Interpretacja indywidualna z dnia 23 stycznia 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0112-KDIL3.4012.706.2025.2.MC

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

12 listopada 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 30 października 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości odliczenia podatku VAT od wszystkich poniesionych wydatków w ramach otrzymanego dofinasowania, tj. udokumentowanych fakturami wystawionymi imiennie (tj. przed rejestracją działalności gospodarczej).

Uzupełniła go Pani pismem z 4 grudnia 2025 r. (wpływ 9 grudnia 2025 r.) i z 8 stycznia 2026 r. (wpływ 13 stycznia 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie oraz pismami z 18 stycznia 2026 r. (wpływ 18 stycznia 2026 r.), 19 stycznia 2026 r. (wpływ 20 stycznia 2026 r.) i 19 stycznia 2026 r. (wpływ 22 stycznia 2026 r.).

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Dnia 12 sierpnia 2025 r. zawarła Pani z Powiatowym Urzędem Pracy w (...) umowę o dofinansowanie nr (…), w oparciu o art. 147-153 ustawy z dnia 20 marca 2025 r. o rynku pracy i służbach zatrudnienia na zasadach określonych w Rozporządzeniu Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 14 lipca 2017 r., w sprawie dokonywania z Funduszu Pracy refundacji kosztów wyposażenia lub doposażenia stanowiska pracy oraz przyznawania środków na podjęcie działalności gospodarczej oraz ustalonych niniejszą umową o dofinansowanie nr (…).

W dniu 2 września 2025 r. rozpoczęła Pani prowadzenie jednoosobowej działalności gospodarczej (kancelarii) i od tej daty została zarejestrowana jako podatnik VAT czynny.

W ramach programu wsparcia dla osób bezrobotnych, na podstawie ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, otrzymała Pani z Powiatowego Urzędu Pracy w (…) jednorazową dotację na podjęcie działalności gospodarczej.

Zgodnie z warunkami umowy, zakupy finansowane z dotacji dokonywane były w okresie od (…) 2025 r. do (…) 2025 r. Powiatowy Urząd Pracy wymagał, aby faktury dokumentujące zakupy były wystawiane na Pani dane osobowe, jako osoby fizycznej, bez numeru NIP – w celu zapobiegania nadużyciom przy odliczaniu podatku VAT.

W związku z tym część faktur dokumentujących zakupy (w szczególności wystawionych od (…) do (…) 2025 r.) dotyczy okresu, w którym nie była Pani jeszcze podatnikiem VAT.

Wskazała Pani również, iż w rozliczeniu dotacji nie odliczała Pani podatku VAT, gdyż nie miała takiego prawa przed dniem (…) 2025 r., faktury były wystawione bez numeru NIP, a Powiatowy Urząd Pracy nakazał stosowanie faktur imiennych.

Po złożeniu rozliczenia dotacji Powiatowy Urząd Pracy poinformował Panią o konieczności zwrotu równowartości podatku VAT, zawartego w fakturach zakupowych, twierdząc, że jako podatnik VAT jest Pani zobowiązana zwrócić tę część dofinansowania, mimo że w rzeczywistości VAT-u nie odliczyła Pani ani nie mogła odliczyć zgodnie z art. 152 ustawy z dnia 20 marca 2025 r. o runku pracy i służbach zatrudnienia.

W uzupełnieniu do wniosku doprecyzowała Pani opis stanu faktycznego o poniższe informacje.

Od dnia (…) 2025 r., prowadzi Pani działalność gospodarczą – Kancelarię Notarialną pod nazwą (…). Przeważający rodzaj działalności wg PKD 69.10.2.

Środki z dofinansowania zostały przeznaczone na zakup wyposażenia i sprzętu niezbędnego do prowadzenia kancelarii, w szczególności: sprzęt komputerowy – komputer, monitor, drukarka, oprogramowanie biurowe i specjalistyczne, meble biurowe, telefon etc.

Zakupy były dokonywane w okresie od (…) 2025 r. do (…) 2025 r. Faktury dokumentujące zakupy wystawiane były na Pani dane jako osoby fizycznej, bez nr NIP, zgodnie z wymogiem Powiatowego Urzędu Pracy.

Wniosek o przyznanie jednorazowego dofinansowania na podjęcie działalności gospodarczej złożyła Pani do PUP w (…) w 2025 r.

