Interpretacja indywidualna z dnia 2 stycznia 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0113-KDIPT1-1.4012.961.2025.2.WL

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 września 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy:

‒uznania czynności, w ramach których będziecie Państwo wykorzystywali majątek zmodernizowany w ramach Inwestycji, za czynności podlegające opodatkowaniu VAT w rozumieniu art. 5, 7 lub 8 ustawy,

‒braku prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją ww. Inwestycji.

Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismami z 3 listopada 2025 r. (data wpływu) i 18 listopada 2025 r. (data wpływu).

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego (ostatecznie sformułowany w uzupełnieniu wniosku z 18 listopada 2025 r.)

Gmina jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.

Realizując zadania własne Gminy, określone w art. 7 ust. 1 pkt 8 ustawy o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2024 r., poz. 1465 ze zm.; dalej: ustawa o samorządzie gminnym), w zakresie zaspokajania zbiorowych potrzeb wspólnoty w sprawach edukacji publicznej, Gmina zrealizowała inwestycję pn. „...” (dalej: Projekt lub Inwestycja).

Gmina zrealizowała przedmiotową Inwestycję zarówno ze środków własnych, jak i ze środków pochodzących ze źródeł zewnętrznych, tj. w celu realizacji przedmiotowego Projektu Wnioskodawcy zostało przyznane dofinansowanie pochodzące ze środków Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa ... na lata 2014-2020.

W ramach realizacji Inwestycji Gmina poniosła wydatki inwestycyjne (dalej: Wydatki inwestycyjne), udokumentowane fakturami VAT, na których oznaczona była jako nabywca przedmiotowych towarów i usług.

Ww. Wydatki inwestycyjne związane z Projektem dotyczyły w szczególności:

‒wymiany instalacji centralnego ogrzewania,

‒zakupu i montażu instalacji OZE,

‒ocieplenia ścian zewnętrznych, dachu i stropu,

‒wymiany okien oraz

‒wymiany oświetlenia na energooszczędne.

Przedmiotowy majątek jest wykorzystywany wyłącznie nieodpłatnie na potrzeby uczniów szkoły. Gmina planuje nieodpłatnie udostępniać sale znajdujące się w przedmiotowym budynku na rzecz osób trzecich, niemniej wyłącznie w celu organizacji zajęć dodatkowych dla uczniów szkoły. Zainteresowane podmioty trzecie będą organizować zajęcia dla uczniów szkoły za odpłatnością, jednakże opłaty z tego tytułu będą pobierane przez organizujących zajęcia bezpośrednio od opiekunów prawnych uczniów szkoły. W konsekwencji, Gmina nie będzie czerpać żadnych dochodów z tytułu wykorzystywania przedmiotowego majątku. Gmina nie planuje przy tym zmiany charakteru korzystania z majątku będącego przedmiotem Inwestycji, w tym jego udostępniania za odpłatnością na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub innej umowy cywilnoprawnej o podobnym charakterze.

W uzupełnieniu wniosku wskazali Państwo, że zgodnie z Państwa założeniami, cały majątek powstały w ramach Inwestycji jest / będzie przez Państwa wykorzystywany wyłącznie nieodpłatnie na potrzeby uczniów szkoły. Ponadto, planują Państwo nieodpłatnie udostępniać sale znajdujące się w przedmiotowym budynku na rzecz osób trzecich, niemniej wyłącznie w celu organizacji zajęć dodatkowych dla uczniów szkoły. Zainteresowane podmioty trzecie będą organizować zajęcia dla uczniów szkoły za odpłatnością, jednakże opłaty z tego tytułu będą pobierane przez organizujących zajęcia bezpośrednio od opiekunów prawnych uczniów szkoły. W konsekwencji, w ww. zakresie nie będą Państwo czerpać żadnych dochodów z tytułu wykorzystywania przedmiotowego majątku.

W budynku szkoły znajdują się pomieszczenia, które Gmina udostępnia na cele mieszkaniowe dla nauczycieli. Wysokość czynszu obejmuje koszty ogrzewania – pobierają Państwo z tego tytułu opłatę o charakterze stałym (ryczałtowym), niezależnie od rzeczywistego zużycia wskazanych mediów przez najemcę. Ponadto, w przedmiotowym zakresie każdorazowo wystawiają Państwo na rzecz korzystających faktury VAT, w których wykazują Państwo stawkę „zw” (zwolnioną z podatku od towarów i usług), a pobierane opłaty wykazują Państwo w składanych plikach JPK_V7M.

Ponadto, na pytania Organu wskazali Państwo odpowiednio:

1)W jakim okresie Państwa Gmina ponosiła wydatki związane z realizacją inwestycji pn. „...”?

„Wydatki związane z realizacją inwestycji pn. „...” Gmina ponosiła w latach 2020-2021.”

2)Czy instalacja fotowoltaiczna, o której mowa we wniosku, została już oddana do użytkowania? Jeśli tak, to kiedy?

„Gmina wskazuje, iż instalacja fotowoltaiczna, o której mowa we Wniosku, została oddana do użytkowania w 2021 r.”

3)Czy Szkoła, której budynek jest objęty inwestycją pn. „...” jest jednostką budżetową czy samorządowym zakładem budżetowym?

„Szkoła, której budynek jest objęty inwestycją pn. „...” jest jednostką budżetową Gminy.”

4)Czy budynek, na którym została zamontowana instalacja fotowoltaiczna, o której mowa we wniosku, stanowi własność Państwa Gminy?

„Budynek, na którym została zamontowana instalacja fotowoltaiczna, o której mowa we Wniosku, stanowi własność Gminy, niemniej został powierzony w trwały zarząd jednostce budżetowej Gminy.”

5)Jeśli odpowiedź na pytanie nr 4 jest przecząca, to proszę wskazać na jakiej podstawie (np. na podstawie jakiej umowy) Państwa Gmina podjęła działania w celu montażu instalacji fotowoltaicznej, na ww. budynku?

„Mając na uwadze odpowiedź udzieloną na pytanie nr 4 niniejszego Wezwania, przedmiotowe pytanie staje się bezprzedmiotowe.”

6)Czy w związku z montażem ww. instalacji fotowoltaicznej są/będą Państwo prosumentem energii odnawialnej, w rozumieniu art. 2 pkt 27a ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1361 ze zm.)?

„W związku z montażem ww. instalacji fotowoltaicznej Gmina jest prosumentem energii odnawialnej, w rozumieniu art. 2 pkt 27a ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1361 ze zm.; dalej: ustawa o odnawialnych źródłach energii).”

7)Czy ww. instalacja stanowi mikroinstalację w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy o odnawialnych źródłach energii?

„Gmina wskazuje, iż ww. instalacja stanowi mikroinstalację w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy o odnawialnych źródłach energii.”

