Interpretacja indywidualna z dnia 20 stycznia 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0112-KDIL3.4012.742.2025.2.AW
Usługi dzierżawy gruntów przeznaczonych na cele rolnicze są zwolnione z opodatkowania VAT na podstawie § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów. W konsekwencji, rolnik ryczałtowy nie jest zobowiązany do składania deklaracji VAT, nawet jeśli dochód z dzierżawy przekracza limit zwolnienia podmiotowego z art. 113 ustawy o VAT.
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
20 listopada 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 20 listopada 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku VAT świadczonych przez Pana usług dzierżawy gruntów rolnych na rzecz podmiotu, który wykorzysta te grunty wyłącznie na cele rolnicze oraz obowiązku składania deklaracji VAT z tego tytułu, nawet jeśli roczna kwota uzyskanego czynszu dzierżawnego znacznie przekracza limit zwolnienia podmiotowego z VAT. Uzupełnił go Pan pismami z 1 i 14 stycznia 2026 r. (wpływ 1 i 14 stycznia 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.
Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Wnioskodawca zamierza stać się właścicielem (w drodze darowizny lub umowy kupna-sprzedaży) gruntów rolnych o łącznej powierzchni przekraczającej 1 hektar użytków rolnych, a także przekraczającej 1 hektar przeliczeniowy (łączna powierzchnia ok. 200 ha, 30% gruntów mogą stanowić grunty wydzierżawione przez Wnioskodawcę na cele rolnicze na wiele lat od spółki z o.o.). Wnioskodawca docelowo zamierza prowadzić na nabytych gruntach gospodarstwo rolne.
Alternatywnie zamierza wydzierżawić całość lub część tych gruntów. Potencjalnym dzierżawcą będzie inny rolnik (osoba fizyczna) lub spółka z ograniczoną odpowiedzialnością. Umowa dzierżawy zostanie zawarta w formie pisemnej. Z treści umowy jednoznacznie będzie wynikać, że wydzierżawione grunty zostaną przeznaczone wyłącznie na prowadzenie działalności rolniczej (uprawa zbóż, hodowla roślin) z wyłączeniem działów specjalnych działalności rolnej. Czynsz dzierżawny będzie płatny w regularnych odstępach czasu. Podatek rolny od tych gruntów będzie opłacany przez Wnioskodawcę lub dzierżawcę, zgodnie z decyzją właściwego organu gminy.
Uzupełniając wniosek – w odpowiedzi na pytania zawarte w wezwaniu wskazał Pan, że:
1. Czy jest Pan czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług? Jeśli tak – w jakim okresie/okresach albo od kiedy oraz z jakiego tytułu?
Odpowiedź: Nie jest Pan i nigdy nie był zarejestrowany jako czynny podatnik podatku od towarów i usług.
2. Czy jest Pan rolnikiem ryczałtowym, w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. od podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwolnionym od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy?
Odpowiedź: Tak, po nabyciu gruntów i rozpoczęciu uprawy zbóż będzie Pan rolnikiem ryczałtowym dokonującym dostawy produktów rolnych pochodzących z własnej działalności rolniczej, korzystającym ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy o VAT.
3. Czy jest Pan właścicielem gospodarstwa rolnego w rozumieniu art. 2 pkt 16 ustawy? Jeśli tak, to proszę wskazać w jakim zakresie prowadzone jest gospodarstwo rolne? Proszę szczegółowo opisać.
Odpowiedź: Tak, będzie Pan właścicielem gospodarstwa rolnego o łącznej powierzchni ok. 200 ha. Działalność rolnicza będzie prowadzona w zakresie uprawy roślin (głównie zboża). Gospodarstwo nie będzie obejmować działów specjalnych produkcji rolnej.
4. Czy grunty, będące przedmiotem zapytania, stanowią/będą stanowiły składnik prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej (w tym rolniczej)?
Odpowiedź: Grunty będą wykorzystywane w ramach działalności rolniczej (uprawa zbóż) oraz będą przedmiotem dzierżawy prywatnej (zarządzanie majątkiem osobistym). Nie będą stanowiły składnika pozarolniczej działalności gospodarczej.
5. Czy w ramach prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej wykonuje Pan wyłącznie czynności opodatkowane podatkiem od towarów i usług?
Odpowiedź: Nie. Wykonywane czynności będą obejmować wyłącznie dostawę produktów rolnych (zwolnioną przedmiotowo na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy) oraz usługę dzierżawy gruntów na cele rolnicze (zwolnioną przedmiotowo na podstawie § 3 ust. 1 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Finansów).
6. Czy w prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej wartość sprzedaży za 2025 r. przekroczy kwotę 200 000 zł i nie przekroczy kwoty 240 000 zł?
Odpowiedź: Wartość sprzedaży produktów rolnych oraz czynszu z dzierżawy może przekroczyć kwotę 200 000 zł, jednak z uwagi na to, że obie te czynności korzystają ze zwolnienia przedmiotowego, ich wartość nie wpływa na limit zwolnienia podmiotowego (zgodnie z art. 113 ust. 2 pkt 2 ustawy).
