Interpretacja indywidualna z dnia 12 stycznia 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0112-KDIL2-1.4011.849.2025.2.TR
Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualne
17 października 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 16 października 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismami z: 18 listopada 2025 r. (wpływ 18 listopada 2025 r.) oraz 9 stycznia 2026 r. (wpływ 9 stycznia 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Urodził się Pan w Meksykańskich Stanach Zjednoczonych, jest Pan obywatelem tego kraju.
W 2016 roku poznał Pan internetowo Pana przyszłą małżonkę. Przyjechał Pan do Polski na 2 tygodnie, po czym zabrał Pan wtedy jeszcze narzeczoną do Pana kraju – Meksykańskich Stanów Zjednoczonych.
Mieszkali Państwo razem w Pana kraju – Meksykańskich Stanach Zjednoczonych. Po kilku latach Pana żona (ślub cywilny w Meksyku wzięli Państwo (...) maja 2018 r.), namawiała Pana na przyjazd do Polski – tęskniła za ojczyzną i rodziną.
W 2019 r. w listopadzie Pana żona wróciła do Polski.
Pan musiał jeszcze zostać w domu w Meksyku z rodziną i z powodu spraw zawodowych.
W celach turystycznych i aby rozeznać się w Polsce z warunkami, przyjeżdżał Pan w celach turystycznych w latach: 2020 i 2021. Podejmował Pan wtedy pracę, żeby siebie i żonę utrzymać.
Pana żona mieszkała u swojej mamy, gdy przyjeżdżała do Polski.
Postanowili Państwo przenieść swoje centrum życiowe do Polski. Znalazł Pan pracę i przeniósł swoje miejsce zamieszkania do Polski.
Rozpoczął Pan składanie dokumentów o kartę pobytu. Dostał Pan kartę pobytu tymczasową, następnie złożył Pan wniosek o kartę stałego pobytu (aby ją uzyskać musiał Pan spełnić m.in. warunek bycia 3 lata w małżeństwie z obywatelką Polski i 2 lata posiadać nieprzerwany pobyt – miejsce zamieszkania w Polsce). Spełniał Pan oba warunki i Kartę stałego pobytu otrzymał Pan w styczniu 2024 roku.
Tzw. ulga na powrót przysługuje przez 4 kolejne lata od dochodów uzyskanych w Polsce.
Miejsce zamieszkania na stałe przeniósł Pan zgodnie z warunkami ustawy, oraz posiada Pan obywatelstwo innego kraju niż Polska i posiadał Pan miejsce zamieszkania w Meksykańskich Stanach Zjednoczonych.
W uzupełnieniu wniosku podał Pan, co następuje.
W odpowiedzi na moją prośbę, aby wskazał Pan jednoznacznie konkretną datę przyjazdu do Polski na stałe oraz czy od tej daty w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podlega Pan w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, wskazał Pan, że „mentalnie i z przekonaniem, iż planuje Pan na stałe mieszkać w Polsce był to 2022 rok”. Miał Pan stabilną sytuację w pracy i mógł Pan mieszkać u teściowej. Wcześniej nie był Pan tego pewien.
Posiada Pan obywatelstwo tylko Meksykańskich Stanów Zjednoczonych od urodzenia – (...) marca 1987 r.
Nie posiada Pan Karty Polaka. Posiada Pan kartę pobytu wydaną 11 stycznia 2024 r.
Sformułowanie, że spełnił Pan warunek „2 lat posiadania nieprzerwanego pobytu – miejsca zamieszkania w Polsce” należy rozumieć tak, że „nie wie Pan co miał na myśli, chyba to, że już jest Pan dłużej niż 2 lata w Polsce, że jest Pan cudzoziemcem osiedlającym się w Polsce po raz pierwszy, a ulga na powrót to preferencja podatkowa, która ma na celu zachęcenie osób fizycznych do przeniesienia swojej rezydencji podatkowej do Polski”. Co istotne, z ulgi mogą skorzystać nie tylko Polacy wracający zza granicy, ale również cudzoziemcy osiedlający się w Polsce po raz pierwszy,
Na moją prośbę, aby Pan wskazał czy nie miał Pan miejsca zamieszkania na terytorium Polski w okresie: trzech lat kalendarzowych poprzedzających bezpośrednio rok, w którym przeprowadził się Pan do Polski oraz od początku roku, w którym przeprowadził się Pan do Polski do dnia poprzedzającego dzień, w którym przeprowadził się Pan do Polski, wskazał Pan, że nie miał Pan miejsca zamieszkania przez 3 lata zanim na stałe się Pan przeprowadził do Polski, mieszkał Pan u teściowej trochę w 2020 roku i w 2021 roku, ale nie miał Pan miejsca zamieszkania stałego. Wskazał Pan również, że nie miał Pan miejsca zamieszkania na terytorium Polski od początku zanim przeprowadził się Pan do Polski.
