Interpretacja indywidualna z dnia 15 stycznia 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0113-KDIPT2-1.4011.918.2025.2.RK

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 listopada 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 12 listopada 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy kosztów uzyskania przychodów z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca w latach 2022-2024 przy Okręgowej Izbie Adwokackiej odbywał aplikację adwokacką, której ukończenie stanowiło warunek przystąpienia do egzaminu adwokackiego. W dniach 1-4 kwietnia 2025 r. Wnioskodawca przystąpił do egzaminu zawodowego (adwokackiego), który złożył z wynikiem pozytywnym. Powyższe, umożliwiło Wnioskodawcy złożenie wniosku o wpis na listę adwokatów przy Okręgowej Radzie Adwokackiej 7 maja 2025 r.

5 czerwca 2025 r. Wnioskodawca złożył uroczyste ślubowanie adwokackie i od 5 czerwca 2025 r. Wnioskodawcy przysługiwał status adwokata niewykonującego zawodu (na tzw. wpisie biernym).

W związku z koniecznością uprzedniego uzyskania dofinansowania na rozpoczęcie działalności gospodarczej, 8 października 2025 r. Wnioskodawca rozpoczął prowadzenie działalności gospodarczej w formie indywidualnej Kancelarii adwokackiej. W tym samym dniu, Wnioskodawca uzyskał status adwokata czynnie wykonującego zawód. W ramach działalności Wnioskodawca wybrał opodatkowanie na zasadach ogólnych (według skali podatkowej).

Przez cały okres 2025 r., Wnioskodawca uiszczał stosowne składki samorządowe, zarówno jako aplikant adwokacki (w okresie od 1 stycznia 2025 r. do 31 maja 2025 r.) oraz jako adwokat niewykonujący zawodu (od 1 czerwca 2025 r. do 30 września 2025 r.).

Od 8 października 2025 r., Wnioskodawca uiszcza składki samorządowe jako adwokat czynnie wykonujący zawód oraz obowiązkową składkę na ubezpieczenie od odpowiedzialności cywilnej (OC). Składki samorządowe oraz składki na ubezpieczenie OC, Wnioskodawca będzie opłacał do końca 2025 r. (za okres październik 2025 r. - grudzień 2025 r.).

Przed rozpoczęciem działalności, również w 2025 r., Wnioskodawca poniósł niezbędne wydatki bezpośrednio związane z uzyskaniem uprawnień zawodowych adwokata, bez których owych uprawnień nie otrzymałby lub mógłby je utracić, a mianowicie:

1.obowiązkowe składki członkowskie z tytułu uczestnictwa w samorządzie adwokackim jako aplikant adwokacki w kwocie 60,00 zł miesięcznie, tj. 300,00 zł za okres styczeń-maj 2025 r.;

2.opłata za egzamin adwokacki na rzecz Ministerstwa Sprawiedliwości w kwocie 3 266,20 zł;

3.opłata od wniosku o wpis na listę adwokatów przy Okręgowej Radzie Adwokackiej w wysokości 700,00 zł;

4.obowiązkowe składki członkowskie z tytułu uczestnictwa w samorządzie adwokackim jako adwokat niewykonujący zawodu w kwocie 110,00 zł miesięcznie, tj. 440,00 zł za okres czerwiec-wrzesień 2025 r.

Powyżej wskazane wydatki, Wnioskodawca poniósł wyłącznie w 2025 r.

Pytanie

Czy poniesione przez Wnioskodawcę wydatki, tj. obowiązkowe składki członkowskie z tytułu uczestnictwa w samorządzie adwokackim jako aplikant adwokacki oraz adwokat niewykonujący zawodu i adwokat czynnie wykonujący zawód za 2025 r. wraz ze składkami związanymi z obowiązkowym ubezpieczeniem OC, a także uiszczone opłaty za egzamin adwokacki na rzecz Ministerstwa Sprawiedliwości oraz za wpis na listę adwokatów na rzecz izby adwokackiej, mogą zostać zakwalifikowane jako koszty uzyskania przychodu z działalności gospodarczej, otwartej w związku ze złożeniem ślubowania adwokackiego 8 października 2025 r., a która jest prowadzona w formie jednoosobowej działalności gospodarczej (indywidualnej Kancelarii adwokackiej), tj. czy Wnioskodawca może zaliczyć przedmiotowe wydatki do kosztów uzyskania przychodu w związku z rozpoczęciem działalności gospodarczej w tym samym roku?