7. Czy w ramach prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej wykonuje Pan/będzie Pan wykonywał czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy? Jeśli tak, to należy wskazać jakie to czynności?
Odpowiedź: Nie. Nie zamierza Pan świadczyć usług prawniczych, jubilerskich, ściągania długów ani żadnych innych wymienionych w tym przepisie, które wyłączają prawo do zwolnienia z VAT.
8. Czy wcześniej już korzystał Pan ze zwolnienia określonego w art. 113 ust. 1 lub 9 ustawy? Jeżeli tak, to proszę wskazać w jakim okresie (od kiedy do kiedy)?
Odpowiedź: Nie dotyczy – Wnioskodawca nie prowadził wcześniej działalności gospodarczej podlegającej wpisowi do CEIDG/KRS.
9. Czy utracił Pan prawo do ww. zwolnienia, czy może Pan z tego zwolnienia zrezygnował? Jeżeli tak, to proszę wskazać z jakiego powodu utracił Pan prawo do ww. zwolnienia oraz kiedy (proszę wskazać dokładna datę)?
Odpowiedź: Nie, nigdy nie utracił Pan prawa do zwolnienia ani z niego nie zrezygnował.
Pytanie
Czy usługa dzierżawy gruntów rolnych na rzecz podmiotu, który wykorzysta te grunty wyłącznie na cele rolnicze (tj. na prowadzenie działalności rolniczej uprawa zbóż, hodowla roślin z wyłączeniem działów specjalnych produkcji rolnej), korzysta ze zwolnienia od podatku od towarów i usług (VAT) na podstawie § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2013 r. w sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych zwolnień – Wnioskodawca nie musi składać żadnych deklaracji VAT z tego tytułu, nawet jeśli roczna kwota uzyskanego czynszu dzierżawnego znacznie przekracza limit zwolnienia podmiotowego z VAT (aktualnie limit 200.000 zł)?
Pana stanowisko w sprawie (doprecyzowanym w uzupełnieniu wniosku)
Zdaniem Wnioskodawcy, usługa dzierżawy gruntów rolnych korzysta ze zwolnienia od podatku od towarów i usług (VAT) na podstawie § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2013 r. w sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych zwolnień (obecnie tekst jednolity: Dz. U. z 2023 r. poz. 955, ze zm.).
Zgodnie z brzmieniem tego przepisu, zwalnia się od podatku dzierżawę gruntów przeznaczonych na cele rolnicze. Kluczowe dla zastosowania tego zwolnienia jest łączne spełnienie dwóch warunków: Przedmiot dzierżawy: muszą to być grunty. Cel dzierżawy: grunty muszą być przeznaczone na cele rolnicze.
W opisanym zdarzeniu przyszłym oba warunki są spełnione. Przedmiotem umowy są grunty rolne (o powierzchni ponad 1 ha przeliczeniowego, stanowiące gospodarstwo rolne), a z treści pisemnej umowy dzierżawy będzie jednoznacznie wynikać, że dzierżawca przeznaczy je wyłącznie na prowadzenie działalności rolniczej (uprawa zbóż, hodowla roślin).
Organy podatkowe w wydawanych interpretacjach indywidualnych potwierdzają, że zwolnienie przysługuje, gdy spełnione są obie przesłanki. Niezależnie od tego, czy dzierżawcą będzie osoba fizyczna, czy spółka z o.o., istotne jest faktyczne przeznaczenie gruntu na cele rolnicze.
W konsekwencji, w odniesieniu do dzierżawy opisanych gruntów będzie mógł Wnioskodawca korzystać (bez względu na limit roczny) ze zwolnienia od podatku na podstawie § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia.
Ponadto, w uzupełnieniu, wskazał Pan, że zdaniem Wnioskodawcy, w związku z faktem, iż usługa dzierżawy gruntów na cele rolnicze korzysta ze zwolnienia przedmiotowego na mocy § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów, obrót (kwota czynszu) z tej konkretnej usługi nie jest wliczany do wartości sprzedaży, o której mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT (limit zwolnienia podmiotowego 200.000 zł), na podstawie art. 113 ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług.
W konsekwencji, Wnioskodawca, wykonując wyłącznie czynności zwolnione przedmiotowo (dzierżawa rolna oraz, docelowo, dostawa produktów rolnych jako rolnik ryczałtowy), nie staje się podatnikiem VAT czynnym i nie ma obowiązku składania miesięcznych lub kwartalnych deklaracji VAT (obecnie JPK_V7). Obowiązek ten nie powstaje bez względu na wysokość rocznego obrotu z tytułu czynszu dzierżawnego.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Przy czym, na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
Natomiast stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:
1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
Z powyższych uregulowań wynika, że przez usługę należy rozumieć każde świadczenie na rzecz danego podmiotu niebędące dostawą towarów. Z uwagi na powyższe unormowania, pod pojęciem usługi (świadczenia), należy rozumieć każde zachowanie się na rzecz innej osoby, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie, bądź też tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy).
Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie. Zauważyć jednak należy, że usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym.
W związku z powyższym, czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym, związek pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w zamian za to świadczenie.
Definicja świadczenia usług ma charakter dopełniający definicję dostawy towarów i jest wyrazem realizacji powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług transakcji wykonywanych przez podatnika w jego działalności gospodarczej.
Przy czym, nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów albo świadczenie usług – w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy oraz art. 8 ust. 1 ustawy – podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ, aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
W myśl art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy:
Pod pojęciem działalności gospodarczej, rozumie się wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Natomiast, zgodnie z art. 15 ust. 4 ustawy:
W przypadku osób fizycznych prowadzących wyłącznie gospodarstwo rolne, leśne lub rybackie za podatnika uważa się osobę, która złoży zgłoszenie rejestracyjne, o którym mowa w art. 96 ust. 1.
W myśl art. 15 ust. 5 ustawy:
Przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio do osób fizycznych prowadzących wyłącznie działalność rolniczą w innych niż wymienione w ust. 4 przypadkach.
Z kolei stosownie do art. 2 pkt 16 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o gospodarstwie rolnym – rozumie się przez to gospodarstwo rolne w rozumieniu przepisów o podatku rolnym.
Zgodnie z art. 2 pkt 19 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o rolniku ryczałtowym – rozumie się przez to rolnika dokonującego dostawy produktów rolnych lub świadczącego usługi rolnicze, korzystającego ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 3, z wyjątkiem rolnika obowiązanego na podstawie odrębnych przepisów do prowadzenia ksiąg rachunkowych.
Na podstawie art. 2 pkt 20 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o produktach rolnych – rozumie się przez to towary pochodzące z własnej działalności rolniczej rolnika ryczałtowego oraz towary, o których mowa w art. 20 ust. 1c i 1d ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 163, 340, 368 i 620).
Biorąc pod uwagę przytoczoną definicję działalności gospodarczej (art. 15 ust. 2 ustawy) uznać należy, że działalność rolnicza (art. 2 pkt 15 ustawy) mieści się w pojęciu działalności gospodarczej.
Zatem rolnik, w świetle przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, posiada status podatnika prowadzącego działalność gospodarczą (działalność rolniczą). Natomiast wykonywanie czynności polegających na dostawie produktów rolnych oraz świadczeniu usług rolniczych stanowi wykonywanie działalności rolniczej w rozumieniu ustawy.
Z art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy wynika, że:
Zwalnia się od podatku dostawę produktów rolnych dokonywaną przez rolnika ryczałtowego oraz świadczenie usług rolniczych przez rolnika ryczałtowego.
Ponadto, w myśl art. 43 ust. 3 ustawy:
Rolnik ryczałtowy dokonujący dostawy produktów rolnych lub świadczący usługi rolnicze, które są zwolnione od podatku na podstawie ust. 1 pkt 3, może zrezygnować z tego zwolnienia pod warunkiem dokonania zgłoszenia rejestracyjnego, o którym mowa w art. 96 ust. 1 i 2.
Natomiast w oparciu o art. 43 ust. 5 ustawy:
Podatnicy, o których mowa w ust. 3, którzy zrezygnowali ze zwolnienia od podatku, mogą po upływie 3 lat od daty rezygnacji ze zwolnienia ponownie skorzystać ze zwolnienia określonego w ust. 1 pkt 3. Zwolnienie, o którym mowa w zdaniu pierwszym, obowiązuje pod warunkiem pisemnego zawiadomienia naczelnika urzędu skarbowego przed początkiem miesiąca (kwartału), od którego podatnicy ci ponownie chcą skorzystać ze zwolnienia.
Wskazać należy, że zwolnienie rolnika ryczałtowego od podatku VAT ma charakter mieszany, tj. przedmiotowo-podmiotowy. Od podatku zwolnieni są tylko rolnicy ryczałtowi i tylko w wyraźnie wskazanym zakresie. Świadczenie usług rolniczych oraz dostawa produktów rolnych przez podmioty inne niż rolnicy ryczałtowi podlega opodatkowaniu na zasadach ogólnych. Innego rodzaju działalność prowadzona przez rolnika ryczałtowego, nieuprawniająca go do zwolnienia przedmiotowego (np. działalność handlowa, dostawa produktów rolnych innych niż własnej produkcji, dzierżawa, świadczenie usług innych niż rolnicze), co do zasady podlegać będzie opodatkowaniu wg stawek właściwych dla tych czynności.
