczołów potowych. Nawet jej niewielka dawka prowadzi do przerwania oddziaływania włókien nerwowych na gruczoły potowe, zapobiegając wydzielaniu potu. Botoks blokuje nerwy odpowiadające za stymulowanie pocenia na około, od czterech do sześciu miesięcy.
Leczenie nadpotliwości jest zabiegiem przeprowadzanym przez lekarza.
Doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego
1)Wnioskodawca jest wpisany do rejestru podmiotów wykonujących działalność leczniczą pod numerem: (…), w myśl ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej.
2)Zabieg opisany we wniosku wykonywany jest przez podmiot leczniczy w ramach prowadzonej działalności leczniczej.
3)Zabieg opisany we wniosku może stanowić usługę w zakresie opieki medycznej służącą profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy o VAT.
Zdaniem Wnioskodawcy, opisane we wniosku usługi mają charakter mieszany, tj. leczniczo-estetyczny. Wnioskodawcy trudno ocenić, który aspekt jest przeważający i decydujący dla pacjenta przy skorzystaniu z usługi. Granica między wskazaniem medycznym a estetycznym nie jest jednoznaczna, ponieważ usługa, której dotyczy zapytanie może obejmować zarówno aspekt leczniczy, jak i estetyczny.
Zabieg z użyciem toksyny botulinowej, stosowany do leczenia nadpotliwości, wpisuje się w usługi opieki medycznej w zakresie zachowania zdrowia, profilaktyki i ratowania zdrowia. W przypadku schorzeń takich jak nadmierna potliwość (R61), zabieg może pełnić rolę profilaktyczną poprzez zapobieganie długoterminowym komplikacjom zdrowotnym. Poprzez zmniejszenie nadmiernej aktywności gruczołów potowych, procedura może ograniczyć rozwój wtórnych problemów zdrowotnych takich jak infekcje skórne.
Ocena czy usługi opisane powyżej stanowią usługi w zakresie opieki medycznej służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia są przedmiotem wniosku o wydanie interpretacji podatkowej. Wątpliwości w tym zakresie skłoniły Wnioskodawcę do złożenia wniosku.
4)Zabieg wymieniony we wniosku o wydanie interpretacji stanowić może usługę w zakresie opieki medycznej służącą profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, o potwierdzenie czego Wnioskodawca wniósł wraz z przedmiotowym wnioskiem o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej.
Jednocześnie należy zauważyć, że usługa może być również w danych okolicznościach rozumiana także jako usługa ściśle związana z usługami w zakresie opieki medycznej. Takie ujęcie wynika z faktu, że zabieg ma w sobie zarówno charakter np. poprawiający zdrowie, jak również służy jako forma zachowania zdrowia przy innych zabiegach medycznych.
5)Wnioskodawca nie jest w stanie jednoznacznie ocenić, czy bezpośrednim czy też podstawowym celem świadczonej przez niego usługi jest wyłącznie opieka zdrowotna w rozumieniu służącym profilaktyce, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia pacjenta. Świadczona usługa stanowiąca przedmiot wniosku często łączy się również z estetyką, wpływa na poprawę komfortu pacjenta.
W wyniku tego złożonego charakteru usług, Wnioskodawca przedstawia cel usługi, pozostawiając ostateczną ocenę jej kwalifikacji jako usługi medycznej organowi. Wnioskodawca podkreśla, że zabieg może potencjalnie przyczyniać się zarówno do poprawy zdrowia, jak i estetyki pacjenta, co utrudnia jednoznaczne oddzielenie aspektu medycznego od estetycznego:
Celem usługi z zastosowaniem toksyny botulinowej jest leczenie nadpotliwości, co nie jest bezpośrednim zapobieganiem chorobom poprzez ich wczesne wykrycie i leczenie, jak to rozumiane w kontekście klasycznej profilaktyki zdrowotnej. Niemniej jednak, zabieg ten pełni ważną funkcję w zapobieganiu pogorszeniu się istniejących schorzeń oraz minimalizacji objawów, które mogą prowadzić do dalszych komplikacji zdrowotnych. W przypadku schorzeń takich jak nadmierna potliwość (R61), stosowanie toksyny botulinowej zapobiega nadmiernemu wydzielaniu potu, co redukuje ryzyko wtórnych infekcji skórnych i podrażnień. Oznacza to, że zabieg może pełnić rolę profilaktyczną poprzez zapobieganie długoterminowym komplikacjom zdrowotnym. Poprzez zmniejszenie nadmiernej aktywności gruczołów potowych procedura może ograniczyć rozwój wtórnych problemów zdrowotnych takich jak infekcje skórne, co przyczynia się do zachowania lepszego ogólnego stanu zdrowia, minimalizując ryzyko negatywnego wpływu na codzienne życie pacjentów.
6)W odniesieniu do zabiegu wymienionego we wniosku Wnioskodawca pragnie wskazać, że zasadniczo dany zabieg jest wykonywany dla pacjentów, u których dokonano rozpoznania wskazanej choroby, określonej kodem Międzynarodowej Statystycznej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych, gdyż zabieg poprzedzony jest odpowiednim wywiadem z lekarzem w celu rozpoznania potrzeb medycznych – w szczególności wskazań do wykonania danego zabiegu oraz ustalenia co do braku ewentualnych przeciwwskazań dla danego zabiegu.
Opisany zabieg może również być wykonywany w celu estetycznym, poprawy wyglądu bądź samopoczucia pacjenta.
7)W ocenie Wnioskodawcy, zabieg, opisany we wniosku, może mieć wskazania medyczne.
Pacjenci często są kierowani na taki zabieg przez lekarzy specjalistów, którzy oceniają medyczne i estetyczne potrzeby pacjenta oraz wskazania do zabiegu. Konsultacja z lekarzem przed wykonaniem zabiegu jest kluczowa, aby zapewnić jego bezpieczeństwo i skuteczność oraz dostosowanie terapii do indywidualnych potrzeb pacjenta.
Pacjenci zazwyczaj mają wyraźne wskazania medyczne, które kwalifikują je do tego typu interwencji. W wielu przypadkach pacjenci są kierowani na te zabiegi przez lekarzy specjalistów, którzy dokonują dokładnej oceny ich stanu zdrowia i potrzeb terapeutycznych.
