Interpretacja indywidualna z dnia 21 stycznia 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0111-KDIB1-1.4010.617.2025.1.RH

Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

25 listopada 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji indywidualnej, dotyczący podatku dochodowego od osób prawnych.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest podatnikiem podatku od towarów i usług zarejestrowanym jako podatnik VAT czynny oraz podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych rozliczającym się na zasadach ogólnych, niekorzystającym ze zwolnienia od podatku dochodowego od osób prawnych. Podstawowym przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest (…). Jest to sprzedaż opodatkowana podatkiem od towarów i usług według stawki podstawowej. Dodatkowo, Wnioskodawca w mniejszym zakresie wykonuje inne czynności opodatkowane podatkiem od towarów i usług, spośród których największy udział mają usługi (…).

Wnioskodawca rozpoczął przygotowania do wdrożenia Krajowego Systemu e-Faktur w organizacji. W ocenie Wnioskodawcy, po 1 lutego 2026 r. może dojść do sytuacji, w której podatnicy mający obowiązek wystawiania faktur ustrukturyzowanych od tej daty nie udokumentują sprzedaży (dostawy towarów lub świadczenia usług na terytorium kraju) na rzecz Wnioskodawcy fakturą ustrukturyzowaną, lecz udokumentują ją fakturą w postaci papierowej lub fakturą elektroniczną. W ocenie Wnioskodawcy, po 1 kwietnia 2026 r. jeszcze bardziej prawdopodobna jest sytuacja, w której podatnicy mający obowiązek wystawiania faktur ustrukturyzowanych od tej daty nie udokumentują sprzedaży (dostawy towarów lub świadczenia usług na terytorium kraju) na rzecz Wnioskodawcy fakturą ustrukturyzowaną, lecz udokumentują ją fakturą w postaci papierowej lub fakturą elektroniczną. Idzie tu zarówno o fakturę dokumentującą sprzedaż w rozumieniu art. 2 pkt 22 (winno być: pkt 32) ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 775 ze zm., dalej zwaną: „UoVAT”), w której kwota należności ogółem (brutto) nie będzie przekraczać 10.000 zł, jak również będzie przekraczać 10.000 zł.

Reasumując, elementem opisu zdarzenia przyszłego jest otrzymywanie przez Wnioskodawcę faktur wystawionych w postaci papierowej lub faktur elektronicznych zawierających kwoty podatku od towarów i usług, gdzie kwota należności ogółem na danej fakturze nie będzie przekraczać 10.000 zł brutto, jak również będzie przekraczać 10.000 zł brutto, podczas gdy zgodnie z przepisami ustawy o podatku od towarów i usług te faktury powinny zostać wystawione jako faktury ustrukturyzowane w rozumieniu art. 2 pkt 32a ustawy o podatku od towarów i usług. Na potrzeby dalszej części wniosku te faktury będą zwane „Fakturami Zakupowymi”.

Faktury Zakupowe będą dokumentować nabycie towarów i usług mających związek z czynnościami opodatkowanymi Wnioskodawcy. Wobec Faktur Zakupowych nie będą zachodziły okoliczności wymienione w art. 88 UoVAT, w szczególności będą one dokumentować rzeczywiste transakcje gospodarcze związane z działalnością gospodarczą Wnioskodawcy.

Ponadto, Faktury Zakupowe będą dokumentować koszty definitywnie poniesione w celu osiągnięcia przychodu ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów i nie będą dotyczyły kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „UoCIT”).

Faktury zakupowe będą wystawione poprawnie pod względem formalnym w tym sensie, że będą zawierać elementy (treść) wymagane przepisami dotyczącymi podatku od towarów i usług.

Wnioskodawca w ramach niniejszego postępowania o wydanie interpretacji indywidualnej chce uzyskać potwierdzenie, że otrzymanie Faktury Zakupowej wystawionej z naruszeniem obowiązku wystawienia jej w formie faktury ustrukturyzowanej nie pozbawi Wnioskodawcy prawa zaliczenia kosztu do kosztów uzyskania przychodów.

