Interpretacja indywidualna z dnia 23 stycznia 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0112-KDIL1-2.4012.679.2025.2.MR
Podatnik VAT świadczący opodatkowane usługi transportu publicznego ma prawo odliczyć pełną kwotę podatku VAT naliczonego od wydatków, pomimo powiązania z rekompensatą, o ile wydatki te służą wyłącznie działalności gospodarczej opodatkowanej, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT.
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
31 października 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 27 października 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy prawa do pełnego odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących wydatki ponoszone w związku ze świadczeniem usług transportu publicznego.
Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 9 grudnia 2025 r. (wpływ 15 grudnia 2025 r.) oraz pismem z 13 stycznia 2026 r. (wpływ 20 stycznia 2026 r.).
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
X Sp. z o.o. (dalej jako Spółka lub Wnioskodawca ) jest spółką prawa handlowego, której udziały są w posiadaniu Powiatu A (87,87%) oraz Powiatu B (12,13%). Spółka jest czynnym podatnikiem VAT.
5 września 2023 r. zawarta została pomiędzy X Sp. z o.o. i Powiatem B umowa B1, 11 czerwca 2025 r. zawarto pomiędzy X Sp. z o.o. i Powiatem A umowę A1. 23 czerwca 2025 r. pomiędzy X Sp. z o.o. i Gminą C zawarto umowę C1. Umowa ta dotyczy świadczenia usług transportu publicznego na liniach organizowanych przez powyższe jednostki samorządu terytorialnego.
Umowy zawarto w oparciu o zasady dotyczące realizacji usług transportu publicznego przez podmiot wewnętrzny Powiatu A i Powiatu B zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1370/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2007 r. dotyczącego usług w zakresie kolejowego i drogowego transportu pasażerskiego oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1191/69 i (EWG) nr 1107/70.
Podstawową działalnością Spółki jest transport lądowy pasażerski, miejski i podmiejski według PKD 49.39. Głównym celem zawartych umów jest świadczenie usług przewozu osób autobusami w publicznym transporcie zbiorowym, gdzie elementem rozliczenia w myśl art. 50 ust. 3 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie zbiorowym (Dz. U. z 2025 r. poz. 285, dalej jako: ustawa o transporcie zbiorowym) jest rekompensata wypłacana z budżetu powiatów przeznaczona na sfinansowanie części poniesionych kosztów realizacji zadania publicznego.
W myśl załącznika do Rozporządzenia (WE) nr 1370/2007, rekompensata nie może przekroczyć kwoty odpowiadającej wynikowi finansowemu netto ustalonemu następująco: koszty poniesione w związku z realizacją usługi publicznej minus wszystkie dodatnie wpływy finansowe wygenerowane na obsługiwanej linii (liniach) minus przychody taryfowe oraz inne przychody wygenerowane podczas wypełniania usługi plus tzw. rozsądny zysk na poziomie ustalonym zawartymi umowami.
Natomiast w myśl art. 50 ust. 1 pkt 2 lit. c ustawy o publicznym transporcie zbiorowym Operatorowi, tj. Spółce X przysługuje rekompensata, jeżeli wykaże, że podstawą poniesionej straty z tytułu realizacji usługi są utracone przychody i poniesione koszty.
W ramach realizacji umowy Organizator zobowiązuje się do wypłaty rekompensaty.
Zgodnie z §1 ust. 4 umowy A1 zakres działalności Operatora obejmuje:
1)działalność podstawową – świadczenie powiatowych przewozów pasażerskich o charakterze użyteczności publicznej na liniach komunikacyjnych określonych w załączniku nr 1 do umowy, w granicach administracyjnych:
a)(…)
b)(…)
2)działalność dodatkową – działalność związaną bezpośrednio z realizacją usług, o których mowa w pkt 1, obejmująca w szczególności:
a)sprzedaż biletów jednorazowych i miesięcznych,
b)kontrolę biletów oraz dokumentów poświadczających uprawnienia do korzystania z ulgowych przejazdów,
c)rozmieszczanie oraz aktualizację rozkładów jazdy na przystankach autobusowych objętych siecią komunikacyjną Organizatora;
3)działalność uboczną – działalność niezwiązaną bezpośrednio z realizacją usług, o których mowa w pkt 1, realizowaną przez Operatora na rzecz odbiorców zewnętrznych, w szczególności obejmująca:
a)dzierżawę pomieszczeń i powierzchni użytkowych,
b)naprawy warsztatowe,
c)reklamę na pojazdach,
d)realizację przewozów okazjonalnych.