Na etapie składania wniosku oraz zawierania umowy o dofinansowanie, złożyła Pani oświadczenie, iż podatek VAT od wydatków finansowanych z dotacji, stanowi koszt kwalifikowany ponieważ, w momencie ponoszenia części wydatków nie była Pani podatnikiem VAT czynnym, a dodatkowo faktury były wystawione bez numeru NIP, co Pani zdaniem, wyłącza możliwość odliczenia VAT.

Środki z dofinansowania otrzymała Pani na rachunek bankowy w dniu wypłaty środków, tj. (…) 2025 r.

Dofinansowanie otrzymała Pani na podjęcie i wyposażenie działalności gospodarczej – kancelarii, w szczególności na zakup środków trwałych i wyposażenia – zgodnie z biznesplanem zaakceptowanym przez PUP.

Do dnia (…) 2025 r. nie prowadziła Pani działalności gospodarczej oraz nie była podatnikiem podatku VAT ani czynnym, ani korzystającym ze zwolnienia podmiotowego lub przedmiotowego.

Wszystkie poniesione wydatki zostały udokumentowane fakturami VAT wystawionymi na Pani dane osobowe jako osobę fizyczną bez NIP.

Towary, które Pani zakupiła nabyte w związku z otrzymanym dofinansowaniem były i są nabywane z zamiarem wykorzystywania ich wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT w ramach prowadzonej działalności gospodarczej (usługi kancelaryjne).

Zakupione w ramach dofinansowania towary służą wykonywaniu przez Panią czynności:

-opodatkowanych podatkiem VAT – jest to podstawowy i jedyny kierunek wykorzystywania zakupionych składników majątku,

-nie wykorzystuje Pani tych zakupów do czynności zwolnionych z VAT ani do czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT.

Pytanie ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu do wniosku z 8 stycznia 2026 r.

Czy istnieje możliwości odliczenia podatku VAT, od wszystkich poniesionych przez Panią wydatków w ramach otrzymanego dofinasowania, tj. zarówno udokumentowanych fakturami wystawionymi imiennie (przed rejestracją działalności gospodarczej)?

Pani stanowisko w sprawie ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu do wniosku

Pani zdaniem, skoro od (…) 2025 r. do (…) 2025 r. nie prowadziła Pani działalności gospodarczej i poczynione zakupy (towary) z dofinansowania kupowała Pani na siebie jako osobę fizyczną – to nie mogła Pani odliczyć od tych zakupów VAT-u.

Dlatego, uważa Pani, obecne żądanie PUP o zwrot VAT, w Pani ocenie, stanowi świadczenie nienależne, gdyż Pani tego VAT-u nie rozliczyła z chwilą rozpoczęcia działalności.

Uważa Pani, iż żądanie PUP o zwrot VAT-u, tj. kwoty (…) zł stanowiłoby bezpodstawne pomniejszenie dofinansowania.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawowe uprawnienie podatnika dotyczące obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego zawarte zostało w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą, zgodnie z którym:

Na podstawie art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:

Z treści art. 86 ust. 1 ustawy wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza tym samym możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Podkreślić należy, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, w myśl którego:

Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Na mocy art. 88 ust. 4 ustawy:

Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.

Zatem, aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

W świetle postanowień art. 15 ust. 1 ustawy:

Według art. 15 ust. 2 ustawy:

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik.

Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem, czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.

W oparciu o art. 86 ust. 10 ustawy:

Zgodnie art. 86 ust. 10b pkt 1 ustawy:

W myśl z art. 86 ust. 11 ustawy:

Stosownie do treści art. 86 ust. 13 ustawy:

Jednakże, aby podatnik nabył prawo do odliczenia VAT, muszą zostać spełnione jeszcze dwie przesłanki, tj. transakcja faktycznie zaistniała i podatnik posiada fakturę dokumentującą tę transakcję. Oznacza to, że odliczenia podatku naliczonego, w odniesieniu do nabytych towarów lub wyświadczonych usług, co do zasady można dokonać dopiero w rozliczeniu za okres, w którym spełnione są łącznie następujące przesłanki:

·powstał obowiązek podatkowy w odniesieniu do nabywanych towarów i usług,

·doszło do faktycznego nabycia tych towarów i usług,

·podatnik jest w posiadaniu faktury dokumentującej tę transakcję.

Należy zauważyć, że ustawa nie pozbawia podatnika prawa do dokonania odliczenia podatku VAT od zakupów, o ile występują przesłanki świadczące o tym, że zakupione towary i usługi będą wykorzystywane do bieżącej (lub przyszłej) działalności opodatkowanej. Niemniej ustawodawca narzucił podatnikom chcącym dokonać odliczenia podatku VAT od poczynionych nabyć obowiązek rejestracji jako podatnik VAT czynny. Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi. Natomiast dla realizacji tego prawa konieczne jest m.in. posiadanie statusu podatnika VAT czynnego.

