Interpretacja indywidualna z dnia 2 stycznia 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0113-KDIPT2-3.4011.831.2025.1.PR
Wręczenie pracownikom zegarków pamiątkowych z okazji jubileuszu 25-lecia pracy nie stanowi przychodu ze stosunku pracy w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
20 listopada 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.
Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
… jest jednostką budżetową, która przyznaje swoim pracownikom z okazji Jubileuszu 25 lat zatrudnienia zegarek pamiątkowy.
Przyznanie zegarka pamiątkowego nie wynika z zawartych z … umów o pracę, jest formą gratulacji, uhonorowania pracownika posiadającego 25-letni staż pracy. Nie jest to forma dodatkowej gratyfikacji za rezultaty pracy.
Przyznanie zegarka pamiątkowego wynika z przepisów wewnętrznych.
Zgodnie § .... zarządzenia nr .... Dyrektora … z dnia … 2022 r. w sprawie ustalenia Regulaminu pracy … (Dz. Urz. ....z 2022 r. poz. 94 z późn. zm.) oraz § .... zarządzenia nr ... Dyrektora … z dnia … 2022 r. w sprawie ustalenia Regulaminu pracy okręgowych (Dz. Urz. ....z 2022 r. poz. 95 z późn. zm.) pracownik otrzymuje zegarek pamiątkowy po przepracowaniu 25 lat. Zegarek pamiątkowy przyznaje się tylko jeden raz.
W stosunku do pracowników, do których mają zastosowanie przepisy ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o służbie cywilnej (Dz. U. z 2024 r. poz. 409 z późn. zm.) do okresu pracy wlicza się wszystkie zakończone okresy zatrudnienia oraz inne udowodnione okresy, jeżeli z mocy odrębnych przepisów podlegają one wliczeniu do okresu pracy, od którego zależą uprawnienia pracownicze.
Do okresów pracy nie wlicza się okresów zatrudnienia w partii komunistycznej (Polskiej Partii Robotniczej i Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej), jak również w organach bezpieczeństwa państwa w rozumieniu art. 2 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnieniu informacji o dokumentach organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów.
W stosunku do pracowników, do których mają zastosowanie przepisy ustawy z dnia 16 września 1982 r. o pracownikach urzędów państwowych (Dz. U. z 2025 r. poz. 1459), zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 2 lutego 2010 r. w sprawie zasad wynagradzania pracowników niebędących członkami korpusu służby cywilnej zatrudnionych w administracji rządowej i pracowników innych jednostek (Dz. U. z 2023 r. poz.467 z późn. zm.) do okresu pracy wlicza się wszystkie poprzednie zakończone okresy zatrudnienia oraz inne okresy, jeżeli z mocy odrębnych przepisów podlegają one wliczeniu do okresu pracy, od którego zależą uprawnienia pracownicze.
Co do zasady otrzymanie pamiątkowego zegarka połączone jest z uzyskaniem przez pracownika prawa do nagrody jubileuszowej za 25-lecie pracy. Nagroda jubileuszowa jest wypłacana pracownikowi w dniu nabycia prawa do tej nagrody.
Zegarki pamiątkowe nabywane są w okresie od … do … danego roku wg następujących zasad:
1)Osoby uprawnione do nagrody jubileuszowej za 25-lecie pracy w danym roku kalendarzowym informowane są o przysługujących im prawie do otrzymania pamiątkowego zegarka.
2)Wyróżnienie w postaci zegarka stanowi przywilej w zakresie praw honorowych i jest dowodem uznania za długoletnią pracę zawodową.
3)W informacji kierowanej do uprawnionych pracowników zawarta jest informacja, że pamiątkowy zegarek jest z grawerem, którego wzór przekazywany jest w ww. informacji. Grawer zawiera napis 25 lat oraz … (symbol …).
4)Uwzględniając charakter powyższego uprawnienia, jak i indywidualne preferencje poszczególnych pracowników pracodawca dopuszcza możliwość zakupu takiego zegarka samodzielnie przez uprawnionego pracownika do ustalonej maksymalnej kwoty brutto. W 2025 r. kwota ta wynosi 600 zł.
5)Pracownik dokonuje płatności za zegarek w dowolnej formie, jednocześnie prosząc o wystawienie faktury VAT na … .
6)Fakturę za zakup zegarka pracownik niezwłocznie, nie później jednak niż do … danego roku, dostarcza pracodawcy. Po przedłożeniu faktury wydatkowana kwota jest zwracana na konto pracownika.
7)W przypadku, gdy pracownik nie chce skorzystać z indywidualnej możliwości zakupu zegarka, obowiązany jest zgłosić ten fakt pracodawcy. Wówczas pracodawca sam dokonuje zakupu zegarka.
