Interpretacja indywidualna z dnia 2 stycznia 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0112-KDIL1-1.4012.848.2025.1.JKU
Gmina realizująca zadania ze sfery zadań publicznych, wykorzystująca infrastrukturę wyłącznie do czynności niepodlegających opodatkowaniu VAT, nie ma prawa do odliczenia podatku naliczonego ani jego zwrotu. Takie podmioty są wyłączone spod działania przepisów o podatnikach VAT według art. 15 ust. 6 ustawy o VAT.
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
7 listopada 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 6 listopada 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie brak możliwości odzyskania podatku VAT przy realizacji zadania polegającego na „ (...)”.
Uzupełnili go Państwo pismem z 6 listopada 2025 r. (wpływ 1 grudnia 2025 r.) oraz pismem z 4 grudnia 2025 r. (wpływ 4 grudnia 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Gmina (...) 30 października 2025 r. złożyła wniosek o dofinansowanie rozbudowy Punktu Selektywnego Zbierania Odpadów Komunalnych (PSZOK) w ramach Programu Fundusze Europejskie dla (...) 2021-2027, Działanie 2.8 Wspieranie transformacji w kierunku gospodarki o obiegu zamkniętym i gospodarki zasobooszczędnej.
Zgodnie z zapisami Regulaminu wyboru projektów, podatek VAT będzie mógł być kwalifikowalny jedynie, w przypadku, gdy Wnioskodawca nie będzie miał prawnej możliwości jego odzyskania (nabyte aktywa oraz wybudowana infrastruktura nie będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT), a także nabyte aktywa oraz wybudowana infrastruktura nie będą udostępnione innym podmiotom do prowadzenia działalności opodatkowanej podatkiem VAT (z wyjątkiem podatku VAT od kosztów dotyczących zakupu i montażu instalacji OZE wraz z magazynami energii, który stanowi wydatek niekwalifikowalny w projekcie).
Regulamin wyboru projektów, przewiduje realizację projektów w ramach pomocy publicznej: jako rekompensata z tytułu świadczenia usług w ogólnym interesie gospodarczym (na podstawie Decyzji Komisji 2012/21/UE z dnia 20 grudnia 2011 r. w sprawie stosowania art. 106 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy państwa w formie rekompensaty z tytułu świadczenia usług publicznych) lub w ramach Rozporządzenia RPI lub w ramach pomocy de minimis (Rozporządzenie (...)), jak również w ramach Rozporządzenia OZE.
Co do zasady, w ramach takiego projektu gospodarka odpadami traktowana jest jako działalność gospodarcza w rozumieniu prawa UE, ponieważ może być związana z oferowaniem usług na rynku. Budowa i eksploatacja PSZOK związana jest z prowadzeniem działalności gospodarczej na rynku gospodarki odpadami w zakresie której istnieje konkurencja, także w wymiarze międzynarodowym.
Działalność podmiotów prowadzących PSZOK ma charakter gospodarczy, ponieważ oferują one na rynku swoje usługi polegające na prowadzeniu PSZOK, a ponadto oferują na rynku określone towary, tj. surowce wtórne pozyskane w związku z selektywną zbiórką odpadów. W związku z powyższym, wnioskuje się, iż VAT dla projektów dotyczących PSZOK, co do zasady powinien stanowić koszt niekwalifikowalny w projekcie.
W związku z powyższym, w przypadku infrastruktury PSZOK wykorzystywanej do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT (niezależnie, czy Wnioskodawca realizuje zadania za pomocą swojego referatu czy za pomocą operatora) podatek VAT, co do zasady, powinien stanowić koszt niekwalifikowalny w projekcie.
