Interpretacja indywidualna z dnia 30 grudnia 2025 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0112-KDIL3.4012.694.2025.2.KFK
Dokonywanie sprzedaży wody z Urządzenia spowoduje utratę zwolnienia z obowiązku kas rejestrujących od 1 kwietnia 2027 r. Doładowanie karty do Urządzenia uznaje się jako transfer bonu jednego przeznaczenia, rodzące obowiązek podatkowy.
Interpretacja indywidualna – stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest:
-prawidłowe – w zakresie uznania, że dokonywanie sprzedaży wody z Urządzenia spowoduje utratę zwolnienia z obowiązku ewidencji za pomocą kas rejestrujących z § 2 i § 3 rozporządzenia w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących, z uwagi na wystąpienie sprzedaży, o której mowa w § 4 ust. 1 pkt 2 lit. o ww. rozporządzenia i utrata zwolnienia nastąpi od 1 kwietnia 2027 r.,
-nieprawidłowe – w zakresie uznania, że doładowanie karty do Urządzenia należy potraktować jako zaliczkę na poczet przyszłej sprzedaży wody i w związku z tym, na podstawie art. 19a ust. 8 pkt 2 ustawy doładowanie karty nie powoduje powstania obowiązku podatkowego oraz sposobu dokumentowania w rejestrach sprzedaży VAT sprzedaży doładowanych kart do Urządzenia.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
30 października 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 23 października 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie:
-uznania, że dokonywanie sprzedaży wody z Urządzenia spowoduje utratę zwolnienia z obowiązku ewidencji za pomocą kas rejestrujących z § 2 i § 3 rozporządzenia w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących, z uwagi na wystąpienie sprzedaży, o której mowa w § 4 ust. 1 pkt 2 lit. o ww. rozporządzenia, a utrata zwolnienia nastąpi od 1 kwietnia 2027 r.,
-uznania, że doładowanie karty do Urządzenia należy potraktować jako zaliczkę na poczet przyszłej sprzedaży wody i w związku z tym, na podstawie art. 19a ust. 8 pkt 2 ustawy doładowanie karty nie powoduje powstania obowiązku podatkowego oraz sposobu dokumentowania w rejestrach sprzedaży VAT sprzedaży doładowanych kart do Urządzenia.
Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 21 listopada 2025 r. (wpływ 21 listopada 2025 r.).
Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Są Państwo Spółką prawa handlowego. Działają Państwo pod nazwą (…), dalej jako „Spółka”.
Są Państwo Spółką komunalną, świadczącą usługi w zakresie uzdatniania i dostarczania wody pitnej, odprowadzania i oczyszczania ścieków oraz wytwarzania i dostarczania energii cieplnej. Właścicielem Spółki jest Gmina (…). Posiada ona 100% udziałów o wartości (…).
(…).
Spółka jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych oraz podatku od towarów i usług.
Obecnie Miasto (…) wybudowało urządzenie do sprzedaży wody (dalej Urządzenie) ze środków pochodzących z dotacji.
Urządzenie zostało podłączone do sieci wodociągowej i założony został przez Spółkę licznik – wodomierz. Urządzenie wyposażone jest w dwa podajniki, z czego jeden umożliwia napełnianie butelek, a drugi, zakończony wężem strażackim, umożliwia pobieranie większej ilości wody.
Spółka pierwotnie miała odczytywać licznik i co miesiąc na podstawie zużycia miała wystawiać fakturę na Miasto (…), natomiast Miasto miało bezpośrednio obsługiwać Urządzenie i ujmować w swojej ewidencji sprzedaży, sprzedaż wody z Urządzenia.
Obecnie, po zakończeniu zadania inwestycyjnego, Miasto (…) zamierza przekazać Urządzenie Spółce i to Spółka będzie zmuszona obsługiwać Urządzenie i ewidencjonować sprzedaż z Urządzenia.
Urządzenie działa na kartę lub na bilon, przy czym płatność gotówką będzie uzależniona od wcześniejszego wykupienia karty, która każdorazowo aktywuje proces płatniczy.
W ramach obsługi Urządzenia Spółka będzie dysponować kartami, które po opłaceniu i doładowaniu przez Klientów na dowolną, wskazaną przez nich kwotę, będą Im wydawane w celu poboru wody. Karta umożliwia zakup wody w dowolnym czasie i dowolnej ilości, ograniczonej jedynie środkami na karcie.
Po wyczerpaniu środków na karcie Klient może ponownie doładować kartę lub kupować wodę wrzucając bilon do Urządzenia. Wykorzystanie środków z karty nie jest obligatoryjne – Klient może ją wykupić i w ogóle nie pobrać wody. Raz doładowana karta jest bezterminowa. Spółka zakłada, że sprzedaż wody z Urządzenia korzystać będzie ze stawki VAT właściwej dla regularnej sprzedaży wody z wodociągów, tj. 8%. Według Państwa wiedzy, będzie to sprzedaż z § 4 ust. 1 pkt 2 lit. o.
Obecnie Spółka korzysta ze zwolnienia z obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących w zakresie usług związanych z uzdatnianiem i dostarczaniem wody, odprowadzaniem i oczyszczaniem ścieków, dostarczaniem pary wodnej i gorącej wody na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych na podstawie § 2 Rozporządzenia Ministra Finansów z 17 grudnia 2024 roku w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących (dalej: Rozporządzenie), z którego treści wynika, że zwolnienie dotyczy czynności wymienionych w załączniku do rozporządzenia. Usługi, które Spółka świadczy, zostały wymienione w pozycji 6, 7 i 8 tegoż załącznika. W przypadku wystąpienia innej sprzedaży na rzecz osób fizycznych oraz rolników ryczałtowych, która nie jest wymieniona w załączniku do ww. rozporządzenia, ale też nie jest wymieniona w § 4 tegoż rozporządzenia, a która występuje sporadycznie, Spółka korzysta ze zwolnienia z § 3 ust. 1 pkt 3 Rozporządzenia, który brzmi: „Zwalnia się z obowiązku prowadzenia ewidencji w danym roku podatkowym, nie dłużej niż do dnia 31 grudnia 2027 roku: pkt 3) podatników, którzy dokonują dostawy towarów lub świadczenia usług zwolnionych z obowiązku prowadzenia ewidencji, wymienionych w części I załącznika do rozporządzenia, w przypadku gdy udział sprzedaży z tytułu czynności zwolnionych z obowiązku prowadzenia ewidencji, wymienionych w części I załącznika do rozporządzenia, w całkowitej sprzedaży podatnika dokonanej na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, zwany dalej«udziałem procentowym sprzedaży», w poprzednim roku podatkowym był wyższy niż 80%”.
Pismem z 21 listopada 2025 r. (wpływ 21 listopada 2025 r.) uzupełnili Państwo opis sprawy, udzielając odpowiedzi na poniższe pytania:
1.W jaki sposób i na podstawie jakiej umowy (najem, dzierżawa, użyczenie, aport, inna) otrzymają Państwo od Miasta Urządzenie do sprzedaży wody oraz czy sprzedaży wody będzie dokonywało Miasto czy Spółka?
Odpowiedź: Urządzenie zostanie przekazane przez Miasto na rzecz Spółki poprzez zawarcie umowy ustanowienia nieodpłatnego użytkowania na czas nieoznaczony, które daje prawo nie tylko do używania rzeczy, ale również pobierania z niej pożytków. Sprzedaż wody będzie dokonywana przez Spółkę.