Wskazać należy, że celem faktury jest przede wszystkim udokumentowanie rzeczywistego przebiegu zdarzeń gospodarczych, zarówno pod względem przedmiotu transakcji, jak i podmiotów biorących w niej udział. O prawidłowości faktur wystawianych i otrzymywanych przez podatnika powinny decydować przede wszystkim ustalenia, czy dokumenty te potwierdzają rzeczywiste transakcje handlowe między określonymi podmiotami.

Jak stanowi art. 106e ust. 1 ustawy:

Z ww. uregulowań wynika, że faktura powinna m.in. jednoznacznie określać imię i nazwisko lub nazwy podatnika/sprzedawcy i nabywcy, ich adresy. Faktura powinna zawierać dane nabywcy towaru lub usługi i tym samym dokumentować rzeczywiste zdarzenia gospodarcze, a jako wystawca i nabywca powinni widnieć faktyczni uczestnicy transakcji. Każdorazowo należy ustalić więc nabywcę towaru lub usługi, który winien wynikać z zawartej umowy.

Faktury są dokumentem o charakterze sformalizowanym. Co do zasady zatem, faktury muszą być wystawione zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami prawa. Prawidłowość materialnoprawna faktury zachodzi, jeżeli odzwierciedla ona prawdziwe zdarzenie gospodarcze. Oznacza to, że nie można uznać za prawidłową fakturę, gdy sprzecznie z jej treścią wskazuje ona zdarzenie gospodarcze, które w ogóle nie zaistniało bądź zaistniało w innych rozmiarach albo między innymi podmiotami. Faktura potwierdza zaistniałe zdarzenia gospodarcze, a jej elementy formalne wymagane przez art. 106e ust. 1 ustawy, mają wyłącznie znaczenie dowodowe. Jedynie braki merytoryczne faktury mogą wywołać skutek materialny w postaci zmian w przedmiocie lub podstawie opodatkowania, a także doprowadzić do niewłaściwego określenia wysokości podatku.

Z powyższego wynika, że o prawidłowości faktur wystawianych i otrzymywanych przez podatników powinny decydować przede wszystkim ustalenia, czy dokumenty te potwierdzają rzeczywiste transakcje handlowe. A zatem, jeżeli w fakturach dokumentujących transakcje występują, tzw. wadliwości mniejszej wagi, należy uznać, że nie ma podstawy do kwestionowania faktur, w tym prawa do odliczenia podatku naliczonego. Są to tego rodzaju wadliwości, które, co prawda, powodują, że faktura nie odpowiada wymogom określonym w przepisach, jednakże same w sobie nie wpływają na przedmiot i podstawę opodatkowania.

Należy zauważyć, że chociaż faktura powinna zawierać dane dotyczące nabywcy wymienione w art. 106e ustawy, to jednak niewskazanie niektórych z tych informacji nie wyklucza możliwości jego identyfikacji na podstawie pozostałych danych zawartych na fakturze.

Brak NIP-u przy jednoczesnym prawidłowym wskazaniu pozostałych danych podmiotu będącego nabywcą jest wadą techniczną, niewyłączającą możliwości zweryfikowania dokonania zdarzenia gospodarczego i prawidłowego określenia nabywcy towaru, a jednocześnie pozostającą bez znaczenia dla wysokości zobowiązania podatkowego.

Należy jeszcze raz wskazać, że prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktury uzależnione jest od spełnienia warunków wynikających z przepisu art. 86 ust. 1 ustawy, a także od niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis art. 88 ustawy enumeratywnie określa listę przypadków, w których podatnik został pozbawiony prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony, jednakże nie wymienia opisanej we wniosku nieprawidłowości (braku NIP nabywcy) jako przesłanki negatywnej powodującej utratę prawa do odliczenia podatku naliczonego (w sytuacji, gdy faktura odzwierciedla prawdziwe zdarzenie gospodarcze).

Według art. 96 ust. 1 ustawy:

W myśl art. 96 ust. 3 ustawy:

Stosownie do art. 96 ust. 4 ustawy:

Ponadto na mocy art. 96 ust. 5 ustawy:

Zatem, rejestracji należy dokonać przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 ustawy, przy czym przepis nie określa, jak wcześnie rejestracja powinna nastąpić. Natomiast powinna ona nastąpić najpóźniej w dniu poprzedzającym dokonanie pierwszej czynności opodatkowanej.