Biorąc pod uwagę definicję działalności rolniczej, zawartą w art. 2 pkt 15 ustawy, uznać należy, że rolnicy, prowadzący taką działalność, z wyjątkiem tych, którzy dobrowolnie dokonali rejestracji w zakresie VAT jako podatnicy VAT czynni oraz takich, którzy na podstawie odrębnych przepisów są obowiązani do prowadzenia ksiąg rachunkowych, z mocy ustawy są rolnikami ryczałtowymi w zakresie działalności rolniczej, tj. zarówno sprzedaży produktów rolnych pochodzących z tej działalności, jak również świadczenia usług rolniczych, ze wszystkimi konsekwencjami prawnymi dla podatników posiadających status rolnika ryczałtowego.
Stosownie do art. 96 ust. 1 ustawy:
Podmioty, o których mowa w art. 15 i art. 15a, są obowiązane przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3.
Zgodnie z art. 96 ust. 2 ustawy:
W przypadku osób fizycznych, o których mowa w art. 15 ust. 4 i 5, zgłoszenie rejestracyjne może być dokonane wyłącznie przez jedną z osób, na które będą wystawiane faktury przy zakupie towarów i usług i które będą wystawiały faktury przy sprzedaży produktów rolnych.
Z kolei, zgodnie z art. 96 ust. 3 ustawy:
Podmioty wymienione w art. 15, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 lub wykonujące wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, mogą złożyć zgłoszenie rejestracyjne.
Stosownie do art. 96 ust. 4 ustawy:
Naczelnik urzędu skarbowego, po weryfikacji danych podanych w zgłoszeniu rejestracyjnym, rejestruje podatnika jako:
1) „podatnika VAT czynnego”,
2) „podatnika VAT zwolnionego” – w przypadku podatnika, o którym mowa w:
a) ust. 3 i 3c,
b) art. 113a ust. 1, jeżeli złożył zawiadomienie w celu rejestracji jako podatnik VAT UE
– i na jego wniosek potwierdza to zarejestrowanie.
Ponadto, w myśl art. 96 ust. 5 ustawy:
Jeżeli podmioty, o których mowa w ust. 3, rozpoczną dokonywanie sprzedaży opodatkowanej, utracą zwolnienie od podatku lub zrezygnują z tego zwolnienia, obowiązane są do złożenia zgłoszenia rejestracyjnego, o którym mowa w ust. 1, a w przypadku podatników zarejestrowanych jako podatnicy VAT zwolnieni – do aktualizacji tego zgłoszenia, w terminach:
1) przed dniem dokonania pierwszej sprzedaży towaru lub usługi, innych niż zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2, 2a i 4-41 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, w przypadku rozpoczęcia dokonywania tej sprzedaży;
2) przed dniem, w którym podatnik traci prawo do zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9, w przypadku utraty tego prawa;
3) przed początkiem miesiąca, w którym podatnik rezygnuje ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 3 oraz art. 113 ust. 1 i 9, w przypadku rezygnacji z tego zwolnienia, z zastrzeżeniem pkt 4;
4) przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5, w przypadku rezygnacji ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 9, od pierwszej wykonanej czynności.
Przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio.
Na podstawie art. 99 ust. 1 ustawy:
Podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2-10, art. 130c, art. 133 i art. 138g ust. 2.
Z kolei, zgodnie z art. 99 ust. 7 ustawy:
Przepisu ust. 1 nie stosuje się do podatników, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 albo art. 113a, oraz podmiotów wykonujących wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub na podstawie przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, chyba że:
1) przysługuje im zwrot różnicy podatku lub zwrot podatku naliczonego zgodnie z art. 87 lub przepisami wydanymi na podstawie art. 92 ust. 1 pkt 3;
2) są obowiązani do dokonania korekty podatku odliczonego, o której mowa w art. 90a, art. 90c lub art. 91, lub
3) są obowiązani do dokonania korekty, o której mowa w art. 89a ust. 4 lub art. 89b ust. 1, lub uprawnieni do dokonania korekty, o której mowa w art. 89b ust. 4.
Ponadto, należy wskazać, że zgodnie z art. 99 ust. 7c ustawy:
Deklaracje podatkowe, o których mowa w ust. 1-3, zawierają dane niezbędne do rozliczenia podatku, obliczenia jego wysokości, w tym wysokości podstawy opodatkowania, podatku należnego i podatku naliczonego, a także dane dotyczące podatnika.
Jednocześnie, w myśl art. 99 ust. 11c ustawy:
Deklaracje podatkowe, o których mowa w ust. 1-3, są składane zgodnie z wzorem dokumentu elektronicznego w rozumieniu ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne, który obejmuje deklarację i ewidencję, o której mowa w art. 109 ust. 3. Dokument elektroniczny, o którym mowa w zdaniu pierwszym, jest przesyłany w sposób określony w przepisach wydanych na podstawie art. 193a § 3 Ordynacji podatkowej i zgodnie z wymaganiami określonymi w tych przepisach.
Stosownie do treści art. 99 ust. 13a i 13b ustawy:
13a. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi i udostępni na elektronicznej platformie usług administracji publicznej wzór dokumentu, o którym mowa w ust. 11c.