Pytanie

Czy Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów kosztów wynikających z Faktur Zakupowych, kiedy otrzyma Faktury Zakupowe wystawione w postaci papierowej lub jako faktury elektroniczne, zamiast w formie faktur ustrukturyzowanych, co wynikać będzie z naruszenia art. 106ga ust. 1 UoVAT przez podatników wystawiających te faktury?

Państwa stanowisko w sprawie

Zgodnie z art. 15 ust. 1 UoCIT, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów.

W pozostałych przypadkach należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania. Innymi słowy oznacza to, że dla kwalifikacji prawnej danego kosztu istotne znaczenie ma cel, w jakim został poniesiony. Wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów, jeżeli pomiędzy jego poniesieniem, a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością powstania przychodu istnieje związek przyczynowy.

W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:

- został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),

- jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

- pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

- poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,

- został właściwie udokumentowany,

- nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Jednocześnie, zgodnie z art. 9 ust. 1 UoCIT, Podatnicy są obowiązani do prowadzenia ewidencji rachunkowej, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający określenie wysokości dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, a także do uwzględnienia w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych informacji niezbędnych do obliczenia wysokości odpisów amortyzacyjnych zgodnie z przepisami art. 16a-16m.

Zgodnie z art. 20 ust. 2 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 120 ze zm., dalej zwanej: „UoR”), podstawą zapisów w księgach rachunkowych są dowody księgowe stwierdzające dokonanie operacji gospodarczej, zwane dalej „dowodami źródłowymi”:

1) zewnętrzne obce - otrzymane od kontrahentów;

2) zewnętrzne własne - przekazywane w oryginale kontrahentom;

3) wewnętrzne - dotyczące operacji wewnątrz jednostki.

Zgodnie z art. 20 ust. 4 UoR, w przypadku uzasadnionego braku możliwości uzyskania zewnętrznych obcych dowodów źródłowych, kierownik jednostki może zezwolić na udokumentowanie operacji gospodarczej za pomocą księgowych dowodów zastępczych, sporządzonych przez osoby dokonujące tych operacji. Nie może to jednak dotyczyć operacji gospodarczych, których przedmiotem są zakupy opodatkowane podatkiem od towarów i usług oraz skup metali nieżelaznych od ludności.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 UoR, dowód księgowy powinien zawierać co najmniej:

1) określenie rodzaju dowodu i jego numeru identyfikacyjnego;

2) określenie stron (nazwy, adresy) dokonujących operacji gospodarczej;

3) opis operacji oraz jej wartość, jeżeli to możliwe, określoną także w jednostkach naturalnych;

4) datę dokonania operacji, a gdy dowód został sporządzony pod inną datą - także datę sporządzenia dowodu;

5) podpis wystawcy dowodu oraz osoby, której wydano lub od której przyjęto składniki aktywów;

6) stwierdzenie sprawdzenia i zakwalifikowania dowodu do ujęcia w księgach rachunkowych przez wskazanie miesiąca oraz sposobu ujęcia dowodu w księgach rachunkowych (dekretacja), podpis osoby odpowiedzialnej za te wskazania.

7) (uchylony)

Zgodnie z art. 21 ust. 1a UoR, można zaniechać zamieszczania na dowodzie danych, o których mowa:

1) w ust. 1 pkt 1-3 i 5, jeżeli wynika to z odrębnych przepisów;

2) w ust. 1 pkt 6, jeżeli wynika to z techniki dokumentowania zapisów księgowych.

Zgodnie z art. 22 UoR, dowody księgowe powinny być rzetelne, to jest zgodne z rzeczywistym przebiegiem operacji gospodarczej, którą dokumentują, kompletne, zawierające co najmniej dane określone w art. 21, oraz wolne od błędów rachunkowych. Niedopuszczalne jest dokonywanie w dowodach księgowych wymazywania i przeróbek.

Błędy w dowodach źródłowych zewnętrznych obcych i własnych można korygować jedynie przez wysłanie kontrahentowi odpowiedniego dokumentu zawierającego sprostowanie, wraz ze stosownym uzasadnieniem, chyba że inne przepisy stanowią inaczej.