Rejestracja następuje zatem w momencie zgłoszenia rejestracyjnego, tj. złożenia w urzędzie skarbowym druku VAT-R. Z tym momentem podmiot uzyskuje formalne znamiona statusu podatnika podatku od towarów i usług i od tego dnia przysługuje mu prawo do odliczania podatku naliczonego od dokonywanych zakupów.

W tym miejscu, należy rozróżnić moment powstania prawa do odliczenia od momentu skorzystania z tego prawa. Jego realizacja następuje poprzez złożenie deklaracji podatkowej, wyrażającej wolę skorzystania przez podatnika z prawa do odliczenia i aby skutecznie zrealizować już powstałe uprawnienie, podatnik musi usunąć wszelkie przesłanki negatywne, w tym brak rejestracji, które uniemożliwiają identyfikowanie go jako podatnika.

Zgodnie z art. 99 ust. 1 ustawy:

W myśl art. 99 ust. 11b ustawy:

Na podstawie art. 99 ust. 7c ustawy:

Jak stanowi art. 99 ust. 11c ustawy:

Na mocy art. 99 ust. 13b ustawy:

W opisie sprawy wskazała Pani, że (…) 2025 r. zawarła Pani z Powiatowym Urzędem Pracy umowę o dofinansowanie refundacji kosztów wyposażenia stanowiska pracy oraz przyznawania środków na podjęcie działalności gospodarczej. W ramach programu wsparcia dla osób bezrobotnych, otrzymała Pani z Powiatowego Urzędu Pracy jednorazową dotację na podjęcie działalności gospodarczej. Środki z dofinansowania otrzymała Pani na rachunek bankowy w dniu wypłaty środków, tj. (…) 2025 r. Zgodnie z warunkami umowy, zakupy finansowane z dotacji dokonywane były w okresie od (…) 2025 r. do (…) 2025 r. Środki z dofinansowania zostały przeznaczone na zakup wyposażenia i sprzętu niezbędnego do prowadzenia kancelarii, w szczególności: sprzęt komputerowy – komputer, monitor, drukarka, oprogramowanie biurowe i specjalistyczne, meble biurowe, telefon etc. Zakupy te były dokonywane w okresie od (…) 2025 r. do (…) 2025 r. Faktury dokumentujące zakupy wystawiane były na Pani dane jako osoby fizycznej, bez nr NIP, zgodnie z wymogiem Powiatowego Urzędu Pracy. W dniu (…) 2025 r. rozpoczęła Pani prowadzenie jednoosobowej działalności gospodarczej – Kancelarii Notarialnej pod nazwą (…). Przeważający rodzaj działalności wg PKD 69.10.2. – i od tej daty została Pani zarejestrowana jako podatnik VAT czynny. W związku z tym część faktur dokumentujących zakupy (w szczególności wystawionych od (…) do (…) 2025 r.) dotyczy okresu, w którym nie była Pani jeszcze podatnikiem VAT, faktury te były wystawione bez Pani numeru NIP, a Powiatowy Urząd Pracy nakazał stosowanie faktur imiennych. Ponadto, wskazała Pani iż, do dnia (…) 2025 r. nie prowadziła Pani działalności gospodarczej oraz nie była podatnikiem podatku VAT ani czynnym, ani korzystającym ze zwolnienia podmiotowego lub przedmiotowego. Wszystkie poniesione wydatki (z otrzymanego dofinansowania) zostały udokumentowane fakturami VAT wystawionymi na Pani dane osobowe jako osobę fizyczną bez NIP. Towary, które Pani zakupiła, nabyte w związku z otrzymanym dofinansowaniem, były i są nabywane z zamiarem wykorzystywania ich wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT w ramach prowadzonej działalności gospodarczej (usługi kancelaryjne). Zakupione w ramach dofinansowania towary służą wykonywaniu przez Panią czynności:

-opodatkowanych podatkiem VAT – jest to podstawowy i jedyny kierunek wykorzystywania zakupionych składników majątku,

-nie wykorzystuje Pani tych zakupów do czynności zwolnionych z VAT ani do czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT.

Pani wątpliwości dotyczą ustalenia, czy istnieje możliwość odliczenia podatku VAT, od wszystkich poniesionych przez Panią wydatków w ramach otrzymanego dofinasowania, tj. zakupów udokumentowanych fakturami wystawionymi imiennie (przed rejestracją działalności gospodarczej).