Osoby cierpiące na nadmierną potliwość (R61), które nie reagują na standardowe terapie takie jak antyperspiranty lub leki doustne, mogą być kierowane na zabieg toksyną botulinową przez dermatologów lub lekarzy medycyny rodzinnej, w celu redukcji produkcji potu.
Pytanie
Czy świadczony przez Wnioskodawcę zabieg stosowania toksyny botulinowej do leczenia nadpotliwości korzysta ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług?
Państwa stanowisko w sprawie
Wnioskodawca stoi na stanowisku, że leczenie nadpotliowści toksyną botulinową, którego to dotyczy zapytanie, korzysta ze zwolnienia przedmiotowego na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U.2025.775 t. j. z dnia 2025.06.16) zwanej dalej ustawą o VAT.
Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy o podatku od towarów i usług, zwolnieniu z podatku podlegają usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, oraz dostawa towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane, wykonywane w ramach działalności leczniczej przez podmioty lecznicze.
Przepis ten stanowi implementację art. 132 ust. 1 lit. b Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r., która obliguje państwa członkowskie do zwalniania z podatku usługi opieki szpitalnej i medycznej oraz ściśle z nimi związanych działań podejmowanych przez podmioty prawa publicznego, a także inne uznane instytucje medyczne działające na warunkach socjalnych porównywalnych do tych stosowanych przez instytucje publiczne. Należy zatem dążyć do wykładni przepisów krajowych w zgodzie z wytycznymi dyrektywy unijnej, jak potwierdza to orzecznictwo (wyrok NSA z 17 września 2017 r. sygn. akt: I FSK 120/16).
Zwolnienie o którym mowa w powyżej cytowanym przepisie ma charakter podmiotowo-przedmiotowy co oznacza, że zwolnieniu od podatku podlega określony rodzaj usług wykonywanych przez ściśle zdefiniowany krąg podmiotów, wykonujących te usługi.
Należy mieć na uwadze, że analizowany przepis zwalnia od podatku wyłącznie usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, nie zwalnia zatem wszystkich świadczeń, które można wykonać w ramach działalności leczniczej przez podmioty lecznicze bądź w ramach zawodów medycznych, ale tylko służące określonemu celowi. Pogląd ten znajduje odzwierciedlenie w wyrokach sądów administracyjnych, które podkreślają, że usługi te muszą mieć na celu rzeczywiste leczenie pacjenta, nie zaś wyłącznie poprawę jego wyglądu (wyrok WSA we Wrocławiu z 5 marca 2012 r., sygn. akt: I SA/Wr 21/12).
Z perspektywy praktyki sądowej, zabiegi z zakresu medycyny estetycznej mogą korzystać ze zwolnienia z VAT, o ile są realizowane przez podmiot leczniczy w ramach działalności leczniczej i służą jednemu z celów określonych w ustawie, takich jak profilaktyka czy poprawa zdrowia. Nie obejmuje to jednak zabiegów mających jedynie na celu estetyczne poprawienie aparycji pacjenta, co zostało potwierdzone w orzecznictwie (wyrok WSA w Warszawie z 17 czerwca 2015 r., sygn. akt: III SA/Wa 2199/14).
Powyższe oznacza, że zwolnieniem od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 18, pkt 18a, pkt 19 oraz pkt 19a ustawy objęte są wyłącznie te usługi z zakresu opieki medycznej, które realizują cel związany z profilaktyką, zachowaniem, ratowaniem, przywracaniem i poprawą zdrowia. Usługi, które tych celów nie realizują nie mogą korzystać z ww. zwolnienia. Zatem warunkiem zastosowania zwolnienia jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie, a mianowicie podmiotowej odnoszącej się do usługodawcy, który musi być podmiotem leczniczym oraz przedmiotowej, dotyczącej usług z zakresu opieki medycznej, służących profilaktyce zachowaniu, ratowaniu przywracaniu i poprawie zdrowia.
Dokonując kwalifikacji czynności, których celem jest profilaktyka, zachowanie, ratowanie, przywracanie lub poprawa zdrowia, pojęcia te należy interpretować z zastosowaniem wykładni językowej. Termin „profilaktyka” oznacza wszelkie działania i środki stosowane w celu zapobiegania czemuś niepożądanemu, likwidowanie przyczyn niekorzystnych zjawisk; to działania i środki stosowane w celu zapobiegania chorobom. Termin „zachowywanie” rozumiane jest z kolei, jako dochowanie czegoś w stanie niezmienionym, nienaruszonym lub niezniszczonym mimo upływu czasu lub niesprzyjających okoliczności, utrzymywanie. Interpretując słowo „ratowanie”, należy odwołać się do słów „ratować” i „ratownictwo”. „Ratować” to starać się ocalić, zachować coś, natomiast „ratownictwo” jest rozumiane jako ogół środków i metod ratowania życia ludzkiego i niesienia pomocy w warunkach zagrożenia. Słowo „przywracać” oznacza doprowadzić coś do poprzedniego stanu, wprowadzić coś na nowo, odtworzyć coś w pierwotnej postaci, wznowić, odnowić, sprawić, że ktoś znajdzie się w takiej sytuacji, w takim stanie, w jakim był poprzednio. „Poprawa” to zmiana stanu czegoś na lepsze, poprawienie czegoś, poprawienie się, polepszenie. Zatem dokonując ustalenia, czy dana usługa medyczna jest zwolniona od podatku VAT, należy ustalić, czy będzie spełniała wyżej określone warunki.
W rozpatrywanej sprawie należy mieć na uwadze, że głównym celem zabiegu, którego dotyczy zapytanie jest ochrona zdrowia. Leczenie nadpotliwości nie jest zabiegiem służącym poprawie wyglądu czy też samopoczucia, gdyż pozostawienie osoby z tym problemem bez pomocy może przyczynić się do powstania chorób.