Istotą przekazania zegarków pamiątkowych jest jednostronne obdarowanie pracowników z okazji 25-lecia pracy. Po stronie pracownika pojawia się korzyść w postaci zegarka. Możliwość indywidualnego zakupu zegarka pamiątkowego przez uprawnionego pracownika powoduje, że pracodawca nie ma wpływu na rodzaj i model zakupionego zegarka. Pracodawca nie ma też wiedzy, czy zakupiony zegarek posiada grawer, chyba że pracodawca sam zakupuje zegarek. Pracownik ma prawo odmówić przyjęcia zegarka pamiątkowego, jego przyjęcie ma charakter dobrowolny, jednak w sytuacji nie przedłożenia faktury za zakup zegarku po stronie pracownika nie pojawia się żadna gratyfikacja finansowa. Przyznanie zegarka pamiątkowego jest obowiązkiem pracodawcy, wynikającym z przepisów wewnętrznych.
Pytanie
Czy uhonorowanie pracownika zegarkiem pamiątkowym z okazji 25-lecia pracy będzie stanowić przychód ze stosunku pracy i w związku z tym, na … jako płatniku podatku dochodowego od osób fizycznych ciążyć będzie obowiązek pobrania zaliczki na ten podatek?
Państwa stanowisko w sprawie
Uhonorowanie pracownika zegarkiem pamiątkowym z okazji jubileuszu 25-lecia pracy nie stanowi dla pracowników przychodu ze stosunku pracy w rozumieniu art. 12 ust.1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Prezent w postaci zegarka pamiątkowego jest formą gratulacji, uhonorowania pracownika z okazji istotnego dla niego Jubileuszu. Nie jest to forma dodatkowej gratyfikacji za rezultaty pracy.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy.
Zgodnie z treścią ww. art. 9 ust. 1 ustawy:
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Treść powyższego przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych zawartym w powyższej ustawie bądź, od których zaniechano poboru podatku.
W myśl art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
Przy czym, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
Stosownie do przepisów tej ustawy odrębnymi źródłami przychodów są m.in. określone w art. 10 ust. 1 pkt 1:
Stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta.
Zgodnie z art. 12 ust. 1 ww. ustawy:
Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.
Użyty w ww. przepisie zwrot „w szczególności” oznacza, że wymieniane kategorie przychodów stanowią katalog otwarty. Przychodem ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych są więc wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika powstaniem przysporzenia majątkowego, mające swoje źródło w łączącym pracownika z pracodawcą stosunku pracy lub stosunku pokrewnym. Ponadto treść tego przepisu wskazuje, że do przychodów pracownika zaliczyć należy praktycznie wszystkie otrzymane przez niego świadczenia, które mógł on otrzymać od pracodawcy. Są nimi bowiem nie tylko wynagrodzenia, czyli świadczenia wprost wynikające z zawartej umowy o pracę, ale również wszystkie inne przychody (świadczenia), niezależnie od podstawy ich wypłaty, jeżeli w jakikolwiek sposób wiążą się z faktem wykonywania pracy. Oznacza to, że do przychodów pracownika ustawodawca zaliczył nie tylko pieniądze, ale także wartość świadczeń w naturze, czy świadczeń nieodpłatnych otrzymanych od pracodawcy.
Tak szerokie zdefiniowanie pojęcia przychodu pracownika wskazuje, że w każdym przypadku, w którym uzyska on realną korzyść, będzie powstawał obowiązek zwiększenia jego przychodu, z wyjątkiem świadczeń określonych w katalogu zwolnień przedmiotowych, zawartych w art. 21 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Ustawodawca do przychodów ze stosunku pracy zalicza bowiem nie tylko otrzymane pieniądze, ale i świadczenia, które przybrały postać rzeczy (produktu), wykonania usługi, bądź udostępnienia rzeczy lub praw.
Na podmiocie dokonującym ww. świadczeń (pracodawcy) ciążą natomiast obowiązki płatnika, wynikające z art. 32 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym:
Zakłady pracy będące osobami fizycznymi, osobami prawnymi oraz jednostkami organizacyjnymi nieposiadającymi osobowości prawnej są obowiązane jako płatnicy obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, z pracy nakładczej lub ze spółdzielczego stosunku pracy, z zasiłków pieniężnych z ubezpieczenia społecznego wypłacanych przez zakłady pracy lub z tytułu udziału w nadwyżce bilansowej wypłacanej w spółdzielniach pracy.
Niezależnie od powyższego wyjaśnić należy, że w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, w art. 2, przewidziane zostały sytuacje, w których uzyskanie korzyści majątkowej mieszczącej się w definicji przychodu nie spowoduje powstania obowiązku podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych. Wśród wyłączeń wskazanych w tym przepisie w ust. 1 pkt 3 wskazane zostały:
Przychody podlegające przepisom o podatku od spadków i darowizn.
Przepis ten dotyczy sytuacji podatników osiągających dochód (przychód), który co do zasady może podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, a który uzyskany został przez nich w sposób nieodpłatny, na podstawie jednego z tytułów wymienionych w art. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn. Jego rolą jest zapobieżenie sytuacji, w której to samo przysporzenie majątkowe powodowałoby powstanie obowiązku podatkowego w dwóch podatkach, czego skutkiem byłoby podwójne opodatkowanie tego samego przysporzenia majątkowego.
Na mocy art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1837):
Podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem darowizny, polecenia darczyńcy.
Umowa darowizny zdefiniowana natomiast została w art. 888 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.), w myśl którego:
Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.
