Interpretacja indywidualna z dnia 16 stycznia 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, 0112-KDIL1-3.4012.834.2025.4.KK
Podatnik ma prawo do odliczenia 50% podatku VAT od wydatków poniesionych w Polsce związanych z nabytym pojazdem samochodowym wykorzystywanym w sposób mieszany, zgodnie z art. 86a ustawy o VAT. Prawo do odliczenia nie obejmuje podatku od wartości dodanej zapłaconego w innym państwie członkowskim UE.
Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowejest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
11 listopada 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 11 listopada 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy braku prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z nabyciem samochodu. Uzupełniła go Pani pismem z 18 grudnia 2025 r. (wpływ 18 grudnia 2025 r.) oraz pismem z 17 grudnia 2025 r. (wpływ 18 grudnia 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.
Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Jako osoba fizyczna dokonała Pani zakupu uszkodzonego samochodu w USA (Stany Zjednoczone Ameryki).
Uiściła Pani opłaty związane z zakupem w domu aukcyjnym w USA, koszty transportu auta do portu oraz drogą morską do Holandia.
Ponadto poniosła Pani naliczone w Holandii koszty opłat celnych oraz podatku VAT.
Poniosła Pani również koszty podatku akcyzowego w Polsce, koszty tłumaczenia dokumentów (faktura sprzedaży, dokumenty celne oraz VAT, tytuł własności samochodu) oraz koszty naprawy samochodu, przeglądów technicznych, ubezpieczenia i jego rejestracji – tak, aby był kompletny i nadawał się do zamierzonego użytku.
Samochód po przeprowadzeniu powyższych działań, w stanie nadającym się już do użytkowania, zostanie w przyszłości wprowadzony do ewidencji środków trwałych prowadzonej przez Panią działalności, do korzystania w sposób mieszany i będzie podlegał amortyzacji.
W ramach prowadzonej przez Panią działalności gospodarczej jest Pani podatnikiem VAT (Pani działalność jest objęta podstawową, 23% stawką podatku).
W zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych podaje Pani, że:
a)Podlega Pani nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu na terytorium RP w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych;
b)samochód, którego dotyczy wniosek o interpretację to samochód osobowy, w myśl art. 5a pkt 19a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych;
c)
-prowadzi Pani indywidualną działalność gospodarczą od dnia 2 grudnia 2015 r. w zakresie usług prawniczych (kod PKD 69.10.Z);
-przychody z Pani działalności gospodarczej opodatkowane są na zasadach ogólnych według skali podatkowej;
-dokumentacja podatkowa jest prowadzona w formie Księgi Przychodów i Rozchodów;
d)posiada Pani dokumenty potwierdzające poniesienie wydatków wskazanych we wniosku;
e)wszystkie wydatki, o których mowa we wniosku, zostały poniesione przed wprowadzeniem samochodu do ewidencji środków trwałych;
f)wszelkie wydatki, o których mowa we wniosku (wyłączając koszty transportu), to wydatki bezpośrednio związane z przywróceniem zdatności samochodu do użytku. Koszty transportu to koszty związane z tym pośrednio – tj. dostarczeniem samochodu do miejsca naprawy na terenie Polski. Samochód został zakupiony jako niesprawny, po kolizji drogowej i posiadający uszkodzenia mechaniczne. Samochód został zakupiony jako uszkodzony, posiada tzw. salvage title w akcie własności;
g)samochód będzie wykorzystywany w działalności gospodarczej dopiero po dokonaniu wszelkich koniecznych napraw mechanicznych, dokonaniu dostosowania samochodu do norm europejskich, ubezpieczeniu, wykonaniu wymaganych badań technicznych, zarejestrowaniu i wprowadzeniu go do działalności gospodarczej. Nie jest możliwa do określenia dokładna data przekazania pojazdu do działalności gospodarczej. W Pani ocenie, odbędzie się to w przeciągu kilku tygodni;
h)w dniu przejęcia do używania w działalności gospodarczej samochód będzie spełniał warunki określone w art. 22a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
W zakresie podatku od towarów i usług, podaje Pani, że:
a)jest Pani czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług;
b)będzie Pani wykorzystywać pojazd do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.