W §8 umowy A1 określono zasady finansowania:
1.Finansowanie przewozów na liniach komunikacyjnych objętych niniejszą umową polega na:
1)pobieraniu przez Operatora opłat zgodnych z cennikiem opłat,
2)przekazywaniu Operatorowi rekompensaty za utracone przychody poniesione koszty, o której mowa w art. 50 ust. 1 pkt 2 ustawy o publicznym transporcie zbiorowym.
2.Wpływy z tytułu sprzedaży biletów uprawniających pasażerów do korzystania z usług świadczonych na podstawie niniejszej umowy stanowią przychód Operatora.
3.Operator prowadzi odrębną rachunkowość i konta księgowe dla przewozów użyteczności publicznej stanowiących przedmiot niniejszej umowy według przepisów o rachunkowości i rozlicza się z przychodów i kosztów z Organizatorem na podstawie szczegółowego sprawozdania uwzględniającego zasady ujęte w załączniku nr 6, 7 i 8.
4.O rekompensatę, o której mowa w art. 50 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy ubiega się Organizator, składając odpowiedni wniosek wraz z dokumentacją w Urzędzie Marszałkowskim Województwa (…), z zastrzeżeniem §16.
5.Organizator przekaże Operatorowi rekompensatę z tytułu poniesionych kosztów w związku ze świadczeniem usług objętych niniejsza umową, jeżeli Operator poniesie stratę i złoży wniosek o rekompensatę na zasadach i w trybie określonym w załączniku nr 5 do niniejszej umowy.
6.(…)”
Zgodnie z §2 pkt 2 umowy A1 do podstawowych praw i obowiązków Organizatora należy ustalanie opłat za przewóz oraz innych opłat, o których mowa w ustawie z dnia 15 listopada 1094 r. – Prawo przewozowe (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1262).
20 sierpnia 2024 r. Starosta (…) wydał Zarządzenie (…) w sprawie wprowadzenia tabeli opłat za bilety jednorazowe i okresowe, opłat za przewóz bagażu w publicznym transporcie zbiorowym o charakterze użyteczności publicznej w powiatowych przewozach pasażerskich, dla których organizatorem jest Powiat A.
Zgodnie z §1 Zarządzenia wprowadzono tabelę opłat za bilety jednorazowe i okresowe, opłat za przewóz bagażu w publicznym transporcie zbiorowym o charakterze użyteczności publicznej w powiatowych przewozach pasażerskich, dla których organizatorem jest Powiat A. Tabela opłat za bilety jednorazowe i okresowe, opłat za przewóz bagażu w publicznym transporcie zbiorowym o charakterze użyteczności publicznej w powiatowych przewozach pasażerskich, dla których organizatorem jest Powiat A stanowi Załącznik do Zarządzenia (…) Starosty (…). W tabeli określono ceny biletów normalnych oraz ulgowych (uwzględniających ulgi ustawowe; oraz bilety bezpłatne: (…) bilet jednorazowy dla osób, które ukończyły 70 rok życia, ważny z dowodem osobistym; bilet bezpłatny (…) bilet jednorazowy dla dzieci i młodzieży do ukończenia 19 roku życia (uczniów szkół z ważną legitymacją)).
W §4 umowy B1 (uwzględniając aneks nr 1 do umowy) określono warunki wykonywania przewozów i koszty z tym związane:
1.Operator realizuje przewozy środkami transportu wymienionymi w § ust. 1 pkt 3 umowy, które zgodnie z planem przewozów dostosowane są do potrzeb przewozowych i natężenia ruchu pasażerów.
2.Przewozy realizowane są zgodnie z uzgodnionym przez strony planem przewozów i rozkładem jazdy, który stanowi podstawę wyliczenia kosztów. W przypadku odstąpienia od planu przewozów, organizator zastrzega sobie prawo żądania wyjaśnień od operatora.Operator przedkłada bez wezwania organizatora plan przewozów drogą elektroniczną co najmniej w dniu poprzedzającym realizację przewozów.
3.Operator we własnym zakresie zorganizuje dystrybucję biletów. Koszty z tego tytułu rozliczane zgodnie z niniejsza umową ponosi organizator.
4.Organizator ponosi koszty dojazdów do przystanków początkowych oraz powrotu z przystanków końcowych do najbliższego miejsca garażowania. Za miejsce garażowania uznaje się bazę X, bazę na terenie (…) oraz bazę na terenie (…). Jeśli jest to ekonomicznie uzasadnione organizator dopuszcza garażowanie pojazdu w miejscu zamieszkania kierowcy.