Z treści złożonego wniosku wynika, że … przyznaje swoim pracownikom z okazji Jubileuszu 25 lat zatrudnienia zegarek pamiątkowy. Przyznanie zegarka pamiątkowego nie wynika z zawartych z … umów o pracę, jest formą gratulacji, uhonorowania pracownika posiadającego 25-letni staż pracy. Nie jest to forma dodatkowej gratyfikacji za rezultaty pracy. Przyznanie zegarka pamiątkowego wynika z przepisów wewnętrznych. Zegarek pamiątkowy przyznaje się tylko jeden raz. Co do zasady otrzymanie pamiątkowego zegarka połączone jest z uzyskaniem przez pracownika prawa do nagrody jubileuszowej za 25-lecie pracy. Nagroda jubileuszowa jest wypłacana pracownikowi w dniu nabycia prawa do tej nagrody. Istotą przekazania zegarków pamiątkowych jest jednostronne obdarowanie pracowników z okazji 25-lecia pracy. Po stronie pracownika pojawia się korzyść w postaci zegarka. Możliwość indywidualnego zakupu zegarka pamiątkowego przez uprawnionego pracownika powoduje, że pracodawca nie ma wpływu na rodzaj i model zakupionego zegarka. Pracodawca nie ma też wiedzy, czy zakupiony zegarek posiada grawer, chyba że pracodawca sam zakupuje zegarek. Pracownik ma prawo odmówić przyjęcia zegarka pamiątkowego, jego przyjęcie ma charakter dobrowolny, jednak w sytuacji nie przedłożenia faktury za zakup zegarku po stronie pracownika nie pojawia się żadna gratyfikacja finansowa. Przyznanie zegarka pamiątkowego jest obowiązkiem pracodawcy, wynikającym z przepisów wewnętrznych.
Zatem, zgodnie z § 10 ust. 3 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie szczególnych przywilejów dla pracowników … – Karta … z dnia 30 grudnia 1981 r. (Dz. U. 1982 Nr 2, poz. 13):
Po przepracowaniu co najmniej 25 lat pracownik górnictwa otrzymuje zegarek pamiątkowy, z tym że zegarek przyznaje się tylko jeden raz.
W tym miejscu wskazać należy, że kwestia opodatkowania nieodpłatnych świadczeń otrzymywanych przez pracowników od pracodawców budziła wątpliwości po stronie pracowników oraz pracodawców i prowadziła do sporów interpretacyjnych. Orzecznictwo sądów administracyjnych w tej materii również było niejednolite. Zagadnienie to zostało ostatecznie rozstrzygnięte przez Trybunał Konstytucyjny, w wyroku z 8 lipca 2014 r., sygn. akt K 7/13. W wyroku tym Trybunał Konstytucyjny wskazał, że nie wszystkie świadczenia otrzymywane przez pracowników od pracodawców można uznać za przychód w rozumieniu ustawy.
„W ocenie Trybunału jest oczywiste, że pracodawcy (poza wyjątkowymi sytuacjami) nie dokonują darowizn na rzecz swoich pracowników. Jednocześnie jest oczywiste, że wynagrodzenie za pracę może przybierać nie tylko pieniężną postać lecz także postać różnego rodzaju świadczeń, które – nawet nieujęte w umowie o pracę – w praktyce są postrzegane jako jego element. Gdyby się zdarzyło, że pracodawca rzeczywiście chce obdarować konkretnego pracownika, np. z okazji jubileuszu zatrudnienia wręcza mu zegarek, wówczas korzyść tę należałoby potraktować jako podlegającą ustawie z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2016 r., poz. 205). A zatem to nie zamiar obdarowania stanowi kryterium odróżnienia świadczeń pracodawcy, o których wartość należy podnieść podlegający opodatkowaniu dochód pracownika, od tych, które jego dochodu nie zwiększają. Kryterium tym musi być obiektywna ocena, czy świadczenie leżało w interesie pracownika, a jest tak wtedy, gdy stanowi ono realne przysporzenie majątkowe (korzyść), którego efekt jest uchwytny w jego majątku”.
Biorąc pod uwagę przedstawiony we wniosku opis sprawy, powołane przepisy prawa podatkowego oraz wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 8 lipca 2014 r. sygn. akt K 7/13, stwierdzam, że przekazywanie pracownikom z okazji Jubileuszu 25-lecia zatrudnienia w … zegarka pamiątkowego, o którym mowa we wniosku, a który nie stanowi elementu wynagrodzenia wynikającego z zawartych umów o pracę, lecz jest formą gratulacji, uhonorowania pracownika z okazji istotnego dla niego jubileuszu, co do zasady podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn.
W konsekwencji, z uwagi na wyłączenie z opodatkowania na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wartość wręczonego pracownikowi zegarka pamiątkowego w okolicznościach wskazanych we wniosku, nie stanowi dla niego przychodu ze stosunku pracy w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zatem z ww. tytułu nie ciążą na Państwu obowiązki płatnika związane z pobraniem zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych na podstawie art. 32 ust. 1 ww. ustawy.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
POTRZEBUJESZ POMOCY?