8)Czy zawarli/zamierzają Państwo zawrzeć umowę z przedsiębiorstwem energetycznym? Jeżeli tak, to należy wskazać:

a)jakie zostały/zostaną określone zasady rozliczenia wyprodukowanej z instalacji fotowoltaicznej energii elektrycznej?

b)czy ww. umowa przewiduje/będzie przewidywała wynagrodzenie dla Państwa w związku z wyprodukowaną energią elektryczną z instalacji fotowoltaicznej?

„Gmina wskazuje, iż zawarła umową z przedsiębiorstwem energetycznym.

a)Zgodnie z zawartą ww. umową, Gmina dokonuje rozliczenia w systemie net-meteringu, w którym - zgodnie z ustawą o odnawialnych źródłach energii - nadwyżki energii wyprodukowanej przez prosumenta są wprowadzane do sieci energetycznej i następnie „magazynowane” przez operatora sieci na potrzeby późniejszego wykorzystania przez tego prosumenta (w tym przypadku Gminy). Przedsiębiorstwo energetyczne dokonuje rozliczenia ilości energii elektrycznej wprowadzonej przez Gminę do sieci wobec ilości energii pobranej z tej sieci w stosunku ilościowym 1 do 0,7 z wyjątkiem mikroinstalacji o łącznej mocy zainstalowanej nie większej niż 10 kW, dla których ten stosunek ilościowy wynosi 1 do 0,8. Oznacza to, że za każdy 1 kWh energii wprowadzonej do sieci elektroenergetycznej po rozliczeniu (odjęciu) po stronie prosumenta podlega odpowiednio 0,8 kWh lub 0,7 kWh z pobranej energii z sieci przedsiębiorstwa energetycznego. W ramach tego systemu prosument uiszcza sprzedawcy kwotę odpowiadającą iloczynowi stawki za energię elektryczną oraz różnicy między ilością energii elektrycznej pobranej przez prosumenta z sieci, a ilością energii elektrycznej wprowadzonej do tej sieci z uwzględnieniem stosunku, w jakim należy tę energię rozliczyć. Energia elektryczna wyprodukowana przez Gminę jest jej własnością w sensie ekonomicznym. W konsekwencji, Gmina płaci przedsiębiorstwu energetycznemu wyłącznie za energię elektryczną, która została pobrana przez Gminę z sieci i nie została do niej wcześniej wprowadzona przez Gminę celem zmagazynowania energii wytworzonej w instalacji znajdującej się na budynku szkoły.

b)Ww. umowa nie przewiduje wynagrodzenia dla Gminy w związku z wyprodukowaną energią elektryczną z instalacji fotowoltaicznej.”

9)Czy w przypadku instalacji fotowoltaicznej o której mowa we wniosku, korzystają/będą Państwo korzystali z rozliczenia ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej wobec ilości energii elektrycznej pobranej z tej sieci w oparciu o art. 4 ust. 1 ustawy o odnawialnych źródłach energii?

„Tak, w przypadku instalacji fotowoltaicznej, o której mowa we Wniosku Gmina korzysta z rozliczenia ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej wobec ilości energii elektrycznej pobranej z tej sieci w oparciu o art. 4 ust. 1 ustawy o odnawialnych źródłach energii.”

10)Jeżeli odpowiedź na pytanie nr 9 jest twierdząca, to czy otrzymują/będą Państwo otrzymywali z tego tytułu wynagrodzenie?

„Nie, jak wynika z odpowiedzi na pytanie nr 8 pkt b) niniejszego Wezwania, Gmina nie otrzymuje/nie będzie otrzymywała z tego tytułu wynagrodzenia.”

11)Czy w przypadku instalacji, o której mowa we wniosku, korzystają/będą Państwo korzystali z rozliczenia wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej wobec wartości energii elektrycznej pobranej z tej sieci w oparciu o art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o odnawialnych źródłach energii?

„Nie, w przypadku instalacji fotowoltaicznej, o której mowa we Wniosku nie korzysta z rozliczenia wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej wobec wartości energii elektrycznej pobranej z tej sieci w oparciu o art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o odnawialnych źródłach energii.”

12)Czy ww. instalacja fotowoltaiczna mieści się w przepisach określonych w art. 4d ust. 2 ustawy o odnawialnych źródłach energii? Jeśli tak, proszę wskazać konkretny punkt ww. przepisu.

„Nie, Gmina pragnie wskazać, że instalacja fotowoltaiczna nie mieści się w przepisach określonych w art. 4d ust. 2 ustawy o odnawialnych źródłach energii.”

13)Czy ww. instalacja fotowoltaiczna jest/będzie wykorzystywana przez Państwa:

a)do celów prowadzonej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.)?

b)do celów innych niż działalność gospodarcza w rozumieniu art. 15 ust. 2 ww. ustawy o podatku od towarów i usług?

c)zarówno do celów prowadzonej działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza w rozumieniu art. 15 ust. 2 ww. ustawy o podatku od towarów i usług?

„Na wstępie Gmina pragnie wskazać, iż zgodnie z jej założeniami, instalacja fotowoltaiczna jest / będzie wykorzystywana przez Gminę do produkcji energii niezbędnej do funkcjonowania budynku szkoły, który jak zostało wskazane we Wniosku, jest przez nią wykorzystywany do wykonywania zadań własnych Gminy w zakresie zaspokajania zbiorowych potrzeb wspólnoty w sprawach edukacji publicznej - przedmiotowy majątek wykorzystywany jest bowiem przez Gminę przede wszystkim na potrzeby uczniów szkoły. Ponadto, Gmina planuje nieodpłatnie udostępniać sale znajdujące się w przedmiotowym budynku na rzecz osób trzecich w celu organizacji zajęć dodatkowych dla uczniów szkoły.

Tym samym, jak zostało wskazane w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego Wniosku, w ww. zakresie Gmina wykorzystuje/będzie wykorzystywać powstały w ramach Inwestycji majątek do użytku niekomercyjnego (nieodpłatnego), a co za tym idzie nie uzyskuje/nie będzie uzyskiwać żadnych dochodów z tytułu wykorzystania efektów rzeczowych Projektu.

Jednocześnie Gmina pragnie doprecyzować, iż w budynku szkoły znajdują się pomieszczenia, które udostępnia na cele mieszkaniowe dla nauczycieli. Wysokość czynszu obejmuje koszty ogrzewania – Gmina pobiera z tego tytułu opłatę o charakterze stałym (ryczałtowym), niezależnie od rzeczywistego zużycia wskazanych mediów przez najemcę. Ponadto, Gmina w przedmiotowym zakresie każdorazowo wystawia na rzecz korzystających faktury VAT, w których wykazuje stawkę „zw” (zwolnioną z podatku od towarów i usług), a pobierane opłaty wykazuje w składanych plikach JPK_V7M.