13b. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres danych, o których mowa w ust. 7c, wraz z objaśnieniami co do sposobu wypełniania i miejsca składania deklaracji podatkowych, o których mowa w ust. 1-3, oraz niezbędnymi pouczeniami, uwzględniając konieczność prawidłowego rozliczenia podatku oraz kontroli tego obowiązku przez organ podatkowy.
Na podstawie art. 109 ust. 3 ustawy:
Podatnicy, z wyjątkiem podatników wykonujących wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3 oraz podatników, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 albo art. 113a ust. 1, są obowiązani prowadzić ewidencję zawierającą dane pozwalające na prawidłowe rozliczenie podatku i sporządzenie informacji podsumowującej, w szczególności dane dotyczące:
1) rodzaju sprzedaży i podstawy opodatkowania, wysokości kwoty podatku należnego, w tym korekty podatku należnego, z podziałem na stawki podatku;
2) kwoty podatku naliczonego obniżającego kwotę podatku należnego, w tym korekty podatku naliczonego;
3) kontrahentów;
4) dowodów sprzedaży i zakupów.
Stosownie do art. 109 ust. 3b ustawy:
Podatnicy, o których mowa w art. 99 ust. 1, są obowiązani przesyłać, na zasadach określonych w art. 99 ust. 11c, za każdy miesiąc do urzędu skarbowego, za pomocą środków komunikacji elektronicznej, ewidencję, o której mowa w ust. 3, łącznie z deklaracją podatkową, w terminie do złożenia tej deklaracji.
Należy jednak zauważyć, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług zawierają pewne szczególne rozwiązania dotyczące podatników, którzy prowadzą wyłącznie gospodarstwo rolne, leśne lub rybackie oraz podatników, którzy prowadzą wyłącznie działalność rolniczą w innych ramach niż gospodarstwo rolne, leśne lub rybackie. Wówczas za podatnika jest uważana osoba, która złoży zgłoszenie rejestracyjne, o którym stanowi art. 96 ust. 1 ustawy.
Art. 117 ustawy stanowi, że:
Rolnik ryczałtowy w zakresie prowadzonej działalności rolniczej dostarczający produkty rolne jest zwolniony z obowiązku:
1) wystawiania faktur;
2) prowadzenia ewidencji dostaw i nabyć towarów i usług;
3) składania w urzędzie skarbowym deklaracji podatkowej, o której mowa w art. 99 ust. 1;
4) dokonania zgłoszenia rejestracyjnego, o którym mowa w art. 96.
Należy zauważyć, że ustawodawca przewidział zwolnienie od podatku dla pewnej grupy podatników. Regulacje w tym zakresie zawarte zostały w art. 113 ustawy.
Jak wynika z art. 113 ust. 1 ustawy:
Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika posiadającego siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, u którego wartość sprzedaży, z wyłączeniem podatku, nie przekroczyła w poprzednim ani bieżącym roku podatkowym kwoty 240 000 zł.
W myśl art. 113 ust. 2 ustawy:
Do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się:
1) wewnątrzwspólnotowej sprzedaży towarów na odległość, która nie podlega opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju;
1a) sprzedaży na odległość towarów importowanych, która nie podlega opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju;
2) odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, z wyjątkiem:
a) transakcji związanych z nieruchomościami,
b) usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41,
c) usług ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych
– jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych;
3) odpłatnej dostawy towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.
Biorąc pod uwagę powyższe przepisy należy wskazać, że – co do zasady – o ile podatnik nie przekroczył kwoty sprzedaży określonej, na podstawie art. 113 ust. 1 i ust. 2 ustawy, ma prawo do korzystania ze zwolnienia podmiotowego do momentu przekroczenia tej kwoty. W przypadku przekroczenia ww. kwoty z tytułu świadczenia czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT, podatnik zobowiązany jest do dokonania rejestracji dla potrzeb podatku od towarów i usług na zasadach określonych w ustawie.
Zgodnie z art. 113 ust. 5 ustawy:
Jeżeli wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.
Jak stanowi art. 113 ust. 9 ustawy:
Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika posiadającego siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, rozpoczynającego w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5, jeżeli przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty określonej w ust. 1.
Zgodnie z art. 113 ust. 10 ustawy:
Jeżeli faktyczna wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 9, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej, przekroczy w trakcie roku podatkowego kwotę określoną w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.
W myśl art. 113 ust. 11 ustawy:
Podatnik, który utracił prawo do zwolnienia sprzedaży od podatku lub zrezygnował z tego zwolnienia, może, nie wcześniej niż po upływie roku, licząc od końca roku, w którym utracił prawo do zwolnienia lub zrezygnował z tego zwolnienia, ponownie skorzystać ze zwolnienia określonego w ust. 1.