2.Czy Klient może dokonać płatności za wodę za pomocą karty płatniczej, gotówki lub za pomocą wcześniej opłaconej i doładowanej karty przeznaczonej do obsługi Urządzenia?
Odpowiedź: Klient może dokonać płatności za wodę za pomocą monet: 10 gr, 20 gr, 50 gr, 1 zł, 2 zł, 5 zł lub za pomocą wcześniej opłaconej i doładowanej karty przeznaczonej do obsługi Urządzenia. Urządzenie nie obsługuje bankowych kart płatniczych.
3.Kiedy zamierzają Państwo rozpocząć dokonywanie sprzedaży wody z Urządzenia?
Odpowiedź: Zgodnie z informacją uzyskaną w Mieście (…), przewiduje się rozpoczęcie sprzedaży wody z Urządzenia od 1 kwietnia 2026 r.
4.Czy sprzedaż wody odbywać się będzie przy użyciu urządzenia obsługiwanego przez Klienta, za pomocą którego Klient będzie mógł nabyć wodę w systemie bezobsługowym i dokonać płatności w bilonie, banknotach lub innej formie (bezgotówkowej)?
Odpowiedź: Tak, sprzedaż wody odbywać się będzie przy użyciu urządzenia obsługiwanego przez Klienta (przy użyciu Urządzenia), za pomocą którego Klient będzie mógł nabywać wodę w systemie bezobsługowym i dokonywać płatności w bilonie lub innej formie bezgotówkowej, tj. za pomocą karty opłaconej i doładowanej, przeznaczonej wyłącznie do obsługi Urządzenia.
5.Czy istnieje Regulamin, zgodnie z którym Klient dokonujący zakupu/doładowania karty do Urządzenia będzie informowany o warunkach zakupu/doładowania karty, z którego będzie wynikało, w jaki sposób i na jakie towary/usługi karta będzie mogła być wykorzystana?
Odpowiedź: Nie, z informacji, jakie przekazało Miasto (…), nie został do tej pory opracowany regulamin w tym zakresie. Spółka na dzień dzisiejszy nie jest w posiadaniu Urządzenia, w związku z czym również nie opracowała takiego regulaminu. Jednakże Klient, który będzie chciał opłacić i doładować kartę, będzie informowany, że karta będzie mogła być wykorzystana wyłącznie do zakupu wody w Urządzeniu.
6.Czy doładowana na konkretną wartość karta do Urządzenia będzie mogła być wykorzystana tylko w celu zakupu wody w Urządzeniu?
Odpowiedź: Tak, doładowana na konkretną wartość karta do Urządzenia będzie mogła być wykorzystana tylko i wyłącznie do zakupu wody w Urządzeniu.
7.Czy w momencie wydania (emisji)doładowanej karty do Urządzeniabędzie wiadomo, na jaką usługę i jak opodatkowaną, zostanie ona wymieniona?
Odpowiedź: Tak. W momencie wydania doładowanej karty do Urządzenia będzie wiadomo, na jaką usługę i jak opodatkowaną zostanie ona wymieniona. Będzie to tylko i wyłącznie zakup wody w Urządzeniu. Państwa zdaniem, będzie to usługa ze stawką 8%, PKWiU 36.00.20.0 – Usługi związane z uzdatnianiem i dostarczaniem wody za pośrednictwem sieci wodociągowych. Urządzenie jest podłączone do sieci wodociągowej Państwa Spółki.
Pytania
1.Czy przyjęcie Urządzenia od Miasta do obsługi i wystąpienie sprzedaży wody z tego Urządzenia spowoduje utratę zwolnienia z obowiązku ewidencji za pomocą kas rejestrujących z § 2 i § 3 rozporządzenia w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących, z uwagi na wystąpienie sprzedaży, o której mowa w § 4 ust. 1 pkt 2 lit. o ww. rozporządzenia, a jeżeli Spółka utraci zwolnienie, to czy nastąpi to od pierwszej sprzedaży wody z Urządzenia, czy też dopiero od 1 kwietnia 2027 r.?
2.Czy doładowanie karty do Urządzenia można potraktować jako zaliczkę na poczet przyszłej sprzedaży wody i w związku z tym, na podstawie art. 19a ust. 8 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług uznać, że nie rodzi ono obowiązku podatkowego i w związku z tym Spółka powinna ujmować w rejestrach sprzedaży VAT faktyczną sprzedaż wody dokumentem wewnętrznym, w oparciu o odczyt z wodomierza zamontowanego przy Urządzeniu?
Państwa stanowisko w sprawie
1.Państwa zdaniem, w przypadku przyjęcia przez (...) od Miasta do obsługi Urządzenia pojawi się w Spółce sprzedaż wymieniona w § 4 ust. 1 pkt 2 lit. o. Paragraf ten brzmi: „Zwolnień, o których mowa w § 2 i § 3 (a więc tych, z których Spółka korzysta) nie stosuje się w przypadku: ust. 1 pkt 2 świadczenia usług: lit. o) przy użyciu urządzeń, w tym wydających bilety, obsługiwanych przez klienta, które również w systemie bezobsługowym przyjmują należność w bilonie, banknotach lub innej formie (bezgotówkowej)”.
Zatem bezpośrednio z treści § 4 ust. 1 pkt 2 lit. o wynika, że wystąpienie takiej sprzedaży spowoduje utratę przez Spółkę możliwości korzystania ze zwolnienia z § 2 i § 3, czyli całej sprzedaży Spółki na rzecz osób fizycznych oraz rolników ryczałtowych.
Jednakże, zgodnie z przepisami przejściowymi rozporządzenia w sprawie zwolnień z ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących § 8 ust. 4 pkt 1, przedłużenie zwolnienia sprzedaży, o której mowa § 4 ust. 1 pkt. 2 lit. o obowiązuje do dnia 31 marca 2027 r.
W związku z powyższym, zdaniem Spółki, utrata zwolnienia z obowiązku ewidencji sprzedaży na rzecz osób fizycznych oraz rolników ryczałtowych za pomocą kas rejestrujących z § 2 i § 3 Rozporządzenia nastąpi od 1 kwietnia 2027 r., tj. równolegle z datą utraty zwolnienia dla sprzedaży z § 4 ust. 1 pkt 2 lit. o.
2.Państwa zdaniem, doładowanie karty do Urządzenia należy traktować jak zaliczkę na zakup wody z Urządzenia i w związku z tym na podstawie art. 19a ust. 8 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług uznać, że ta czynność nie rodzi obowiązku podatkowego, a sprzedaż należy ujmować dokumentem wewnętrznym w tym miesiącu, w którym faktycznie wystąpiła dostawa wody, tj. pobranie wody z Urządzenia, na podstawie odczytu z wodomierza.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest:
-prawidłowe – w zakresie uznania, że dokonywanie sprzedaży wody z Urządzenia spowoduje utratę zwolnienia z obowiązku ewidencji za pomocą kas rejestrujących z § 2 i § 3 rozporządzenia w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących, z uwagi na wystąpienie sprzedaży, o której mowa w § 4 ust. 1 pkt 2 lit. o ww. rozporządzenia i utrata zwolnienia nastąpi od 1 kwietnia 2027 r.,
-nieprawidłowe – w zakresie uznania, że doładowanie karty do Urządzenia należy potraktować jako zaliczkę na poczet przyszłej sprzedaży wody i w związku z tym, na podstawie art. 19a ust. 8 pkt 2 ustawy doładowanie karty nie powoduje powstania obowiązku podatkowego oraz sposobu dokumentowania w rejestrach sprzedaży VAT sprzedaży doładowanych kart do Urządzenia.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących wynika z zapisu art. 111 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”.