Błędy w dowodach wewnętrznych mogą być poprawiane przez skreślenie błędnej treści lub kwoty, z utrzymaniem czytelności skreślonych wyrażeń lub liczb, wpisanie treści poprawnej i daty poprawki oraz złożenie podpisu osoby do tego upoważnionej, o ile odrębne przepisy nie stanowią inaczej. Nie można poprawiać pojedynczych liter lub cyfr. Jeżeli jedną operację dokumentuje więcej niż jeden dowód lub więcej niż jeden egzemplarz dowodu, kierownik jednostki ustala sposób postępowania z każdym z nich i wskazuje, który dowód lub jego egzemplarz będzie podstawą do dokonania zapisu.

Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, Wnioskodawca otrzymywał będzie Faktury Zakupowe wystawione poza Krajowym Systemem e-Faktur, z naruszeniem tego obowiązku. Faktury Zakupowe będą dokumentować koszty definitywnie poniesione w celu osiągnięcia przychodu ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów. Faktury Zakupowe będą dokumentować koszty pozostające w związku z działalnością gospodarczą prowadzoną przez Wnioskodawcę i nie będą dotyczyły kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 UoCIT. Faktury zakupowe będą wystawione poprawnie pod względem formalnym w tym sensie, że będą zawierać elementy (treść) wymagane przepisami dotyczącymi podatku od towarów i usług.

W takich okolicznościach wystawienie faktury z naruszeniem obowiązku wystawiania jej w Krajowym Systemie e-Faktur nie powinno pozbawiać Wnioskodawcy zaliczenia wydatku do kosztów uzyskania przychodów, ponieważ nadal będą spełnione wszystkie przesłanki pozwalające zaliczyć koszy z takiej faktury do kosztów uzyskania przychodów wynikające z przepisów UoCIT stosowanych w związku z odpowiednimi przepisami UoR.

W konsekwencji, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że będzie mu przysługiwało prawo zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów kosztów wynikających z Faktur Zakupowych, kiedy otrzyma Faktury Zakupowe wystawione w postaci papierowej lub jako faktury elektroniczne, zamiast w formie faktur ustrukturyzowanych, co wynikać będzie z naruszenia art. 106ga ust. 1 UoVAT przez podatników wystawiających te faktury.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie zauważyć należy, że stosownie do zadanego pytania wyznaczającego granice rozpatrywanego wniosku, przedmiotem niniejszej interpretacji indywidualnej jest wyłącznie ocena, czy Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów kosztów wynikających z Faktur Zakupowych, kiedy otrzyma Faktury Zakupowe wystawione w postaci papierowej lub jako faktury elektroniczne, zamiast w formie faktur ustrukturyzowanych, co wynikać będzie z naruszenia art. 106ga ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług (dalej: „ustawa o VAT”) przez podatników wystawiających te faktury.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”):

Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.

Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT podatnik ma możliwość odliczenia dla celów podatkowych wszelkich wydatków, pod tym warunkiem, że wykaże ich związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu. W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:

- został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),

- jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

- pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

- poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,

- został właściwie udokumentowany,

- nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

W związku z powyższym należy stwierdzić, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów, które nie są wymienione w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT. Koszty ponoszone przez podatnika należy oceniać pod kątem ich celowości, a więc dążenia do uzyskania przychodów. Aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodów, między tym wydatkiem, a osiągnięciem przychodu musi zachodzić związek przyczynowy tego typu, że poniesienie wydatku musi mieć wpływ na powstanie, zwiększenie lub zabezpieczenie tego przychodu. Jednocześnie, wydatki te nie mogą znajdować się w katalogu wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów, wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.

Jak wynika z opisanego zdarzenia przyszłego, są Państwo podatnikiem podatku od towarów i usług zarejestrowanym jako podatnik VAT czynny oraz podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych rozliczającym się na zasadach ogólnych, niekorzystającym ze zwolnienia od podatku dochodowego od osób prawnych. Prowadzą Państwo działalność gospodarczą w zakresie (…). Dodatkowo, w mniejszym zakresie wykonują Państwo inne czynności opodatkowane podatkiem od towarów i usług, spośród których największy udział mają usługi (…).