Pana stanowisko w sprawie

Poniesione przez Wnioskodawcę wydatki, tj. obowiązkowe składki członkowskie z tytułu uczestnictwa w samorządzie adwokackim jako aplikant adwokacki oraz adwokat niewykonujący zawodu i adwokat czynnie wykonujący zawód za 2025 r. wraz ze składkami związanymi z obowiązkowym ubezpieczeniem OC, a także uiszczone opłaty za egzamin adwokacki na rzecz Ministerstwa Sprawiedliwości oraz za wpis na listę adwokatów na rzecz Izby adwokackiej, mogą zostać zakwalifikowane jako koszty uzyskania przychodu z działalności gospodarczej, otwartej w związku ze złożeniem ślubowania adwokackiego 8 października 2025 r., a która jest prowadzona w formie jednoosobowej działalności gospodarczej (indywidualnej Kancelarii adwokackiej).

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych; dalej: PIT, opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, podlega całość dochodów, ze wszystkich źródeł przychodów, z wyjątkiem tych, które podlegają opodatkowaniu ryczałtowemu lub też podlegają wyłączeniu z opodatkowania lub zastosowano w stosunku do nich określone zwolnienia.

Koszty uzyskania przychodów stanowią koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów.

W rezultacie, aby wydatek mógł zostać uznany za koszt uzyskania przychodów, powinien on spełniać łącznie następujące warunki:

a)został poniesiony przez podatnika, tj. został pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztów uzyskania przychodów podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),

b)jest definitywny (rzeczywisty), co oznacza, że wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

c)pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

d)został właściwie udokumentowany,

e)poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów bądź też może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,

f)nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 23 ust. 1 ustawy o PIT, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

W świetle powyższego, należy zauważyć, że wymienione powyżej wydatki spełniają wszystkie wskazane przez ustawodawcę warunki uznania ich za koszt uzyskania przychodów, co stanowi niezbędną przesłankę odliczenia ich od osiągniętego przychodu.

Przed podjęciem działalności gospodarczej w formie Kancelarii adwokackiej konieczne jest poniesienie kosztów, które są związane z uzyskaniem formalnej możliwości wykonywania zawodu adwokata. Aplikanta adwokackiego obciąża m.in. obowiązek uiszczania składki korporacyjnej wynikający z wewnętrznych aktów normatywnych adwokatury. Uiszczanie przedmiotowej składki jest warunkiem utrzymywania się na liście aplikantów adwokackich. Z kolei, skreślenie z listy aplikantów adwokackich oznacza wykluczenie z możliwości odbywania aplikacji adwokackiej, a w konsekwencji wykluczenie ze ścieżki zawodowej adwokata. Po ukończeniu aplikacji adwokackiej warunkiem koniecznym do uzyskania tytułu zawodowego adwokata jest złożenie - z wynikiem pozytywnym - egzaminu adwokackiego. Egzamin adwokacki jest odpłatny, a obowiązek poniesienia tegoż wydatku spoczywa na przystępującym do niego, zaś dochód z tego egzaminu stanowi dochód budżetu państwa.

W świetle powyższego wskazać należy, że wykonywanie zawodu adwokata jest możliwe tylko w ramach prowadzonej działalności gospodarczej w formie przewidzianej w ustawie Prawo o adwokaturze. Ustawowo wyłączono bowiem możliwość wykonywania tegoż zawodu w ramach stosunku pracy, o którym mowa w ustawie - Kodeks pracy (zob. pismo z 20 lutego 2025 r., wydane przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej Nr 0112-KDIL2-2.4011.895.2024.2.AG, koszty uzyskania przychodów w działalności adwokackiej, http://sip.mf.gov.pl).