Niemniej jednak ostatecznie to na Wnioskodawcy ciąży obowiązek prawidłowego określenia i uzasadnienia kwalifikowalności podatku VAT w projekcie w polu 2.2.1 wniosku o dofinansowanie. W sytuacji, gdy Wnioskodawca, co do zasady, posiada możliwość odzyskiwania podatku VAT, ale nie ma możliwości odzyskania go w związku z realizowanym projektem, zobowiązany jest opisać zaistniałą sytuację w polu „Uzasadnienie”, podając precyzyjnie podstawę prawną. Zwracam uwagę, że Wnioskodawca ponosi pełną odpowiedzialność za skutki ewentualnego nieprawidłowego zakwalifikowania podatku, w tym za obowiązek zwrotu zrefundowanej w ramach projektu części poniesionego podatku VAT, w przypadku stwierdzenia możliwości jego odzyskania (oświadczenie nr 5 w części VIII wniosku).
Gmina (...) składając ww. wniosek jako Wnioskodawca wskazała, iż VAT stanowić będzie wydatek kwalifikowany.
Gmina (...) realizuje zadania własne określone w ustawie o samorządzie gminnym, w tym inwestycje i przedsięwzięcia finansowane ze środków publicznych oraz funduszy unijnych. W związku z powyższym zachodzi potrzeba zapoznania się z treścią interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, która potwierdza brak prawa do odliczenia podatku od towarów i usług (VAT) w analogicznym stanie faktycznym.
Na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym, zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W szczególności zadania własne obejmują sprawy wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz.
Zgodnie z treścią art. 3 ust. 2 pkt 5 i 6 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (dalej: ustawa o utrzymaniu czystości) do zadań Gminy należy ustanawianie selektywnego zbierania odpadów komunalnych oraz tworzenie punktów selektywnego zbierania odpadów komunalnych w sposób zapewniający łatwy dostęp dla wszystkich mieszkańców Gminy.
Ustalając stawkę opłaty za świadczenie usług dodatkowych i pobierając ją od właścicieli nieruchomości, Gmina występuje w pozycji nadrzędnej w stosunku do podmiotów uczestniczących w danej czynności (właścicieli nieruchomości), wykonując zadania z zakresu władzy publicznej określone w przepisach ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym – w wymienionym wyżej art. 7 ust. 1 pkt 3.
Gmina (...) nie pobiera od mieszkańców dodatkowych opłat za usługi świadczone w PSZOK-u i nie posiada żadnych indywidualnych umów z mieszkańcami na takie usługi. Gmina obsługuje wyłącznie właścicieli nieruchomości zamieszkałych z jej terenu w ramach pobieranej opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Skutkiem powyższego jest wyłączenie z opodatkowania VAT na podstawie art. 15 ust. 6 ustawy o VAT.
Na podstawie ww. przepisu, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
Gmina prowadząc PSZOK i pobierając opłaty od mieszkańców, działa jako organ władzy publicznej, a pobierane opłaty nie mają charakteru wynagrodzenia za dokonywane świadczenia (tj. opłaty nie stanowią odpłatności za usługi świadczone przez Gminę w PSZOK).
Prowadząc PSZOK Gmina (...) nie działa zatem w charakterze podatnika podatku VAT, co powoduje brak opodatkowania VAT czynności dotyczących prowadzenia PSZOK. Po zakończeniu inwestycji, którego termin przypadnie na koniec roku 2027 Gmina pozostanie właścicielem powstałego w ramach Inwestycji PSZOK. Jednocześnie w celu realizacji ww. zadań własnych związanych z utrzymaniem czystości i porządku oraz unieszkodliwianiem odpadów komunalnych Gmina zawrze stosowną umowę dotyczącą odbierania i/lub zagospodarowania odpadów komunalnych z terenu gminy z odpowiednimi podmiotami na podstawie prawa zamówień publicznych. Gmina wykorzystuje i będzie wykorzystywała PSZOK tylko i wyłącznie do czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT.
Uzupełnienie wniosku
Rada Gminy (...) przyjęła dnia 25 czerwca 2025 r. Uchwałę nr (...) w sprawie regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie gminy (...), z której wynika, iż Gmina (...) objęła właścicieli nieruchomości zamieszkałych systemem gospodarki odpadami. W tym samym dniu Rada Gminy podjęła również Uchwałę nr (...) w sprawie szczegółowego sposobu i zakresu świadczenia usług w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości i zagospodarowania tych odpadów, w zamian za uiszczoną przez właściciela nieruchomości opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi, z której wynika, że w ramach opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi w punkcie selektywnego zbierania odpadów komunalnych przyjmowane będą dostarczane przez mieszkańców nieruchomości zamieszkałych zebrane w sposób selektywny wymienione w uchwale odpady komunalne.