Dodatkowo Gmina wskazuje, iż nie planuje zmiany charakteru korzystania z przedmiotowego majątku.

Mając na uwadze powyższe, w opinii Gminy cały majątek powstały w ramach Inwestycji (w tym instalacja fotowoltaiczna), jest wykorzystywany przez Gminę zarówno do celów prowadzonej działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług (tj. czynności podlegające opodatkowaniu, korzystające ze zwolnienia z VAT), jak i do celów innych niż działalność gospodarcza w rozumieniu art. 15 ust. 2 ww. ustawy o podatku od towarów i usług (tj. czynności niepodlegające opodatkowaniu VAT).

Niemniej, Gmina pragnie podkreślić, iż ustalenie czy sposób w jaki wykorzystuje ona majątek powstały w ramach Inwestycji (w tym instalacji fotowoltaicznej) stanowi działalność gospodarczą oraz czynności podlegające opodatkowaniu VAT jest przedmiotem zapytania Gminy (pytanie nr 1).”

14)W sytuacji, gdy instalacja fotowoltaiczna jest/będzie przez Państwa wykorzystywana zarówno do działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, to czy istniała/istnieje możliwość przyporządkowania ponoszonych wydatków w całości do celów działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług?

„Gmina wskazuje, iż nie ma możliwości przyporządkowania wydatków związanych z realizacją Inwestycji w całości do celów działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług. Dodatkowo, jak zostało wskazane powyżej, zdaniem Gminy - działalność gospodarcza w tym przypadku odnosi się wyłącznie do czynności korzystających ze zwolnienia z VAT.”

15)Czy w przypadku wystąpienia nadwyżki energii elektrycznej wyprodukowanej przez instalację fotowoltaiczną i wprowadzonej do sieci wobec ilości energii elektrycznej pobranej z tej sieci:

a)będą Państwo mogli ją wykorzystać w późniejszym terminie? Jeżeli tak, to należy wskazać, w jakim terminie?

„Tak, Gmina może wykorzystać nadwyżkę energii elektrycznej wyprodukowanej przez instalację fotowoltaiczną i wprowadzoną do sieci w okresie 12 miesięcy od daty wprowadzenia do sieci, licząc od ostatniego dnia miesiąca kalendarzowego, w którym ta energia została wprowadzona do sieci, w sytuacji, gdy instalacja nie działa lub pracuje w ograniczonym zakresie.”

b)niewykorzystana w określonym terminie nadwyżka „przepada”?

„Tak, w przypadku niewykorzystania przez Gminę w ciągu 12 miesięcy nadwyżki energii elektrycznej wprowadzonej przez nią do sieci energetycznej, nadwyżka ta przepada - odebraną energią dysponuje wówczas Przedsiębiorstwo energetyczne, a Gmina nie otrzymuje jej ekwiwalentu.”

16)Czy są Państwo w stanie wyodrębnić z wydatków ponoszonych na realizację ww. inwestycji wydatki związane z instalacją fotowoltaiczną oraz pozostałe wydatki?

„Gmina jest w stanie wyodrębnić wydatki ponoszone w ramach Inwestycji na wydatki związane z instalacją fotowoltaiczną oraz pozostałe wydatki.”

17)Czy pozostałe efekty powstałe w ramach ww. inwestycji (oprócz instalacji fotowoltaicznej) są/będą wykorzystywaneprzez Państwa:

a)do celów prowadzonej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług?

b)do celów innych niż działalność gospodarcza w rozumieniu art. 15 ust. 2 ww. ustawy o podatku od towarów i usług?

c)zarówno do celów prowadzonej działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza w rozumieniu art. 15 ust. 2 ww. ustawy o podatku od towarów i usług?

„Na wstępie Gmina pragnie wskazać, iż jak wynika z opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, efekty rzeczowe Projektu dotyczą budynku szkoły, który jak zostało wskazane we Wniosku, jest przez nią wykorzystywany do wykonywania zadań własnych Gminy w zakresie zaspokajania zbiorowych potrzeb wspólnoty w sprawach edukacji publicznej - przedmiotowy majątek wykorzystywany jest bowiem przez Gminę przede wszystkim na potrzeby uczniów szkoły. Ponadto, Gmina planuje nieodpłatnie udostępniać sale znajdujące się w przedmiotowym budynku na rzecz osób trzecich w celu organizacji zajęć dodatkowych dla uczniów szkoły.

Tym samym, jak zostało wskazane w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego Wniosku, w ww. zakresie Gmina wykorzystuje/będzie wykorzystywać powstały w ramach Inwestycji majątek do użytku niekomercyjnego (nieodpłatnego), a co za tym idzie nie uzyskuje/nie będzie uzyskiwać żadnych dochodów z tytułu wykorzystania efektów rzeczowych Projektu.

Jednocześnie Gmina pragnie doprecyzować, iż w budynku szkoły znajdują się pomieszczenia, które udostępnia na cele mieszkaniowe dla nauczycieli. Wysokość czynszu obejmuje koszty ogrzewania – Gmina pobiera z tego tytułu opłatę o charakterze stałym (ryczałtowym), niezależnie od rzeczywistego zużycia wskazanych mediów przez najemcę. Ponadto, Gmina w przedmiotowym zakresie każdorazowo wystawia na rzecz korzystających faktury VAT, w których wykazuje stawkę „zw” (zwolnioną z podatku od towarów i usług), a pobierane opłaty wykazuje w składanych plikach JPK_V7M.

Dodatkowo Gmina wskazuje, iż nie planuje zmiany charakteru korzystania z przedmiotowego majątku.

Mając na uwadze powyższe, w opinii Gminy cały majątek powstały w ramach Inwestycji (w tym pozostałe efekty Projektu), jest wykorzystywany przez Gminę zarówno do celów prowadzonej działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług (tj. czynności podlegające opodatkowaniu, korzystające ze zwolnienia z VAT), jak i do celów innych niż działalność gospodarcza w rozumieniu art. 15 ust. 2 ww. ustawy o podatku od towarów i usług (tj. czynności niepodlegające opodatkowaniu VAT) .

Niemniej, Gmina pragnie podkreślić, iż ustalenie czy sposób w jaki Gmina wykorzystuje majątek powstały w ramach Inwestycji (w tym pozostałe efekty Projektu) stanowi działalność gospodarczą oraz czynności podlegające opodatkowaniu VAT jest przedmiotem zapytania Gminy (pytanie nr 1).”

18)W sytuacji, gdy pozostałe efekty realizowanego projektu (oprócz instalacji fotowoltaicznej) są/będą przez Państwa wykorzystywane zarówno do działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza w rozumieniu art. 15 ust. 2 ww. ustawy o podatku od towarów i usług, to czy istniała/będzie możliwość przyporządkowania ponoszonych wydatków w całości do celów działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług?

