Interpretacja indywidualna z dnia 16 stycznia 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, 0111-KDIB2-3.4014.650.2025.2.BD
Umowa przechowania środków pieniężnych, w której przechowawca nie rozporządza środkami, nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych, zgodnie z wykładnią ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od czynności cywilnoprawnych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
12 listopada 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 10 listopada 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy m.in. podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych przechowywania środków pieniężnych Przyjaciółki na Pana koncie bankowym celem uzyskania przez nią bonusu promocyjnego oferowanego przez bank. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – w piśmie z 18 grudnia 2025 r.
Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Pan i Pana Przyjaciółka jako emeryci posiadają Państwo oszczędności, które starają się Państwo deponować na lokatach i kontach bankowych by uzyskać korzyści z oprocentowania środków. Problem polega na tym, że banki promują nowych klientów i nowe środki. Pana Przyjaciółce uwolniły się środki pieniężne i dla uzyskania korzystnego oprocentowania rozważają Państwo następujące rozwiązanie. Pana Przyjaciółka przelałaby swoje środki pieniężne na Pana konto bankowe, by jej środki pracowały na okres promocji bankowej (3 miesiące). Na koncie tym nie posiada Pan na chwilę obecną swoich środków. Pan tylko użyczyłby swoje konto Przyjaciółce. Po upływie okresu promocyjnego zdeponowane przez Pana Przyjaciółkę na Pana koncie środki pieniężne wróciłyby wraz z odsetkami na jej konto bankowe. Pan osobiści, w następstwie powyższych działań nie miałby żadnych korzyści.
W uzupełnieniu wniosku, wskazał Pan, że Pana Przyjaciółka przeleje ze swojego rachunku bankowego na Pana rachunek bankowy swoje środki pieniężne na okres 3 miesięcy, by środki te na Pana rachunku mogły wypracować wyższe odsetki. Po okresie objętym promocją bankową (owe 3 miesiące) całość przelanych przez Pana Przyjaciółkę środków pieniężnych wraz z naliczonymi odsetkami, zostanie przelana zwrotnie na rachunek bankowy Pana Przyjaciółki. Pan z tytułu udostępnienia Pańskiego rachunku bankowego celem przechowania środków pieniężnych Pana Przyjaciółki nie uzyska Pan żadnych korzyści finansowych i niefinansowych. Pana Przyjaciółka będzie miała dostęp do Pańskiego rachunku bankowego na podstawie udzielonego jej przez Pana pełnomocnictwa, od momentu przelania przez Pana Przyjaciółkę środków pieniężnych na Pana rachunek bankowy, aż do momentu zwrotu tych środków wraz z odsetkami na rachunek bankowy Pana Przyjaciółki. Uzgodnił Pan z Przyjaciółką, że Pan jako przechowawca nie będę miał prawa korzystania ze środków pieniężnych przelanych przez Pana Przyjaciółkę na Pana rachunek bankowy, ani też z odsetek od tych środków pieniężnych. Pan i Pana Przyjaciółka, mając do siebie pełne zaufanie, a do tego nie mając wystarczającej wiedzy prawniczej w zakresie umów, nie przewidują Państwo zawarcia umowy pisemnej, raczej będą Państwo opierać się na umowie ustnej; tzw. umowie przechowania. Pana Przyjaciółka przeleje na Pana konto bankowe swoje środki pieniężne, a tytuł tego przelewu będzie brzmiał: „Przelew środków”, natomiast Pan (jako przechowawca środków pieniężnych) przeleje z powrotem środki pieniężne na konto Pana Przyjaciółki, a tytuł tego przelewy będzie brzmiał: „Zwrot kapitału z odsetkami”. Pod pojęciem „zdeponowane” rozumie Pan środki finansowe przelane z rachunku bankowego Pana Przyjaciółki na Pana konto bankowe (na okres 3 miesięcy by środki te na Pana rachunku mogły wypracować wyższe odsetki).
Pytanie w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych – ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku
Czy zważywszy na okoliczności opisane powyżej, tj. że:
-Pana Przyjaciółka będzie miała dostęp do Pańskiego rachunku bankowego na podstawie udzielonego jej pełnomocnictwa,
-uzgodnił Pan z Przyjaciółką, że w okresie kiedy jej środki pieniężne będą zdeponowane (przechowywane) na Pańskim rachunku bankowym nie będzie Pan mógł korzystać z tych środków,
-środki pieniężne wraz z odsetkami (kapitał + odsetki) zostaną zwrócone niezwłocznie Pana Przyjaciółce, a więc w stopniu nie tylko w stanie niepogorszonym ale wręcz polepszonym o odsetki
można uznać, że przedstawiona czynność/operacja bankowa nie stanowi depozytu nieprawidłowego lecz przechowanie, a w konsekwencji nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.
