Postanowienie NSA z dnia 21 stycznia 2026 r., sygn. I GSK 1780/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Tomasz Smoleń po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej Wojewody Ł. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 25 września 2025 r., sygn. akt I SA/Łd 540/25 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi Wojewody Ł. na uchwałę Rady Miejskiej w Ujeździe z dnia [...] grudnia 2024 r., nr [...] w przedmiocie dopłaty dla grup taryfowych odbiorców usług wodociągowo-kanalizacyjnych postanawia: oddalić skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniem z dnia 25 września 2025 r., sygn. akt I SA/Łd 540/25, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) odrzucił skargę Wojewody Ł. (skarżący kasacyjnie, Wojewoda) na uchwałę Rady Miejskiej w Ujeździe (organ, Rada) z dnia [...] grudnia 2024 r., nr [...] w przedmiocie dopłaty dla grup taryfowych odbiorców usług wodociągowo-kanalizacyjnych.

W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sąd I instancji podniósł, że skarżący kasacyjnie Wojewoda zaskarżył ww. uchwałę organu podjętą na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 1465, poz.1572; dalej: u.s.g.) oraz art. 24 ust. 6 ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzeniu ścieków (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 757; dalej: u.z.z.w.z.o.ś.). Zarzucił powyższej uchwale naruszenie art. 40 ust. 1, art. 41 ust. 1 i art. 42 u.s.g. w zw. z art. 2 ust. 1, art. 4 ust. 1 i art. 13 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 1461) oraz art. 88 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej (t.j. Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483; dalej: Konstytucja RP) poprzez bezzasadne zaniechanie opublikowania tej uchwały jako aktu prawa miejscowego w wojewódzkim dzienniku urzędowym, domagając się stwierdzenia jej nieważności w całości i zasądzenia na rzecz strony skarżącej kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.