Pytanie (ostatecznie sformułowane w piśmie z 6 listopada 2025 r.)
Czy Gmina (...) realizując zadanie polegające na „ (...)” ma możliwość odzyskania podatku VAT?
Państwa stanowisko w sprawie (ostatecznie przedstawione w piśmie z 6 listopada 2025 r.)
W Państwa ocenie, Gmina (...) nie ma możliwości odzyskania podatku VAT wykazanego na fakturach dokumentujących inwestycje dotyczące rozbudowy PSZOK.
Powyższe potwierdza również Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji z 26 marca 2025 r. o sygn. 0114-KDIP4-1.4012.39.2025.1.AM.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Podstawowe zasady odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”. W myśl tego przepisu:
W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:
a) nabycia towarów i usług,
b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
W świetle art. 87 ust. 1 ustawy:
W przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.
Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje gdy:
• podatek odlicza podatnik podatku od towarów i usług,
• towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.
Warunkiem, który daje podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.
Podatnik nie ma prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od nabywanych towarów i usług, których nie będzie wykorzystywał do wykonywania czynności opodatkowanych (czyli czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi).
Przepis art. 88 ustawy zawiera listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
Tylko podatnik podatku od towarów i usług, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej ma prawo do odliczenia podatku.
Zasady dokonywania zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy podatnika zostały określone w art. 87 ust. 2-6 ustawy.
Wyjaśnić należy, że przepisy art. 87 ustawy regulują sposób dokonania przez podatnika rozliczenia w sytuacji, gdy w danym okresie rozliczeniowym deklaruje on nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym. Przepisy te umożliwiają otrzymanie przez podatnika rzeczywistego zwrotu nadwyżki podatku naliczonego. Warunkiem, który musi spełnić podatnik, by domagać się zwrotu, jest powstanie w okresie rozliczeniowym różnicy pomiędzy kwotą podatku naliczonego a kwotą podatku należnego. Powyższe wynika z zasady określonej w przywołanym powyżej art. 87 ust. 1 ustawy.
Z cytowanego wyżej art. 86 ust. 1 ustawy wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego.
Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.
Ponadto należy zauważyć, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Ten ostatni przepis określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z którym:
Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
Na mocy art. 88 ust. 4 ustawy:
Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
Zgodnie z ww. regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.
Zatem, aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności powinien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez „podatników” w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności gospodarczej.
Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
W myśl art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy:
Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
Z powołanych przepisów wynika, że organy władzy publicznej nie będą podatnikami podatku od towarów i usług w związku z realizacją zadań, które podejmują jako podmioty prawa publicznego, nawet jeśli pobierają należności, opłaty lub składki. Organy te, będą natomiast podatnikami podatku od towarów i usług, w przypadku wykonywanych przez nie czynności na podstawie umów cywilnoprawnych. Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Oznacza to, że organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego zadań oraz, gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych.
Rolę gminy szczegółowo określa ustawaz dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1153).
W myśl art. 2 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.
Stosownie do art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 1 i 3 ustawy o samorządzie gminnym:
Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W szczególności zadania własne obejmują sprawy:
1) ładu przestrzennego, gospodarki nieruchomościami, ochrony środowiska i przyrody oraz gospodarki wodnej;
3) wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz.
Na mocy art. 7 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym:
Ustawy określają, które zadania własne gminy mają charakter obowiązkowy.