Pana stanowisko w sprawie w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych – ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku
W Pana ocenie, z uwagi na fakt, że czynność/operacja opisana powyżej nie została wymieniona w art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, czynność ta nie podlega opodatkowaniu tym podatkiem.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 295 ze zm.):
Podatkowi podlegają następujące czynności cywilnoprawne:
a)umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych,
b)umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku,
c)(uchylona),
d)umowy darowizny – w części dotyczącej przejęcia przez obdarowanego długów i ciężarów albo zobowiązań darczyńcy,
e)umowy dożywocia,
f)umowy o dział spadku oraz umowy o zniesienie współwłasności – w części dotyczącej spłat lub dopłat,
g)(uchylona),
h)ustanowienie hipoteki,
i)ustanowienie odpłatnego użytkowania, w tym nieprawidłowego, oraz odpłatnej służebności,
j)umowy depozytu nieprawidłowego,
k)umowy spółki.
Stosownie do art. 1 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy:
Podatkowi podlegają zmiany umów wymienionych w pkt 1, jeżeli powodują one podwyższenie podstawy opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych, z zastrzeżeniem ust. 3 pkt 4.
W myśl natomiast art. 1 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy:
Podatkowi podlegają orzeczenia sądów, w tym również polubownych, oraz ugody, jeżeli wywołują one takie same skutki prawne, jak czynności cywilnoprawne wymienione w pkt 1 lub 2.
Ustawodawca wprowadził zasadę enumeratywnego określenia czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Podatkowi od czynności cywilnoprawnych podlegają więc wyłącznie czynności, które zostały wymienione w ustawie, w tym umowy pożyczki i depozytu nieprawidłowego, do którego Pan się odwołuje i które to czynności, ze względu na opis sprawy wymagają szczegółowej analizy prawnej.
W myśl art. 3 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:
Obowiązek podatkowy, z zastrzeżeniem ust. 2, powstaje z chwilą dokonania czynności cywilnoprawnej.
Na podstawie art. 4 pkt 7 cyt. ustawy:
Obowiązek podatkowy, z zastrzeżeniem art. 5, ciąży przy umowie pożyczki i umowie depozytu nieprawidłowego – na biorącym pożyczkę lub przechowawcy.
Stosownie do art. 720 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.):
Przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości.
Zgodnie z art. 835 cyt. ustawy:
Przez umowę przechowania przechowawca zobowiązuje się zachować w stanie niepogorszonym rzecz ruchomą oddaną mu na przechowanie.
W myśl art. 839 ww. ustawy:
Przechowawcy nie wolno używać rzeczy bez zgody składającego, chyba że jest to konieczne do jej zachowania w stanie niepogorszonym.
Zgodnie z art. 845 Kodeksu cywilnego:
Jeżeli z przepisów szczególnych albo z umowy lub okoliczności wynika, że przechowawca może rozporządzać oddanymi na przechowanie pieniędzmi lub innymi rzeczami oznaczonymi tylko co do gatunku, stosuje się odpowiednio przepisy o pożyczce (depozyt nieprawidłowy). Czas i miejsce zwrotu określają przepisy o przechowaniu.
Z treści art. 720 § 1 Kodeksu cywilnego wynika, że umowa pożyczki jest umową konsensualną, dwustronnie zobowiązującą, polegającą na zobowiązaniu stron do przeniesienia własności pieniędzy lub innych rzeczy oznaczonych rodzajowo, natomiast jej gospodarczy sens wyraża się w tym, że biorący pożyczkę uzyskuje możliwość korzystania przez pewien czas z wartości przekazanych mu przez dającego pożyczkę.
Depozyt nieprawidłowy uznawany jest albo za odmianę zwykłej umowy przechowania, instytucję odrębną od umowy pożyczki, albo odrębny typ umowy nazwanej. Uznaje się również, że depozyt nieprawidłowy (przechowanie nieprawidłowe) jest umową szczególnego rodzaju, zawierającą elementy przechowania i pożyczki. Przedmiotem depozytu nieprawidłowego mogą być wyłącznie pieniądze lub rzeczy oznaczone tylko co do gatunku. Osoba biorąca pieniądze (rzecz) do depozytu nieprawidłowego ma obowiązek oddać taką samą ilość pieniędzy (rzeczy), ale niekoniecznie tę samą.