Ponadto trafnie wskazuje się w orzecznictwie, że: „wszelkie wydatki poniesione w celu uzyskania uprawnień zawodowych adwokata muszą być uznane za koszty uzyskania przychodu działalności gospodarczej adwokata wykonywanej w ramach jego kancelarii. Bez ich poniesienia niemożliwe byłoby w ogóle założenie działalności w formie kancelarii adwokackiej świadczenia w jej ramach usług prawnych” (zob. wyrok WSA w Gdańsku z 10 lipca 2013 r., I SA/Gd 626/13, LEX nr 1343138; podobnie wyrok WSA w Poznaniu z 31 maja 2012 r., I SA/Po 301/12, LEX nr 1211356; wyrok WSA w Gdańsku z 15 stycznia 2014 r., I SA/Gd 1448/13, LEX nr 1429952; wyrok WSA w Łodzi z 4 kwietnia 2013 r., I SA/Łd 122/13, LEX nr 1303788; pismo z 14 lipca 2021 r., wydane przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej Nr 0115-KDIT3.4011.424.2021.1.AD: ustalenie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków związanych z odbywaniem aplikacji radcowskiej oraz ze składkami członkowskimi, http://sip.mf.gov.pl).

Mając na uwadze powyższe należy przyjąć, że gdyby aplikant adwokacki tych kosztów nie poniósł, to nie uzyskałby odpowiedniego wykształcenia i uprawnień pozwalających mu prowadzić działalność gospodarczą. Dodatkowo należy zauważyć, że wśród przedstawicieli doktryny wyrażony został pogląd, zgodnie z którym: „opłaty związane z odbywaniem aplikacji adwokackiej (...) są kosztami uzyskania przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej zorganizowanej w formie kancelarii adwokackiej. Bez znaczenia pozostaje w tym wypadku fakt, że zostały one poniesione jeszcze przed formalną rejestracją działalności gospodarczej, jak i przed uzyskaniem uprawnień zawodowych adwokata. Cel podejmowania określonych działań przez podatnika jest w tym wypadku na tyle sprecyzowany, że nie można mnożyć wątpliwości co do sposobu wykorzystania wiedzy uzyskanej w trakcie aplikacji do prowadzenia działalności gospodarczej. Również na tej podstawie wydatków poniesionych na szkolenie aplikantów nie można traktować jako poniesionych na cele osobiste, gdyż są one nierozerwalnie związane ze sferą zawodową danej osoby” (zob. R. Kubacki, Poniesione przez aplikantów wydatki jako koszty uzyskania przychodów. Glosa do wyroku WSA z 7 marca 2013 r., III SA/Wa 2577/12, Palestra 2014, nr 5-6, s. 173-179).

Niewątpliwie, celem wykonywania zawodu adwokata niezbędne jest również uzyskanie wpisu na listę adwokatów właściwej Izby Adwokackiej. Bez uzyskania wpisu na listę, Wnioskodawca nie mógłby czynnie wykonywać zawodu. Działając na podstawie art. 44 ust. 1 ustawy Prawo o adwokaturze, Okręgowa Rada Adwokacka ustaliła obecną wysokość opłaty za wpis na listę adwokatów na kwotę 700,00 zł.

Z kolei, zgodnie z dyspozycją art. 8a w zw. z art. 4 ust. 1 ustawy Prawo o adwokaturze, adwokat podlega obowiązkowemu ubezpieczeniu od odpowiedzialności cywilnej za szkody wyrządzone przy wykonywaniu czynności, polegających na świadczeniu pomocy prawnej, a w szczególności na udzielaniu porad prawnych, sporządzaniu opinii prawnych, opracowywaniu projektów aktów prawnych oraz występowaniu przed sądami i urzędami. Jak wynika z dyspozycji ust. 2 przywołanego art. 8a ustawy Prawo o adwokaturze, obowiązek ten nie dotyczy adwokatów niewykonujących zawodu.