Zgodnie z tym przepisem:
Podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących.
Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
Wskazany wyżej przepis art. 111 ust. 1 ustawy określa generalną zasadę, z której wynika, że obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej dotyczy wszystkich podatników, którzy dokonują sprzedaży na rzecz określonych w nim odbiorców, tj. osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych. Zatem podstawowym kryterium decydującym o obowiązku stosowania ewidencji za pomocą kas rejestrujących jest status nabywcy wykonywanych przez podatnika świadczeń. Jeżeli nabywcą danej usługi lub towaru jest podmiot inny niż wymieniony w art. 111 ust. 1, to taka sprzedaż w ogóle nie jest objęta obowiązkiem ewidencjonowania jej przy użyciu kasy rejestrującej.
W tym miejscu należy wskazać, że na podstawie art. 111 ust. 8 ustawy:
Minister właściwy do spraw finansów publicznych może zwolnić, w drodze rozporządzenia, na czas określony, niektóre grupy podatników oraz niektóre czynności z obowiązku, o którym mowa w ust. 1, oraz określić warunki korzystania ze zwolnienia, mając na uwadze interes publiczny, w szczególności sytuację budżetu państwa (…).
Kwestie dotyczące zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy użyciu kas rejestrujących niektórych czynności i niektórych grup podatników oraz terminów rozpoczęcia prowadzenia tej ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących reguluje rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2024 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących (Dz. U. z 2024 r. poz. 1902), zwane dalej „rozporządzeniem”.
Zgodnie z § 1 rozporządzenia:
Rozporządzenie określa zwolnienia na czas określony niektórych grup podatników i niektórych czynności z obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących, zwanej dalej „ewidencją”, oraz warunki korzystania ze zwolnienia.
Zwolnienie z obowiązku ewidencjonowania sprzedaży za pomocą kas rejestrujących zostało określone w § 2 i § 3 ww. rozporządzenia.
Powyższe zwolnienia wskazują na dwojakiego rodzaju zwolnienie z obowiązku ewidencjonowania obrotu przy zastosowaniu kas rejestrujących, mianowicie zwolnienie dla określonych grup podatników (zwolnienie podmiotowe) i zwolnienie dla konkretnych czynności (zwolnienie przedmiotowe).
Na mocy § 3 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia:
Zwalnia się z obowiązku prowadzenia ewidencji w danym roku podatkowym, nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2027 r. podatników, u których wartość sprzedaży dokonanej na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych w poprzednim roku podatkowym nie przekroczyła kwoty 20 000 zł, a w przypadku podatników rozpoczynających w poprzednim roku podatkowym dostawę towarów lub świadczenie usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, jeżeli wartość sprzedaży z tego tytułu, w proporcji do okresu wykonywania tych czynności w poprzednim roku podatkowym, nie przekroczyła kwoty 20 000 zł.
W myśl § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia:
Zwalnia się z obowiązku prowadzenia ewidencji w danym roku podatkowym, nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2027 r. podatników rozpoczynających po dniu 31 grudnia 2024 r. dostawę towarów lub świadczenie usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, jeżeli przewidywana przez podatnika wartość sprzedaży z tego tytułu, w proporcji do okresu wykonywania tych czynności w danym roku podatkowym, nie przekroczy kwoty 20 000 zł.
Stosownie do § 3 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia:
Zwolnienia, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, nie stosuje się do podatników, którzy w poprzednim roku podatkowym byli obowiązani do prowadzenia ewidencji lub przestali spełniać warunki do zwolnienia z obowiązku prowadzenia ewidencji.
Powyższe zwolnienie z obowiązku ewidencjonowania obrotu za pomocą kasy rejestrującej ma charakter podmiotowy, tj. dotyczy podmiotu.
Natomiast w myśl § 2 ust. 1 rozporządzenia:
Zwalnia się z obowiązku prowadzenia ewidencji w danym roku podatkowym, nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2027 r., czynności wymienione w załączniku do rozporządzenia.
Zgodnie z § 2 ust. 2 rozporządzenia:
W odniesieniu do niektórych czynności wymienionych w załączniku do rozporządzenia zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, stosuje się zgodnie z warunkami określonymi w tym załączniku.
W załączniku do rozporządzenia, stanowiącym wykaz czynności zwolnionych z obowiązku ewidencjonowania, wskazano m.in. w poz. 6, 7 i 8:
poz. 6: Bez względu na symbol CN – Para wodna i gorąca woda, powietrze do układów klimatyzacyjnych;
poz. 7: PKWiU 36 – Usługi związane z uzdatnianiem i dostarczaniem wody;
poz. 8: PKWiU ex 37 – Usługi związane z odprowadzaniem i oczyszczaniem ścieków; osady ze ścieków kanalizacyjnych, z wyłączeniem usług związanych z opróżnianiem szamb i dołów gnilnych (PKWiU 37.00.12) , chyba że świadczenie tych usług w całości zostało udokumentowane fakturą.
Powyższe zwolnienia są zwolnieniami przedmiotowymi, tzn. że dotyczą konkretnych czynności.
Jednocześnie zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania, o którym mowa w przepisie § 2 i § 3 ww. rozporządzenia nie stosuje się w przypadku dostawy towarów i świadczenia usług, które zostały wymienione w § 4 rozporządzenia. Zatem bezwzględnemu obowiązkowi ewidencjonowania przy zastosowaniu kas rejestrujących, podlegają czynności wymienione w § 4 ust. 1 ww. rozporządzenia, dokonywane na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych.