5.Organizator ponosi koszty zjazdów technicznych pojazdów stosunkowo wg wskaźników w ramach ogólnych kosztów działalności przedsiębiorstwa. Strony uzgadniają, że koszty napraw i wymiany części eksploatacyjnych w środkach transportu operatora poniesione stosunkowo wg wskaźników w ramach ogólnych kosztów przedsiębiorstwa, chyba że operator wykaże, że dany koszt został poniesiony wyłącznie w związku z wykonywanymi przewozami dla Powiatu B.
6.Koszty ponoszone przez operatora dotyczące korzystania z dróg krajowych zgodnie z odrębnymi przepisami, ubezpieczenia pojazdów oraz z tytułu podatku od środków transportu ponosi organizator.
7.W przypadku zdarzeń losowych, np. awarii autobusu operator niezwłocznie zapewni podstawienie autobusu zastępczego o parametrach określonych w umowie, który zrealizuje zaplanowane przewozy wg planu przewozów, o którym mowa w ust. 2.
8.W przypadku stanów nadzwyczajnych wynikłych z sił przyrody, katastrof, pandemii, czynu zabronionego, strajku, akcji protestacyjnej, ataku lub zagrożenia terrorystycznego operator po uprzednim uzyskaniu zgody organizatora może odwołać poszczególne kursy lub zawiesić wykonywanie pracy przewozowej na poszczególnych liniach komunikacyjnych. W takim przypadku nie stosuje się kar umownych wynikających z niniejszej umowy.
(…)”
W §7 umowy nr B1 określono sposób finansowania przewozów:
1.Finansowanie przewozów na liniach komunikacyjnych objętych niniejszą umową polega na:
1)Pobieraniu przez operatora opłat zgodnych z cennikiem opłat,
2)Przekazywaniu operatorowi rekompensaty z tytułu utraconych przychodów w związku ze stosowaniem ustawowych uprawnień do ulgowych przejazdów w publicznym transporcie zbiorowym,
3)Przekazywaniu operatorowi rekompensaty z tytułu utraconych przychodów i poniesionych kosztów, o których mowa w art. 50 ust. 1 pkt 2 lit b) i c) ustawy o publicznym transporcie zbiorowym.
2.Wpływy z tytułu świadczonych usług wymienionych w ust. 1 stanowią przychód operatora.
3.Operator prowadzi odrębną rachunkowość i konta księgowe dla przewozów użyteczności publicznej ujętych w niniejszej umowie według przepisów o rachunkowości i rozlicza się z przychodów i kosztów z organizatorem w sposób określony w załączniku nr 2 do umowy. (...)” Zgodnie z ust. 7 §1 umowy B1 Cennik opłat za przejazdy w powiatowych przewozach pasażerskich użyteczności publicznej uwzględniający ulgi ustalone na podstawie odrębnych przepisów wymienionych w art. 46 ust 1 pkt 6 lit. a ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie zbiorowym ustala organizator. Ponadto organizator może wprowadzić ulgi handlowe niewymienione w cytowanym przepisie.
W Tabeli opłat za bilety jednorazowe i okresowe (…) ważnej od 15 grudnia 2024 r. określono ceny biletów normalnych, uwzględniających ulgi ustawowe oraz biletów rodzajowych, w tym: (…) przejazd bezpłatny dla dzieci do 7 roku życia; bilet (…) – przejazd bezpłatny dla osób, które ukończyły 70 rok życia, na podstawie dowodu osobistego; bilet (…) – przejazd bezpłatny na podstawie ważnej legitymacji Honorowego Dawcy Krwi – Zasłużonego dla Zdrowia Narodu; bilet (…) – bilet jednorazowy w soboty, niedziele i święta (nie łączy się z innymi ulgami); bilet „ulgowy” – bilet jednorazowy dla: uczniów lub studentów, po okazaniu ważnej legitymacji szkolnej lub studenckiej do ukończenia 26 roku życia, posiadacza Karty Dużej Rodziny, ważny z dowodem osobistym.
Zgodnie z § 1 ust. 1 umowy nr C1 Organizator zleca, a Operator przyjmuje do wykonania świadczenie usług przewozu regularnego, wykonywane w ramach zbiorowej komunikacji lokalnej łączącej miejscowości na liniach (…).