Z kolei, zgodnie z uchwałą nr 140/2023 Naczelnej Rady Adwokackiej z 1 grudnia 2023 r. - Regulamin wykonywania zawodu adwokata, adwokat jest zobowiązany w terminie określonym ustawą lub uchwałą organów Adwokatury lub organów izb adwokackich uiszczać składki samorządowe, a także składki z tytułu obowiązkowego ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej za szkody wyrządzone przy wykonywaniu czynności zawodowych, o których mowa w art. 4 ust. 1 ustawy Prawo o adwokaturze, tj. składki z tytułu ubezpieczenia, o którym mowa w art. 8a ustawy Prawo o adwokaturze.

Z przedmiotowej regulacji wynika więc wprost obowiązek opłacania składek samorządowych zarówno przez adwokatów czynnie wykonujących zawód adwokata, jak i adwokatów niewykonujących zawodu.

W myśl art. 44 ust. 3 ustawy Prawo o adwokaturze, Okręgowa Rada Adwokacka może zawiesić w czynnościach zawodowych do czasu uiszczenia należności adwokata, który zalega - pomimo wezwania - z zapłatą składki dłużej niż 6 miesięcy. W konsekwencji należy przyjąć, że w przypadku nieuiszczania przez adwokata niewykonującego zawodu składki samorządowej, Okręgowa Rada Adwokacka mogłaby zawiesić go w czynnościach zawodowych, po dokonaniu przez takiego adwokata wpisu na listę adwokatów czynnie wykonujących zawód, co w rezultacie uniemożliwiłoby prowadzenie działalności gospodarczej.

W rezultacie przyjąć należy, że opłacanie przez adwokata niewykonującego zawodu składek samorządowych pozostaje sprzężone z możliwością czynnego wykonywania zawodu, a w konsekwencji powyższy wydatek spełnia przesłanki warunkujące uznanie go za koszt uzyskania przychodów w rozumieniu art. 22 ust. 1 ustawy o PIT.

Ustawa o PIT, nie zawiera wykazu wydatków, który przesądzałby o ich zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów. Zatem przyjmuje się, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością, których celem jest osiągnięcie przychodów lub zabezpieczenie albo zachowanie źródła przychodów tak, aby to źródło przynosiło przychody także w przyszłości. W takim ujęciu kosztami tymi będą zarówno wydatki pozostające w bezpośrednim związku z uzyskanymi przychodami, jak i pozostające w związku pośrednim, jeżeli zostanie wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu uzyskania przychodów (w tym dla zagwarantowania funkcjonowania źródła przychodów), nawet wówczas gdyby z obiektywnych powodów przychód nie został osiągnięty.

Dlatego też kosztem uzyskania przychodów są wszelkie wydatki, których poniesienie pozostaje w związku przyczynowo-skutkowym z uzyskaniem przychodów z danego źródła, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła przychodów i nie są wymienione w art. 23 ustawy o PIT.

Z powyżej przywołanych uwag wynika, że przy ocenie danego wydatku przede wszystkim musi istnieć źródło przychodów.

Z zasadą tą skorelowane są przepisy ustanawiające reguły potrącania wydatków w określonym czasie. Stwierdzenie, że określone wydatki poniesione przez podatnika spełniają wszystkie wskazane przez ustawodawcę warunki podatkowego uznania ich za koszt uzyskania przychodów, stanowi bowiem niezbędną przesłankę odliczenia ich przez podatnika od osiągniętego przychodu.

W przypadku źródła przychodów, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza, należy przyjąć, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie przychodów, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów. Przy czym, związek przyczynowy między poniesieniem wydatku, a osiągnięciem przychodu, bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem jego źródła należy oceniać indywidualnie w stosunku do każdego wydatku.

Z oceny tego związku powinno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia przychodu, bądź służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów. Koszty poniesione na zachowanie źródła przychodu to koszty, które poniesione zostały, aby przychody z danego źródła przychodów w dalszym ciągu uzyskiwano oraz aby takie źródło w ogóle dalej istniało.