Po 1 lutego 2026 r. może dojść do sytuacji, w której podatnicy mający obowiązek wystawiania faktur ustrukturyzowanych od tej daty nie udokumentują sprzedaży (dostawy towarów lub świadczenia usług na terytorium kraju) na rzecz Wnioskodawcy fakturą ustrukturyzowaną, lecz udokumentują ją fakturą w postaci papierowej lub fakturą elektroniczną. Po 1 kwietnia 2026 r. jeszcze bardziej prawdopodobna jest sytuacja, w której podatnicy mający obowiązek wystawiania faktur ustrukturyzowanych od tej daty nie udokumentują sprzedaży (dostawy towarów lub świadczenia usług na terytorium kraju) na rzecz Wnioskodawcy fakturą ustrukturyzowaną, lecz udokumentują ją fakturą w postaci papierowej lub fakturą elektroniczną. Idzie tu zarówno o fakturę dokumentującą sprzedaż w rozumieniu art. 2 pkt 32 ustawy o VAT, w której kwota należności ogółem (brutto) nie będzie przekraczać 10.000 zł, jak również będzie przekraczać 10.000 zł.

Elementem opisu zdarzenia przyszłego jest otrzymywanie przez Wnioskodawcę faktur wystawionych w postaci papierowej lub faktur elektronicznych zawierających kwoty podatku od towarów i usług, gdzie kwota należności ogółem na danej fakturze nie będzie przekraczać 10.000 zł brutto, jak również będzie przekraczać 10.000 zł brutto, podczas gdy zgodnie z przepisami ustawy o podatku od towarów i usług te faktury powinny zostać wystawione jako faktury ustrukturyzowane w rozumieniu art. 2 pkt 32a ustawy o podatku od towarów i usług (dalej: „Faktury Zakupowe”).

Faktury Zakupowe będą dokumentować nabycie towarów i usług mających związek z czynnościami opodatkowanymi Wnioskodawcy. Wobec Faktur Zakupowych nie będą zachodziły okoliczności wymienione w art. 88 ustawy o VAT, w szczególności będą one dokumentować rzeczywiste transakcje gospodarcze związane z Państwa działalnością gospodarczą.

Ponadto, Faktury Zakupowe będą dokumentować koszty definitywnie poniesione w celu osiągnięcia przychodu ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów. I nie będą dotyczyły kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.

Faktury zakupowe będą wystawione poprawnie pod względem formalnym w tym sensie, że będą zawierać elementy (treść) wymagane przepisami dotyczącymi podatku od towarów i usług.

Państwa wątpliwości dotyczą możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów kosztów wynikających z Faktur Zakupowych, kiedy otrzymają Państwo Faktury Zakupowe wystawione w postaci papierowej lub jako faktury elektroniczne, zamiast w formie faktur ustrukturyzowanych, co wynikać będzie z naruszenia art. 106ga ust. 1 ustawy o VAT przez podatników wystawiających te faktury.

Odnosząc się do Państwa wątpliwości, należy zauważyć, że w ustawie o CIT nie przewidziano nowelizacji uwzględniających wejście w życie Krajowego Systemu e-Faktur. Przepisy ustawy o CIT nie zawierają żadnej szczególnej regulacji (np. na wzór art. 15d ustawy o CIT) ograniczającej możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów, wydatków udokumentowanych fakturami wystawionymi poza systemem KSeF, w przypadku, kiedy obowiązek wystawienia faktury ustrukturyzowanej przy użyciu KSeF występuje.

Nowelizacja taka miała miejsce w zakresie podatku od towarów i usług, gdzie ustawą z dnia 16 czerwca 2023 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2023 r. poz. 1598), wprowadzono zmiany w zakresie Krajowego Systemu e-Faktur (dalej: „KSeF”), które miały wejść w życie 1 lipca 2024 r. Jednak, zgodnie z ustawą z dnia 9 maja 2024 r. zmieniającą ustawę o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2024 r. poz. 852), zwanej dalej „ustawą zmieniającą” - termin wejścia w życie obowiązkowego KSeF został przesunięty na 1 lutego 2026 r.