W §2 umowy nr C1 określono, że:
(…)
4.Operator będzie emitował i sprzedawał niżej wymienione rodzaje biletów, w cenie określonej przez Gminę C.
5.Kontrola i windykacja należności z tytułu przejazdu autobusem na Liniach bez ważnego dokumentu przewozowego dokonywana jest przez Operatora.
6.Operator zobowiązany jest do wyposażenia osób dokonujących kontroli biletów w odpowiednie urządzenia umożlwiające weryfikację ważności biletów wymienionych w § 2 ust. 4.
7.Operator zobowiązuje się do stosowania ulg i zwolnień dotyczących przejazdów środkami publicznego transportu zbiorowego wprowadzonych zarządzeniem (…) Burmistrza Miasta (…) oraz ulg i zwolnień wynikających z powszechnie obowiązujących przepisów.
Zgodnie z §1 Zarządzenia (…) do korzystania z bezpłatnych przejazdów środkami publicznego transportu zbiorowego organizowanego przez gminę C są uprawnieni:
1.Dzieci do ukończenia 4 lat – na podstawie dokumentów rodziców (opiekunów) lub dziecka umożliwiających stwierdzenie wieku dziecka,
2.Osoby, które ukończyły 70 rok życia – na podstawie dokumentu tożsamości (ze zdjęciem i datą urodzenia),
3.Dzieci i młodzież dotknięta niepełnosprawnością, na trasie od miejsca zamieszkania do szkoły lub przedszkola i z powrotem wraz towarzyszącym im w czasie podróży opiekunem – na podstawie zaświadczenia wydanego przez dyrektora przedszkola lub ważnej legitymacji szkolnej oraz legitymacji osoby niepełnosprawnej lub orzeczenia wydanego przez właściwy zespół ds. orzekania o niepełnosprawności, orzeczenia właściwej komisji lekarskiej ds. inwalidztwa i zatrudnienia, stwierdzającego zaliczenie do jednej z grup inwalidów, orzeczenia właściwego organu, o co najmniej częściowej niezdolności do pracy, lub orzeczenia zespołu orzekającego o niepełnosprawności,
4.Osoby całkowicie niezdolne do pracy i samodzielnej egzystencji lub uznane za niepełnosprawne w stopniu znacznym (l grupa inwalidzka) wraz z towarzyszącym im w czasie podróży opiekunem – na podstawie legitymacji osoby niepełnosprawnej (stopień znaczny) lub orzeczenia właściwego organu o niezdolności do pracy i samodzielnej egzystencji, a także na podstawie orzeczenia potwierdzającego niepełnosprawność wydanego przez zespół do spraw orzekania o stopniu niepełnosprawności,
5.Ociemniali wraz z towarzyszącym im w czasie podróży opiekunem – na podstawie legitymacji Polskiego Związku Niewidomych, legitymacji osoby niepełnosprawnej (stopień umiarkowany) z symbolem niepełnosprawności 04-0, orzeczenia właściwego organu potwierdzającego umiarkowany stopień niepełnosprawności z symbolem niepełnosprawności 04-0 albo potwierdzającego całkowitą niezdolność do pracy (zaliczenie do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności) z powodu stanu narządu wzroku,
6.Krwiodawcy zrzeszeni w Klubie Honorowych Dawców Krwi, którzy oddali nie mniej niż:
¾kobiety 15 litrów krwi,
¾mężczyźni 18 litrów krwi,
na podstawie legitymacji wydanej przez Klub Honorowych Dawców Krwi,
7.Policjanci podczas wykonywania czynności służbowych,
8.Osoby upoważnione do kontroli biletów w środkach lokalnego transportu zbiorowego podczas wykonywania czynności służbowych na podstawie imiennego identyfikatora,
9.Osoby bezrobotne korzystające z pomocy Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej (…) zamieszkałe na terenie Gminy (…), które podpisały kontrakt socjalny w rozumieniu ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (t.j. Dz.U. z 2015 r. poz. 1045 ze zm.) – na podstawie ważnego zaświadczenia o spełnieniu tych warunków wydanego przez Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej (…),
10.Wolontariusze Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy oraz wolontariusze biorący udział w akcjach organizowanych przez Gminę C — na podstawie legitymacji wolontariusza w dniu zbiórki pieniędzy.