Natomiast za koszty służące zabezpieczeniu źródła przychodów należy uznać koszty poniesione na ochronę istniejącego źródła przychodów w sposób gwarantujący bezpieczne funkcjonowanie tego źródła. Istotą tego rodzaju kosztów jest więc ich obligatoryjne poniesienie w celu nie dopuszczenia do utraty źródła przychodu w przyszłości. Należy przy tym podkreślić, że obowiązek jednoznacznego wykazania związku przyczynowo-skutkowego między poniesionym wydatkiem, a przychodem uzyskanym z działalności, zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła tego przychodu każdorazowo spoczywa na podatniku.

Ustawodawca, posługując się zwrotem, koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, przypisuje temu określeniu cechę świadomego, zamierzonego, przemyślanego i logicznego działania podatnika przyporządkowanego osiągnięciu przychodów, a nie odwołuje się do skutku będącego następstwem określonego działania.

Wykładnia językowa użytego przez ustawodawcę pojęcia „koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów” oznacza, że podatnik ma możliwość odliczenia dla celów podatkowych wszelkich wydatków pod tym wszakże warunkiem, że wykaże, że świadomie poniósł określony wydatek, który ma związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, a jego poniesienie miało lub mogło mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu.

Zależność między poniesionymi w danym czasie kosztami, a możliwością uzyskania w przyszłości z tego tytułu przychodów trzeba zatem rozpatrywać na podstawie adekwatnego związku przyczynowego.

Przy kwalifikowaniu określonych wydatków poczynionych przez podatnika do kosztów podatkowych należy jednocześnie brać pod uwagę przeznaczenie wydatku (jego celowość), jak też potencjalną możliwość przyczynienia się wydatku do osiągnięcia przychodów podatnika.

Należy ponadto dodać, że samo wyliczenie kosztów, których nie uważa się za koszty uzyskania przychodów nie stwarza domniemania, że wszystkie pozostałe koszty, które nie są wymienione w art. 23 ustawy o PIT, zostają z mocy samego prawa uznane za koszty podlegające odliczeniu.

Wymienione w opisie stanu faktycznego wydatki nie zostały ujęte w katalogu wydatków nieuznawanych za koszt uzyskania przychodów, zawartym w treści art. 23 ustawy o PIT. Nie stanowi to jednak wystarczającej przesłanki do zaliczenia poniesionych wydatków do kosztów uzyskania przychodów.

Jak już wskazano, dla uzyskania takiego statusu konieczne jest również zaistnienie związku przyczynowego między poniesionym wydatkiem a celem, jakim jest osiągnięcie przychodów lub zachowanie albo zabezpieczenie źródła przychodów.

Z przedstawionego powyżej stanu faktycznego wynika, że koszty wskazanych składek i opłat za egzamin i wpis na listę adwokatów w bieżącym roku podatkowym w związku z odbywaniem aplikacji adwokackiej i uzyskaniem pozytywnego wyniku egzaminu adwokackiego są bezsprzecznie związane ze źródłem przychodu jakim jest od 8 października 2025 r. prowadzona przez Wnioskodawcę działalność gospodarcza. Skoro dla wykonywanego przez Wnioskodawcę zawodu niezbędne jest posiadanie statusu adwokata, to nieponiesienie tych kosztów pozbawiłoby Wnioskodawcę źródła przychodów w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą w formie indywidualnej Kancelarii adwokackiej. Należy więc uznać, że wydatki te zostały poniesione w celu zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów, a zatem spełniają one przesłanki, o których mowa w art. 22 ust. 1 ustawy o PIT.

Zgodnie z art. 22 ust. 4 ustawy o PIT, koszty uzyskania przychodów są potrącane tylko w tym roku podatkowym, w którym zostały poniesione, z zastrzeżeniem ust. 4a-5, 6 i 10.