Zgodnie z § 4 ust. 1 rozporządzenia:
Zwolnień, o których mowa w § 2 i § 3, nie stosuje się w przypadku:
1) dostawy:
a)gazu płynnego,
b)części do silników (CN 8409 91 00 i 8409 99 00),
c)silników do napędu pojazdów i motocykli, silników spalinowych tłokowych z zapłonem iskrowym i samoczynnym do różnego rodzaju jednostek, w tym motocykli (CN 8407 i 8408),
d)nadwozi do pojazdów silnikowych (CN 8707),
e)przyczep i naczep (CN 8716 10, 8716 31 00, ex 8716 39, 8716 40 00), kontenerów (CN 8609 00),
f)części przyczep, naczep i pozostałych pojazdów bez napędu mechanicznego (CN 8716 90),
g)części i akcesoriów do pojazdów silnikowych (CN 8708, 9401 99 20 i 9401 99 80), to jest do:
-ciągników,
-pojazdów silnikowych do przewozu dziesięciu lub więcej osób z kierowcą,
-samochodów i pozostałych pojazdów silnikowych przeznaczonych zasadniczo do przewozu osób, włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi,
-pojazdów silnikowych do transportu towarów,
-pojazdów silnikowych specjalnego przeznaczenia, innych niż te zasadniczo przeznaczone do przewozu osób lub towarów, w szczególności: pojazdów pogotowia technicznego, dźwigów samochodowych, pojazdów strażackich, betoniarek samochodowych, zamiatarek, polewaczek, przewoźnych warsztatów, ruchomych stacji radiologicznych
-z wyłączeniem motocykli,
h)komputerów stacjonarnych i przenośnych, w tym laptopów i tabletów, oraz urządzeń peryferyjnych do nich, konsol do gier, części do komputerów i konsol,
i)wyrobów elektronicznych, w tym odbiorników telewizyjnych i radiowych, gramofonów, głośników, telefonów, w tym smartfonów, smartwatchów, anten, wyświetlaczy, monitorów, aparatów do zapisu lub odtwarzania obrazu i dźwięku, nawigacji, urządzeń pamięci trwałej, taśm, dysków, urządzeń alarmowych,
j)wyrobów optycznych, w tym lornetek, lunet, rzutników,
k) silników elektrycznych, prądnic i transformatorów,
l)sprzętu fotograficznego, w tym cyfrowych i konwencjonalnych aparatów fotograficznych, soczewek, obiektywów, kamer, projektorów filmowych,
m) wyrobów z metali szlachetnych lub z udziałem tych metali, których dostawa nie może korzystać ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, zwanej dalej „ustawą”,
n)zapisanych i niezapisanych nośników danych cyfrowych i analogowych,
o)wyrobów przeznaczonych do użycia, oferowanych na sprzedaż lub używanych jako paliwa silnikowe albo jako dodatki lub domieszki do paliw silnikowych, bez względu na kod CN,
p)wyrobów tytoniowych (CN 2401, 2402, 2403), z wyłączeniem towarów dostarczanych na pokładach samolotów,
q)napojów alkoholowych o zawartości alkoholu powyżej 1,2%, napojów alkoholowych będących mieszaniną piwa i napojów bezalkoholowych, w których zawartość alkoholu przekracza 0,5% (bez względu na kod CN), z wyłączeniem towarów dostarczanych na pokładach samolotów,
r)perfum i wód toaletowych (CN 3303 00 10, 3303 00 90), z wyłączeniem towarów dostarczanych na pokładach samolotów,
s)wyrobów klasyfikowanych do CN 2404 i 8543 40 00, przeznaczonych do palenia lub do wdychania bez spalania, z wyłączeniem towarów dostarczanych na pokładach samolotów,
t)wyrobów zawierających w swym składzie alkohol etylowy o objętościowej mocy powyżej 50% objętości, nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, w tym rozpuszczalników, płynów odkażających, rozcieńczalników farb, płynów do odmrażania,
u) węgla, brykietów i podobnych paliw stałych wytwarzanych z węgla, węgla brunatnego, koksu i półkoksu, przeznaczonych do celów opałowych,
w)towarów przy użyciu urządzeń obsługiwanych przez klienta, które również w systemie bezobsługowym przyjmują należność w bilonie, banknotach lub innej formie (bezgotówkowej) i wydają towar;
2) świadczenia usług:
a) przewozów pasażerskich w samochodowej komunikacji, z wyłączeniem przewozów wymienionych w poz. 19 i 20 załącznika do rozporządzenia,
b) taksówek (PKWiU 49.32.11.0), z wyłączeniem wynajmu samochodów osobowych z kierowcą,
c) naprawy pojazdów silnikowych oraz motorowerów, w tym naprawy opon, ich zakładania, bieżnikowania i regenerowania,
d) w zakresie wymiany opon lub kół dla pojazdów silnikowych oraz motorowerów,
e) w zakresie badań i przeglądów technicznych pojazdów,
f) w zakresie opieki medycznej świadczonej przez lekarzy i lekarzy dentystów, z wyłączeniem usług świadczonych przez osoby wymienione w poz. 51 załącznika do rozporządzenia,
g) prawniczych, z wyłączeniem usług wymienionych w poz. 31 załącznika do rozporządzenia,
h) doradztwa podatkowego,
i)związanych z wyżywieniem (PKWiU ex 56.10, 56.21, ex 56.29, ex 56.30), wyłącznie:
-świadczonych przez stacjonarne placówki gastronomiczne, w tym również sezonowo, oraz
-usług przygotowywania żywności dla odbiorców zewnętrznych (catering),
j)fryzjerskich, kosmetycznych i kosmetologicznych,
k) kulturalnych i rozrywkowych – wyłącznie w zakresie wstępu na przedstawienia cyrkowe,
l)związanych z rozrywką i rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu do wesołych miasteczek, parków rozrywki, na dyskoteki, sale taneczne,
m) mycia, czyszczenia samochodów i podobnych usług (PKWiU 45.20.30.0),
n) parkingu samochodów i innych pojazdów,
o) przy użyciu urządzeń, w tym wydających bilety, obsługiwanych przez klienta, które również w systemie bezobsługowym przyjmują należność w bilonie, banknotach lub innej formie (bezgotówkowej).
Natomiast w myśl § 8 ust. 3 rozporządzenia:
W przypadku podatników, którzy:
1) w okresie od dnia 1 stycznia 2025 r. do dnia 31 marca 2026 r. kontynuują lub rozpoczynają świadczenie usług, o których mowa w § 4 ust. 1 pkt 2 lit. a, przy użyciu urządzeń, o których mowa w § 4 ust. 1 pkt 2 lit. o,
2)przed dniem 1 stycznia 2025 r. zaprzestali świadczenia usług, o których mowa w § 4 ust. 1 pkt 2 lit. a, przy użyciu urządzeń, o których mowa w § 4 ust. 1 pkt 2 lit. o, a następnie w okresie od dnia 1 stycznia 2025 r. do dnia 31 marca 2026 r. rozpoczną świadczenie tych usług
– świadczenie tych usług jest zwolnione z obowiązku prowadzenia ewidencji do dnia 31 marca 2026 r.
Na podstawie § 8 ust. 4 rozporządzenia:
W przypadku podatników, którzy:
1) w okresie od dnia 1 stycznia 2025 r. do dnia 31 marca 2027 r. kontynuują lub rozpoczynają dostawę towarów lub świadczenie usług, innych niż wymienione w ust. 3, przy użyciu urządzeń, o których mowa w § 4 ust. 1 pkt 1 lit. w lub pkt 2 lit. o, z wyłączeniem usług, o których mowa w § 4 ust. 1 pkt 2 lit. m,
2)przed dniem 1 stycznia 2025 r. zaprzestali dostawy towarów lub świadczenia usług, innych niż wymienione w ust. 3, przy użyciu urządzeń, o których mowa w § 4 ust. 1 pkt 1 lit. w lub pkt 2 lit. o, z wyłączeniem usług, o których mowa w § 4 ust. 1 pkt 2 lit. m, a następnie w okresie od dnia 1 stycznia 2025 r. do dnia 31 marca 2027 r. rozpoczną dostawę tych towarów lub świadczenie tych usług
– dostawa tych towarów i świadczenie tych usług są zwolnione z obowiązku prowadzenia ewidencji do dnia 31 marca 2027 r.
Stosownie do treści § 8 ust. 5 rozporządzenia:
W przypadku podatników, którzy w 2024 r. rozpoczęli prowadzenie ewidencji czynności wymienionych w poz. 39 lub 40 załącznika do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 listopada 2023 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących, zwolnień, o których mowa w ust. 3 i 4, nie stosuje się.
Na podstawie § 2 ust. 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 listopada 2023 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących (Dz. U. z 2023 r. poz. 2605 ze zm.), obowiązującego do 31 grudnia 2024 r., zwanego dalej „rozporządzeniem poprzedzającym”:
W odniesieniu do niektórych czynności wymienionych w załączniku do rozporządzenia zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, stosuje się zgodnie z warunkami określonymi w tym załączniku.