W myśl §2 umowy C1 do korzystania z biletów ulgowych 50% są uprawnieni:
1.Dzieci i młodzież w okresie od rozpoczęcia nauki w szkole podstawowej do ukończenia gimnazjum, szkoły ponadgimnazjalnej lub artystycznej – publicznej lub niepublicznej o uprawnieniach szkoły publicznej, nie dłużej niż do ukończenia 21 roku życia – na podstawie ważnej legitymacji szkolnej (wzór MENiS). Prawo do korzystani z biletów ulgowych nie dotyczy uczniów i słuchaczy szkół dla dorosłych, placówek kształcenia ustawicznego, placówek kształcenia praktycznego, ośrodków dokształcania i doskonalenia zawodowego – po ukończeniu 19 roku życia.
2.Dzieci od lat 4 do ukończenia 7 roku życia – na podstawie dokumentów rodziców (opiekunów) lub dziecka umożliwiających stwierdzenie wieku,
3.Emeryci – na podstawie ważnej legitymacji emeryta albo aktualnego odcinka z emerytury, wraz z dowodem tożsamości,
4.Renciści mający ustalone prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy z ważną legitymacją rencisty albo aktualnym odcinkiem z renty, wraz z dowodem tożsamości,
5.Osoby pobierające zasiłek przedemerytalny lub świadczenie przedemerytalne z ważną decyzją lub ważnym zaświadczeniem albo aktualnym odcinkiem świadczenia lub zasiłku przedemerytalnego, wydanych przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych, wraz z dowodem tożsamości,
6.Jeden rodzic lub opiekun dziecka niepełnosprawnego na przejazd w czasie powrotu do domu po odwiezieniu dziecka do przedszkola lub szkoły i w czasie przejazdu z domu do przedszkola lub szkoły po odbiór dziecka po zakończonych zajęciach szkolnych – na podstawie dokumentu tożsamości ze zdjęciem oraz jednego z następujących dokumentów: legitymacji osoby niepełnosprawnej (dziecka) bez względu na grupę inwalidzką/stopień niepełnosprawności, orzeczenia o niepełnosprawności dziecka bez względu na grupę inwalidzką/stopień niepełnosprawności.
7.Pracownicy Socjalni Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej (…) – na podstawie ważnej legitymacji pracownika socjalnego – podczas wykonywania obowiązków służbowych,
8.Osoby świadczące usługi opiekuńcze na zlecenie miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej (…) – na podstawie ważnego zaświadczenia wydanego przez Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej (…) – podczas wykonywania obowiązków służbowych.
Zgodnie z § 4 umowy C1 uwzględniając aneks (…):
1.Strony ustalają, że świadczone przez Operatora usługi rozliczane będą w okresach miesięcznych.
2.Wynagrodzenie przysługuje Operatorowi wyłącznie za faktycznie wykonane wozokilometry wykonane na Liniach.
3.Stawkę bazową, zwaną dalej Stawką, za wykonanie przez Operatora usług przewozowych zlecanych przez Organizatora na podstawie Umowy, ustala się w wysokości za jeden wozokilometr:7,50 brutto (słownie siedem złotych 50/100).
4.Miesięczne wynagrodzenie przysługujące Operatorowi za wykonane usługi przewozowe płatne będzie przez Gminę w terminie 14 dni od daty dostarczenia faktury, dostarczonej Organizatorowi w terminie 14 dni roboczych po zakończeniu każdego miesiąca.
5.Wpływy z tytułu opłat za przejazdy na podstawie emitowanych przez Operatora biletów stanowią przychód i pomniejszają należne Operatorowi wynagrodzenie.
Sposób rozliczenia Wynagrodzenia; koszt przewozów netto = Stawka za wozokilometr netto x faktycznie przejechane kilometry (na dzień) x ilość dni kursowania w danym miesiącu – kwota netto utargu z biletów jednorazowych i miesięcznych = należny podatek VAT.
Operator zobowiązuje się do dostarczenia wraz z rozliczeniem szczegółowego zestawienia ilości przejechanych wozokilometrów oraz sprzedanych biletów (z rozbiciem na ilość sprzedanych biletów jednorazowych, ulgowych i miesięcznych).
6.Wniosek o płatność wynagrodzenia oraz faktura wraz z wykazem wpływów z biletów jednorazowych oraz miesięcznych będą dostarczane Organizatorowi w terminie 14 dni roboczych po zakończeniu każdego miesiąca”.
7.Otrzymywane przez Spółkę rekompensaty stanowią istotną część jej przychodów. Rekompensaty wypłacane Spółce przez Powiat A oraz Powiat B są dokumentowane za pomocą not księgowych.