Z wniosku wynika, że:
·Gmina 30 października 2025 r. złożyła wniosek o dofinansowanie rozbudowy Punktu Selektywnego Zbierania Odpadów Komunalnych (PSZOK) w ramach Programu Fundusze Europejskie dla (...) 2021-2027, Działanie 2.8 Wspieranie transformacji w kierunku gospodarki o obiegu zamkniętym i gospodarki zasobooszczędnej,
·ustalając stawkę opłaty za świadczenie usług dodatkowych i pobierając ją od właścicieli nieruchomości, Gmina występuje w pozycji nadrzędnej w stosunku do podmiotów uczestniczących w danej czynności (właścicieli nieruchomości), wykonując zadania z zakresu władzy publicznej określone w przepisach ustawy o samorządzie gminnym,
·Gmina prowadząc PSZOK i pobierając opłaty od mieszkańców, działa jako organ władzy publicznej, a pobierane opłaty nie mają charakteru wynagrodzenia za dokonywane świadczenia (tj. opłaty nie stanowią odpłatności za usługi świadczone przez Gminę w PSZOK), ‘
·Gmina nie pobiera od mieszkańców dodatkowych opłat za usługi świadczone w PSZOK-u i nie posiada żadnych indywidualnych umów z mieszkańcami na takie usługi. Gmina obsługuje wyłącznie właścicieli nieruchomości zamieszkałych z jej terenu w ramach pobieranej opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Skutkiem powyższego jest wyłączenie z opodatkowania VAT na podstawie art. 15 ust. 6 ustawy,
·po zakończeniu inwestycji, którego termin przypadnie na koniec roku 2027 Gmina pozostanie właścicielem powstałego w ramach Inwestycji PSZOK,
·w celu realizacji ww. zadań własnych związanych z utrzymaniem czystości i porządku oraz unieszkodliwianiem odpadów komunalnych Gmina zawrze stosowną umowę dotyczącą odbierania i/lub zagospodarowania odpadów komunalnych z terenu gminy z odpowiednimi podmiotami na podstawie prawa zamówień publicznych,
·Gmina wykorzystuje i będzie wykorzystywała PSZOK tylko i wyłącznie do czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT,
·Rada Gminy przyjęła dnia 25 czerwca 2025 r. Uchwałę nr (...) w sprawie regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie gminy (...), z której wynika, iż Gmina (...) objęła właścicieli nieruchomości zamieszkałych systemem gospodarki odpadami,
·Rada Gminy podjęła Uchwałę nr (...) w sprawie szczegółowego sposobu i zakresu świadczenia usług w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości i zagospodarowania tych odpadów, w zamian za uiszczoną przez właściciela nieruchomości opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi, z której wynika, że w ramach opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi w punkcie selektywnego zbierania odpadów komunalnych przyjmowane będą dostarczane przez mieszkańców nieruchomości zamieszkałych zebrane w sposób selektywny wymienione w uchwale odpady komunalne.
Państwa wątpliwości dotyczą możliwości odzyskania podatku VAT w związku z realizacją zadania polegającego na „(...)”.
Wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatników ma charakter wyłączenia podmiotowo–przedmiotowego, w przypadku którego muszą zostać spełnione dwa warunki:
1)dotyczy wyłącznie organów władzy publicznej,
2)odnosi się tylko do tych czynności, które związane są z realizacją zadań nałożonych na te podmioty przepisami prawa i do realizacji których zostały one powołane.
Wyłączenie z grona podatników VAT organów władzy publicznej jest możliwe tylko wtedy, gdy wykonują one czynności w ramach przypisanych im specyficznych zadań i funkcji państwowych np. w zakresie administracji, sądownictwa, obrony narodowej. Wówczas wyłączenie z opodatkowania nie prowadzi do naruszenia zasad konkurencji. Organy władzy publicznej są podatnikami VAT jedynie w zakresie czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych.
Dokonując wykładni art. 15 ust. 6 ustawy należy więc zauważyć, że celem tej regulacji jest wyłączenie wszelkich organów władzy publicznej oraz innych organów podlegających prawu publicznemu z kategorii podatników podatku od towarów i usług w odniesieniu do czynności wykonywanych przez te podmioty w charakterze władz publicznych. Podatnikiem podatku od towarów i usług jest więc również organ władzy publicznej, jeżeli w stosunku do określonej czynności lub transakcji zachowuje się jak podmiot gospodarczy. Z tego właśnie względu, ustawodawca uznał w art. 15 ust. 6 ustawy, że organy nie są podatnikami w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie umów cywilnoprawnych.
Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 733), zwanej dalej ustawą o utrzymaniu czystości i porządku w gminach:
Utrzymanie czystości i porządku w gminach należy do obowiązkowych zadań własnych gminy.
Na mocy art. 3 ust. 2 pkt 5 i pkt 6 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach:
Gminy zapewniają czystość i porządek na swoim terenie i tworzą warunki niezbędne do ich utrzymania, a w szczególności:
5) zapewniają selektywne zbieranie odpadów komunalnych obejmujące co najmniej: papier, metale, tworzywa sztuczne, szkło, odpady opakowaniowe wielomateriałowe oraz bioodpady;
6) tworzą w sposób umożliwiający łatwy dostęp wszystkim mieszkańcom gminy punkty selektywnego zbierania odpadów komunalnych, które zapewniają przyjmowanie co najmniej odpadów komunalnych wymienionych w pkt 5, odpadów niebezpiecznych, przeterminowanych leków i chemikaliów, odpadów niekwalifikujących się do odpadów medycznych, które powstały w gospodarstwie domowym w wyniku przyjmowania produktów leczniczych w formie iniekcji i prowadzenia monitoringu poziomu substancji we krwi, w szczególności igieł i strzykawek, zużytych baterii i akumulatorów, zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego, mebli i innych odpadów wielkogabarytowych, zużytych opon oraz odpadów tekstyliów i odzieży, a także odpadów budowlanych i rozbiórkowych z gospodarstw domowych.
Zgodnie z art. 6c ust. 1 i 2 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach:
1.Gminy są obowiązane do zorganizowania odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, na których zamieszkują mieszkańcy.
2.Rada gminy może, w drodze uchwały stanowiącej akt prawa miejscowego, postanowić o odbieraniu odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, na których nie zamieszkują mieszkańcy, a powstają odpady komunalne.
W myśl art. 6h pkt 1 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach:
Opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi są obowiązani ponosić właściciele nieruchomości, na których zamieszkują mieszkańcy - na rzecz gminy, na terenie której są położone nieruchomości lub lokale.
Stosownie do art. 6d ust. 1 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach:
Wójt, burmistrz lub prezydent miasta jest obowiązany udzielić zamówienia publicznego na odbieranie odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, o których mowa w art. 6c, albo zamówienia publicznego na odbieranie i zagospodarowanie tych odpadów.
Na mocy art. 6k ust. 1 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach:
Rada gminy, w drodze uchwały:
1)dokona wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi spośród metod określonych w art. 6j ust. 1 i 2 oraz ustali stawkę takiej opłaty; dopuszcza się stosowanie więcej niż jednej metody ustalenia opłat na obszarze gminy;
2)ustali stawkę opłaty za pojemnik lub worek o określonej pojemności, przeznaczony do zbierania odpadów komunalnych na terenie nieruchomości;
3)ustali stawkę opłaty za m3 zużytej wody - w przypadku wyboru metody ustalania opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, o której mowa w art. 6j ust. 3a.
W myśl art. 6m ust. 1 pkt 1 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach:
Deklarację o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi są obowiązani złożyć do wójta, burmistrza lub prezydenta miasta właściciele nieruchomości, na których zamieszkują mieszkańcy.
Zgodnie z art. 6r ust. 1 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach:
Opłata za gospodarowanie odpadami komunalnymi stanowi dochód gminy.
Jak stanowi art. 6r ust. 2 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach:
Z pobranych opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi gmina pokrywa koszty funkcjonowania systemu gospodarowania odpadami komunalnymi, które obejmują koszty:
1)odbierania, transportu, zbierania, odzysku i unieszkodliwiania odpadów komunalnych;
2)tworzenia i utrzymania punktów selektywnego zbierania odpadów komunalnych;
3)obsługi administracyjnej tego systemu;
4)edukacji ekologicznej w zakresie prawidłowego postępowania z odpadami komunalnymi.