„Gmina wskazuje, iż nie ma możliwości przyporządkowania wydatków związanych z realizacją Inwestycji w całości do celów działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług. Dodatkowo, jak zostało wskazane powyżej, zdaniem Gminy - działalność gospodarcza w tym przypadku odnosi się wyłącznie do czynności korzystających ze zwolnienia z VAT.”

19)Ile wynosi prewspółczynnik ustalony dla szkoły, w której została zrealizowana ww. inwestycja pn. „...”, zgodnie z art. 86 ust. 2a ustawy?

„Gmina nie dokonuje kalkulacji prewspółczynnika dla szkoły, w której została zrealizowana ww. inwestycja pn. „...”, zgodnie z art. 86 ust. 2a ustawy, z uwagi na fakt, iż w jej ocenie czynności, w ramach których przedmiotowy majątek jest wykorzystywany/będzie wykorzystywany stanowią czynności podlegające opodatkowaniu, korzystające ze zwolnienia z VAT oraz czynności niepodlegające opodatkowaniu VAT, i w takiej sytuacji prewspółczynnik ten wynosi 0% (Gmina pragnie niemniej podkreślić, iż powyższa kwestia dot. podlegania opodatkowaniu VAT - jest przedmiotem zapytania Gminy (pytanie nr 1)).”

20)W sytuacji, gdy prewspółczynnik nie przekracza 2%, to należy wskazać, czy uznają Państwo, iż wynosi on 0%?

„Mając na uwadze odpowiedź udzieloną na pytanie nr 19 niniejszego Wezwania, przedmiotowe pytanie staje się bezprzedmiotowe.”

21)Ile wynosi proporcja ustalona dla szkoły, w której została zrealizowana ww. inwestycja pn. „...”, zgodnie z art. 90 ust. 2-ust. 9a ustawy o podatku od towarów i usług?

„Gmina nie dokonuje kalkulacji proporcji dla szkoły, w której została zrealizowana ww. inwestycja pn. „...”, zgodnie z art. 90 ust. 2-ust. 9a ustawy o podatku od towarów i usług, z uwagi na fakt, iż w jej ocenie czynności, w ramach których przedmiotowy majątek jest wykorzystywany/będzie wykorzystywany stanowią czynności podlegające opodatkowaniu, korzystające ze zwolnienia z VAT oraz czynności niepodlegające opodatkowaniu VAT, zatem zdaniem Gminy nie przysługuje jej prawo do odliczenia VAT w żadnym zakresie (Gmina pragnie niemniej podkreślić, iż powyższa kwestia dot. sposobu opodatkowania VAT wskazanych czynności, jest przedmiotem zapytania Gminy (pytanie nr 1)).”

22)W sytuacji, gdy proporcja nie przekracza 2%, to należy wskazać, czy Państwa Gmina uzna, iż wynosi ona 0%?

„Mając na uwadze odpowiedź udzieloną na pytanie nr 21 niniejszego Wezwania, przedmiotowe pytanie staje się bezprzedmiotowe.”

Pytania

1.(ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku z 18 listopada 2025 r.) Czy w opisanym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym, czynności, w ramach których Gmina wykorzystuje / będzie wykorzystywać majątek zmodernizowany w ramach Inwestycji, stanowią czynności podlegające opodatkowaniu VAT w rozumieniu art. 5, 7 lub 8 ustawy o VAT?

2.Czy Gminie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją Inwestycji?

Państwa stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku z 18 listopada 2025 r.)

1.W opisanym stanie faktycznym / zdarzeniu przyszłym, czynności, w ramach których Gmina wykorzystuje / będzie wykorzystywać majątek zmodernizowany w ramach Inwestycji:

‒stanowią czynności podlegające opodatkowaniu VAT, korzystające ze zwolnienia z VAT – w zakresie udostępniania pomieszczeń budynku szkoły na cele mieszkaniowe dla nauczycieli;

‒nie stanowią czynności podlegających opodatkowaniu VAT w rozumieniu art. 5, 7 lub 8 ustawy o VAT – w związku z wykorzystywaniem budynku szkoły na potrzeby uczniów oraz w zakresie nieodpłatnego udostępniania sal znajdujących się w przedmiotowym budynku na rzecz osób trzecich, niemniej wyłącznie w celu organizacji zajęć dodatkowych dla uczniów szkoły.

2.Gminie nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją Inwestycji.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W myśl art. 2 pkt 22 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Jak stanowi art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:

przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1)przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;

2)zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;

3)świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do „grona” usług każde świadczenie, które nie jest dostawą w myśl art. 7 ustawy.

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług będzie podlegało tylko to świadczenie (dostawa lub usługa), w przypadku którego istnieje konsument, tj. odbiorca świadczenia odnoszący z niego choćby potencjalną korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot który odnosiłby lub powinien odnosić konkretne korzyści o charakterze majątkowym związanym z danym świadczeniem, dopóty świadczenie to nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Taka konstrukcja definicji świadczenia usług jest wyrazem zasady powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług transakcji dokonywanych w ramach profesjonalnego obrotu gospodarczego.

Należy wskazać, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez podatników w rozumieniu ustawy i są wykonywane w ramach działalności gospodarczej.

Pojęcie „dostawa towarów” w rozumieniu przepisów ustawy o VAT, obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel.

Z kolei każde świadczenie niebędące dostawą towarów polegające na działaniu, zaniechaniu lub tolerowaniu czyjegoś zachowania stanowi co do zasady usługę w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. Niemniej muszą być przy tym spełnione następujące warunki:

‒w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga strona (wierzyciel/nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,

‒świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy (wynagrodzenie).

Należy podkreślić, że oba ww. warunki powinny być spełnione łącznie, aby świadczenie podlegało, jako usługa, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Zatem przez pojęcie świadczenia usług należy rozumieć przede wszystkim określone zachowanie się podatnika na rzecz innego podmiotu, które wynika z dwustronnego stosunku zobowiązaniowego, zakładającego istnienie podmiotu będącego odbiorcą (nabywcą usługi), jak również podmiotu świadczącego usługę. Przy czym, o ile dane zachowanie podatnika mieści się w ustawowej definicji świadczenia usług, to – co do zasady – niezbędnym elementem do uznania tego zachowania za czynność podlegającą opodatkowaniu jest spełnienie przesłanki odpłatności.

Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz świadczenia usług) za wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność. Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.

Pod pojęciem odpłatności świadczenia usług rozumieć należy prawo podmiotu sprzedającego towar lub świadczącego usługę do żądania od nabywcy towaru, odbiorcy usługi lub osoby trzeciej zapłaty ceny lub ekwiwalentu (m.in. w postaci świadczenia wzajemnego).