Według Wnioskodawcy leczenie nadpotliwości wpisuje się w termin „profilaktyka” oraz „poprawa zdrowia”. Termin profilaktyka zdrowotna obejmuje działania mające na celu zapobieganie chorobom bądź innemu niekorzystnemu zjawisku zdrowotnemu przed ich rozwinięciem, poprzez ich wczesne wykrycie i leczenie. Ma ono również na celu zahamowanie postępu lub powikłań już istniejącej choroby, czy też zapobieganie powstawaniu niekorzystnych wzorów zachowań społecznych, które przyczyniają się do podwyższania ryzyka choroby.
Nie ma również wątpliwości co do tego, że leczenie nadpotliwości wypełnia definicję „poprawy zdrowia”, czyli zmiany stanu zdrowia w jakim pacjent się znajduje na lepszy. Poprawienie zdrowia, jego polepszanie.
Wnioskodawca stoi na stanowisku, że w przypadku leczenia nadmiernej nadpotliwości, zabieg spełnia warunki zakwalifikowania go do czynności z zakresu opieki medycznej.
Po wstrzyknięciu toksyny botulinowej osoba poddająca się zabiegowi zapobiega pojawieniu się długoterminowych komplikacji zdrowotnych jakie mogą się pojawić. Poprzez zmniejszenie nadmiernej aktywności gruczołów potowych, można bowiem ograniczyć rozwój wtórnych problemów zdrowotnych takich jak np. infekcje skórne.
W konsekwencji uznać należy, że zabieg stosowania toksyny botulinowej do leczenia nadpotliwości, można uznać za usługę w zakresie opieki medycznej, służących profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, spełniającą przesłankę do zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy o VAT.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).
Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej ustawy przewidują dla niektórych towarów i usług zwolnienia od podatku. Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy:
Zwalnia się od podatku usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane, wykonywane w ramach działalności leczniczej przez podmioty lecznicze.
W myśl art. 43 ust. 17 ustawy:
Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a, nie mają zastosowania do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, jeżeli:
1)nie są one niezbędne do wykonania usługi podstawowej, zwolnionej zgodnie z ust. 1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a lub
2)ich głównym celem jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika, przez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników niekorzystających z takiego zwolnienia.
Należy podkreślić, iż przepis art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy, stanowi implementację do polskiego porządku prawnego przepisu art. 132 ust. 1 lit. b) Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347, dalej: Dyrektywa 2006/112/WE Rady), zgodnie z którym:
Zwolnieniu od podatku przez państwa członkowskie podlegają opieka szpitalna i medyczna oraz ściśle z nimi związane czynności podejmowane przez podmioty prawa publicznego lub, na warunkach socjalnych porównywalnych do stosowanych w odniesieniu do instytucji prawa publicznego, przez szpitale, ośrodki medyczne i diagnostyczne oraz inne odpowiednio uznane placówki o podobnym charakterze.
Zwolnienie określone w cyt. wyżej art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy ma charakter podmiotowo-przedmiotowy. Oznacza to, że zwolnieniu od podatku podlega określony rodzaj usług (usługi opieki medycznej służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia oraz dostawa towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane), wykonywanych przez zdefiniowany krąg podmiotów (podmioty lecznicze).
Zatem w pierwszej kolejności należy wskazać przesłanki dotyczące podmiotów, które muszą być spełnione, aby można było zastosować zwolnienie od podatku VAT dla świadczonych usług medycznych.
Przepisy ustawy nie definiują pojęcia podmiotu leczniczego czy działalności leczniczej. Wobec powyższego, przy definiowaniu powyższych pojęć należy posiłkować się przepisami ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 450 ze zm.).
W myśl art. 2 ust. 1 pkt 5 ustawy o działalności leczniczej:
Za podmiot wykonujący działalność leczniczą uznaje się podmiot leczniczy, o którym mowa w art. 4, oraz lekarza, pielęgniarkę, fizjoterapeutę lub diagnostę laboratoryjnego wykonujących zawód w ramach działalności leczniczej jako praktykę zawodową, o której mowa w art. 5.
Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 10 ww. ustawy:
Przez świadczenie zdrowotne należy rozumieć działania służące zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu lub poprawie zdrowia oraz inne działania medyczne wynikające z procesu leczenia lub przepisów odrębnych regulujących zasady ich wykonywania.
Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o działalności leczniczej:
Działalność lecznicza polega na udzielaniu świadczeń zdrowotnych. Świadczenia te mogą być udzielane za pośrednictwem systemów teleinformatycznych lub systemów łączności.
Stosownie do art. 3 ust. 2 ustawy o działalności leczniczej:
Działalność lecznicza może również polegać na:
1)promocji zdrowia lub
2)realizacji zadań dydaktycznych i badawczych w powiązaniu z udzielaniem świadczeń zdrowotnych i promocją zdrowia, w tym wdrażaniem nowych technologii medycznych oraz metod leczenia.
Przepis art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy o działalności leczniczej mówi, że:
Podmiotami leczniczymi są:
1)przedsiębiorcy w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców (Dz.U. z 2023 r. poz. 221 i 641) we wszelkich formach przewidzianych dla wykonywania działalności gospodarczej, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej,
2)samodzielne publiczne zakłady opieki zdrowotnej,
3)jednostki budżetowe, w tym państwowe jednostki budżetowe tworzone i nadzorowane przez Ministra Obrony Narodowej, ministra właściwego do spraw wewnętrznych, Ministra Sprawiedliwości lub Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, posiadające w strukturze organizacyjnej ambulatorium, ambulatorium z izbą chorych lub lekarza podstawowej opieki zdrowotnej, pielęgniarkę podstawowej opieki zdrowotnej lub położną podstawowej opieki zdrowotnej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 27 października 2017 r. o podstawowej opiece zdrowotnej (Dz.U. z 2022 r. poz. 2527),
4)instytuty badawcze, o których mowa w art. 3 ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o instytutach badawczych (Dz.U. z 2022 r. poz. 498),
5)fundacje i stowarzyszenia, których celem statutowym jest wykonywanie zadań w zakresie ochrony zdrowia i których statut dopuszcza prowadzenie działalności leczniczej,
5a)posiadające osobowość prawną jednostki organizacyjne stowarzyszeń, o których mowa w pkt 5,
6)osoby prawne i jednostki organizacyjne działające na podstawie przepisów o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej, o stosunku Państwa do innych kościołów i związków wyznaniowych oraz o gwarancjach wolności sumienia i wyznania,
7)jednostki wojskowe
-w zakresie, w jakim wykonują działalność leczniczą.