Z uwagi na powyższe, wydatki poniesione przez Wnioskodawcę w roku rozpoczęcia tej działalności gospodarczej (czyli w 2025 r.), tj. obowiązkowe składki członkowskie z tytułu uczestnictwa w samorządzie adwokackim, jako aplikant adwokacki oraz adwokat niewykonujący zawodu oraz adwokat czynnie wykonujący zawód, składki z tytułu obowiązkowego ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej, a także opłata za egzamin adwokacki na rzecz Ministerstwa Sprawiedliwości i opłata od wniosku o wpis na listę adwokatów, mogą zostać zakwalifikowane jako koszty uzyskania przychodów w prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej w dacie jej rozpoczęcia.

Powyższe stanowisko znajduje również poparcie w najnowszych interpretacjach indywidualnych wydawanych przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (zob. m. in. Pismo z 21 października 2025 r., wydane przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, Nr 0115-KDIT3.4011.719.2025.2.RS, koszty uzyskania przychodów w działalności adwokackiej, http://sip.mf.gov.pl.)

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Stosownie do treści art. 22 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 163 ze zm.):

Z powyższego przepisu wynika, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie koszty, a więc bezpośrednio i pośrednio związane z uzyskiwaniem przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 powołanej ustawy.

Aby zatem wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodów winien, w myśl powołanego przepisu, spełniać łącznie następujące warunki:

• pozostawać w związku przyczynowo-skutkowym z przychodem lub źródłem przychodu i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu,
• nie znajdować się na liście kosztów nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
• być właściwie udokumentowany.

Powołany przepis wskazuje, że przy ocenie danego wydatku przede wszystkim musi istnieć źródło przychodów. Z zasadą tą, skorelowane są przepisy ustanawiające reguły potrącania wydatków w określonym czasie.

Stwierdzenie bowiem, że określone wydatki poniesione przez podatnika spełniają wszystkie wskazane przez ustawodawcę warunki podatkowego uznania ich za koszt uzyskania przychodów stanowi niezbędną przesłankę odliczenia ich przez podatnika od osiągniętego przychodu.

W przypadku źródła przychodów, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza, należy przyjąć, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie przychodów, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów.

Przy czym, związek przyczynowy pomiędzy poniesieniem wydatku, a osiągnięciem przychodu, bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem jego źródła, należy oceniać indywidualnie w stosunku do każdego wydatku. Z oceny tego związku powinno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia przychodu, bądź służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów.

Koszty poniesione na zachowanie źródła przychodu to koszty, które poniesione zostały, aby przychody z danego źródła przychodów w dalszym ciągu uzyskiwano oraz, aby takie źródło w ogóle dalej istniało. Natomiast za koszty służące zabezpieczeniu źródła przychodów należy uznać koszty poniesione na ochronę istniejącego źródła przychodów, w sposób, gwarantujący bezpieczne funkcjonowanie tego źródła. Istotą tego rodzaju kosztów jest więc ich obligatoryjne poniesienie w celu nie dopuszczenia do utraty źródła przychodu w przyszłości.

Należy przy tym podkreślić, że obowiązek jednoznacznego wykazania związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy poniesionym wydatkiem, a przychodem uzyskanym z działalności, zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła tego przychodu - każdorazowo należy do podatnika.