Zatem, aby dana czynność (usługa) podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług musi istnieć bezpośredni związek o charakterze przyczynowym, pomiędzy świadczoną usługą a otrzymanym świadczeniem wzajemnym, w ten sposób, że zapłacone kwoty stanowią rzeczywiste wynagrodzenie za wyodrębnioną usługę świadczoną w ramach stosunku prawnego lub dochodzi do wymiany świadczeń wzajemnych. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją wykonania świadczenia. Wynagrodzenie musi być należne za wykonanie tego świadczenia.

Należy również wskazać, że w świetle art. 8 ust. 2 ustawy w pewnych, ściśle określonych przypadkach, również nieodpłatne świadczenie usług należy uznać za spełniające definicję odpłatnego świadczenia usług, które na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.

W myśl art. 8 ust. 2 ustawy:

za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:

1)użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych;

2)nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.

Nie każda czynność stanowiąca świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podatnika.

Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy:

Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy:

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Jak stanowi art. 15 ust. 6 ustawy:

Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006, str. 1, z późn. zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE Rady”, zgodnie z którym:

Krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami.

Jednakże w przypadku gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.

W każdych okolicznościach podmioty prawa publicznego są uważane za podatników w związku z czynnościami określonymi w załączniku I, chyba że niewielka skala tych działań sprawia, że mogą być one pominięte.

Z powołanych przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego nie są podatnikami podatku od towarów i usług w związku z realizacją zadań, które podejmują jako podmioty prawa publicznego, nawet jeśli pobierają z tego tytułu należności, opłaty lub składki. Podmioty te są natomiast podatnikami podatku od towarów i usług w przypadku wykonywanych przez nie czynności na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Jak wynika z powyższego, wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma charakter podmiotowo-przedmiotowy.

W świetle wskazanych unormowań jednostki samorządu terytorialnego na gruncie podatku od towarów i usług występować mogą w dwoistym charakterze:

‒podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich odrębnymi przepisami prawa, oraz

‒podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na podstawie umów cywilnoprawnych.

Kryterium podziału stanowi więc charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenia usług podlegają opodatkowaniu tym podatkiem.

Wyłączenie z opodatkowania podatkiem VAT jednostek samorządu terytorialnego jest możliwe tylko wtedy, gdy wykonują one czynności w ramach przypisanych im specyficznych zadań i funkcji samorządowych (publicznych) i tylko w odniesieniu do tych czynności, które nie są wykonywane na podstawie zawartych przez gminę umów cywilnoprawnych.

Stosownie do art. 2 ust. 1 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1153 ze zm.):

Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.

Jak wynika z art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:

Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 8 ustawy o samorządzie gminnym:

Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W szczególności zadania własne obejmują sprawy edukacji publicznej.

Realizacja tych zadań następować może także w drodze dostawy towarów i świadczenia usług w rozumieniu art. 7 i art. 8 ustawy (w zakresie dostaw i usług co do zasady odpłatnych). Gmina, w celu wypełnienia nałożonych na nią zadań, organizuje warunki dla innych podmiotów bądź bezpośrednio uczestniczy w obrocie gospodarczym.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy:

Zwalnia się od podatku usługi w zakresie wynajmowania lub wydzierżawiania nieruchomości o charakterze mieszkalnym lub części nieruchomości, na własny rachunek, wyłącznie na cele mieszkaniowe lub na rzecz społecznych agencji najmu, o których mowa w art. 22a ust. 1 ustawy z dnia 26 października 1995 r. o społecznych formach rozwoju mieszkalnictwa (Dz.U. z 2024 r. poz. 1440 i 1635).

Jak stanowi art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (t. j. Dz. U. z 2020 r. poz. 261 ze zm.), zwanej dalej ustawą o OZE:

Użyte w ustawie określenia oznaczają:

mikroinstalacja - instalację odnawialnego źródła energii o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej nie większej niż 50 kW, przyłączoną do sieci elektroenergetycznej o napięciu znamionowym niższym niż 110 kV albo o mocy osiągalnej cieplnej w skojarzeniu nie większej niż 150 kW, w której łączna moc zainstalowana elektryczna jest nie większa niż 50 kW.

Według art. 2 pkt 27a ustawy o OZE:

Użyte w ustawie określenia oznaczają:

prosument energii odnawialnej - odbiorcę końcowego wytwarzającego energię elektryczną wyłącznie z odnawialnych źródeł energii na własne potrzeby w mikroinstalacji, pod warunkiem że w przypadku odbiorcy końcowego niebędącego odbiorcą energii elektrycznej w gospodarstwie domowym, nie stanowi to przedmiotu przeważającej działalności gospodarczej określonej zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 40 ust. 2 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej (Dz.U. z 2019 r. poz. 649, 730 i 2294).

Na mocy art. 3 ustawy o OZE:

Podjęcie i wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii wymaga uzyskania koncesji na zasadach i warunkach określonych w ustawie - Prawo energetyczne, z wyłączeniem wytwarzania energii elektrycznej: w mikroinstalacji;

1) w mikroinstalacji;

2) w małej instalacji;

3) z biogazu rolniczego;

4) wyłącznie z biopłynów.

W myśl z art. 4 ust. 1 ustawy o OZE:

Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci elektroenergetycznej wobec ilości energii elektrycznej pobranej z tej sieci w celu jej zużycia na potrzeby własne przez prosumenta energii odnawialnej wytwarzającego energię elektryczną w mikroinstalacji o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej:

1) większej niż 10 kW - w stosunku ilościowym 1 do 0,7;

2) nie większej niż 10 kW - w stosunku ilościowym 1 do 0,8.

W świetle art. 4 ust. 2 ustawy o OZE:

Rozliczenia ilości energii, o której mowa w ust. 1, dokonuje się na podstawie wskazań urządzenia pomiarowo-rozliczeniowego dla danej mikroinstalacji.

Szczegółowy sposób rozliczania prosumenta z udostępnionej energii regulują przepisy art. 4 ust. 2a – 7 ustawy o odnawialnych źródłach energii.

Zgodnie z art. 4 ust. 8 ustawy o OZE:

Wytwarzanie i wprowadzanie do sieci energii elektrycznej, o której mowa w ust. 1, przez prosumenta energii odnawialnej niebędącego przedsiębiorcą w rozumieniu ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców (Dz.U. z 2019 r. poz. 1292 i 1495), zwaną dalej "ustawą - Prawo przedsiębiorców", nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu tej ustawy.

Stosownie do art. 4 ust. 10 ustawy o OZE:

Pobrana energia podlegająca rozliczeniu, o którym mowa w ust. 1, jest zużyciem energii wyprodukowanej przez danego prosumenta energii odnawialnej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz.U. z 2019 r. poz. 864, z późn. zm.).