I tak, w poz. 39 załącznika do rozporządzenia poprzedzającego jako czynności zwolnione z obowiązku ewidencjonowania sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących zostały wskazane:
Dostawa towarów przy użyciu urządzeń służących do automatycznej sprzedaży, które w systemie bezobsługowym przyjmują należność i wydają towar.
W poz. 40 załącznika do rozporządzenia poprzedzającego jako czynności zwolnione z ww. obowiązku ewidencjonowania zostały wskazane:
Świadczenie usług przy użyciu urządzeń, w tym wydających bilety, obsługiwanych przez klienta, które również w systemie bezobsługowym przyjmują należność w:
1) bilonie lub banknotach, lub
2)innej formie (bezgotówkowej), jeżeli z ewidencji i dowodów dokumentujących zapłatę lub czynność jednoznacznie wynika, jakiej konkretnie czynności zapłata dotyczyła.
Z opisu sprawy wynika, że są Państwo Spółką komunalną, świadczącą usługi w zakresie uzdatniania i dostarczania wody pitnej, odprowadzania i oczyszczania ścieków oraz wytwarzania i dostarczania energii cieplnej. Właścicielem Spółki jest Gmina Miejska. Są Państwo podatnikiem podatku od towarów i usług.
Miasto, ze środków pochodzących z dotacji, wybudowało na terenie Miasta Urządzenie do sprzedaży wody, które zostało podłączone do sieci wodociągowej i założony został przez Spółkę licznik – wodomierz.
Urządzenie zostanie przekazane przez Miasto na rzecz Spółki poprzez zawarcie umowy ustanowienia nieodpłatnego użytkowania na czas nieoznaczony, które daje prawo nie tylko do używania rzeczy, ale również pobierania z niej pożytków. Sprzedaż wody będzie dokonywana przez Spółkę.
Sprzedaż wody odbywać się będzie przy użyciu urządzenia obsługiwanego przez Klienta (…), za pomocą którego Klient będzie mógł nabywać wodę w systemie bezobsługowym i dokonywać płatności w bilonie lub innej formie bezgotówkowej, tj. za pomocą karty opłaconej i doładowanej, przeznaczonej wyłącznie do obsługi Urządzenia. Klient będzie mógł dokonać płatności za wodę za pomocą monet lub wcześniej opłaconej i doładowanej karty przeznaczonej do obsługi urządzenia. Urządzenie nie będzie obsługiwało bankowych kart płatniczych.
Obecnie Spółka korzysta ze zwolnienia z obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących w zakresie usług związanych z uzdatnianiem i dostarczaniem wody, odprowadzaniem i oczyszczaniem ścieków, dostarczaniem pary wodnej i gorącej wody na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych na podstawie § 2 Rozporządzenia Ministra Finansów z 17 grudnia 2024 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących. Usługi, które Spółka świadczy, zostały wymienione w pozycji 6, 7 i 8 załącznika.
Spółka zakłada, że sprzedaż wody z Urządzenia korzystać będzie ze stawki VAT właściwej dla regularnej sprzedaży wody z wodociągów i wg Państwa wiedzy, będzie to sprzedaż, o której mowa w § 4 ust. 1 pkt 2 lit. o rozporządzenia.
Państwa wątpliwości w pierwszej kolejności dotyczą uznania, że dokonywanie sprzedaży wody z Urządzenia spowoduje utratę zwolnienia z obowiązku ewidencji za pomocą kas rejestrujących z § 2 i § 3 rozporządzenia w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących, z uwagi na wystąpienie sprzedaży, o której mowa w § 4 ust. 1 pkt 2 lit. o ww. rozporządzenia, a utrata zwolnienia nastąpi od 1 kwietnia 2027 r.
Jak Państwo wskazali, sprzedaż wody odbywać się będzie przy użyciu Urządzenia, które jest urządzeniem obsługiwanym przez Klienta, za pomocą którego będzie mógł On nabywać wodę w systemie bezobsługowym i dokonywać płatności w bilonie lub innej formie bezgotówkowej, tj. za pomocą karty opłaconej i doładowanej, przeznaczonej wyłącznie do obsługi Urządzenia.
Spółka zakłada, że sprzedaż wody z Urządzenia korzystać będzie ze stawki VAT właściwej dla regularnej sprzedaży wody z wodociągów, tj. 8%. Wskazali Państwo, że będzie to sprzedaż z § 4 ust. 1 pkt 2 lit. o.
Mając zatem na uwadze powołane powyżej przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy stwierdzić należy, że w związku ze świadczeniem na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych usług polegających na dostarczaniu wody przy użyciu Urządzenia – zastosowanie znajdzie przepis § 4 ust. 1 pkt 2 lit. o rozporządzenia, zgodnie z którym zwolnień, o których mowa w § 2 i § 3, nie stosuje się w przypadku świadczenia usług przy użyciu urządzeń, w tym wydających bilety, obsługiwanych przez klienta, które również w systemie bezobsługowym przyjmują należność w bilonie, banknotach lub innej formie (bezgotówkowej).
Wskazali Państwo również, że rozpoczęcie sprzedaży wody z Urządzenia planowane jest od 1 kwietnia 2026 r. Tym samym, ze względu na treść § 8 ust. 4 rozporządzenia, w przypadku niewystąpienia przesłanek przewidzianych w § 8 ust. 5 rozporządzenia, będą mogli Państwo korzystać ze zwolnienia z obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących dla świadczenia ww. usług dostarczania wody do 31 marca 2027 r. Zatem będą Państwo zobowiązani ewidencjonować świadczenie ww. usług dostarczania wody za pomocą Urządzenia przy zastosowaniu kasy rejestrującej od 1 kwietnia 2027 r.
Podsumowując stwierdzam, że w związku z dokonywaniem sprzedaży wody z Urządzenia utracą Państwo prawo do zwolnienia z obowiązku ewidencji za pomocą kas rejestrujących z § 2 i § 3 rozporządzenia w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących od dnia 1 kwietnia 2027 r., z uwagi na wystąpienie sprzedaży, o której mowa w § 4 ust. 1 pkt 2 lit. o rozporządzenia. Będą Państwo zobowiązani ewidencjonować świadczenie ww. usług dostarczania wody za pomocą Urządzenia przy zastosowaniu kasy rejestrującej od 1 kwietnia 2027 r.
Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1 uznałem za prawidłowe.
Państwa wątpliwości dotyczą również uznania, że doładowanie karty do Urządzenia należy potraktować jako zaliczkę na poczet przyszłej sprzedaży wody i w związku z tym, na podstawie art. 19a ust. 8 pkt 2 ustawy, doładowanie karty nie powoduje powstania obowiązku podatkowego oraz uznania, że właściwym sposobem dokumentowania w rejestrach sprzedaży VAT sprzedaży doładowanych kart do Urządzenia będzie ujmowanie faktycznej sprzedaży wody dokumentem wewnętrznym.
Z konstrukcji podatku od towarów i usług wynika, że podatnik, który wykonuje czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, zobowiązany jest opodatkować daną czynność w momencie powstania obowiązku podatkowego.
W myśl art. 19a ust. 1 ustawy:
Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 1a, 1b, 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20, art. 21 ust. 1 i art. 138f.
Powyższy przepis formułuje zasadę ogólną, zgodnie z którą obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towaru bądź wykonania usługi, co oznacza, że podatek staje się wymagalny w rozliczeniu za okres, w którym dokonana została dostawa towarów bądź świadczenie usług i powinien być rozliczony za ten okres.