Natomiast na moją prośbę, żeby Pan wskazał, w którym państwie/państwach w okresie ww. „2 lat posiadania nieprzerwanego pobytu – miejsca zamieszkania w Polsce” (do momentu przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Polski) miał Pan miejsce zamieszkania dla celów podatkowych – zgodnie z prawem tego państwa/tych państw (z prośbą również o wskazanie konkretnych dat), wskazał Pan, że przed przeniesieniem miejsca zamieszkania do Polski mieszkał Pan w Meksyku od urodzenia.
Z kolei, na moją prośbę, żeby wskazał Pan czy posiada Pan certyfikat rezydencji lub inny dowód dokumentujący miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w poprzednim państwie (poprzednich państwach) Pana zamieszkania, obejmujący okres do dnia przyjazdu do Polski, a jeśli inny dowód – to jaki konkretnie (np. umowa o pracę, historia zatrudnienia, zeznania podatkowe, umowa najmu nieruchomości, paski wynagrodzeń, wyciągi bankowe czy też zagraniczne zaświadczenie od pracodawcy lub inne – wraz z prośbą, aby wskazał Pan jakie i jaki okres/okresy obejmują), wskazał Pan, że jest Pan obywatelem Meksykańskich Stanów Zjednoczonych. Mieszkał Pan w Meksyku od urodzenia. Żyjąc w Meksyku przed przeniesieniem się do Polski pracował Pan u Pana ojca w rodzinnej firmie na plantacji (...). Nie ma Pan umów o pracę. Mieszkał Pan w rodzinnym domu i pracował Pan w rodzinnej firmie.
Nie korzystał Pan nigdy z ulgi na powrót.
W latach, w których chciałby Pan skorzystać z ulgi na powrót uzyskiwał Pan dochody z umowy o pracę.
Pytania
1)Czy w związku z powyższym może Pan złożyć korekty zeznań za lata 2022, 2023 i 2024, i dokonać odliczenia ulgi na powrót od Pana uzyskanych dochodów zgodnie z ustawą maksymalnie do kwoty 85 528 zł oraz w bieżącym zeznaniu za 2025 rok?
2)Czy może Pan zrobić korektę jedynie za 2024 rok, tj. za rok, w którym uzyskał Pan kartę stałego pobytu i miał Pan już nieograniczony obowiązek podatkowy oraz z reszty ulgi skorzystać od dochodów uzyskanych w latach: 2025, 2026 i 2027?
Pana stanowisko w sprawie
W Pana ocenie, przysługuje Panu ulga na powrót od roku, w którym zamieszkał Pan w Polsce z zamiarem stałego zamieszkania, przeniósł Pan swoje centrum życiowe oraz może Pan dokonać korekt zeznań za lata: 2022, 2023,2024 oraz skorzystać z ulgi w zeznaniu za 2025 rok.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
Wolne od podatku dochodowego są przychody podatnika, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85 528 zł, osiągnięte:
a) ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej i spółdzielczego stosunku pracy,
b) z umów zlecenia, o których mowa w art. 13 pkt 8,
c) z pozarolniczej działalności gospodarczej, do których mają zastosowanie zasady opodatkowania określone w art. 27, art. 30c albo art. 30ca albo ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym w zakresie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych,
d) z zasiłku macierzyńskiego, o którym mowa w ustawie z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa
- w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku roku, w którym podatnik przeniósł to miejsce zamieszkania, albo od początku roku następnego, z zastrzeżeniem ust. 39, 43 i 44.