Doprecyzowanie opisu sprawy
1.W odpowiedzi na pytanie: jakich dokładnie „usług i czynności” dotyczy złożony przez Panią wniosek w zakresie podatku od towarów i usług,
wskazała Pani:
dotyczy usług i czynności, których koszty poniosłam w celu umożliwienia zgodnego z prawem użytkowania samochodu w Polsce (przed przekazaniem pojazdu do działalności gospodarczej), a które obciążone zostały obowiązkiem podatkowym z tytułu podatku VAT. Są to: VAT naliczony od wartości pojazdu w Holandii, tłumaczenia dokumentów na język Polski, transport do Polski, naprawa samochodu w Polsce, przegląd techniczny samochodu.
2.W odpowiedzi na pytanie: czy pojazd, który Pani zakupiła, jest samochodem osobowym, o którym mowa w art. 2 pkt 34 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.; dalej: ustawa); jeśli nie, to proszę wskazać, czy pojazd jest pojazdem samochodowym, o którym mowa w art. 86a ust. 9 pkt 1-3 ustawy – jeżeli tak, to proszę wskazać:
a)który konkretnie przepis dotyczy tego pojazdu,
b)czy spełnienie wymagań określonych w tym przepisie zostało stwierdzone na podstawie dodatkowego badania technicznego przeprowadzonego przez okręgową stację kontroli pojazdów, potwierdzonego zaświadczeniem wydanym przez tę stację oraz adnotacją w dowodzie rejestracyjnym o spełnieniu tych wymagań (dotyczy pojazdów wymienionych w art. 86a ust. 9 pkt 1-2 ustawy) lub na podstawie dokumentów wydanych zgodnie z przepisami o ruchu drogowym (dotyczy pojazdów wymienionych w art. 86a ust. 9 pkt 3 ustawy),
wskazała Pani:
zakupiony pojazd jest samochodem osobowym, o którym mowa w art. 2 pkt 34 ustawy o podatku od towarów i usług. Dalsze sformułowanie, cytuję: „jeśli nie, to proszę wskazać, czy pojazd jest pojazdem samochodowym, o którym mowa w art. 86a ust. 9 pkt 1-3 ustawy – jeżeli tak, to proszę wskazać: a)…. b) …” jest sformułowane w sposób, który utrudnia udzielenie precyzyjnej odpowiedzi. Jednakże, domniemają, że cytowana wyżej część wezwania dotyczy sytuacji, w której zakupiony przeze mnie pojazd spełniałby przesłanki określone w art. 86a ust. 9 pkt 1-3 ustawy o podatku VAT. Informuję, że zakupiony przeze mnie pojazd nie spełnia żadnej z tych przesłanek, nie jest pojazdem niebędącym samochodem osobowym, nie jest przystosowany do przewozu ładunków w rozumieniu pkt 2 ww. ustępu artykułu 86a ustawy o VAT oraz nie jest pojazdem specjalnym. Jest to samochód osobowy.
3.W odpowiedzi na pytanie: czy samochód jest pojazdem konstrukcyjnie przeznaczonym do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą; czy z dokumentów wydanych na podstawie przepisów o ruchu drogowym wynika takie przeznaczenie,
wskazała Pani:
nie.
4.W odpowiedzi na pytanie: czy samochód będzie przez Panią wykorzystywany wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, czy również do czynności zwolnionych z opodatkowania podatkiem od towarów i usług lub niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
wskazała Pani:
samochód będzie przeze mnie wykorzystywany zarówno do celów niezwiązanych z prowadzoną przeze mnie działalnością gospodarczą jako osoby fizycznej („użytku prywatnego”) jak i do prowadzonej przeze mnie działalności gospodarczej. Podatek naliczony od towarów i usług w związku z wykorzystaniem przeze mnie samochodu osobowego będącego przedmiotem niniejszej interpretacji będzie rozliczany (po przekazaniu samochodu na cele prowadzonej przeze mnie działalności gospodarczej) zgodnie z art. 86a ustawy o podatku VAT. W ramach prowadzonej przeze mnie działalności gospodarczej nie wykonuję czynności zwolnionych z opodatkowania podatkiem od towarów i usług i niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
5.W odpowiedzi na pytanie: w przypadku, gdy w ramach działalności gospodarczej wskazany samochód będzie wykorzystywany zarówno do czynności opodatkowanych podatkiem VAT oraz czynności zwolnionych od podatku VAT, to proszę wskazać, czy będzie miała Pani obiektywną możliwość odrębnego przyporządkowania kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT i z czynnościami zwolnionymi od podatku VAT,
wskazała Pani:
jak wskazano wyżej, samochód nie będzie wykorzystywany w ramach działalności gospodarczej do czynności zwolnionych od podatku VAT.