Drugim warunkiem, który determinuje zastosowanie zwolnienia od podatku VAT dla usług medycznych jest zakres przedmiotowy tych czynności.
W związku z powyższym należy zauważyć, że definicja opieki medycznej nie została zawarta ani w krajowych, ani wspólnotowych przepisach podatkowych. W tym zakresie należy szukać wyjaśnienia tych pojęć w bogatym dorobku orzecznictwa wspólnotowego.
Z utrwalonego orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości UE wynika, że zwolnienia stanowią autonomiczne pojęcia prawa wspólnotowego, które służą unikaniu rozbieżności w stosowaniu systemu podatku VAT w poszczególnych państwach członkowskich i które należy postrzegać w ogólnym kontekście wspólnego systemu podatku VAT wyrok C-473/08 w sprawie Eulitz, pkt 25). Jak również wielokrotnie podkreślał Trybunał Sprawiedliwości UE w swym orzecznictwie: pojęcia używane do opisania zwolnień wymienionych w art. 13 VI Dyrektywy (obecnie art. 132 Dyrektywy 2006/112/WE Rady) powinny być interpretowane w sposób ścisły, ponieważ stanowią one odstępstwa od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatkiem VAT objęta jest każda dostawa towarów i każda usługa świadczona odpłatnie przez podatnika.
W wyroku w sprawie L.u.P. GmbH (C-106/05, pkt 27) Trybunał stwierdził, że:
Pojęcia „opieki medycznej” oraz „świadczeń opieki medycznej” (…) odnoszą się do usług, które służą diagnozie, opiece oraz, w miarę możliwości, leczeniu chorób lub zaburzeń zdrowia. Pojęcie to zdefiniowano również w wyroku w sprawie d´Ambrumenil (C-307/01, pkt 57), gdzie podkreślono, że pojęcia świadczenia opieki medycznej nie można interpretować w sposób, który obejmuje świadczenia medyczne realizowane w innym celu niż postawienie diagnozy, udzielenie pomocy medycznej oraz w zakresie, w jakim to możliwe, leczenie chorób lub zaburzeń zdrowotnych.
Zauważyć należy, że użyte w art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy pojęcie „usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia” odpowiada określeniom używanym przez Trybunał „postawienie diagnozy, udzielenie pomocy medycznej oraz w zakresie, w jakim jest to możliwe, leczenie chorób lub zaburzeń zdrowotnych”. W pojęciu tym zawierają się również usługi medyczne realizowane w celach profilaktycznych (wyrok w sprawie Margarete Unterpertinger vs Pensionsversicherungsanstalt der Arbiter C-212/01, pkt 40).
Przy czym wyjaśnić należy, że ani przytoczone przepisy Dyrektywy 2006/112/WE Rady ani orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości UE nie dają podstaw do tego, aby zakresem opieki medycznej podlegającej zwolnieniu objąć wszystkie działania medyczne wynikające z procesu leczenia. Zatem czynności, których celem nie jest ochrona zdrowia, nie mogą być uznane za świadczenia opieki medycznej i nie mogą podlegać zwolnieniu od podatku od towarów i usług. Stanowisko takie wynika z wyżej powołanego wyroku w sprawie C-212/01.
Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku w sprawie Margarete Unterpertinger v Pensionsversicherungsanstalt der Arbeiter C-212/01 stwierdził, że:
(…) to cel usługi medycznej decyduje o tym, czy powinna ona być zwolniona z podatku VAT. Dlatego też, jeśli kontekst, w jakim taka usługa jest wykonywana, pozwala ustalić, że jej głównym celem nie jest ochrona zdrowia, włączając w to utrzymanie lub przywrócenie zdrowia, lecz udzielanie porad wymaganych przed podjęciem decyzji wywołujących skutki prawne, zwolnienie nie ma zastosowania do takiej usługi.
Również z orzeczenia C-384/98 wynika, że preferencji podlegać mogą jedynie te usługi, które mają cel terapeutyczny bądź profilaktyczny, a nie podlegają mu takie, które mają charakter czysto ekspercki i doradczy (np. orzekanie o stanie zdrowia dla potrzeb przyznania renty, bądź dla instytucji ubezpieczeniowych dla ustalenia wysokości składki ubezpieczenia na życie).
W cyt. wyżej art. 132 ust. 1 lit. b Dyrektywy 2006/112/WE Rady wskazano, że zwolnienie dotyczy jedynie czynności „ściśle” związanych z podstawowymi usługami objętymi zwolnieniem, którym – jak wynika z powyższej analizy – powinien przyświecać cel terapeutyczny. W zakresie pojęcia „czynności ściśle związane z opieką szpitalną i medyczną” powinny zatem mieścić się wyłącznie świadczenia, których realizacja jest niezbędna dla osiągnięcia celu terapeutycznego, opieki szpitalnej i medycznej.
Ponadto, jak zauważył Rzecznik Generalny w sprawie C-262/08:
Cel usługi medycznej określa, czy powinna ona korzystać ze zwolnienia; jeżeli z kontekstu wynika, że jej głównym celem nie jest ochrona, utrzymanie bądź przywrócenie zdrowia, lecz inny cel, to wówczas zwolnienie nie będzie miało zastosowania.
Ponadto Rzecznik zauważa, że:
Działalność, którą uznano za części składowe opieki medycznej (leczenia medycznego), obejmuje: opiekę terapeutyczną jako część usługi ambulatoryjnej świadczonej przez wykwalifikowane pielęgniarki; leczenie psychoterapeutyczne świadczone przez wykwalifikowanych psychologów; prowadzenie badań lekarskich bądź pobieranie krwi lub innych próbek do badania pod kątem występowania choroby, na rzecz pracodawców lub ubezpieczycieli, albo poświadczanie zdolności medycznej do odbycia podróży, jeżeli celem tych usług zasadniczo pozostaje ochrona zdrowia zainteresowanych osób; oraz badania medyczne umożliwiające obserwację i zbadanie pacjentów, zanim zajdzie konieczność diagnozowania, rozciągnięcia opieki bądź leczenia potencjalnej choroby, zlecone przez internistów i wykonywane przez zewnętrzne laboratoria prywatne.