Zgodnie natomiast z art. 19a ust. 5 pkt 4 ustawy:
Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury z tytułu:
a) dostaw energii elektrycznej, cieplnej lub chłodniczej oraz gazu przewodowego,
b)świadczenia usług:
-telekomunikacyjnych,
-wymienionych w poz. 24-37, 50 i 51 załącznika nr 3 do ustawy,
-najmu, dzierżawy, leasingu lub usług o podobnym charakterze,
-ochrony osób oraz usług ochrony, dozoru i przechowywania mienia,
-stałej obsługi prawnej i biurowej,
-dystrybucji energii elektrycznej, cieplnej lub chłodniczej oraz gazu przewodowego
-z wyjątkiem usług, do których stosuje się art. 28b, stanowiących import usług.
W myśl art. 19a ust. 7 ustawy:
W przypadkach, o których mowa w ust. 5 pkt 3 i 4, gdy podatnik nie wystawił faktury lub wystawił ją z opóźnieniem, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą upływu terminów wystawienia faktury określonych w art. 106i ust. 3 i 4, a w przypadku gdy nie określono takiego terminu – z chwilą upływu terminu płatności.
Zgodnie z art. 106b ust. 1 ustawy:
Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:
1) sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem;
2) wewnątrzwspólnotową sprzedaż towarów na odległość, chyba że podatnik korzysta z procedury szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 6a;
3) wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany w pkt 1;
4) otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy:
a) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
b) czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4,
c) dostaw towarów, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 1b.
W myśl art. 106i ust. 3 pkt 4 ustawy:
Fakturę wystawia się nie później niż z upływem terminu płatności – w przypadku, o którym mowa w art. 19a ust. 5 pkt 4.
Z ww. przepisów wynika, że obowiązek podatkowy z tytułu świadczenia usług w zakresie uzdatniania i dostarczania wody pitnej, odprowadzania i oczyszczania ścieków oraz wytwarzania i dostarczania energii cieplnej powstaje z chwilą wystawienia faktury. Natomiast w sytuacji, gdy podatnik nie wystawił faktury lub wystawił ją z opóźnieniem, obowiązek podatkowy powstaje nie później niż z chwilą upływu terminu płatności. O tym, kiedy ma być rozliczony podatek należny z tytułu świadczenia powyższych usług decyduje moment wystawienia faktury, jednak nieprzekraczalnym momentem jest termin płatności ustalony pomiędzy stronami.
Stosownie natomiast do art. 19a ust. 8 ustawy:
Jeżeli przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi otrzymano całość lub część zapłaty, w szczególności przedpłatę, zaliczkę, zadatek, ratę, wkład budowlany lub mieszkaniowy przed ustanowieniem spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą jej otrzymania w odniesieniu do otrzymanej kwoty, z wyjątkiem:
1) dostaw towarów, w stosunku do których obowiązek podatkowy powstaje w sposób, o którym mowa w ust. 1b;
2)dostaw towarów i świadczenia usług, w stosunku do których obowiązek podatkowy powstaje w sposób, o którym mowa w ust. 5 pkt 4.
Z art. 19a ust. 8 ustawy wynika, że jeżeli przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi otrzymano całość lub część zapłaty, w szczególności: przedpłatę, zaliczkę, zadatek, ratę, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą jej otrzymania w odniesieniu do otrzymanej faktycznie kwoty.
Ustalenie momentu powstania obowiązku podatkowego wymaga od wykonawcy danej usługi prawidłowego określenia momentu jej wykonania. Ustawa nie definiuje tego momentu, ani w żaden sposób nie precyzuje, jakimi kryteriami należy posługiwać się dla jego określenia. O faktycznym wykonaniu usługi decyduje jej charakter.
W tym miejscu należy wskazać, że ustawodawca nie zamieścił w treści ustawy definicji zaliczki.
W takiej sytuacji należy się zatem odnieść do wykładni językowej.
Zgodnie z definicją wskazaną w Słowniku Języka Polskiego Wydawnictwa Naukowego PWN (dostępnego na stronie: https://sjp.pwn.pl/), zaliczka to część należności wpłacanej lub wypłacanej z góry na poczet tej należności. Zatem zapłatę (zaliczkę) wpłaca się na poczet przyszłej dostawy towarów lub przyszłego wykonania usługi przed faktyczną dostawą towarów lub faktycznym wykonaniem usługi.
Tym samym, zaliczka, jako zapłata na poczet przyszłej należności, musi być powiązana z konkretną transakcją, tj. dostawą określonych towarów lub świadczeniem określonych usług. W związku z tym istotnym jest, aby przyszłe świadczenie było określone i jasno sprecyzowane.
Wobec powyższego, otrzymanie zaliczki dotyczącej konkretnej dostawy towaru lub konkretnej usługi wiąże się generalnie z powstaniem obowiązku podatkowego w podatku VAT u podatnika otrzymującego wpłatę – w odniesieniu do otrzymanej kwoty. Jeśli natomiast otrzymana wpłata ma charakter nieskonkretyzowany, dotyczy wzajemnych rozliczeń między partnerami, to jej otrzymanie jest neutralne podatkowo, tj. nie skutkuje obowiązkiem wykazania VAT należnego.
W zaistniałej sytuacji, w odniesieniu do ustalenia momentu powstania obowiązku podatkowego w związku ze sprzedażą doładowanych kart do Urządzenia, należy jednak zwrócić uwagę na uregulowania dotyczące bonów.
W myśl art. 2 pkt 41-45 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o:
41) bonie – rozumie się przez to instrument, z którym wiąże się obowiązek jego przyjęcia jako wynagrodzenia lub części wynagrodzenia za dostawę towarów lub świadczenie usług, w przypadku którego towary, które mają zostać dostarczone, lub usługi, które mają zostać wykonane, lub tożsamość potencjalnych dostawców lub usługodawców są wskazane w samym instrumencie lub określone w powiązanej dokumentacji, w tym w warunkach wykorzystania tego instrumentu;
42) emisji bonu – rozumie się przez to pierwsze wprowadzenie bonu do obrotu;
43) bonie jednego przeznaczenia– rozumie się przez to bon, w przypadku którego miejsce dostawy towarów lub świadczenia usług, których bon dotyczy, oraz kwota należnego podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze z tytułu dostawy tych towarów lub świadczenia tych usług są znane w chwili emisji tego bonu;
44) bonie różnego przeznaczenia– rozumie się przez to bon inny niż bon jednego przeznaczenia;
45) transferze bonu – rozumie się przez to emisję bonu oraz każde przekazanie tego bonu po jego emisji.
Wskazać w tym miejscu należy, że wprowadzenie definicji bonu na towary i usługi jest nie tylko istotne ze względu na potrzebę harmonizacji opodatkowania podatkiem VAT w odniesieniu do transakcji z wykorzystaniem bonów w Unii Europejskiej, lecz także ze względu na potrzebę unikania zakłóceń konkurencji. Celem tej definicji jest również rozróżnienie pomiędzy bonami, które można wymienić na towary i usługi, a instrumentami płatniczymi, które służą wyłącznie do realizacji płatności, gdyż opodatkowanie bonów podatkiem VAT, jako specyficznego środka płatniczego i instrumentów płatniczych, jest różne.
