Interpretacja indywidualna z dnia 7 stycznia 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0113-KDIPT1-2.4012.1142.2025.1.AM

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

4 grudnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 4 grudnia 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku od towarów i usług dotyczącej niepodlegania opodatkowaniu podatkiem VAT sprzedaży drewna na rzecz wykonawcy usługi pielęgnacji zieleni miejskiej.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Gmina Miasto A (zwane dalej Miastem) jako jednostka samorządu terytorialnego jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT, a od 01.01.2017 r. podjęło scentralizowane rozliczenie VAT wraz ze wszystkimi jednostkami budżetowymi, w tym z Urzędem Miasta A.

Corocznie Miasto, w ramach realizacji zadań własnych gminy nałożonych przepisami ustawy o samorządzie gminnym, zawiera umowę na wykonywanie prac z zakresu konserwacji zieleni miejskiej na terenie Miasta A. Realizacją tego zadania kieruje Urząd Miasta A.

Wykonując warunki zawartej umowy, wykonawca usługi realizuje niżej wskazany zakres prac, a w szczególności odpowiada za:

1.konserwację zieleni niskiej, w zakres której wchodzi kompleksowa pielęgnacja trawników (koszenie, grabienie), rabat krzewów, żywopłotów, rabat kwiatowych, bylinowych i róż (pielenie/ odchwaszczanie, cięcie),

2.pielęgnację zieleni wysokiej, w zakres której wchodzą cięcia pielęgnacyjne drzew, usuwanie/ wycinanie drzew, złomów, wywrotów i wiatrołomów; inne usługi z zakresu pielęgnacji drzew: usuwanie odrostów z pnia, frezowanie pniaków,

3.konserwację alejek spacerowych i placów na terenach zieleni, w tym odchwaszczanie/ usuwanie darni z nawierzchni naturalnych i utwardzonych ciągów pieszych,

4.odtworzenie/wymianę/uzupełnienie (wraz z pracami przygotowawczymi) zieleni wysokiej i niskiej na terenach zieleni miejskiej,

5.usługi transportowe i inne prace: (zrębkowanie gałęzi; zbiór i wywóz odpadów organicznych, diagnozowanie drzew); bieżąca obsługa systemów zraszania i nawadniania, konserwacja, naprawa.

Zgodnie z treścią zawartej umowy wykonawca jest zobowiązany do nabycia od Miasta A drewna pozyskanego w trakcie wykonywanych prac, tj. pnie usuwanych drzew, kłody, złomy, wywroty.

Rozliczenia w powyższym zakresie prowadzone są w cyklu kwartalnym. Miasto dokonuje wyceny pozyskanego drewna, w oparciu o dostępne cenniki lokalnego Nadleśnictwa, dotyczące cen sprzedaży detalicznej drewna w asortymencie drewno opałowe. W protokole wyceny cena 1 m³ drewna wyliczana jest jako średnia arytmetyczna cen najczęściej występujących w pozyskanym materiale gatunków drzew.

Dotychczas rozliczenie pomiędzy Miastem, a wykonawcą usługi za przejęte przez wykonawcę drewno następowało na podstawie faktury wystawionej przez Miasto i opodatkowywane było stawką podstawową 23%. Miasto podjęło jednak wątpliwość co do poprawności wyżej opisanego działania.

Pytanie

Czy przeniesienie własności drewna przez Miasto na wykonawcę usługi pielęgnacji zieleni miejskiej podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą: Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Na mocy art. 2 pkt 6 ustawy: Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy: Przez pojęcie sprzedaży, rozumie się zarówno odpłatną dostawę towarów, jak i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 7 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby uznać, że dana czynność podlega opodatkowaniu VAT, musi być wykonana przez podatnika działającego w takim charakterze.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy o VAT podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Zgodnie z art. 15 ust. 2 ww. ustawy: Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Z kolei art. 15 ust. 6 ustawy o VAT stanowi, iż nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Aby wyłączenie, o którym mowa powyżej miało miejsce, muszą zostać spełnione dwa warunki:

·dotyczy ono wyłącznie organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy,

·odnosi się tylko do tych czynności, które związane są z realizacją zadań nałożonych na te podmioty przepisami prawa i do realizacji których zostały one powołane.