Natomiast, według art. 4 ust. 11 ustawy o OZE stanowi, że:

Nadwyżką ilości energii elektrycznej wprowadzonej przez prosumenta energii odnawialnej do sieci wobec ilości energii pobranej przez niego z tej sieci dysponuje sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, w celu pokrycia kosztów rozliczenia, w tym opłat, o których mowa w ust. 4.

Należy zauważyć, że do dnia 14 lipca 2018 r. obowiązywał art. 4 ust. 9 ustawy o odnawialnych źródłach energii, zgodnie z którym wprowadzanie energii elektrycznej do sieci, a także pobieranie tej energii z sieci, o których mowa w ust. 1, nie są świadczeniem usług ani sprzedażą w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Wskazany art. 4 ust. 9 ustawy o odnawialnych źródłach energii został uchylony przez art. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 czerwca 2018 r. o zmianie ustawy o odnawialnych źródłach energii (Dz. U. 2018 r., poz. 1276). Co do zasady zatem, czynności, o których mowa w tym przepisie, stanowić mogą czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, o ile są dokonywane przez podatników tego podatku.

W wyroku w sprawie C-219/12 Fuchs Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej uznał, że:

Eksploatacja zainstalowanego na służącym prywatnym celom domu mieszkalnym lub obok niego modułu fotowoltaicznego, skonstruowanego w ten sposób, że po pierwsze ilość wytworzonej energii elektrycznej jest zawsze niższa od ilości energii elektrycznej ogółem zużytej przez użytkownika modułu do celów prywatnych, a po drugie energia ta jest dostarczana do sieci za wynagrodzeniem o charakterze stałym, stanowi „działalność gospodarczą” w rozumieniu tych przepisów.

Jak wskazali Państwo we wniosku, instalacja została oddana do użytkowania w 2021 r. W związku z wykonaniem instalacji fotowoltaicznej na budynku szkoły zawarli Państwo umowę z przedsiębiorstwem energetycznym, która nie przewiduje wynagrodzenia dla Państwa w związku z wyprodukowaną energią elektryczną z instalacji fotowoltaicznej. Korzystają Państwo z rozliczenia ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej wobec ilości energii elektrycznej pobranej z tej sieci w oparciu o art. 4 ust. 1 ustawy o odnawialnych źródłach energii. Instalacja fotowoltaiczna jest/będzie wykorzystywana przez Państwo do produkcji energii niezbędnej do funkcjonowania budynku szkoły. W przypadku niewykorzystania przez Państwa w ciągu 12 miesięcy nadwyżki energii elektrycznej wprowadzonej przez nią do sieci energetycznej, nadwyżka ta przepada - odebraną energią dysponuje wówczas Przedsiębiorstwo energetyczne, a Państwo nie otrzymują jej ekwiwalentu.

Wobec powyższego należy raz jeszcze podkreślić, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług co do zasady podlegają czynności wykonywane odpłatnie.

Tym samym, opodatkowana podatkiem od towarów i usług będzie co do zasady energia elektryczna wprowadzona do sieci przez producenta w przypadku, gdy wystąpi z tego tytułu wynagrodzenie. Przy czym, wobec funkcjonującego na gruncie ustawy o odnawialnych źródłach energii systemu, o którym mowa w ww. art. 4 ust. 1 ustawy o OZE tzw. „net-meteringu” należy uznać, że opodatkowaniu podlegać będzie w takim przypadku nadwyżka energii elektrycznej wprowadzonej przez producenta do sieci, nad energią przez niego z sieci pobraną.

Natomiast w przypadku, gdy prosument energii elektrycznej nie otrzymuje żadnego wynagrodzenia za nadwyżki wyprodukowanej energii i nadwyżki te w określonych terminach „przepadają”, nie uznaje się takich czynności za opodatkowane VAT.

Zatem wprowadzanie przez Państwa do sieci elektroenergetycznej energii wyprodukowanej w instalacji fotowoltaicznej, rozliczanej – jak wskazali Państwo – zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy o OZE (tj. w systemie „net-metering”), nie stanowi/nie będzie stanowiło czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Z opisu sprawy wynika, że wytworzona energia będzie wykorzystana na potrzeby własne (do funkcjonowania budynku szkoły). Niewykorzystana w określonym terminie nadwyżka energii przepada. Zatem wprowadzanie przez Państwa do sieci elektroenergetycznej energii wyprodukowanej w instalacji fotowoltaicznej, rozliczanej zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy o OZE, nie podlega/nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

We wniosku wskazali Państwo, że cały majątek powstały w ramach Inwestycji jest / będzie przez Państwa wykorzystywany wyłącznie nieodpłatnie na potrzeby uczniów szkoły.

Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że wykorzystanie majątku powstałego w ramach inwestycji na potrzeby uczniów szkoły nie podlega/nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W ww. zakresach działają/będą Państwo działali w ramach reżimu publicznoprawnego.

Ponadto, z opisu sprawy wynika w budynku szkoły znajdują się pomieszczenia, które udostępniają Państwo na cele mieszkaniowe dla nauczycieli. Wysokość czynszu obejmuje koszty ogrzewania – pobierają Państwo z tego tytułu opłatę o charakterze stałym (ryczałtowym), niezależnie od rzeczywistego zużycia wskazanych mediów przez najemcę. Ponadto, w przedmiotowym zakresie każdorazowo wystawiają Państwo na rzecz korzystających faktury VAT, w których wykazują Państwo stawkę „zw” (zwolnioną z podatku od towarów i usług), a pobierane opłaty wykazują Państwo w składanych plikach JPK_V7M.

Zauważenia wymaga, że pobieranie od podmiotów trzecich opłat za media, stanowiących zwrot kosztów zużytych mediów, należy traktować jako odrębne świadczenie, które nie ma wpływu na zakres prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z realizacją Inwestycji. Wydatki poniesione na termomodernizację budynku szkoły nie są/nie będą związane bezpośrednio z zużyciem mediów, gdyż w analizowanej sprawie nie będzie dochodzić do przeniesienia na użytkowników tego budynku (w drodze refakturowania) kosztów jego remontu. Inwestycja polegająca na termomodernizacji budynku szkoły będzie służyła działalności prowadzonej w tym budynku i nie będzie miała związku z zużyciem mediów.

W konsekwencji, ww. udostępnianie pomieszczeń budynku szkoły na cele mieszkaniowe dla nauczycieli stanowi/będzie stanowiło odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy i świadczone jest/będzie w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, a Państwa Gmina występuje/będzie występowała dla tej czynności w charakterze podatnika, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy. Tym samym ww. udostępnianie pomieszczeń budynku szkoły na cele mieszkaniowe dla nauczycieli podlega/będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na mocy przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, przy czym będzie korzystało ze zwolnienia od podatku.