6.W odpowiedzi na pytania: Jeśli planuje Pani wykorzystywać nabyty samochód wyłącznie do działalności gospodarczej, to proszę udzielić odpowiedzi na poniższe pytania:
6)czy samochód będzie Pani wykorzystywać wyłącznie w ramach prowadzonej działalności gospodarczej (pojazd ten będzie użytkowany tylko na potrzeby związane z prowadzoną działalnością gospodarczą) i wykluczone będzie wykorzystywanie go do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą,
7)gdzie będzie parkowany samochód po zakończeniu pracy,
8)czy użytkownik (Pani lub pracownik) opisanego samochodu będzie posiadać dowolność wyboru miejsca parkowania po zakończeniu pracy,
9)czy będzie istniała możliwość pobrania wskazanego samochodu po godzinach funkcjonowania firmy (jeśli nie, to proszę wyjaśnić tę kwestię),
10)czy sposób wykorzystywania ww. samochodu będzie wykluczać użycie go do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą; jeżeli tak, to proszę wskazać:
a)czy wprowadzi Pani procedury, w których zostanie określony sposób używania tego samochodu wykluczający użycie go do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą,
b)czy będzie Pani dokładać należytej staranności, aby wykluczyć możliwość użycia opisanego samochodu do celów prywatnych; proszę wskazać, jakie będą podejmowane czynności i w czym ta staranność się będzie przejawiać,
c)czy od momentu nabycia samochodu będzie posiadać Pani dokumenty i zasady użytkowania (regulaminy/procedury), z których będzie obiektywnie wynikać, że samochód będzie wykorzystywany wyłącznie do celów działalności gospodarczej i wykluczone będzie wykorzystanie tego samochodu do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą; jeśli tak, to z jakiej dokumentacji będzie wynikać, że samochód będzie wykorzystywany wyłącznie do celów działalności gospodarczej,
d)czy będą istniały obiektywne okoliczności potwierdzające brak możliwości wykorzystania samochodu do celów osobistych – jeżeli tak, to proszę szczegółowo wskazać, jakie to są/będą okoliczności,
e)kto i w jaki sposób będzie korzystać z samochodu,
f)w jaki sposób będzie Pani kontrolować/nadzorować używanie samochodu wyłącznie dla działalności gospodarczej i w czym będzie się to przejawiać; czy będzie istniał nadzór nad użytkowaniem tego pojazdu (np. GPS),
11)czy będzie Pani prowadzić ewidencję przebiegu pojazdu, zawierającą elementy określone w art. 86a ust. 6-8 ustawy,
12)czy dla pojazdu zostanie zgłoszona przez Panią do urzędu skarbowego informacja, o której mowa w art. 86a ust. 12 ustawy (VAT-26),
wskazała Pani:
Od 6) do 12) – samochód nie będzie wykorzystywany wyłącznie do działalności gospodarczej.
Pytanie (ostatecznie sformułowane w piśmie z 17 grudnia 2025 r.)
Czy w powyższym stanie faktycznym, zgodnie z art. 86 ustawy o podatku od towarów i usług, wartość podatku VAT naliczonego z tytułu wykonania usług i czynności zmierzających do zapewnienia kompletności pojazdu i umożliwienia użytkowania samochodu (w tym transportu, tłumaczeń, naprawy), podlegającego doliczeniu do wartości początkowej samochodu, będzie mogła zostać przez Panią wykorzystana do skorzystania (z zastrzeżeniem art. 86a ustawy o podatku od towarów i usług) z prawa do obniżenia kwoty podatku VAT należnego z tytułu prowadzenia przez Panią działalności gospodarczej za bieżący okres rozliczeniowy (okres rozliczeniowy, w którym pojazd zostanie przekazany do działalności gospodarczej)?