W myśl art. 113 ust. 13 ustawy:
Zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników:
1) dokonujących dostaw:
a) towarów wymienionych w załączniku nr 12 do ustawy,
b) towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym, z wyjątkiem:
– energii elektrycznej (CN 2716 00 00),
– wyrobów tytoniowych,
– samochodów osobowych, innych niż wymienione w lit. e, zaliczanych przez podatnika, na podstawie przepisów o podatku dochodowym, do środków trwałych podlegających amortyzacji,
c) budynków, budowli lub ich części, w przypadkach, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 lit. a i b,
d) terenów budowlanych,
e) nowych środków transportu,
f) następujących towarów, w związku z zawarciem umowy w ramach zorganizowanego systemu zawierania umów na odległość, bez jednoczesnej fizycznej obecności stron, z wyłącznym wykorzystaniem jednego lub większej liczby środków porozumiewania się na odległość do chwili zawarcia umowy włącznie:
– preparatów kosmetycznych i toaletowych (PKWiU 20.42.1),
– komputerów, wyrobów elektronicznych i optycznych (PKWiU 26),
– urządzeń elektrycznych (PKWiU 27),
– maszyn i urządzeń, gdzie indziej niesklasyfikowanych (PKWiU 28),
g) hurtowych i detalicznych części i akcesoriów do:
– pojazdów samochodowych, z wyłączeniem motocykli (PKWiU 45.3),
– motocykli (PKWiU ex 45.4);
2) świadczących usługi:
a) prawnicze,
b) w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego,
c) jubilerskie,
d) ściągania długów, w tym factoringu;
3) (uchylony).
Z opisu sprawy wynika, że zamierza Pan stać się właścicielem (w drodze darowizny lub umowy kupna-sprzedaży) gruntów rolnych o łącznej powierzchni przekraczającej 1 hektar użytków rolnych, a także przekraczającej 1 hektar przeliczeniowy (łączna powierzchnia ok. 200 ha, 30% gruntów mogą stanowić grunty wydzierżawione przez Pana na cele rolnicze na wiele lat od spółki z o.o.). Docelowo zamierza Pan prowadzić na nabytych gruntach gospodarstwo rolne. Alternatywnie zamierza wydzierżawić całość lub część tych gruntów. Potencjalnym dzierżawcą będzie inny rolnik (osoba fizyczna) lub spółka z ograniczoną odpowiedzialnością. Umowa dzierżawy zostanie zawarta w formie pisemnej. Z treści umowy jednoznacznie będzie wynikać, że wydzierżawione grunty zostaną przeznaczone wyłącznie na prowadzenie działalności rolniczej (uprawa zbóż, hodowla roślin) z wyłączeniem działów specjalnych działalności rolnej. Czynsz dzierżawny będzie płatny w regularnych odstępach czasu. Podatek rolny od tych gruntów będzie opłacany przez Pana lub dzierżawcę, zgodnie z decyzją właściwego organu gminy. Nie jest Pan i nigdy nie był zarejestrowany jako czynny podatnik podatku od towarów i usług. Nie prowadził Pan wcześniej działalności gospodarczej podlegającej wpisowi do CEIDG/KRS. Po nabyciu gruntów i rozpoczęciu uprawy zbóż będzie Pan rolnikiem ryczałtowym dokonującym dostawy produktów rolnych pochodzących z własnej działalności rolniczej, korzystającym ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy. Będzie Pan właścicielem gospodarstwa rolnego o łącznej powierzchni ok. 200 ha. Działalność rolnicza będzie prowadzona w zakresie uprawy roślin (głównie zboża). Gospodarstwo nie będzie obejmować działów specjalnych produkcji rolnej. Grunty będą wykorzystywane w ramach działalności rolniczej (uprawa zbóż) oraz będą przedmiotem dzierżawy prywatnej (zarządzanie majątkiem osobistym). Nie będą stanowiły składnika pozarolniczej działalności gospodarczej. Wykonywane czynności będą obejmować wyłącznie dostawę produktów rolnych (zwolnioną przedmiotowo na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy) oraz usługę dzierżawy gruntów na cele rolnicze (zwolnioną przedmiotowo na podstawie § 3 ust. 1 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Finansów). Wartość sprzedaży produktów rolnych oraz czynszu z dzierżawy może przekroczyć kwotę 200 000 zł, jednak z uwagi na to, że obie te czynności korzystają ze zwolnienia przedmiotowego, ich wartość nie wpływa na limit zwolnienia podmiotowego (zgodnie z art. 113 ust. 2 pkt 2 ustawy). Nie zamierza Pan świadczyć usług prawniczych, jubilerskich, ściągania długów ani żadnych innych wymienionych w przepisie art. 113 ust. 13 ustawy, które wyłączają prawo do zwolnienia z VAT.