Ponadto, planują Państwo nieodpłatnie udostępniać sale znajdujące się w przedmiotowym budynku na rzecz osób trzecich, wyłącznie w celu organizacji zajęć dodatkowych dla uczniów szkoły. Zainteresowane podmioty trzecie będą organizować zajęcia dla uczniów szkoły za odpłatnością, jednakże opłaty z tego tytułu będą pobierane przez organizujących zajęcia bezpośrednio od opiekunów prawnych uczniów szkoły. W konsekwencji, w ww. zakresie nie będą Państwo czerpać żadnych dochodów z tytułu wykorzystywania przedmiotowego majątku.

Dla ustalenia, czy konkretna, nieodpłatna czynność podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, istotny jest cel jej świadczenia. Jeżeli nieodpłatne świadczenie wpisuje się w cel prowadzonej działalności gospodarczej, wtedy przesłanka uznania takiej nieodpłatnej czynności za odpłatne świadczenie usług podlegające opodatkowaniu nie zostanie spełniona. Stwierdzenie takie uzależnione jednak jest od konkretnych okoliczności, jakie w danej sprawie występują. Ponadto z powyższego wynika, że opodatkowaniu VAT podlega tylko takie nieodpłatne świadczenie usług, które nie ma żadnego związku z działalnością przedsiębiorstwa podatnika.

Przepis art. 8 ust. 2 pkt 1 ustawy wskazuje, że opodatkowaniu podlega jako odpłatne świadczenie usług, użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza (w tym w szczególności m.in. do celów osobistych podatnika lub jego pracowników), jeżeli przysługiwało mu prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego, w całości lub w części, przy nabyciu, imporcie lub wytworzeniu tych towarów lub ich części składowych. Tylko łączne zaistnienie ww. przesłanek umożliwia objęcie zakresem opodatkowania VAT usług świadczonych nieodpłatnie.

Analizując natomiast treść art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy, należy zauważyć, że dla ustalenia, czy konkretne nieodpłatne świadczenie usług podlega opodatkowaniu na mocy cytowanego przepisu istotne jest ustalenie celu takiego świadczenia. Jeżeli nieodpłatne świadczenie wpisywało się będzie w cel prowadzonej działalności gospodarczej, wtedy przesłanka uznania takiej nieodpłatnej czynności za odpłatne świadczenie usług, podlegające opodatkowaniu nie zostanie spełniona. Stwierdzenie takie uzależnione jednak jest od konkretnych okoliczności, jakie w danej sprawie występują.

Przy czym, za usługi niezwiązane z prowadzeniem przedsiębiorstwa (świadczone do celów innych niż działalność gospodarcza) należy uznać wszelkie usługi, których świadczenie odbyło się bez związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą.

Natomiast przez usługi związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa, należy rozumieć te usługi, które są wykonywane nieodpłatnie w związku z potrzebami prowadzonej działalności gospodarczej podatnika, potrzebami związanymi z funkcjonowaniem prowadzonego przedsiębiorstwa. W tym więc aspekcie winny być rozpatrywane działania podejmowane przez dany podmiot.

Podkreślić należy, że przepis art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy ma zastosowanie tylko do tych spośród usług nieodpłatnych, które spełniają warunek w nim wymieniony, tj. dotyczy tych usług nieodpłatnych, które służą celom innym niż działalność gospodarcza podatnika. Jeśli ww. warunek nie jest spełniony, nie może być mowy o potraktowaniu usługi świadczonej nieodpłatnie jako usługi odpłatnej i objęcie jej zakresem opodatkowania VAT.

W świetle powołanych wyżej przepisów należy stwierdzić, że zakres aktywności podejmowanej przez jednostkę samorządu terytorialnego należy interpretować w perspektywie ogólnej zasady, tj. że ich realizacja ma służyć zaspokajaniu zbiorowych potrzeb mieszkańców gminy. Obowiązywanie tej zasady powoduje, że każde działanie podejmowane przez jednostki w imieniu własnym, na własną odpowiedzialność i finansowane z budżetu jednostek, a dotyczące mienia gminy, należy uznać za działanie publiczne, służące zaspokajaniu potrzeb wspólnoty samorządowej, które jest wykonywane przez jednostkę samorządu terytorialnego jako zadanie własne, w ramach władztwa publicznego.

Zatem czynności wynikające z zadań własnych, nałożonych odrębnymi przepisami, realizowane w ramach reżimu publicznoprawnego, z tytułu których gmina nie uzyskuje wpływów, pozostają poza zakresem ustawy o podatku od towarów i usług. Są one bowiem realizowane przez gminę poza zakresem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, a gmina realizując te czynności, nie występuje w charakterze podatnika podatku VAT, zdefiniowanego w art. 15 ust. 1 ustawy, bowiem w tym zakresie działa jako organ władzy w rozumieniu art. 15 ust. 6 ustawy.

Ponadto, w celu ustalenia czy konkretne nieodpłatne świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem VAT należy posiłkować się orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

Kwestia nieodpłatnego świadczenia usług była przedmiotem rozważań Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej m.in. w sprawie C-258/95 (Julius Fillibeck Söhne GmbH & Co. KG). W wyroku tym Trybunał Sprawiedliwości doszedł do wniosku, że co do zasady, pracodawca, organizując dla pracowników dojazd do zakładu, świadczy nieodpłatną usługę na ich prywatny użytek. Pracodawca w normalnych warunkach nie ma obowiązku zapewnienia pracownikom dojazdu do miejsca pracy, a to w jaki sposób pracownik dostanie się do pracy jest jego indywidualną sprawą. Niemniej jednak, jeżeli z okoliczności wynika, że działalność prowadzona przez podatnika wymaga, aby pracodawca zapewnił transport pomiędzy domem a miejscem pracy, wówczas należy przyjąć, że usługa ta świadczona jest w celu nie innym niż działalność gospodarcza podatnika, natomiast prywatne korzyści pracownika wynikające z możliwości skorzystania z transportu mają znaczenie drugorzędne względem potrzeb podatnika.

W świetle powyższego, oceniając, czy dana usługa służy działalności przedsiębiorstwa podatnika, należy zbadać, czy jest ona dla tego celu niezbędna, jak również zważyć, czyja korzyść jest dominująca. Jeżeli korzyść podatnika będzie przeważała nad korzyścią pracownika, w tym jak w okolicznościach niniejszej sprawy, podmiotów trzecich organizujących zajęcia dodatkowe dla uczniów szkoły, wówczas świadczenie to zachowuje swój nieodpłatny charakter i nie będzie podlegało opodatkowaniu.