Wyłączenie z grona podatników VAT organów władzy publicznej jest możliwe zatem tylko wtedy, gdy wykonują one czynności w ramach przypisanych im zadań i funkcji. Czynności, w których organy te uczestniczą jako organy publiczne, to określone prawem czynności wykonywane w interesie publicznym. Wówczas wyłączenie z opodatkowania nie prowadzi do naruszenia zasad konkurencji.

Organy władzy publicznej są podatnikami VAT jedynie w zakresie czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych.

Kryterium decydującym o uznaniu organu władzy publicznej za podatnika podatku od towarów i usług jest zachowywanie się nie jak organ władzy, lecz jak podmiot gospodarczy (przedsiębiorca) w stosunku do określonych transakcji lub czynności. Szczególnie jest to uzasadnione w tych przypadkach, gdzie identyczne czynności lub bardzo zbliżone czynności bądź też transakcje mogą być wykonywane przez podmioty prywatne (np. przedsiębiorców).

Stosownie do przepisu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tj. Dz.U. z 2025 r. poz. 1153 ze zm.): Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. W myśl art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym: Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Katalog zadań własnych gminy został natomiast określony w art. 7 ust. 1 ww. ustawy o samorządzie gminnym, zgodnie z którym: Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W szczególności zadania własne obejmują sprawy zieleni gminnej i zadrzewień.

W ocenie Miasta podejmowane czynności związane z utrzymaniem zieleni miejskiej, w tym dotyczące usuwania drzew, złomów, wywrotów itp. mieszczą się w zakresie aktywności podejmowanej przez jednostkę samorządu terytorialnego jako czynności służące zaspokajaniu zbiorowych potrzeb mieszkańców gminy.

Są to zatem czynności wynikające z zadań własnych, nałożonych odrębnymi przepisami, realizowane w ramach reżimu publicznoprawnego i pozostające poza zakresem ustawy o podatku od towarów i usług. Są one bowiem realizowane przez gminę poza zakresem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, a gmina realizując te czynności nie występuje w charakterze podatnika podatku VAT zdefiniowanego w art. 15 ust. 1 ustawy.

Miasto stoi na stanowisku, iż, przy zbyciu majątku w postaci drewna powstałego w procesie urządzania terenów zieleni, Miasto nie działa w charakterze podatnika VAT. Drzewa, złomy, wywroty i wiatrołomy, które wykonawca usługi zleconej przez Miasto ma obowiązek usuwać i odbierać, nie są w żaden sposób związane z działalnością opodatkowaną Miasta. Nie są one przedmiotem najmu, dzierżawy czy innych czynności podlegających opodatkowaniu, a wykorzystywana są bezpośrednio i wyłącznie w związku z realizacją zadań własnych. Ponadto przy ich nabyciu Miasto nie dokonywało odliczenia VAT, gdyż takie prawo mu nie przysługiwało.

Miasto przy zbyciu wcześniej opisanego drewna nie zachowuje się również jak typowy przedsiębiorca – podatnik prowadzący działalność gospodarczą – nie podejmuje żadnych działań zmierzających do upowszechnienia informacji o zbyciu pozyskanego drewna, nie dokonuje żadnych czynności zmierzających do zwiększenia ilości drewna do zbycia i zwiększenia przychodów z jego zbycia (powstałe drewno, jest efektem naturalnych procesów zachodzących w środowisku lub działań zmierzających do zaspokojenia potrzeb społeczności lokalnej), w wycenie opiera się na danych dotyczących cen drewna opałowego prezentowanych w cenniku najbliższego Nadleśnictwa, nie angażuje żadnych dodatkowych środków na zatrudnienie odpowiedniej kadry mającej zajmować się optymalizacją zysku ze sprzedaży drewna i w końcu nie prowadzi zorganizowanych i zamierzonych nasadzeń celem ich ścinki i późniejszego zbycia drewna. Ponadto zobowiązuje podmiot wykonujący pielęgnację zieleni do bezpośredniego nabycia powstałego drewna, jako część realizacji zadania z zakresu pielęgnacji zieleni.