Pana wątpliwości dotyczą ustalenia czy usługa dzierżawy gruntów rolnych na rzecz podmiotu, który wykorzysta te grunty wyłącznie na cele rolnicze (tj. na prowadzenie działalności rolniczej uprawa zbóż, hodowla roślin z wyłączeniem działów specjalnych produkcji rolnej), korzysta ze zwolnienia od podatku od towarów i usług (VAT) na podstawie § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2013 r. w sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych zwolnień. Ponadto, Pana wątpliwości dotyczą ustalenia, czy nie musi Pan składać żadnych deklaracji VAT z tego tytułu, nawet jeśli roczna kwota uzyskanego czynszu dzierżawnego znacznie przekracza limit zwolnienia podmiotowego z VAT (aktualnie limit 200.000 zł).
W tym miejscu należy wskazać, że stosownie do art. 693 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.):
Przez umowę dzierżawy wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz do używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a dzierżawca zobowiązuje się płacić wydzierżawiającemu umówiony czynsz.
Biorąc pod uwagę zatem powyższe przepisy, należy stwierdzić, że dzierżawa wypełnia określoną w art. 15 ust. 2 ustawy, definicję działalności gospodarczej, jeżeli wykonywana jest w sposób ciągły dla celów zarobkowych (zawierane umowy dzierżawy mają zazwyczaj długotrwały charakter, a uzyskiwane korzyści z tego tytułu są w zasadzie stałe).
Z powyższych przepisów wynika, że dzierżawa nieruchomości gruntowych podlega zasadniczo opodatkowaniu VAT.
W treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział dla niektórych czynności zwolnienie od podatku.
Zwolnienie od podatku, jako odstępstwo od zasady powszechności i równości opodatkowania, możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej upoważnienia.
W tej sprawie należy również wskazać, że w myśl art. 82 ust. 3 ustawy:
Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia, wprowadzić inne niż określone w art. 43-81 zwolnienia od podatku, a także określić szczegółowe warunki stosowania tych zwolnień, uwzględniając:
1) specyfikę wykonywania niektórych czynności oraz uwarunkowania obrotu gospodarczego niektórymi towarami;
2) przebieg realizacji budżetu państwa;
3) potrzebę uzyskania dostatecznej informacji o towarach będących przedmiotem zwolnienia;
4) przepisy Unii Europejskiej.
Na podstawie ww. art. 82 ust. 3 ustawy, zostało wydane rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2013 r. w sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych zwolnień (t. j. Dz. U. z 2025 poz. 832), zwane dalej rozporządzeniem.
Zgodnie § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia:
Zwalnia się od podatku dzierżawę gruntów przeznaczonych na cele rolnicze.
Przy czym, usługa dzierżawy gruntu przeznaczonego na cele rolnicze korzysta ze zwolnienia od podatku, na podstawie § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia, pod warunkiem łącznego spełnienia przesłanek, co do przedmiotu i celu takiej umowy. Podatnik podatku VAT będzie zatem korzystać ze zwolnienia od omawianej usługi, jeśli zawarta zostanie umowa dzierżawy gruntu, która w swojej treści zawierać będzie m.in. postanowienia, z których w sposób niebudzący wątpliwości wynika, że dzierżawiony grunt jest przeznaczony wyłącznie na cele rolnicze.
Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują pojęcia „cele rolnicze”, jednakże w art. 2 pkt 15 ustawy – zdefiniowana została działalność rolnicza.
Jak stanowi ten przepis:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o działalności rolniczej – rozumie się przez to produkcję roślinną i zwierzęcą, w tym również produkcję materiału siewnego, szkółkarskiego, hodowlanego oraz reprodukcyjnego, produkcję warzywniczą, gruntową, szklarniową i pod folią, produkcję roślin ozdobnych, grzybów uprawnych i sadowniczą, chów, hodowlę i produkcję materiału zarodowego zwierząt, ptactwa i owadów użytkowych, produkcję zwierzęcą typu przemysłowego lub fermowego oraz chów i hodowlę ryb i innych organizmów żyjących w wodzie, a także uprawy w szklarniach i ogrzewanych tunelach foliowych, uprawy grzybów i ich grzybni, uprawy roślin "in vitro'', fermową hodowlę i chów drobiu rzeźnego i nieśnego, wylęgarnie drobiu, hodowlę i chów zwierząt futerkowych i laboratoryjnych, chów i hodowlę dżdżownic, entomofagów i jedwabników, prowadzenie pasiek oraz chów i hodowlę innych zwierząt poza gospodarstwem rolnym oraz sprzedaż produktów gospodarki leśnej i łowieckiej, z wyjątkiem drewna okrągłego z drzew tropikalnych (CN 4403 41 00 i 4403 49) oraz bambusa (CN 1401 10 00), a także świadczenie usług rolniczych;
Posiłkując się zapisem powyższej definicji uznać należy, że gruntem przeznaczonym na cele rolnicze jest grunt, który wydzierżawiający przekazał na cele działalności, o której mowa w art. 2 pkt 15 ustawy, tj. m.in. gospodarki leśnej, łowieckiej czy rybackiej.