Dodatkowo Rzecznik zauważa, że:
Usługi są ściśle związane z opieką szpitalną i medyczną (leczeniem szpitalnym i medycznym) jedynie wówczas, gdy są one rzeczywiście świadczone jako usługi pomocnicze względem takiej opieki świadczonej pacjentom jako świadczenie główne, tylko wówczas jeżeli wpisują się one w logiczny sposób w ramy świadczenia tejże opieki i stanowią w procesie świadczenia tejże opieki niezbędny etap, aby osiągnąć cele terapeutyczne, którym służą, gdyż jedynie takie usługi mogą mieć wpływ na koszty opieki zdrowotnej, która staje się dostępna w drodze zwolnienia od podatku.
Należy podkreślić, że na gruncie podobnych okoliczności faktycznych wypowiadał się Trybunał Sprawiedliwości w wyroku z 21 marca 2013 r. w sprawie Skatteverket przeciwko PFC Clinic AB, sygn. akt C-91/12. Wprawdzie w sporze przed sądem krajowym to organ podatkowy wywodził, że przedmiotowe usługi są zwolnione od podatku VAT, zaś podatnik zajmował przeciwstawne stanowisko. Spółka PFC świadczyła bowiem usługi medyczne w zakresie chirurgii i zabiegów estetycznych. W okresie, którego dotyczył spór, świadczyła ona usługi chirurgii plastycznej obejmujące zarówno operacje dokonywane w celach estetycznych, jak i operacje w celach rekonstrukcyjnych, a także usługi z zakresu kosmetyki skóry. Spółka PFC wykonywała zabiegi tego rodzaju jak powiększanie i pomniejszanie biustu, lifting biustu, operacje plastyczne brzucha, odsysanie tłuszczu, lifting twarzy, operacje okolic oczu, uszu i nosa oraz inne operacje plastyczne. Spółka ta oferowała również zabiegi tego rodzaju jak trwała depilacja i odmładzanie skóry światłem pulsacyjnym, usuwanie cellulitu oraz wstrzykiwanie botoksu i kwasu hialuronowego.
Trybunał Sprawiedliwości w powyższym wyroku uznał, że:
Artykuł 132 ust. 1 lit. b) i c) dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej należy interpretować w ten sposób, że:
-pojęcia „opieki medycznej” i „świadczenia opieki medycznej” użyte odpowiednio w art. 132 ust. 1 lit. b) i art. 132 ust. 1 lit. c) tej dyrektywy obejmują świadczenia tego rodzaju, jak w sprawie głównej, polegające na operacjach z zakresu chirurgii plastycznej i zabiegach estetycznych, jeżeli świadczenia te służą diagnozowaniu i leczeniu chorób lub zaburzeń zdrowia oraz ochronie, utrzymywaniu i przywracaniu dobrego stanu zdrowia osób;
-samo subiektywne postrzeganie zabiegu estetycznego przez osobę, która się temu zabiegowi poddaje, nie jest rozstrzygające dla ustalenia, czy zabieg jest wykonywany w celu terapeutycznym;
-okoliczność, że świadczenia tego rodzaju, jak w sprawie głównej wykonywane są przez osoby uprawnione do wykonywania zawodów medycznych lub że cel zabiegu określany jest przez takie osoby, ma wpływ na ustalenie, czy świadczenia te mieszczą się w zakresie znaczeniowym pojęć – „opieka medyczna” i „świadczenie opieki medycznej” użytych odpowiednio w art. 132 ust. 1 lit. b) i art. 132 ust. 1 lit. c) dyrektywy;
-ustalenie, czy świadczenia tego rodzaju, jak w sprawie głównej podlegają zwolnieniu z podatku od wartości dodanej na podstawie art. 132 ust. 1 lit. b) i c) dyrektywy 2006/112 wymaga wzięcia pod uwagę wszystkich wymagań zawartych w art. 132 ust. 1 lit. b) i c), a także innych stosownych przepisów tytułu IX, rozdział 1 i 2 tej dyrektywy, jak – w odniesieniu do zwolnienia ustanowionego w art. 132 ust. 1 lit. b) dyrektywy – przepisy jej art. 131, 133 i 134.
Trybunał Sprawiedliwości wskazał, że pojęcia „opieki medycznej” i „świadczenia opieki medycznej” użyte odpowiednio w art. 132 ust. 1 lit. b) i art. 132 ust. 1 lit. c) dyrektywy VAT, mogą obejmować świadczenia tego rodzaju, jak w sprawie głównej, jeżeli świadczenia te mają na celu leczenie osób, które w związku z chorobą, urazem lub wrodzoną niepełnosprawnością wymagają zabiegów o charakterze estetycznym. Natomiast działania służące wyłącznie celom kosmetycznym nie są objęte zakresem znaczeniowym owych pojęć.
Ponadto z powyższym rozstrzygnięciem zgodził się Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 1 października 2013 r. sygn. akt I FSK 1548/12, który potwierdził stanowisko Organu, zgodnie z którym operacje plastyczne mające na celu „poprawę wyglądu”, tj. lifting, wycięcie nadmiaru skóry, poprawa kształtu ramion lub ud, liposukcja, operacje odstających uszu, poprawa wyglądu nosa, powiększanie piersi z zastosowaniem implantów nie spełniają podstawowego warunku umożliwiającego zastosowanie zwolnienia od podatku, tj. ich bezpośrednim celem nie jest profilaktyka, zachowanie, ratowanie, przywracanie i poprawa zdrowia. Operacje plastyczne dążące do poprawy wyglądu, które nie mają charakteru rekonstrukcyjnego, nie poprawiają stanu zdrowia pacjenta. Ich bezpośrednim i rzeczywistym celem nie jest diagnostyka, opieka oraz leczenie chorób lub zaburzeń zdrowia, zatem bez względu na to, czy uzyskano dodatkową opinię lekarza psychiatry lub psychologa czy też nie, operacje, których nie można uznać za ściśle związane z opieką medyczną, muszą zostać wyłączone z zakresu stosowania art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy i w związku z tym nie korzystają ze zwolnienia.