Depozyt nieprawidłowy ma miejsce wtedy, gdy z przepisów szczególnych albo z umowy lub okoliczności wynika, że przechowawca może rozporządzać oddanymi na przechowanie pieniędzmi lub innymi rzeczami oznaczonymi tylko co do gatunku. Upoważnienie do rozporządzania oddanymi na przechowanie pieniędzmi jest dla bytu umowy depozytu nieprawidłowego konieczne – sam fakt oddania na przechowanie pieniędzy nie tworzy bowiem jeszcze stosunku depozytu nieprawidłowego z prawem rozporządzania nimi.
Przechowawca „nieprawidłowy” nabywa na własność przedmiot depozytu i może nim rozporządzać tak, jak w umowie pożyczki. Depozyt nieprawidłowy różni się jednak od pożyczki tym, że jest zawierany w interesie składającego. Nie można utożsamiać depozytu nieprawidłowego z pożyczką. Depozyt nieprawidłowy może być odpłatny lub nieodpłatny.
Zgodnie z przywołanymi wyżej przepisami, umowa przechowania nie stanowi czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych jeżeli przechowawca nie może rozporządzać oddanymi na przechowanie pieniędzmi lub innymi rzeczami oznaczonymi tylko co do gatunku.
Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Pana Przyjaciółka chce przelać ze swojego rachunku bankowego na Pana rachunek bankowy swoje środki pieniężne na okres 3 miesięcy, by środki te na Pana rachunku mogły wypracować wyższe odsetki. Po okresie objętym promocją bankową (3 miesiące) całość przelanych przez Pana Przyjaciółkę środków pieniężnych wraz z naliczonymi odsetkami, zostanie przelana zwrotnie na rachunek bankowy Pana Przyjaciółki. Pan z tytułu udostępnienia Pańskiego rachunku bankowego celem przechowania środków pieniężnych Pana Przyjaciółki nie uzyska żadnych korzyści finansowych i niefinansowych. Pana Przyjaciółka będzie miała dostęp do Pańskiego rachunku bankowego na podstawie udzielonego jej przez Pana pełnomocnictwa, od momentu przelania przez Pana Przyjaciółkę środków pieniężnych na Pana rachunek bankowy, aż do momentu zwrotu tych środków wraz z odsetkami na rachunek bankowy Pana Przyjaciółki. Uzgodnił Pan z Przyjaciółką, że Pan jako przechowawca nie będę miał prawa korzystania ze środków pieniężnych przelanych przez Pana Przyjaciółkę na Pana rachunek bankowy, ani też z odsetek od tych środków pieniężnych. Nie przewidują Państwo zawarcia umowy pisemnej, raczej będą Państwo opierać się na umowie ustnej; tzw. umowie przechowania.
Z treści wniosku wynika, że między Panem i Pana Przyjaciółką zawarta zostanie jedynie ustna umowa przechowania (nie zostanie zawarta umowa pożyczki ani umowa depozytu nieprawidłowego) i nie będzie Pan uprawniony do rozporządzania środkami pieniężnymi Pana Przyjaciółki ulokowanymi na Pana koncie.
Należy podkreślić, że opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych podlega umowa pożyczki oraz umowa depozytu nieprawidłowego (art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) i j) ww. ustawy). Aby umowa przechowania przybrała postać pożyczki bądź depozytu nieprawidłowego, przechowawca środków pieniężnych musi być uprawniony do swobodnego rozporządzania tymi środkami oddanymi mu na przechowanie, czyli może przeznaczyć je na własne cele. Natomiast Pan – jak wynika z wniosku – nie będzie do tego uprawniony.
Zatem, taka (czynność) umowa przechowania środków pieniężnych na Pana koncie nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Umowa ta nie mieści się w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem, wymienionych w ustawie o podatku od czynności cywilnoprawnych.
Tym samym nie będzie na Panu ciążył obowiązek podatkowy w podatku od czynności cywilnoprawnych z tytułu opisanej we wniosku czynności.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Pana i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
Stosownie do art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej:
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną).
Zatem przedmiotowa interpretacja rozstrzyga w zakresie zastosowania przepisów podatkowych w stosunku do Pana, a nie wywiera skutku prawnego dla Pana Przyjaciółki.
Ta interpretacja stanowi ocenę Pana stanowiska wyłącznie w zakresie przepisów ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych. W zakresie podatku od spadków i darowizn zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie – interpretacja znak: 0111-KDIB2-3.4015.417.2025.2.BD.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1)z zastosowaniem art. 119a;
2)w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3)z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
POTRZEBUJESZ POMOCY?