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że w latach 2022-2024 przy Okręgowej Izbie Adwokackiej odbywał Pan aplikację adwokacką, której ukończenie stanowiło warunek przystąpienia do egzaminu adwokackiego i w dniach 1-4 kwietnia 2025 r. przystąpił Pan do egzaminu zawodowego (adwokackiego), który złożył z wynikiem pozytywnym. Powyższe, umożliwiło Panu złożenie wniosku o wpis na listę adwokatów przy Okręgowej Radzie Adwokackiej 7 maja 2025 r. i 5 czerwca 2025 r. złożył Pan uroczyste ślubowanie adwokackie. Od 5 czerwca 2025 r. przysługiwał Panu status adwokata niewykonującego zawodu (na tzw. wpisie biernym). Przez cały okres 2025 r., uiszczał Pan stosowne składki samorządowe, zarówno jako aplikant adwokacki (w okresie od 1 stycznia 2025 r. do 31 maja 2025 r.) oraz jako adwokat niewykonujący zawodu (od 1 czerwca 2025 r. do 30 września 2025 r.). Przed rozpoczęciem działalności, również w 2025 r., Wnioskodawca poniósł niezbędne wydatki bezpośrednio związane z uzyskaniem uprawnień zawodowych adwokata, bez których owych uprawnień nie otrzymałby lub mógłby je utracić, a mianowicie: obowiązkowe składki członkowskie z tytułu uczestnictwa w samorządzie adwokackim jako aplikant adwokacki w kwocie 60,00 zł miesięcznie, tj. 300,00 zł za okres styczeń-maj 2025 r.; opłata za egzamin adwokacki na rzecz Ministerstwa Sprawiedliwości w kwocie 3 266,20 zł; opłata od wniosku o wpis na listę adwokatów przy Okręgowej Radzie Adwokackiej w wysokości 700,00 zł; obowiązkowe składki członkowskie z tytułu uczestnictwa w samorządzie adwokackim jako adwokat niewykonujący zawodu w kwocie 110,00 zł miesięcznie, tj. 440,00 zł za okres czerwiec-wrzesień 2025 r. Następnie 8 października 2025 r. rozpoczął Pan prowadzenie działalności gospodarczej w formie indywidualnej Kancelarii adwokackiej i w tym samym dniu uzyskał Pan status adwokata czynnie wykonującego zawód. Od 8 października 2025 r. uiszcza Pan składki samorządowe jako adwokat czynnie wykonujący zawód oraz obowiązkową składkę na ubezpieczenie od odpowiedzialności cywilnej (OC). Składki samorządowe oraz składki na ubezpieczenie OC będzie Pan opłacał do końca 2025 r. (za okres październik 2025 r. - grudzień 2025 r.).

Reasumując mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy, wskazać należy, że poniesione wydatki na obowiązkowe składki członkowskie z tytułu uczestnictwa w samorządzie adwokackim jako aplikant adwokacki oraz adwokat niewykonujący zawodu i adwokat czynnie wykonujący zawód za 2025 r. wraz ze składkami związanymi z obowiązkowym ubezpieczeniem OC, a także uiszczone opłaty za egzamin adwokacki na rzecz Ministerstwa Sprawiedliwości oraz za wpis na listę adwokatów na rzecz izby adwokackiej - poniesione w 2025 r. tj. w roku podatkowym, w którym istniało już źródło przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej - mogą stanowić koszty uzyskania przychodów w prowadzonej działalności gospodarczej - Kancelarii adwokackiej, pod warunkiem ich właściwego udokumentowania. Należy przy tym podkreślić, że obowiązek jednoznacznego wykazania związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy poniesionymi wydatkami, a przychodem uzyskanym z działalności gospodarczej, zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła tego przychodu - każdorazowo należy do podatnika.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja indywidualna rozstrzyga wyłącznie w zakresie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie rozstrzyga natomiast w zakresie innych ustaw. Nie odnosi się też do momentu zaliczenia wydatku do kosztów uzyskania przychodów, gdyż kwestia ta nie była przedmiotem zapytania.

Przy wydawaniu interpretacji dokonałem wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny jest zgodny ze stanem rzeczywistym. W ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego nie przeprowadzam postępowania dowodowego, lecz opieram się jedynie na stanie faktycznym przedstawionym we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

W odniesieniu do powołanych przez Pana interpretacji należy stwierdzić, że zapadły one w indywidualnych sprawach i nie są wiążące w sprawie będącej przedmiotem Pana wniosku.

Natomiast w odniesieniu do przywołanych przez Pana orzeczeń sądowych, stwierdzić należy, że na ocenę prawidłowości analizowanej kwestii nie może wpłynąć powołane orzecznictwo, ponieważ zapadło ono w odniesieniu do indywidualnego i właściwego tylko temu orzecznictwu opisu sprawy. W związku z powyższym, nie negując takiego orzecznictwa, jako cennego źródła w zakresie wskazywania kierunków wykładni norm prawa podatkowego, należy zauważyć, że moc obowiązująca zaprezentowanych przez Pana wyroków zamyka się w obrębie spraw, dla których zostały wydane.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.