Pani stanowisko w sprawie (ostatecznie wyrażone w piśmie z 17 grudnia 2025 r.)
Pani zdaniem, kwota podatku VAT naliczonego z tytułu wykonania usług i czynności zmierzających do zapewnienia kompletności pojazdu i umożliwienia użytkowania samochodu (w tym transportu, tłumaczeń, naprawy), podlegającego doliczeniu do wartości początkowej samochodu nie będzie mogła zostać przez Panią wykorzystana do obniżenia kwoty podatku VAT należnego z tytułu prowadzenia przez Panią działalności gospodarczej, ani w bieżącym okresie rozliczeniowym (w okresie, w którym pojazd zostanie przekazany do działalności gospodarczej) ani w żadnym kolejnym przyszłym okresie rozliczeniowym.
Wynika to z faktu, że samochód osobowy zostanie przekazany do Pani działalności gospodarczej i stanie się środkiem trwałym wtedy, kiedy będzie spełniał przesłanki określone w art. 22a ust. 1 podatku dochodowego od osób fizycznych, tj. będzie kompletny i zdatny do użytku.
Wszystkie koszty związane z umożliwieniem użytkowania pojazdu i docelowym przekazaniem go do działalności gospodarczej (do użytku mieszanego) zostaną przez Panią poniesione przed tym przekazaniem i przekształceniem już sprawnego samochodu w firmowy środek trwały. Tym samym, całość podatku VAT od powyższych czynności zwiększy wartość początkową samochodu jako środka trwałego.
Nie ma znaczenia tu fakt, że zgodnie z art. 15 ustawy o podatku od towarów i usług, jest Pani podatnikiem tego podatku, ponieważ opodatkowane podatkiem VAT powyższe koszty zostaną poniesione bez związku z prowadzeniem przez Panią działalności gospodarczej. Taki związek można wykazać tylko dla kosztów związanych z rzeczonym samochodem jedynie po wprowadzeniu go do Pani działalności gospodarczej. Z tego względu nie znajdzie tu zastosowania art. 86 ustawy VAT.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:
a)nabycia towarów i usług,
b)dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
Z powołanego art. 86 ust. 1 ustawy wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług, a towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
Przedstawione wyżej zasady wykluczają możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi oraz warunkują to prawo uzyskaniem przez podatnika statusu podatnika VAT czynnego.
Należy zauważyć, że formułując w art. 86 ust. 1 ustawy, warunek związku ze sprzedażą opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej.
Należy podkreślić, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z którym:
Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy sprzedaż została udokumentowana fakturami lub fakturami korygującymi transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
Natomiast w oparciu o art. 88 ust. 4 ustawy:
Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.
Zauważyć należy, że ustawa nie pozbawia podatnika prawa do dokonania odliczenia podatku VAT od zakupów, o ile występują przesłanki świadczące o tym, że zakupione towary i usługi będą wykorzystywane do bieżącej (lub przyszłej) działalności opodatkowanej. Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje bowiem wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.
Ponadto wskazać należy, że zgodnie z art. 2 pkt 11 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o podatku od wartości dodanej – rozumie się przez to podatek od wartości dodanej nakładany na terytorium państwa członkowskiego, z wyjątkiem podatku od towarów i usług nakładanego tą ustawą.
Według art. 2 pkt 1 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terytorium kraju – rozumie się przez to terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
Stosownie do art. 2 pkt 2 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terytorium kraju państwie członkowskim – rozumie się przez to państwo członkowskie Unii Europejskiej.
Biorąc pod uwagę powołane wyżej przepisy należy także stwierdzić, że nie przewidują one sytuacji, w której podatnikowi przysługiwałoby prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek od wartości dodanej (w rozumieniu art. 2 pkt 11 ustawy), wynikający bezpośrednio z dokumentów potwierdzających transakcje realizowane w innym niż Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej.
Według art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Jak wynika z art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie o podatku od towarów i usług ma na tyle uniwersalny charakter, że pozwala na objęcie pojęciem „podatnik” te wszystkie podmioty, które prowadzą określoną działalność występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.
Wskazać również należy, że w myśl art. 99 ust. 1 ustawy:
Podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2-10, art. 130c, art. 133 i art. 138g ust. 2.