Z uwagi na fakt, że bony w praktyce mogą nabierać coraz więcej cech, które charakteryzują instrumenty płatnicze, w każdym przypadku należy badać, czy płatności, przy których skorzystać można z takiego instrumentu, dotyczą ograniczonej liczby oznaczonych co do nazwy towarów lub usług lub czy tożsamość potencjalnych oferentów dostaw towarów lub usług jest znana z góry – wówczas taki instrument zachowuje swój charakter bonu. Należy przy tym podkreślić, że bon może mieć formę materialną lub elektroniczną.
Zasady dotyczące opodatkowania transferu bonów zostały przedstawione w dziale II, rozdziale 2a ustawy „Opodatkowanie w przypadku stosowania bonów”.
Zgodnie z art. 8a ustawy:
1. Transfer bonu jednego przeznaczenia dokonany przez podatnika działającego we własnym imieniu uznaje się za dostawę towarów lub świadczenie usług, których ten bon dotyczy.
2. Faktycznego przekazania towarów lub faktycznego świadczenia usług w zamian za bon jednego przeznaczenia przyjmowany przez dostawcę lub usługodawcę jako wynagrodzenie lub część wynagrodzenia nie uznaje się za niezależną transakcję w części, w której wynagrodzenie stanowił bon.
3. Jeżeli transferu bonu jednego przeznaczenia dokonuje podatnik działający w imieniu innego podatnika, uznaje się, że taki transfer stanowi dostawę towarów lub świadczenie usług, których ten bon dotyczy, dokonane przez podatnika, w imieniu którego działa podatnik.
4. W przypadku gdy dostawca towarów lub usługodawca nie jest podatnikiem, który działając we własnym imieniu, wyemitował bon jednego przeznaczenia, uznaje się, że ten dostawca lub usługodawca dokonał odpowiednio dostawy towarów lub świadczenia usług, których ten bon dotyczy, na rzecz podatnika, który wyemitował ten bon.
Stosownie do art. 8b ustawy:
1. Faktyczne przekazanie towarów lub faktyczne świadczenie usług dokonane w zamian za bon różnego przeznaczenia przyjmowany przez dostawcę lub usługodawcę jako wynagrodzenie lub część wynagrodzenia podlega opodatkowaniu podatkiem. Nie podlega opodatkowaniu podatkiem wcześniejszy transfer bonu różnego przeznaczenia.
2. W przypadku gdy transferu bonu różnego przeznaczenia dokonuje podatnik inny niż podatnik dokonujący czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem zgodnie z ust. 1, opodatkowaniu podatkiem podlegają usługi pośrednictwa oraz inne usługi, które można zidentyfikować, takie jak usługi dystrybucji lub promocji, dotyczące tego bonu.
W zakresie bonów wprowadza się dwie normy. Pierwsza z nich odnosi się do bonów jednego przeznaczenia (tzw. SPV), czyli bonów, które dotyczą konkretnej dostawy lub usługi i tylko w danym państwie członkowskim, co pozwala w chwili emisji bonu (przekazania bonu pierwszemu posiadaczowi) określić miejsce świadczenia, jak i kwoty podatku należnego. Transfer bonów SPV (emisja i ich dalsze przekazanie) został zrównany ze świadczeniem usługi albo dostawą towarów (w zależności, jakiego uprawnienia dany bon dotyczy), a tym samym podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.
Druga zaś norma odnosi się do bonów różnego przeznaczenia (MPV), które zostały zdefiniowane przez definicję negatywną, jako bony, które nie posiadają cech bonów SPV. Zatem są to bony, które nie dotyczą konkretnej dostawy lub usługi lub nie wskazują, w którym państwie mogą być zrealizowane. Transfer tych bonów nie podlega opodatkowaniu, albowiem w momencie ich emisji nie sposób określić stawki podatku VAT lub miejsca świadczenia. W przypadku tych bonów do opodatkowania dochodzi w momencie ich realizacji.
Wyłączeniem od zasady ogólnej, zgodnie z którą obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towaru bądź wykonania usługi, jest art. 19a ust. 1a ustawy, w myśl którego:
W przypadku, o którym mowa w art. 8a ust. 1 i 3, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania transferu bonu jednego przeznaczenia.
Z kolei stosownie do art. 19a ust. 4a ustawy:
W przypadku, o którym mowa w art. 8a ust. 1 i 3, dostawę towarów uznaje się za dokonaną, a usługę uznaje się za wykonaną z chwilą dokonania transferu bonu jednego przeznaczenia.
Z powyższych przepisów art. 19a ust. 1a i 4a ustawy wynika, że obowiązek podatkowy dla stosowania bonów jednego przeznaczenia jest wyłączony z opodatkowania na zasadach ogólnych. Obowiązek podatkowy z tytułu dostawy towarów/świadczenia usług, do których dochodzi na skutek transferu bonu jednego przeznaczenia, powstaje z chwilą dokonania transferu bonu jednego przeznaczenia. Momentem, w którym ww. dostawę towarów/świadczenie usług należy uznać dla celów VAT za dokonane, jest w każdym przypadku moment dokonania transferu bonu jednego przeznaczenia.
Jak Państwo wskazali w opisie sprawy, karty do obsługi Urządzenia, opłacone i doładowane wskazaną przez Klienta kwotą, będą Im wydawane w celu poboru wody. Karta umożliwia zakup wody w dowolnym czasie i dowolnej ilości, ograniczonej jedynie środkami na karcie. Co istotne w analizowanej sprawie, wykorzystanie środków z karty nie jest obligatoryjne – Klient może wykupić kartę i w ogóle nie pobrać wody. Raz doładowana karta jest bezterminowa. Klient, który będzie chciał opłacić i doładować kartę, będzie informowany, że karta będzie mogła być wykorzystana wyłącznie do zakupu wody w Urządzeniu. Doładowana na konkretną wartość karta do Urządzenia będzie mogła być wykorzystana tylko i wyłącznie do zakupu wody w Urządzeniu. W momencie wydania doładowanej karty do Urządzenia będzie wiadomo, na jaką usługę i jak opodatkowaną zostanie ona wymieniona. Będzie to tylko i wyłącznie zakup wody w Urządzeniu.
Te okoliczności wskazują, że doładowana karta do Urządzenia nosi cechy bonu wskazane w art. 2 pkt 41 ustawy. Jednocześnie, w momencie wydania doładowanej karty do Urządzenia będzie wiadomo, na jaką usługę i jak opodatkowaną zostanie ona wymieniona. Będzie to tylko i wyłącznie zakup wody w Urządzeniu, stanowiące usługę ze stawką podatku VAT 8%. W momencie doładowania karty do Urządzenia będzie można zatem określić miejsce opodatkowania usługi oraz wysokość podatku należnego, co wskazuje, że mamy do czynienia z bonem jednego przeznaczenia, o którym mowa w art. 2 pkt 43 ustawy.
W świetle art. 8a ust. 1 ustawy, transfer bonu SPV jest traktowany jako świadczenie usług lub dostawa towarów, których dotyczy dany bon.
Z powołanych wyżej przepisów art. 19a ust. 1a i 4a ustawy wynika, że obowiązek podatkowy dla stosowania bonów jednego przeznaczenia jest wyłączony z opodatkowania na zasadach ogólnych. Obowiązek podatkowy z tytułu dostawy towarów/świadczenia usług, do których dochodzi na skutek transferu bonu jednego przeznaczenia, powstaje z chwilą dokonania transferu bonu jednego przeznaczenia. Momentem, w którym ww. dostawę towarów/świadczenie usług należy uznać dla celów VAT za dokonane, jest w każdym przypadku moment dokonania transferu bonu jednego przeznaczenia. Tym samym, obowiązek podatkowy powstaje już w momencie transferu (tj. emisji oraz każdego kolejnego przekazania) bonu jednego przeznaczenia.