Z przytoczonych powyżej argumentów wynika, że zwolnieniem od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy, objęte są wyłącznie te usługi w zakresie opieki medycznej, które realizują cel związany z profilaktyką, zachowaniem, ratowaniem, przywracaniem i poprawą zdrowia. Usługi, które tych celów nie realizują, nie mogą korzystać z przedmiotowego zwolnienia. W związku z tym, każdorazowo należy poddawać analizie, jaki cel przyświecał danej usłudze świadczonej na rzecz pacjenta.
Ustawa zwalnia od podatku usługi w zakresie opieki medycznej, ale służące wyłącznie profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia. Nie zwalnia wszystkich świadczeń, które można wykonać w ramach działalności leczniczej, ale tylko służące określonemu celowi.
Precyzując czynności, których celem jest profilaktyka, zachowanie, ratowanie, przywracanie lub poprawa zdrowia należy zastosować wykładnię językową.
„Profilaktyka” to wszelkie działania i środki stosowane w celu zapobiegania czemuś niepożądanemu, likwidowanie przyczyn niekorzystnych zjawisk, to działania i środki stosowane w celu zapobiegania chorobom. Zatem profilaktyka zdrowotna obejmuje działania mające na celu zapobieganie chorobom bądź innemu niekorzystnemu zjawisku zdrowotnemu przed jej rozwinięciem, poprzez ich wczesne wykrycie i leczenie. Ma ona również na celu zahamowanie postępu lub powikłań już istniejącej choroby, czy też zapobieganie powstawaniu niekorzystnych wzorów zachowań społecznych, które przyczyniają się do podwyższania ryzyka choroby.
„Zachowywanie” rozumiane jest zaś jako dochowanie czegoś w stanie niezmienionym, nienaruszonym lub niezniszczonym mimo upływu czasu lub niesprzyjających okoliczności, utrzymywanie.
Interpretując słowo „ratowanie” należy odwołać się do słów „ratować” i „ratownictwo”. Ratować to starać się ocalić, zachować coś, natomiast ratownictwo jest rozumiane jako ogół środków i metod ratowania życia ludzkiego i niesienia pomocy w warunkach zagrożenia.
Pojęcie „przywracać” oznacza doprowadzić coś do poprzedniego stanu, wprowadzić coś na nowo, odtworzyć coś w pierwotnej postaci, wznowić, odnowić, sprawić, że ktoś się znajdzie w takiej sytuacji, w takim stanie, w jakim był poprzednio. Pojęcie „przywracanie zdrowia” oznacza doprowadzenie zdrowia do poprzedniego stanu, sprawienie, że znajdzie się ono w takim stanie, w jakim był poprzednio.
„Poprawa” to zmiana stanu czegoś na lepsze, poprawienie czegoś, poprawianie się, polepszanie. Z kolei termin „poprawa zdrowia”, którym posługuje się ustawodawca określając zakres zwolnień, zgodnie z wykładnią literalną, oznacza zmianę stanu zdrowia na lepsze, poprawienie zdrowia, jego polepszanie.
Zatem dokonując ustalenia, czy dana usługa medyczna korzysta ze zwolnienia od podatku od towarów i usług należy ustalić, czy będzie spełniała wyżej określone warunki.
Z opisu sprawy wynika, że są Państwo szpitalem, świadczącym usługi z zakresu ochrony zdrowia. Zgodnie ze statutem, Państwa podstawowym celem jest prowadzenie działalności leczniczej, obejmującej stacjonarne i całodobowe świadczenia zdrowotne oraz ambulatoryjne. W swojej działalności wykonują Państwo nie tylko usługi medyczne służące ratowaniu i profilaktyce zdrowia, ale również zabiegi z zakresu medycyny estetycznej i zabiegi kosmetyczne, poprawiające wygląd, mające na celu upiększenie lub poprawiające komfort i estetykę funkcjonowania. Jednym z zabiegów wykonywanych przez Państwa jest zabieg toksyną botulinową, blokujący nadpotliwość. W sytuacji, gdy wydzielanie potu przekracza naturalne fizjologiczne potrzeby organizmu, mamy do czynienia z nadmierną potliwością, czyli ze schorzeniem (hiperhydroza) posiadającym swój kod 061, który wskazuje na to, że mamy do czynienia z chorobą. W sytuacji gdy na nadpotliwość mają wpływ czynniki genetyczne, jednym ze sposobów redukujących jej objawy jest wstrzyknięcie botoksu, który zablokuje wydzielanie potu. Botoks jest jedną z metod leczenia nadpotliwości. Nie zlikwiduje przyczyn tego schorzenia, ale skutecznie, na dłuższy czas zredukuje jego objawy. Konsekwencją występowania nadpotliwości, oprócz chorób psychicznych jak depresja, są tzw. potówki. Wskutek kontaktu potu z bakteriami bytującymi na skórze wytwarza się nieprzyjemny zapach, może też dochodzić do stanów zapalnych, które najczęściej pojawiają się w fałdach skórnych, okolicy pachwin lub pod piersiami. Konsekwencją nadmiernej potliwości stóp, mogą być dodatkowo infekcje grzybicze. Nadmiar potu na stopach doprowadza również do pęknięć skóry, tworzenia się odcisków i nadmiernej keratynizacji skóry. Leczenie nadpotliwości toksyną botulinową jest zabiegiem szybkim, bezpiecznym i mało inwazyjnym. Jest najskuteczniejszą metodą leczenia obszaru skóry dotkniętej problemem nadmiernej potliwości. Leczenie nadpotliwości botoksem rekomendowane jest osobom borykającym się z problemem nadpotliwości oraz z nieprzyjemnym zapachem potu. Nie ma ograniczeń co do wieku ani płci pacjentów, którzy mogą zostać poddani zabiegowi. Zabieg z użyciem toksyny botulinowej ma na celu zahamowanie postępu i powikłań związanych z istniejącymi chorobami oraz zapobieganie powstawaniu niekorzystnych wzorców zachowań, które mogą przyczyniać się do zwiększenia ryzyka choroby. Leczenie nadpotliwości toksyną botulinową prowadzi do redukcji nadmiernego wydzielania potu, co zapobiega powikłaniom takim jak infekcje skórne czy podrażnienia, które mogą wynikać z przewlekłej wilgotności skóry. Eliminacja tych objawów przeciwdziała również problemom społecznym i psychologicznym związanym z tą dolegliwością. Toksyna botulinowa, choć nie likwiduje przyczyn schorzeń, istotnie redukuje ich objawy. Zabieg polega na wprowadzeniu śródskórnie roztworu toksyny botulinowej cienką igłą, w wybrane, precyzyjnie określone obszary nadpotliwości znajdujące się na ciele. W przypadku nadpotliwości, toksyna botulinowa hamuje pracę gruczołów potowych. Nawet jej niewielka dawka prowadzi do przerwania oddziaływania włókien nerwowych na gruczoły potowe, zapobiegając wydzielaniu potu. Botoks blokuje nerwy odpowiadające za stymulowanie pocenia na około, od czterech do sześciu miesięcy. Leczenie nadpotliwości jest zabiegiem przeprowadzanym przez lekarza.