Zatem w podatku od towarów i usług obowiązuje zasada tzw. „niezwłocznego odliczenia podatku naliczonego”. Zasada ta wyraża się tym, że podatnik, aby skorzystać z prawa do odliczenia, nie musi czekać, aż nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub efektywnie wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej.
W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowo-prawne, było wykonywanie czynności opodatkowanych.
Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, podatnik może zrealizować w terminach określonych w art. 86 ust. 10 – ust. 13 ustawy.
W myśl art. 86 ust. 10 ustawy:
Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub importowanych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy.
Przy czym, co również istotne zgodnie z art. 86 ust. 10b pkt 1 ustawy:
Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt 1 oraz pkt 2 lit. a – powstaje nie wcześniej niż w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę lub dokument celny.
Stosownie do art. 86 ust. 11 ustawy:
Jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego w terminach określonych w ust. 10, 10d i 10e, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych, a w przypadku podatnika, o którym mowa w art. 99 ust. 2 i 3, w deklaracji podatkowej za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych.
Na mocy art. 86 ust. 13 ustawy:
Jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w terminach, o których mowa w ust. 10, 10d, 10e i 11, może on obniżyć kwotę podatku należnego przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej:
1)za okres, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, albo
2)za jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych, a w przypadku podatnika, o którym mowa w art. 99 ust. 2 i 3 , za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych, po okresie rozliczeniowym, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego
-nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.
Prawo podatnika do odliczenia podatku naliczonego przy zakupach towarów i usług wykorzystywanych do wykonywania czynności opodatkowanych (art. 86 ust. 1 ustawy) kształtuje się w danym okresie rozliczeniowym. Zdarzeniem uprawniającym do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony – co wprost wynika z art. 86 ust. 10 w związku z art. 86 ust. 10b pkt 1 ustawy – jest przy tym otrzymanie faktury lub dokumentu celnego, a ewentualne późniejsze rozliczenie podatku jest konsekwencją już nabytego prawa do obniżenia kwoty podatku należnego. Prawo do obniżenia podatku należnego powstaje u wszystkich podatników, o ile wykażą, że zakupy były związane z bieżącą lub przyszłą działalnością opodatkowaną, a warunek rejestracji jest niezbędny wyłącznie do skorzystania przez podatnika z prawa do obniżenia podatku należnego.
Przy czym, co również istotne, jak wynika z ww. art. 86 ust. 10 ustawy, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje za okres, w którym w odniesieniu do nabytych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy.
Na podstawie art. 19a ust. 1 ustawy:
Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 1a, 1b, 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20, art. 21 ust. 1 i art. 138f.
Ponadto należy rozróżnić moment powstania prawa do odliczenia od momentu skorzystania z tego prawa. Jak już wskazano, jego realizacja następuje poprzez złożenie deklaracji podatkowej, wyrażającej wolę skorzystania przez podatnika z prawa do odliczenia i aby skutecznie zrealizować już powstałe uprawnienie, podatnik musi usunąć – najpóźniej przed skorzystaniem z tego prawa – wszelkie przesłanki negatywne, w tym brak rejestracji, który uniemożliwia identyfikowanie go jako podatnika.
Warto w tym miejscu zaznaczyć, że w wyroku Trybunału Sprawiedliwości UE w sprawie C-400/98 Trybunał stwierdził, że prawo do odliczenia podatku naliczonego związanego z dokonaniem inwestycji nie jest uzależnione od dokonania wcześniejszej rejestracji dla celów podatku VAT. Potwierdzeniem takiej tezy mogą być także wyroki TSUE w sprawach C-268/83 oraz C-110/94, gdzie TSUE wskazał, że powstanie prawa do odliczenia nie zależy od formalnego uznania statusu podatnika przez organy podatkowe. Nabywane jest ono automatycznie, z chwilą uzyskania statusu podatnika, którym się staje w momencie pierwszych inwestycji związanych z przyszłą działalnością gospodarczą.
Natomiast z orzeczenia TSUE w sprawie C-385/09 Nidera wynika, że prawo do odliczenia powstaje w momencie, w którym podatek ten stał się należny, a jego powstanie nie jest w żaden sposób uzależnione od formalnego uznania statusu podatnika przez organ skarbowy, ale od zaistnienia po stronie podatnika zamiaru, potwierdzonego obiektywnymi dowodami, prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów dotyczących VAT.