Zgodnie z obowiązującym od 1 lutego 2026 r. art. 106ga ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 755 ze zm., dalej „ustawa o VAT):

Od powyższej reguły występują wyjątki, określone m.in. w art. 106ga ust. 2 ustawy o VAT, niemniej jednak co do zasady obowiązek wystawiania faktur w KSeF wystąpi od:

- 1 lutego 2026 r. dla przedsiębiorców, u których wartość sprzedaży (wraz z kwotą podatku) przekroczyła w 2024 r. 200 mln zł,

- 1 kwietnia 2026 r. dla pozostałych przedsiębiorców.

Przy czym zgodnie z przepisami epizodycznymi:

- do końca 2026 r. podatnicy obowiązani do wystawiania faktur ustrukturyzowanych będą mogli wystawiać faktury elektroniczne lub faktury w postaci papierowej, jeżeli łączna wartość sprzedaży (wraz z podatkiem) udokumentowana tymi fakturami wystawionymi w danym miesiącu będzie mniejsza lub równa 10 000 zł,

- do końca 2026 r. podatnicy obowiązani do wystawiania faktur ustrukturyzowanych będą mogli wystawiać faktury elektroniczne lub faktury w postaci papierowej przy zastosowaniu kas rejestrujących i paragony fiskalne uznane za faktury (do 450 zł).

Należy podkreślić, że przedmiotem wniosku są wydatki wynikające z Faktur Zakupowych otrzymanych przez Państwa poza KSeF, ale w postaci:

a) papierowej, lub

b) faktur elektronicznych, o których mowa w art. 2 pkt 32 ustawy o VAT, innymi niż faktury ustrukturyzowane.

Wskazali także Państwo, że do Faktur Zakupowych objętych zdarzeniem przyszłym nie będą zachodziły okoliczności wymienione w art. 88 ustawy o VAT, w szczególności będą one dokumentować rzeczywiste transakcje gospodarcze związane z Państwa działalnością gospodarczą.

W związku z powyższym zauważyć należy, że w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych faktura - niezależnie od formy - stanowi podstawowy dowód potwierdzający poniesienie kosztu, który może być uznany za koszt uzyskania przychodu, o ile został on poniesiony w celu osiągnięcia lub zabezpieczenia przychodów.

Celem faktury jest przede wszystkim udokumentowanie rzeczywistego przebiegu zdarzeń gospodarczych, zarówno pod względem przedmiotu transakcji, jak i podmiotów biorących w niej udział. Z powyższego wynika, że o prawidłowości faktur wystawianych i otrzymywanych przez podatników powinny decydować przede wszystkim ustalenia czy dokumenty te potwierdzają rzeczywiste transakcje handlowe między określonymi podmiotami.

Podsumowując, w związku z tym, że:

- wprowadzenie KSeF nie spowodowało zmian w ustawie o CIT,

- jak wynika z opisanej przez Państwa sprawy Faktury Zakupowe otrzymywane przez Państwa poza KSeF będą spełniały wymogi dla faktury w postaci papierowej lub faktury elektronicznej, tj. będą zawierały wszystkie elementy wymagane dla tych dokumentów, oraz

- jak wskazali Państwo we wniosku wszystkie przesłanki warunkujące uznanie poniesionego wydatku za koszt uzyskania przychodu -- na gruncie ustawy o CIT (tj. zgodnie z art. 15 ust. 1 oraz z uwzględnieniem art. 16 ustawy o CIT) - zostaną spełnione,

to będzie Państwu przysługiwało prawo zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków wynikających z Faktur Zakupowych, gdy otrzymacie Państwo Faktury Zakupowe wystawione w postaci papierowej lub jako faktury elektroniczne, zamiast w formie faktur ustrukturyzowanych, naruszających art. 106ga ust. 1 ustawy o VAT przez podatników wystawiających te faktury.

Tym samym, Państwa stanowisko należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).

Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.