Analiza powołanych przepisów prawa podatkowego prowadzi do stwierdzenia, że o zastosowaniu zwolnienia od podatku od towarów i usług, w oparciu o przepis § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia, decydować będzie wykorzystanie dzierżawionych gruntów na cele rolnicze. Bez znaczenia pozostaje status podatkowy dzierżawcy, jak również przeznaczenie wydzierżawianego gruntu, wynikające z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub innych dokumentów wskazujących na jego przeznaczenie. Jedynym warunkiem, który pozwala na skorzystanie z ww. zwolnienia, jest cel, na jaki grunty te są wydzierżawiane.
Jak wskazano wyżej, dzierżawa wypełnia określoną w art. 15 ust. 2 ustawy, definicję działalności gospodarczej, a Pan z jej tytułu będzie podatnikiem podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy. Dana czynność może być opodatkowana podatkiem VAT lub korzystać ze zwolnienia z tego podatku.
W odniesieniu do dzierżawy nieruchomości gruntowej, opisanej we wniosku, znajdzie zastosowanie zwolnienie od podatku na podstawie § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia. Z treści umowy – jak Pan wskazał w opisie sprawy – jednoznacznie będzie wynikać, że wydzierżawione grunty zostaną przeznaczone wyłącznie na prowadzenie działalności rolniczej (uprawa zbóż, hodowla roślin) z wyłączeniem działów specjalnych działalności rolnej. Zatem, należy uznać, że zostały spełnione przesłanki do zastosowania zwolnienia od podatku, o którym mowa w § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia.
W konsekwencji, dzierżawa opisanych gruntów będzie korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia.
Pana wątpliwości dotyczą również obowiązku składania deklaracji VAT, nawet jeśli roczna kwota uzyskanego czynszu dzierżawnego znacznie przekracza limit zwolnienia podmiotowego z VAT.
Z opisu sprawy wynika, że nie jest Pan i nigdy nie był Pan zarejestrowany jako czynny podatnik podatku od towarów i usług. Nie prowadził Pan wcześniej działalności gospodarczej podlegającej wpisowi do CEIDG/KRS. Wykonywane przez Pana czynności będą obejmować wyłącznie dostawę produktów rolnych (zwolnioną przedmiotowo na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy) oraz usługę dzierżawy gruntów na cele rolnicze (zwolnioną przedmiotowo na podstawie § 3 ust. 1 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Finansów). Dokonując dostaw w zakresie uprawy roślin (głównie zboża) zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy posiada Pan status rolnika ryczałtowego.
Biorąc pod uwagę powołane wyżej przepisy, do wartości sprzedaży, o której mowa w art. 113 ust. 1 ustawy, nie wlicza się m.in. odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3 ustawy.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpatrywanej sprawy należy uznać, że zgodnie z dyspozycją art. 113 ust. 2 pkt 2 ustawy, do wartości sprzedaży, nie jest Pan zobowiązany wliczać odpłatnej dostawy towarów zwolnionych od podatku, na podstawie art. 43 ust. 1 ustawy, ani odpłatnego świadczenia usług zwolnionych na podstawie art. 82 ust. 3 ustawy w zw. z § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia – bez względu na limit roczny.
Odnosząc się z kolei do kwestii dotyczącej obowiązku składania deklaracji VAT, należy wskazać, że zgodnie z art. 99 ust. 1 ustawy, podatnicy, o których mowa w art. 15 ustawy, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym deklaracje podatkowe. Ww. przepisu nie stosuje się do podatników, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku, na podstawie art. 113 albo art. 113a ustawy, oraz podmiotów wykonujących wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub na podstawie przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3 ustawy.
Mając na uwadze powołane przepisy do przedstawionego opisu sprawy należy stwierdzić, że skoro nie jest Pan i nigdy nie był zarejestrowany jako czynny podatnik podatku od towarów i usług i zamierza Pan prowadzić działalność rolniczą jako rolnik ryczałtowy wykonując wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy oraz świadcząc usługi dzierżawy gruntów na cele rolnicze zwolnione na podstawie § 3 ust. 1 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Finansów, to stosownie do zapisu art. 99 ust. 7 ustawy, nie będzie miał Pan obowiązku składania deklaracji podatkowych.
Podsumowując, usługa dzierżawy gruntów rolnych na rzecz podmiotu, który wykorzysta te grunty wyłącznie na cele rolnicze (tj. na prowadzenie działalności rolniczej uprawa zbóż, hodowla roślin z wyłączeniem działów specjalnych produkcji rolnej), będzie korzystała ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, na podstawie § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych zwolnień. Nie będzie Pan zobowiązany do składania deklaracji VAT z tego tytułu, nawet jeśli roczna kwota uzyskanego czynszu dzierżawnego znacznie przekracza limit zwolnienia podmiotowego z VAT.
Tym samym, Pana stanowisko uznałem za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
POTRZEBUJESZ POMOCY?