Mając na uwadze powołane powyżej regulacje prawne oraz przedstawiony opis sprawy wskazać należy, że prawo podatnika do odliczenia podatku naliczonego przy zakupach towarów i usług wykorzystywanych do wykonywania czynności opodatkowanych (art. 86 ust. 1 ustawy) kształtuje się w danym okresie rozliczeniowym. Prawo do obniżenia podatku należnego powstaje u wszystkich podatników, o ile wykażą, że zakupy były związane z bieżącą lub przyszłą działalnością opodatkowaną, a warunek rejestracji jest niezbędny do skorzystania przez podatnika z prawa do obniżenia podatku należnego.

Warto w tym miejscu również zaznaczyć, że w wyroku Trybunału Sprawiedliwości UE w sprawie C-400/98 Trybunał stwierdził, że prawo do odliczenia podatku naliczonego związanego z dokonaniem inwestycji nie jest uzależnione od dokonania wcześniejszej rejestracji dla celów podatku VAT. Potwierdzeniem takiej tezy mogą być także wyroki TSUE w sprawach C-268/83 oraz C-110/94, gdzie TSUE wskazał, że powstanie prawa do odliczenia nie zależy od formalnego uznania statusu podatnika przez organy podatkowe. Nabywane jest ono automatycznie, z chwilą uzyskania statusu podatnika, którym się staje w momencie pierwszych inwestycji związanych z przyszłą działalnością gospodarczą.

Natomiast z orzeczenia TSUE w sprawie C-385/09 Nidera wynika, że prawo do odliczenia powstaje w momencie, w którym podatek ten stał się należny, a jego powstanie nie jest w żaden sposób uzależnione od formalnego uznania statusu podatnika przez organ skarbowy, ale od zaistnienia po stronie podatnika zamiaru, potwierdzonego obiektywnymi dowodami, prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów dotyczących VAT.

Zatem, stwierdzić należy, że ustawa o podatku od towarów i usług nie pozbawia podatnika prawa do dokonania odliczenia podatku VAT od zakupów poczynionych przed rejestracją, o ile występują przesłanki, że zakupione towary i usługi będą wykorzystywane do bieżących (lub przyszłych) czynności opodatkowanych (oraz spełniają inne warunki określone w przepisach ustawy). Niemniej ustawodawca narzucił podatnikom obowiązek rejestracji jako podatnik VAT czynny, a zatem podatnik nabywa prawo do odliczenia podatku naliczonego w momencie powstania obowiązku podatkowego i otrzymania faktury, lecz aby uprawnienie to zrealizować musi posiadać status podatnika VAT czynnego w momencie realizacji uprawnienia.

Okoliczności sprawy wskazują, że od samego początku, tj. od momentu otrzymania dofinansowania, dokonywała Pani zakupów związanych z prowadzoną działalnością od (…)2025 r., zgodnie z wytycznymi wynikającymi z umowy z Powiatowym Urzędem Pracy oraz przed rejestracją dla celów VAT. Od samego początku planowała Pani prowadzić działalność gospodarczą jako czynny podatnik podatku VAT.

Mając na uwadze przywołane przepisy prawa w kontekście okoliczności przedmiotowej sprawy wskazać należy, że w sytuacji, gdy poniesione wydatki (na zakup wyposażenia i sprzętu niezbędnego do prowadzenia kancelarii) są wykorzystywane w ramach działalności gospodarczej do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, to przysługuje Pani prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur otrzymanych przez Panią przed rozpoczęciem działalności gospodarczej. Przywołane wcześniej przepisy regulujące prawo podatnika do odliczenia podatku naliczonego wskazują, że w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Podsumowując, przysługuje Pani prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od wszystkich poniesionych przez Panią wydatków w ramach otrzymanego dofinasowania, w sytuacji, gdy poniesione wydatki (na zakup wyposażenia i sprzętu niezbędnego do prowadzenia kancelarii) są wykorzystywane w ramach działalności gospodarczej do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, również tych udokumentowanych fakturami wystawionymi dla Pani imiennie (przed rejestracją działalności gospodarczej).

Prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje Pani pod warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

Tym samym, Pani stanowisko uznałem za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego. Ponosi Pani ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Panią w złożonym wniosku. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zwrócić należy uwagę, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Pani wniosku (zapytania). Inne kwestie wynikające z opisu sprawy, które nie zostały objęte pytaniem, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – w wydanej interpretacji rozpatrzone. Dotyczy to w szczególności zwrotu dotacji otrzymanej z Powiatowego Urzędu Pracy sposobu dokonania odliczenia podatku VAT, bowiem nie było to zakresem Pani pytania.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.