Na podstawie art. 21 ust. 39 ww. ustawy:
Przy obliczaniu kwoty przychodów podlegających zwolnieniu od podatku na podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie uwzględnia się przychodów podlegających opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym na podstawie niniejszej ustawy, zwolnionych od podatku dochodowego oraz od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Stosownie do art. 21 ust. 43 ustawy:
Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 152, przysługuje pod warunkiem, że:
1)w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podatnik podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu oraz
2)podatnik nie miał miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w okresie obejmującym:
a)trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz
b)okres od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz
3)podatnik:
a)posiada obywatelstwo polskie, Kartę Polaka lub obywatelstwo innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo Konfederacji Szwajcarskiej lub
b)miał miejsce zamieszkania:
- nieprzerwanie co najmniej przez okres, o którym mowa w pkt 2, w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, Konfederacji Szwajcarskiej, Australii, Republice Chile, Państwie Izrael, Japonii, Kanadzie, Meksykańskich Stanach Zjednoczonych, Nowej Zelandii, Republice Korei, Zjednoczonym Królestwie Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej lub Stanach Zjednoczonych Ameryki, lub
- na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieprzerwanie przez co najmniej 5 lat kalendarzowych poprzedzających okres, o którym mowa w pkt 2, oraz
4)posiada certyfikat rezydencji lub inny dowód dokumentujący miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia, oraz
5)nie korzystał uprzednio, w całości lub w części, z tego zwolnienia - w przypadku podatników, którzy ponownie przeniosą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Ww. przepisy zostały wprowadzone z dniem 1 stycznia 2022 r. przez art. 1 pkt 13 lit. a tiret 13 ustawy z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2021 r. poz. 2105).
Ponadto, z art. 53 ww. ustawy zmieniającej wynika, że:
Zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy zmienianej w art. 1, ma zastosowanie do podatników, którzy przenieśli miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej po dniu 31 grudnia 2021 r.
Zgodnie z uzasadnieniem do ww. ustawy wprowadzającej ulgę na powrót:
Jest to nowa propozycja (dotychczas brak regulacji w tym zakresie) dotycząca podatników osiedlających się w Polsce, w konsekwencji zmieniających rezydencję podatkową. (…) Prawo do stosowania zwolnienia będzie przysługiwać podatnikowi przez 4 kolejno po sobie następujące lata podatkowe, licząc od początku roku, w którym podatnik przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w wyniku czego stał się podatnikiem, o którym mowa w art. 3 ust. 1, albo od początku roku następnego. Podatnik sam wybierze korzystniejsze dla niego rozwiązanie, tj. rok, od którego będzie korzystał z ulgi. (…)
Ulga, o której mowa w ww. art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, polega na zwolnieniu od podatku dochodowego niektórych przychodów osiągniętych w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych przez podatników, którzy w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Polski po dniu 31 grudnia 2021 r. podlegają w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Dla zastosowania ww. zwolnienia przedmiotowego jest więc istotne, aby przeniesienie miejsca zamieszkania miało miejsce po 31 grudnia 2021 r.
W celu skorzystania z ww. preferencji podatkowej, tj. tzw. „ulgi na powrót”, spełnione muszą być jednak wszystkie dodatkowe warunki wskazane w art. 21 ust. 43 ustawy. Przy tym, w świetle przepisów regulujących omawiane zwolnienie, znaczenie ma takie przeniesienie miejsca zamieszkania, w wyniku którego podatnik podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce (zmiana rezydencji podatkowej). Wprost stanowi o tym art. 21 ust. 43 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Dla zastosowania ww. zwolnienia przedmiotowego jest więc istotne m.in. aby przeniesienie miało miejsce po 31 grudnia 2021 r. oraz aby podatnik nie miał miejsca zamieszkania na terytorium Polski zarówno w okresie obejmującym trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił miejsce zamieszkania na Polskę, jak i w okresie od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Polski, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Kwestie związane z posiadaniem miejsca zamieszkania na terytorium Polski zostały uregulowane w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Zgodnie z art. 3 ust. 1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).
Na podstawie art. 3 ust. 1a ww. ustawy:
Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:
1)posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2)przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.