W związku z powyższym Miasto stoi na stanowisku , iż przeniesienie własności drewna pozyskanego podczas prac pielęgnacyjnych zieleni miejskiej nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą o VAT”:

Na mocy art. 2 pkt 6 ustawy o VAT:

Według art. 2 pkt 22 ustawy o VAT:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT:

Z kolei, stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy o VAT:

Z tak szeroko sformułowanej definicji wynika, że przez świadczenie usług należy przede wszystkim rozumieć określone zachowanie podatnika na rzecz odrębnego podmiotu, które zasadniczo wynika z dwustronnego stosunku zobowiązaniowego, zakładającego istnienie podmiotu będącego odbiorcą (nabywcą usługi), jak również podmiotu świadczącego usługę.

W związku z powyższym czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w zamian za to świadczenie.

Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz świadczenia usług) za wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność. Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny. Zatem pod pojęciem odpłatności rozumieć należy prawo podmiotu sprzedającego towar lub świadczącego usługę do żądania od nabywcy towaru, odbiorcy usługi lub osoby trzeciej zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia wzajemnego).

Ponadto stwierdzić należy, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług będzie podlegało tylko to świadczenie (dostawa lub usługa), w przypadku którego istnieje konsument, tj. odbiorca świadczenia odnoszący z niego choćby potencjalną korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot, który odnosiłby lub powinien odnosić konkretne korzyści o charakterze majątkowym związanym z danym świadczeniem, dopóty świadczenie to nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania, podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez „podatników” w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności gospodarczej.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy o VAT:

Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy o VAT:

W myśl art. 15 ust. 6 ustawy o VAT:

Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej – (Dz. Urz. UE.L. Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, z późn. zm.), zgodnie z którym:

Jednakże, w świetle unormowań prawa wspólnotowego w przypadku, gdy organy władzy publicznej podejmują takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań, lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.

Oznacza to, że organ władzy publicznej będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch przypadkach, tj.:

·gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego zadań, oraz

·gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych.

Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itp., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych).

Jak wynika z opisu sprawy, są Państwo zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT. Corocznie, w ramach realizacji zadań własnych, zawierają Państwo umowę na wykonywanie prac z zakresu konserwacji zieleni miejskiej na terenie Miasta. Zgodnie z treścią zawartej umowy wykonawca jest zobowiązany do nabycia od Państwa drewna pozyskanego w trakcie wykonywanych prac, tj. pnie usuwanych drzew, kłody, złomy, wywroty. Dokonują Państwo wyceny pozyskanego drewna w oparciu o dostępne cenniki lokalnego Nadleśnictwa, dotyczące cen sprzedaży detalicznej drewna w asortymencie drewno opałowe. Dotychczas rozliczenie pomiędzy Państwem, a wykonawcą usługi za przejęte przez wykonawcę drewno następowało na podstawie faktury wystawionej przez Państwa i opodatkowywane było stawką podstawową 23%. Powzięli Państwo jednak wątpliwość co do poprawności wyżej opisanego działania.

Mając na uwadze powyższe podkreślić należy, że wyłączeniem od opodatkowania nie są objęte czynności realizowane przez jednostki samorządu terytorialnego, wykonywane na podstawie umów cywilnoprawnych.

W świetle przywołanych przepisów stwierdzić należy, że drewno stanowi towar, o którym mowa w art. 2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż należy uznać za odpłatną dostawę towarów zdefiniowaną w art. 7 ust. 1 ustawy. Ponadto zauważyć należy, że transakcja sprzedaży drewna jest przez Państwa realizowana na podstawie umowy zawieranej z wykonawcą usługi pielęgnacji zieleni miejskiej.

Wobec powyższego w analizowanej sprawie, stwierdzić należy, że z uwagi na fakt, że sprzedaż drewna na rzecz wykonawcy usługi pielęgnacji zieleni miejskiej jest niewątpliwie czynnością cywilnoprawną (nie publicznoprawną), dla ww. czynności występują Państwo w charakterze podatnika podatku od towarów i usług i nie mogą Państwo korzystać z wyłączenia od opodatkowania na podstawie art. 15 ust. 6 ustawy o VAT.

Zatem z tytułu sprzedaży drewna działają Państwo w charakterze podatnika podatku od towarów i usług, prowadzącego działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, a tym samym ww. sprzedaż podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT.

Tym samym Państwa stanowisko uznałem za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili, i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Informuję, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem sprawy. Ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.

Jednocześnie podkreślam, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem sprawy i zastosują się Państwo do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.