Z opisu sprawy wynika, że dokonała Pani zakupu uszkodzonego samochodu w USA (Stany Zjednoczone Ameryki). Uiściła Pani opłaty związane z zakupem w domu aukcyjnym w USA, koszty transportu auta do portu oraz drogą morską do Rotterdamu (Holandia). Ponadto poniosła Pani naliczone w Holandii koszty opłat celnych oraz podatku VAT. Poniosła Pani również koszty podatku akcyzowego w Polsce, koszty tłumaczenia dokumentów (faktura sprzedaży, dokumenty celne oraz VAT, tytuł własności samochodu) oraz koszty naprawy samochodu, przeglądów technicznych, ubezpieczenia i jego rejestracji – tak, aby był kompletny i nadawał się do zamierzonego użytku. Samochód po przeprowadzeniu powyższych działań, w stanie nadającym się już do użytkowania, zostanie w przyszłości wprowadzony do ewidencji środków trwałych prowadzonej przez Panią działalności do korzystania w sposób mieszany i będzie podlegał amortyzacji. W ramach prowadzonej przez Panią działalności gospodarczej jest Pani podatnikiem VAT (Pani działalność jest objęta podstawową, 23% stawką podatku). Jest Pani czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług i będzie Pani wykorzystywać pojazd do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.
Zakupiony pojazd jest samochodem osobowym, o którym mowa w art. 2 pkt 34 ustawy o podatku od towarów i usług. Samochód nie jest pojazdem konstrukcyjnie przeznaczonym do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą.
Samochód będzie przez Panią wykorzystywany zarówno do celów niezwiązanych z prowadzoną przez Panią działalnością gospodarczą jako osoby fizycznej („użytku prywatnego”), jak i do prowadzonej przez Panią działalności gospodarczej. Podatek naliczony od towarów i usług w związku z wykorzystaniem przez Panią samochodu osobowego będzie rozliczany (po przekazaniu samochodu na cele prowadzonej przez Panią działalności gospodarczej) zgodnie z art. 86a ustawy o podatku VAT. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej nie wykonuje Pani czynności zwolnionych z opodatkowania podatkiem od towarów i usług i niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Samochód nie będzie wykorzystywany w ramach działalności gospodarczej do czynności zwolnionych od podatku VAT.
Pani wątpliwości dotyczą wskazania, czy zgodnie z art. 86 ustawy o podatku od towarów i usług, wartość podatku VAT naliczonego z tytułu wykonania usług i czynności zmierzających do zapewnienia kompletności pojazdu i umożliwienia użytkowania samochodu (VAT naliczony od wartości pojazdu w Holandii, tłumaczenia dokumentów na język Polski, transport do Polski, naprawa samochodu w Polsce, przegląd techniczny samochodu), podlegającego doliczeniu do wartości początkowej samochodu, będzie mogła zostać przez Panią wykorzystana do skorzystania (z zastrzeżeniem art. 86a ustawy o podatku od towarów i usług) z prawa do obniżenia kwoty podatku VAT należnego z tytułu prowadzenia przez Panią działalności gospodarczej za bieżący okres rozliczeniowy (okres rozliczeniowy, w którym pojazd zostanie przekazany do działalności gospodarczej).
Kwestie dotyczące prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z pojazdami samochodowymi zostały uregulowane w art. 86a ustawy.
Stosownie do art. 86a ust. 1 pkt 1 ustawy:
W przypadku wydatków związanych z pojazdami samochodowymi kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, stanowi 50% kwoty podatku wynikającej z faktury otrzymanej przez podatnika.
Jak stanowi art. 2 pkt 34 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o pojazdach samochodowych – rozumie się przez to pojazdy samochodowe w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony.
W myśl art. 86a ust. 2 ustawy:
Do wydatków związanych z pojazdami samochodowymi, o których mowa w ust. 1, zalicza się wydatki dotyczące:
1)nabycia, importu lub wytworzenia tych pojazdów oraz nabycia lub importu ich części składowych;
2)używania tych pojazdów na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze, związane z tą umową, inne niż wymienione w pkt 3;
3)nabycia lub importu paliw silnikowych, oleju napędowego i gazu, wykorzystywanych do napędu tych pojazdów, usług naprawy lub konserwacji tych pojazdów oraz innych towarów i usług związanych z eksploatacją lub używaniem tych pojazdów.