Natomiast w wyroku z 11 grudnia 2008 r. w sprawie C-371/07 (Danfoss and Astra Zeneca) Trybunał stwierdził, że co do zasady wydawanie pracownikom nieodpłatnych posiłków, służy zaspokojeniu ich prywatnych potrzeb w rozumieniu art. 6 ust. 2 Szóstej Dyrektywy. Jeżeli natomiast ze szczególnych okoliczności wynika, że zapewnienie posiłków przez pracodawcę nie służy zaspokajaniu prywatnych potrzeb tych ostatnich i nie jest dokonywane w celach innych niż związane z działalnością przedsiębiorstwa, wtedy osobista korzyść, jaka wynika z tego dla pracowników, wydaje się mieć jedynie charakter uboczny względem potrzeb przedsiębiorstwa.

Podobnie jak w pierwszym powołanym wyroku, także i w tym orzeczeniu Trybunał podkreślił znaczenie ścisłego związku pomiędzy działalnością gospodarczą podatnika, a świadczoną nieodpłatnie usługą. Wskazał ponadto, że usługa ta powinna służyć przede wszystkim interesom podatnika, a korzyść pracownika powinna mieć charakter uboczny.

Zatem mając na uwadze kryteria wynikające z powołanego orzecznictwa TSUE można wywieść wniosek, że co do zasady takie usługi, w których zasadniczą korzyść odnoszą osoby korzystające z danej usługi, należałoby uznać za świadczone na ich osobiste cele, a w konsekwencji usługi te będą podlegały opodatkowaniu na podstawie art. 8 ust. 2 ustawy. Z drugiej jednak strony, jeżeli usługa taka nie jest świadczona przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności lub ma z nią nikły związek, to można mówić o świadczeniu usługi nie tyle na cele osobiste, lecz przede wszystkim w ramach innej działalności. W tym przypadku również czynność ta objęta jest opodatkowaniem zgodnie z art. 8 ust. 2 ustawy.

Przy analizie przesłanek zastosowania art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy, decydującym kryterium jest zatem związek usługi z działalnością gospodarczą podatnika (tj. cel działania) – jeżeli nieodpłatne świadczenie wpisuje się w cel prowadzonej działalności gospodarczej, wówczas przesłanka uznania tej nieodpłatnej czynności za odpłatne świadczenie usług, podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, nie zostanie spełniona. Oceniając zatem, czy dana usługa służy działalności przedsiębiorstwa podatnika, należy zbadać, czy jest ona dla tego celu niezbędna, jak również zważyć, czyja korzyść jest dominująca. Jednocześnie usługa taka powinna służyć przede wszystkim interesom podatnika, a korzyść odbiorcy świadczenia powinna mieć charakter uboczny. Oznacza to, że w przypadku gdy korzyść podatnika przeważa nad korzyścią odbiorcy świadczenia świadczenie to zachowuje swój nieodpłatny charakter i nie podlega opodatkowaniu.

Jednocześnie należy wskazać, że dla zastosowania art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy istotne jest czy podatnikowi przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego. Należy bowiem zwrócić uwagę na opinię Rzecznika Generalnego z 23 października 2008 r. w sprawie C-371/07, który stwierdził, że:

„(...) możliwość odliczenia podatku naliczonego stanowi wyraźną przesłankę jedynie dla zastosowania art. 5 ust. 6 lub art. 6 ust. 2 lit. a, jednakże sądzę, że w art. 6 ust. 2 lit. b ma charakter bezwzględnie dorozumiany. Nie ma w tym przypadku charakteru wyraźnego zasadniczo z uwagi na to, że przepis ten odnosi się głównie do usług świadczonych przez pracowników, a koszty pracowników (w formie wynagrodzenia) nie są obciążone podatkiem VAT. Jednakże w przypadku, gdy kompleksowa dostawa winna być sklasyfikowana, jako dostawa usług, wykorzystane towary zazwyczaj będą podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT, a podstawą opodatkowania w odniesieniu do wszystkich transakcji wymienionych w art. 6 ust. 2 stanowi »suma wydatków poniesionych przez podatnika na wykonanie usług« (art. 11 część A ust. 1 lit. c). Objęcie tą podstawą opodatkowania kosztu dostaw, od których podatek naliczony nie podlegał odliczeniu, byłoby sprzeczne nie tylko z systematyką art. 5 ust. 6 i art. 6 ust. 2 w całości, ale również z fundamentalną zasadą neutralności podatku VAT dla podatników” (pkt 40 opinii).

Zatem na podstawie art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy za odpłatne świadczenie usług uznaje się nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Przedstawione we wniosku sposoby udostępnienia pomieszczeń budynku szkoły nie wskazują, aby przysługiwało Państwu prawo do odliczenia podatku naliczonego w odniesieniu do prac dotyczących budynku szkoły.

Z uwagi na powyższe, nieodpłatne udostępnienie sal w budynku szkoły podmiotom trzecim organizującym zajęcia dodatkowe dla uczniów nie stanowi/nie będzie stanowiło odpłatnego świadczenia usług, podlegającego opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, stosownie do art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy.

Zatem, nieodpłatne udostępnienie sal w budynku szkoły podmiotom trzecim organizującym zajęcia dodatkowe dla uczniów nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Zatem, czynności, w ramach których Gmina wykorzystuje/będzie wykorzystywać majątek zmodernizowany w ramach Inwestycji, stanowią/będą stanowiły:

‒czynności niepodlegające opodatkowaniu podatkiem VAT w części dotyczącej wykorzystywania budynku szkoły na potrzeby uczniów oraz udostępnienia sal w budynku szkoły na rzecz podmiotów trzecich organizujących zajęcia dodatkowe dla uczniów,

‒czynności podlegające opodatkowaniu VAT, korzystające ze zwolnienia od podatku w zakresie udostępniania pomieszczeń budynku szkoły na cele mieszkaniowe dla nauczycieli.

Państwa stanowisko do pytania nr 1, z uwagi na fakt, iż wywiedli Państwo prawidłowy skutek prawny pomimo częściowo odmiennej argumentacji, uznałem za prawidłowe.

Państwa wątpliwości dotyczą również kwestii braku prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją ww. Inwestycji.

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy. Stosownie do treści ww. przepisu:

W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:

Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

a) nabycia towarów i usług,

b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Ponadto podkreślić należy, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Jak stanowi art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy:

Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Zgodnie z art. 88 ust. 4 ustawy:

Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.

Zatem, aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności powinien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

W analizowanej sprawie warunki wskazane w art. 86 ust. 1 ustawy, uprawniające do odliczenia nie są spełnione. Z okoliczności sprawy wynika, iż wykorzystują Państwo budynek szkoły do czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług oraz czynności zwolnionych od podatku od towarów i usług (udostępnianie pomieszczeń budynku szkoły na cele mieszkaniowe dla nauczycieli). Wobec powyższego, nie przysługuje Państwu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją inwestycji pn. „...”, ponieważ efekty ww. Inwestycji nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy:

‒stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia, oraz

‒zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem sprawy i zastosują się Państwo do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)z zastosowaniem art. 119a;

2)w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.