Wyrok WSA w Warszawie z dnia 23 września 2025 r., sygn. II SA/Wa 297/25

Przepis art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 14 sierpnia 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach dotyczących wsparcia służb mundurowych nadzorowanych przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych oraz o zmianie ustawy o Służbie Więziennej oraz niektórych innych ustaw w zakresie ustalania ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy lub dodatkowy za okres przed 6 listopada 2018 r. wymaga wykładni prokonstytucyjnej zgodnie z art. 190 ust. 4 Konstytucji RP. Nakazanie stosowania "zasad wynikających z przepisów w brzmieniu obowiązującym przed 6 listopada 2018 r." oznacza obowiązek zastosowania art. 115a ustawy o Policji w brzmieniu ukształtowanym wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z 30 października 2018 r., sygn. akt K 7/15, czyli z wyłączeniem niekonstytucyjnego współczynnika 1/30. Literalna wykładnia art. 9 ust. 1, pozbawiająca funkcjonariuszy zwolnionych ze służby przed 6 listopada 2018 r., którzy złożyli wnioski o wyrównanie ekwiwalentu po tej dacie, prawa do przeliczenia świadczenia według zasad zgodnych z Konstytucją RP, stanowi niedopuszczalne ograniczenie zasady "wzruszalności" aktów stosowania prawa wynikającej z art. 190 ust. 4 Konstytucji RP i prowadzi do zjawiska wtórnej niekonstytucyjności. Organy administracji publicznej, stosując art. 115a ustawy o Policji w związku z art. 9 ust. 1 ustawy o szczególnych rozwiązaniach, są obowiązane do bezpośredniego zastosowania wyroku Trybunału Konstytucyjnego i ustalenia ekwiwalentu pieniężnego według współczynnika ekwiwalentnego względem jednego dnia urlopu wypoczynkowego, którym jest obecnie obowiązujący współczynnik 1/21.

Teza AI