W myśl natomiast art. 4a ustawy:
Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
Jednakże, w celu skorzystania z ww. preferencji podatkowej, tj. tzw. „ulgi na powrót” spełnione muszą być wszystkie dodatkowe warunki wskazane w art. 21 ust. 39, 43 i 44 ustawy.
Stosownie do art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, warunkiem uprawniającym do skorzystania z tzw. „ulgi na powrót” jest posiadanie certyfikatu rezydencji lub innych dowodów dokumentujących miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia.
Zgodnie z art. 5a pkt 21 ww. ustawy:
Ilekroć w ustawie mowa jest o certyfikacie rezydencji - oznacza to zaświadczenie o miejscu zamieszkania podatnika dla celów podatkowych wydane przez właściwy organ administracji podatkowej państwa miejsca zamieszkania podatnika.
Z treści ww. regulacji wynika, że dokumentowanie miejsca zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do „ulgi na powrót” może alternatywnie nastąpić posiadanym przez podatnika certyfikatem rezydencji lub innym dowodem. Wystarczy zatem, że podatnik posiada inne dokumenty, które potwierdzą jego miejsce zamieszkania w innym państwie, niemniej muszą być to dokumenty potwierdzające miejsce zamieszkania dla celów podatkowych. Takimi dokumentami mogą być np. umowa o pracę, albo umowa najmu mieszkania za granicą, albo zaświadczenie od byłego pracodawcy.
Choć przepisy podatkowe nie wymieniają w tym zakresie żadnego katalogu, to należy pamiętać, że zgodnie z art. 180 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.):
Jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem.
Powyższe oznacza, że innymi dowodami wskazującymi na miejsce zamieszkania poza Polską mogą być m.in. umowa o pracę, historia zatrudnienia, zagraniczne zeznania podatkowe, zagraniczna umowa najmu nieruchomości, paski wynagrodzeń, wyciągi bankowe czy też zagraniczne zaświadczenie od pracodawcy. Można w tym zakresie przedstawić również inne dowody.
Jednakże, zgodnie z art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, muszą to być dowody, które dokumentują miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia, tj. w okresie trzech lat kalendarzowych poprzedzających bezpośrednio rok, w którym zmienił Pan miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz okresie od początku roku, w którym zmienił Pan miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił Pan miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Tymczasem, na moją prośbę, żeby wskazał Pan czy posiada Pan certyfikat rezydencji lub inny dowód dokumentujący miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w poprzednim państwie (poprzednich państwach) Pana zamieszkania, obejmujący okres do dnia przyjazdu do Polski, a jeśli inny dowód – to jaki konkretnie (np. umowa o pracę, historia zatrudnienia, zeznania podatkowe, umowa najmu nieruchomości, paski wynagrodzeń, wyciągi bankowe czy też zagraniczne zaświadczenie od pracodawcy lub inne – wraz z prośbą, aby wskazał Pan jakie i jaki okres/okresy obejmują), wskazał Pan jedynie, że:
Jest Pan obywatelem Meksykańskich Stanów Zjednoczonych. Mieszkał Pan w Meksyku od urodzenia. Żyjąc w Meksyku przed przeniesieniem się do Polski pracował Pan u Pana ojca w rodzinnej firmie na plantacji (...). Nie ma Pan umów o pracę. Mieszkał Pan w rodzinnym domu i pracował Pan w rodzinnej firmie.
Biorąc pod uwagę powyższe, skoro nie posiada Pan wymaganych ustawą dowodów dokumentujących Pana miejsce zamieszkania dla celów podatkowych za cały okres niezbędny do ustalenia prawa do skorzystania z tzw. „ulgi na powrót”, to nie spełnia Pan wymagań wskazanych w art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
W konsekwencji, nie przysługuje Panu prawo do skorzystania z ww. ulgi, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 cyt. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Tym samym, w związku z powyższym niezasadne jest w Pana przypadku złożenie korekt zeznań podatkowych za lata: 2022, 2023 i 2024 – w celu dokonania odliczenia w tychże korektach ulgi na powrót, a jednocześnie – nie przysługuje Panu prawo do odliczenia ulgi na powrót w zeznaniu podatkowym za rok 2025.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawyz dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
POTRZEBUJESZ POMOCY?