W myśl art. 6r ust. 3 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach:
Rada gminy określi, w drodze uchwały stanowiącej akt prawa miejscowego, szczegółowy sposób i zakres świadczenia usług w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości i zagospodarowania tych odpadów, w zamian za uiszczoną przez właściciela nieruchomości opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi, w szczególności częstotliwość odbierania odpadów komunalnych od właściciela nieruchomości i sposób świadczenia usług przez punkty selektywnego zbierania odpadów komunalnych.
Na mocy art. 6r ust. 3a ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach:
W uchwale, o której mowa w ust. 3, dopuszcza się ograniczenie ilości zużytych opon, odpadów wielkogabarytowych i odpadów stanowiących części roślin pochodzących z pielęgnacji terenów zielonych, ogrodów, parków i cmentarzy, stanowiących odpady komunalne, oraz odpadów budowlanych i rozbiórkowych z gospodarstw domowych, odbieranych lub przyjmowanych przez punkty selektywnego zbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości w zamian za pobraną opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi.
Stosownie do art. 6r ust. 4 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach:
Rada gminy może określić, w drodze uchwały stanowiącej akt prawa miejscowego, rodzaje dodatkowych usług świadczonych przez gminę w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości i zagospodarowania tych odpadów, sposób ich świadczenia oraz wysokość cen za te usługi.
W rozpatrywanej sprawie wskazali Państwo, że Gmina wykorzystuje i będzie wykorzystywała PSZOK tylko i wyłącznie do czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT. Tym samym w związku z realizacją ww. inwestycji nie spełniają Państwo podstawowej przesłanki, która pozwala na odliczenie podatku naliczonego, jaką jest związek nabywanych towarów i usług z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.
Zatem, nie będą Państwo mieli prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją zadania. Tym samym, z tego tytułu nie będzie Państwu przysługiwało prawo do zwrotu różnicy podatku, o której mowa w art. 87 ust. 1 ustawy.
Nie będą mieć Państwo również możliwości zwrotu podatku na zasadach określonych w rozdziale 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 16 grudnia 2013 r. w sprawie miejsca świadczenia usług oraz zwrotu kwoty podatku naliczonego jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów lub usług (Dz. U. z 2024 r. poz. 1328 ze zm.). Ewentualny zwrot na podstawie tych przepisów obwarowany jest pewnymi warunkami, które podatnik winien spełnić. Wśród warunków tych ustawodawca wymienia m.in. pochodzenie środków finansowych ze źródeł określonych w § 8 ust. 3 i 4 ww. rozporządzenia, a w zakresie środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej podpisanie umowy o dofinansowanie przed dniem 1 maja 2004 r. Ponieważ Państwa Gmina nie spełnia tego warunku, nie będzie miała zatem możliwości ubiegania się o zwrot podatku VAT na podstawie przepisów rozdziału 4 cyt. rozporządzenia.
Podsumowanie
Gmina (...) realizując zadanie polegające na „ (...)” nie ma możliwości odzyskania podatku VAT.
Państwa stanowisko jest prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. Należy zatem zaznaczyć, że wydając przedmiotową interpretację oparłem się na informacji, że „(…) Gmina wykorzystuje i będzie wykorzystywała PSZOK tylko i wyłącznie do czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT”. Powyższe stwierdzenie przyjęto jako element opisanego zdarzenia przyszłego i nie było ono przedmiotem analizy. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
Jednocześnie należy podkreślić, że interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
Pojęcie „kosztu kwalifikowalnego” nie jest pojęciem podatkowym i organy podatkowe nie są właściwe do rozstrzygania wątpliwości podatników odnośnie możliwości zaliczania wartości podatku od towarów i usług do kosztów kwalifikowalnych. Kwestię tę rozstrzygają bowiem przepisy regulujące zasady korzystania ze środków pomocowych. Zasady i przepisy podatkowe przywołane w uzasadnieniu niniejszej interpretacji mogą być jedynie pomocne Państwu przy dokonywaniu oceny, czy podatek VAT w tej sytuacji powinien być kosztem kwalifikowalnym. W związku z powyższym nie zajęto stanowiska w tej sprawie.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