Są Państwo wpisani do rejestru podmiotów wykonujących działalność leczniczą, w myśl ustawy o działalności leczniczej. Zabieg wykonywany jest przez podmiot leczniczy w ramach prowadzonej działalności leczniczej. Zabieg może stanowić usługę w zakresie opieki medycznej służącą profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy. Opisane we wniosku usługi mają charakter mieszany, tj. leczniczo-estetyczny. Trudno Państwu ocenić, który aspekt jest przeważający i decydujący dla Pacjenta przy skorzystaniu z usługi. Granica między wskazaniem medycznym a estetycznym nie jest jednoznaczna, ponieważ usługa ta może obejmować zarówno aspekt leczniczy, jak i estetyczny. Zabieg z użyciem toksyny botulinowej, stosowany do leczenia nadpotliwości wpisuje się w usługi opieki medycznej w zakresie zachowania zdrowia, profilaktyki i ratowania zdrowia. W przypadku schorzeń takich jak nadmierna potliwość (R61), zabieg może pełnić rolę profilaktyczną poprzez zapobieganie długoterminowym komplikacjom zdrowotnym. Poprzez zmniejszenie nadmiernej aktywności gruczołów potowych, procedura może ograniczyć rozwój wtórnych problemów zdrowotnych takich jak infekcje skórne. Usługa może być również w danych okolicznościach rozumiana jako usługa ściśle związana z usługami w zakresie opieki medycznej. Takie ujęcie wynika z faktu, że zabieg ma w sobie zarówno charakter np. poprawiający zdrowie, jak również służy jako forma zachowania zdrowia przy innych zabiegach medycznych. Świadczona usługa często łączy się również z estetyką, wpływa na poprawę komfortu pacjenta. Zabieg może potencjalnie przyczyniać się zarówno do poprawy zdrowia, jak i estetyki pacjenta, co utrudnia jednoznaczne oddzielenie aspektu medycznego od estetycznego. Celem usługi z zastosowaniem toksyny botulinowej jest leczenie nadpotliwości, co nie jest bezpośrednim zapobieganiem chorobom poprzez ich wczesne wykrycie i leczenie, jak to rozumiane w kontekście klasycznej profilaktyki zdrowotnej. Niemniej jednak, zabieg ten pełni ważną funkcję w zapobieganiu pogorszeniu się istniejących schorzeń oraz minimalizacji objawów, które mogą prowadzić do dalszych komplikacji zdrowotnych. W przypadku schorzeń takich jak nadmierna potliwość (R61), stosowanie toksyny botulinowej zapobiega nadmiernemu wydzielaniu potu, co redukuje ryzyko wtórnych infekcji skórnych i podrażnień. Oznacza to, że zabieg może pełnić rolę profilaktyczną poprzez zapobieganie długoterminowym komplikacjom zdrowotnym. Poprzez zmniejszenie nadmiernej aktywności gruczołów potowych procedura może ograniczyć rozwój wtórnych problemów zdrowotnych takich jak infekcje skórne, co przyczynia się do zachowania lepszego ogólnego stanu zdrowia, minimalizując ryzyko negatywnego wpływu na codzienne życie pacjentów. Zasadniczo dany zabieg jest wykonywany dla pacjentów, u których dokonano rozpoznania wskazanej choroby, gdyż zabieg poprzedzony jest odpowiednim wywiadem z lekarzem w celu rozpoznania potrzeb medycznych – w szczególności wskazań do wykonania danego zabiegu oraz ustalenia co do braku ewentualnych przeciwwskazań dla danego zabiegu. Opisany zabieg może również być wykonywany w celu estetycznym, poprawy wyglądu bądź samopoczucia pacjenta. Zabieg może mieć wskazania medyczne. Pacjenci często są kierowani na taki zabieg przez lekarzy specjalistów, którzy oceniają medyczne i estetyczne potrzeby pacjenta oraz wskazania do zabiegu. Konsultacja z lekarzem przed wykonaniem zabiegu jest kluczowa, aby zapewnić jego bezpieczeństwo i skuteczność oraz dostosowanie terapii do indywidualnych potrzeb pacjenta. Pacjenci zazwyczaj mają wyraźne wskazania medyczne, które kwalifikują ich do tego typu interwencji. W wielu przypadkach pacjenci są kierowani na te zabiegi przez lekarzy specjalistów, którzy dokonują dokładnej oceny ich stanu zdrowia i potrzeb terapeutycznych. Osoby cierpiące na nadmierną potliwość, które nie reagują na standardowe terapie, mogą być kierowane na zabieg toksyną botulinową przez dermatologów lub lekarzy medycyny rodzinnej, w celu redukcji produkcji potu.
Państwa wątpliwości dotyczą możliwości zastosowania zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy dla świadczonego przez Państwa zabiegu stosowania toksyny botulinowej do leczenia nadpotliwości.
Jak wskazano powyżej, warunkiem zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy jest spełnienie łącznie dwóch przesłanek:
·przesłanki o charakterze podmiotowym, odnoszącej się do usługodawcy, który musi być podmiotem leczniczym, a także
·przesłanki o charakterze przedmiotowym, dotyczącej rodzaju świadczonych usług, tj. usług w zakresie opieki medycznej, służących profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia.
Niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, że zwolnienie od podatku nie znajduje zastosowania.