Na podstawie art. 86a ust. 3 ustawy:
Przepis ust. 1 nie ma zastosowania:
1)w przypadku gdy pojazdy samochodowe są:
a)wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika lub
b)konstrukcyjnie przeznaczone do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą, jeżeli z dokumentów wydanych na podstawie przepisów o ruchu drogowym wynika takie przeznaczenie;
2)do towarów montowanych w pojazdach samochodowych i do związanych z tymi towarami usług montażu, naprawy i konserwacji, jeżeli przeznaczenie tych towarów wskazuje obiektywnie na możliwość ich wykorzystywania wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika.
Zatem, zgodnie z ww. regulacjami, podatnikowi przysługuje ograniczone do 50% prawo do odliczenia podatku w odniesieniu do wszystkich wydatków związanych z pojazdami samochodowymi przeznaczonymi do użytku „mieszanego”.
Dla celów stosowania tego ograniczenia za wykorzystywanie „mieszane” należy rozumieć, że w odniesieniu do pojazdu wykorzystywanego w działalności gospodarczej istnieje możliwość jego użycia również do celów niezwiązanych z tą działalnością, np. do celów prywatnych. Wystarczy przy tym możliwość nawet tylko jednorazowego użycia pojazdu do celów prywatnych, aby uznać, że pojazd może być wykorzystywany w sposób „mieszany”.
Nie jest przy tym istotny moment, w którym użycie to ma miejsce podczas całego okresu użytkowania przez podatnika danego pojazdu, żeby uznać ten pojazd za wykorzystywany do celów „mieszanych”.
Z wniosku wynika, że jest Pani czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług i będzie Pani wykorzystywać pojazd do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Wskazała Pani również, że samochód będzie przez Panią wykorzystywany zarówno do celów niezwiązanych z prowadzoną przez Panią działalnością gospodarczą jako osoby fizycznej („użytku prywatnego”), jak i do prowadzonej przez Panią działalności gospodarczej, czyli do celów „mieszanych”. Pani wątpliwości dotyczą prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego od wartości pojazdu w Holandii, tłumaczenia dokumentów na język Polski, transportu do Polski, naprawy samochodu w Polsce, przeglądu technicznego samochodu.
W tym miejscu ponownie wskazać należy, że powołane wyżej przepisy nie przewidują sytuacji, w której podatnikowi przysługiwałoby prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek od wartości dodanej (w rozumieniu art. 2 pkt 11 ustawy), wynikający bezpośrednio z dokumentów potwierdzających transakcje realizowane w innym niż Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej. Zatem, nie będzie Pani przysługiwało prawo do odliczenia podatku od wartości dodanej zapłaconego w Holandii.
Natomiast w odniesieniu do podatku VAT od wydatków związanych z tłumaczeniem dokumentów na język Polski, transportu do Polski, naprawy samochodu, przeglądu technicznego samochodu będzie Pani przysługiwało prawo do odliczenia 50% podatku VAT w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub importowanych towarów i usług powstał obowiązek podatkowy.
Biorąc pod uwagę treść przywołanych przepisów, w kontekście przedstawionego opisu sprawy należy stwierdzić, że na podstawie art. 86a ust. 1 ustawy, będzie przysługiwało Pani prawo do odliczenia 50% podatku VAT zapłaconego w Polsce od wydatków związanych z tłumaczeniem dokumentów na język Polski, transportu do Polski, naprawy samochodu, przeglądu technicznego samochodu. Prawo to będzie przysługiwało Pani w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub importowanych towarów i usług powstał obowiązek podatkowy oraz niezaistnienia ograniczeń wskazanych w art. 88 ustawy. Natomiast nie będzie Pani przysługiwało prawo do odliczenia podatku od wartości dodanej zapłaconego w Holandii.
Tym samym, Pani stanowisko oceniając całościowo jest nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Pani ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Panią w złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Wniosek w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych podlega odrębnemu rozpatrzeniu.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1)z zastosowaniem art. 119a;
2)w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3)z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