Zatem, w rozpatrywanej sprawie opisane doładowanie karty do Urządzenia stanowi w rzeczywistości transfer bonu jednego przeznaczenia, stosownie do art. 8a ust. 1 ustawy. W konsekwencji, skoro doładowanie karty do Urządzenia następuje w ramach bonu jednego przeznaczenia, to obowiązek podatkowy powstanie na zasadach przewidzianych w art. 19a ust. 1a ustawy – w momencie emisji lub przekazania bonu, tj. w momencie doładowania karty do Urządzenia.
Odnosząc się z kolei do kwestii dokumentowania sprzedaży doładowanych kart do Urządzenia należy wskazać, że w myśl art. 99 ust. 1 ustawy:
Podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2-10, art. 130c, art. 133 i art. 138g ust. 2.
Stosownie do art. 99 ust. 7c ustawy:
Deklaracje podatkowe, o których mowa w ust. 1-3, zawierają dane niezbędne do rozliczenia podatku, obliczenia jego wysokości, w tym wysokości podstawy opodatkowania, podatku należnego i podatku naliczonego, a także dane dotyczące podatnika.
Na podstawie art. 99 ust. 11b ustawy:
Deklaracje, o których mowa w ust. 1-3, 3c-6, 8-9 i 11a, składa się wyłącznie za pomocą środków komunikacji elektronicznej.
Zgodnie z art. 99 ust. 11c ustawy:
Deklaracje podatkowe, o których mowa w ust. 1-3, są składane zgodnie z wzorem dokumentu elektronicznego w rozumieniu ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne, który obejmuje deklarację i ewidencję, o której mowa w art. 109 ust. 3. Dokument elektroniczny, o którym mowa w zdaniu pierwszym, jest przesyłany w sposób określony w przepisach wydanych na podstawie art. 193a § 3 Ordynacji podatkowej i zgodnie z wymaganiami określonymi w tych przepisach.
Według art. 99 ust. 13a ustawy:
Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi i udostępni na elektronicznej platformie usług administracji publicznej wzór dokumentu, o którym mowa w ust. 11c.
Natomiast w myśl art. 99 ust. 13b ustawy:
Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres danych, o których mowa w ust. 7c, wraz z objaśnieniami co do sposobu wypełniania i miejsca składania deklaracji podatkowych, o których mowa w ust. 1-3, oraz niezbędnymi pouczeniami, uwzględniając konieczność prawidłowego rozliczenia podatku oraz kontroli tego obowiązku przez organ podatkowy.
Od 1 października 2020 r. kwestie danych, jakie należy wykazywać w składanych deklaracjach, reguluje rozporządzenie Ministra Finansów, Inwestycji i Rozwoju z dnia 15 października 2019 r. w sprawie szczegółowego zakresu danych zawartych w deklaracjach podatkowych i w ewidencji w zakresie podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2019 r. poz. 1988 ze zm.).
Zatem, od 1 października 2020 r. dotychczasowe deklaracje VAT-7 i VAT-7K i informacja o ewidencji zostały zastąpione przez przesyłany łącznie jeden dokument elektroniczny JPK_VAT, w formie JPK_V7M lub JPK_V7K. Oznacza to, że za okresy od 1 października 2020 r. nie ma możliwości składania deklaracji VAT-7 i VAT-7K oraz ewidencji w inny sposób niż w formie nowego JPK_VAT. Elementy nowego JPK_VAT określa rozporządzenie Ministra Finansów, Inwestycji i Rozwoju z 15 października 2019 r. w sprawie szczegółowego zakresu danych zawartych w deklaracjach podatkowych i w ewidencji w zakresie podatku od towarów i usług, zmienione rozporządzeniem Ministra Finansów z 1 kwietnia 2020 r. (Dz. U. poz. 576) oraz rozporządzeniem Ministra Finansów z 25 czerwca 2020 r. (Dz. U. poz. 1127) oraz opracowane na jego podstawie wzory struktury logicznej JPK_VAT, w formie JPK_V7M i JPK_V7K.
W rozporządzeniu w sprawie szczegółowego zakresu danych zawartych w deklaracjach podatkowych i w ewidencji w zakresie podatku od towarów i usług dodano załączniki będące objaśnieniami co do sposobu wypełniania i miejsca składania deklaracji oraz sposób wykazywania danych w ewidencji przesyłanej zgodnie z art. 109 ust. 3b i 3c ustawy.
W pkt I załącznika „Objaśnienia do deklaracji”, w pkt 4.1. wskazano, iż:
W części deklaracji dotyczącej obliczenia wysokości podatku należnego wykazuje się wszystkie czynności podlegające opodatkowaniu (wysokość podstawy opodatkowania oraz wysokość podatku należnego), dla których obowiązek podatkowy powstał w okresie rozliczeniowym, za który jest składana deklaracja, po uwzględnieniu korekt wynikających z przepisów o podatku, jeżeli mają wpływ na rozliczenie w tym okresie. Dotyczy to również dostaw towarów oraz świadczenia usług, dla których miejsce świadczenia znajduje się poza terytorium kraju i w stosunku do których na podstawie art. 86 ust. 8 pkt 1 lub ust. 9 ustawy przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony, z wyłączeniem czynności objętych procedurami szczególnymi, o których mowa w dziale XII w rozdziale 6a, 7 lub 9 ustawy.
Jak rozstrzygnięto wyżej, doładowanie karty do Urządzenia następuje w ramach bonu jednego przeznaczenia, a obowiązek podatkowy w tym zakresie powstanie na zasadach przewidzianych w art. 19a ust. 1a ustawy – w momencie emisji lub przekazania bonu, tj. w momencie doładowania karty do Urządzenia. Tym samym, sprzedaż doładowanych kart do Urządzenia będą Państwo zobowiązani wykazywać i rozliczać w składanej deklaracji JPK_VAT – miesięcznej lub kwartalnej – w zależności od sposobu rozliczania.
Podsumowując stwierdzam, że nieprawidłowe jest Państwa stanowisko, zgodnie z którym doładowanie karty do Urządzenia należy traktować jak zaliczkę na zakup wody z Urządzenia i w związku z tym, na podstawie art. 19a ust. 8 pkt 2 ustawy, czynność nie powoduje powstania obowiązku podatkowego, a sprzedaż należy ujmować dokumentem wewnętrznym w tym miesiącu, w którym faktycznie wystąpiła dostawa wody, tj. pobranie wody z Urządzenia, na podstawie odczytu z wodomierza. Wskazuję, że w związku ze sprzedażą doładowanych kart do Urządzenia obowiązek podatkowy w zakresie podatku od towarów i usług należy rozpoznać stosownie do art. 19a ust. 1a ustawy, tj. w momencie doładowania karty do Urządzenia, a sprzedaż doładowanych kart do Urządzenia należy wykazywać i rozliczać w składanej deklaracji JPK_VAT.
Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 2 uznałem za nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego. Ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Zwrócić należy uwagę, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Państwa wniosku (zapytania). Inne kwestie wynikające z opisu sprawy, które nie zostały objęte pytaniem, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – w wydanej interpretacji rozpatrzone.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