W związku z powyższym, należy przeanalizować czy wypełniają Państwo przesłankę o charakterze podmiotowym.
Jak wskazali Państwo we wniosku, są Państwo wpisani do rejestru podmiotów wykonujących działalność leczniczą, w myśl ustawy o działalności leczniczej. Omawiany zabieg wykonywany jest przez podmiot leczniczy w ramach prowadzonej działalności leczniczej.
W rezultacie w analizowanej sprawie spełniona została przesłanka o charakterze podmiotowym dla zaistnienia zwolnienia świadczonych przez Państwa usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy.
Pozostaje więc do rozważenia, czy wykonywany przez Państwa zabieg stanowi usługę w zakresie opieki medycznej, służącą profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia. Nie można bowiem przyjąć, że każda usługa świadczona przez podmiot leczniczy, stanowi opiekę medyczną w rozumieniu art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy. Konieczne jest każdorazowe wnikliwe zbadanie i ustalenie na podstawie całokształtu okoliczności sprawy, jaki jest charakter świadczonej przez danego podatnika usługi w kontekście możliwości uznania jej za usługę z zakresu opieki medycznej służącą profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia.
Rozpatrując zatem możliwość zastosowania zwolnienia od podatku VAT dla świadczonych przez Państwa ww. usług w zaistniałych okolicznościach konieczna jest ocena celu, w jakim ta usługa jest świadczona, innymi słowy czy wpisuje się w działania mające na celu profilaktykę, zachowanie, przywracanie lub poprawę zdrowia.
W opisie sprawy wskazali Państwo, że zabieg z użyciem toksyny botulinowej, stosowany do leczenia nadpotliwości wpisuje się w usługi opieki medycznej w zakresie zachowania zdrowia, profilaktyki i ratowania zdrowia. W przypadku schorzeń takich jak nadmierna potliwość (kod R61), zabieg może pełnić rolę profilaktyczną poprzez zapobieganie długoterminowym komplikacjom zdrowotnym. Poprzez zmniejszenie nadmiernej aktywności gruczołów potowych, procedura może ograniczyć rozwój wtórnych problemów zdrowotnych takich jak infekcje skórne. Usługa może być również w danych okolicznościach rozumiana jako usługa ściśle związana z usługami w zakresie opieki medycznej. Takie ujęcie wynika z faktu, że zabieg ma w sobie zarówno charakter np. poprawiający zdrowie, jak również służy jako forma zachowania zdrowia przy innych zabiegach medycznych. Celem usługi z zastosowaniem toksyny botulinowej jest leczenie nadpotliwości, co nie jest bezpośrednim zapobieganiem chorobom poprzez ich wczesne wykrycie i leczenie, jak to rozumiane w kontekście klasycznej profilaktyki zdrowotnej. Niemniej jednak, zabieg ten pełni ważną funkcję w zapobieganiu pogorszeniu się istniejących schorzeń oraz minimalizacji objawów, które mogą prowadzić do dalszych komplikacji zdrowotnych. W przypadku schorzeń takich jak nadmierna potliwość (R61), stosowanie toksyny botulinowej zapobiega nadmiernemu wydzielaniu potu, co redukuje ryzyko wtórnych infekcji skórnych i podrażnień. Oznacza to, że zabieg może pełnić rolę profilaktyczną poprzez zapobieganie długoterminowym komplikacjom zdrowotnym. Poprzez zmniejszenie nadmiernej aktywności gruczołów potowych procedura może ograniczyć rozwój wtórnych problemów zdrowotnych takich jak infekcje skórne, co przyczynia się do zachowania lepszego ogólnego stanu zdrowia, minimalizując ryzyko negatywnego wpływu na codzienne życie pacjentów.
Wyjaśnili Państwo, że zasadniczo dany zabieg jest wykonywany dla pacjentów, u których dokonano rozpoznania wskazanej choroby, gdyż zabieg poprzedzony jest odpowiednim wywiadem z lekarzem w celu rozpoznania potrzeb medycznych – w szczególności wskazań do wykonania danego zabiegu oraz ustalenia co do braku ewentualnych przeciwwskazań dla danego zabiegu. Pacjenci często są kierowani na taki zabieg przez lekarzy specjalistów, którzy oceniają medyczne i estetyczne potrzeby pacjenta oraz wskazania do zabiegu. Konsultacja z lekarzem przed wykonaniem zabiegu jest kluczowa, aby zapewnić jego bezpieczeństwo i skuteczność oraz dostosowanie terapii do indywidualnych potrzeb pacjenta. Pacjenci zazwyczaj mają wyraźne wskazania medyczne, które kwalifikują ich do tego typu interwencji. W wielu przypadkach pacjenci są kierowani na te zabiegi przez lekarzy specjalistów, którzy dokonują dokładnej oceny ich stanu zdrowia i potrzeb terapeutycznych. Osoby cierpiące na nadmierną potliwość, które nie reagują na standardowe terapie, mogą być kierowane na zabieg toksyną botulinową przez dermatologów lub lekarzy medycyny rodzinnej, w celu redukcji produkcji potu.
Jak zatem wynika z całokształtu przedstawionego opisu sprawy, głównym celem wykonywanego przez Państwa zabiegu jest leczenie nadpotliwości i zapobieganie związanym z nią długoterminowym komplikacjom zdrowotnym.
W konsekwencji, w świetle Państwa wyjaśnień należy uznać, że zabieg stosowania toksyny botulinowej do leczenia nadpotliwości, można uznać za usługę w zakresie opieki medycznej, służącą profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, spełniającą przesłankę do zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy.
Zatem z uwagi na przedstawione okoliczności sprawy, należy stwierdzić, że ww. usługa spełnia obie przesłanki uprawniające do zwolnienia od podatku od towarów i usług. Są Państwo podmiotem leczniczym, a zabieg przyczynia się do poprawy jakości życia pacjentów, do zwiększenia bezpieczeństwa medycznego poprzez zapobieganie komplikacjom zdrowotnym.
Podsumowując, stwierdzam, że świadczony przez Państwa zabieg stosowania toksyny botulinowej do leczenia nadpotliwości korzysta ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy.
Tym samym, Państwa stanowisko należało uznać za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa:
Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku zdarzeniem przyszłym, Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