5 września 2025 r. Dyrektor KIS wydał dla Spółki interpretację indywidualną (…), w której potwierdził stanowisko Spółki dotyczące pełnego prawa do odliczenia podatku naliczonego od zakupów towarów i usług służących wykonywaniu powierzonego zadania własnego – prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie publicznego transportu zbiorowego – od wszystkich prawidłowo udokumentowanych zakupów związanych z działalnością gospodarczą w pełnym zakresie. Organ uznał że „(…) biorąc pod uwagę obowiązujące przepisy prawa oraz przedstawione wyżej okoliczności sprawy stwierdzić należy, że skoro nabywane towary i usługi związane z realizacją przez Państwa usług publicznego transportu zbiorowego, będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych, bowiem jak Państwo wskazali, nabywane towary i usługi nie służą do żadnych innych celów, to mają Państwo – na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy o VAT – prawo do odliczenia w pełnej wysokości podatku naliczonego od zakupu towarów i usług służących prowadzeniu działalności gospodarczej w zakresie publicznego transportu zbiorowego bez obowiązku obliczania współczynnika oraz bez obowiązku stosowania proporcji. Przy czym prawo to przysługuje przy założeniu, że nie zachodzą wyłączenia, o których mowa w art. 88 ustawy”.
Zgodnie z art. 14b §3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2025 r. poz. 111), wnioskodawca ubiegający się o wydanie interpretacji indywidualnej jest zobowiązany do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego. W związku z tym w niniejszym wniosku doprecyzowano opis stanu faktycznego w celu uzyskania prawidłowego stanowiska w zakresie ustalenia, czy Wnioskodawcy przysługuje prawo do pełnego odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących wydatki ponoszone w związku ze świadczeniem usług transportu publicznego.
Uzupełnienie opisu stanu faktycznego
Wydatki będące przedmiotem wniosku są bezpośrednio i wyłącznie związane ze Świadczeniem usług transportu publicznego w oparciu o wskazane we wniosku umowy.
Faktury dokumentujące ponoszone wydatki będące przedmiotem wniosku Spółka wystawia na: Powiat A, Powiat B, Gminę C, co dotyczy usług transportowych świadczonych przez Wnioskodawcę na rzecz wskazanych podmiotów.
Natomiast wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, będące przedmiotem wniosku, wystawiane są na Wnioskodawcę, tj. X.
Pytanie
Czy w związku z prowadzeniem sprzedaży opodatkowanej (sprzedaż biletów normalnych oraz sprzedaży biletów ulgowych obejmujących zarówno ulgi ustawowe, jak i ulgi wprowadzone na podstawie aktów wewnętrznych jednostek samorządu terytorialnego (w tym bilety bezpłatne)), a także z tytułu otrzymywania rekompensaty na pokrycie straty, Wnioskodawcy przysługuje prawo do pełnego odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących wydatki ponoszone w związku ze świadczeniem usług transportu publicznego?
Państwa stanowisko w sprawie
W ocenie Wnioskodawcy, w opisanym stanie faktycznym, przysługuje mu prawo do pełnego odliczenia podatku naliczonego od wydatków ponoszonych w zakresie świadczenia usług transportu publicznego, bez obowiązku dokonywania odliczenia zgodnie ze sposobem określenia proporcji, o którym mowa w art. 86 ust. 2a ustawy z dnia 11 marca 2004 r.
Zgodnie z opisem stanu faktycznego Spółka prowadzi działalność gospodarczą w zakresie świadczenia usług publicznego transportu zbiorowego. Podstawowym przychodem Spółki w zakresie usług transportu zbiorowego świadczonych na podstawie umów zawartych z Powiatem A oraz Powiatem B są przychody taryfowe ze sprzedaży biletów. Spółka prowadzi także działalność poboczną opodatkowaną podatkiem od towar w i usług.
Ponadto Spółka otrzymuje od Powiatu A oraz Powiatu B rekompensatę z tytułu utraconych przychodów i poniesionych kosztów. Otrzymane przez Spółkę rekompensaty nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towar w i usług (potwierdzenie stanowiska w interpretacji indywidualnej Dyrektora KIS (…)). W zakresie umowy zawartej z Gminą C Spółka otrzymuje wynagrodzenie za faktycznie wykonane wozokilometry.
W myśl art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. , podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w zakresie, w jakim nabyte towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
Zgodnie natomiast z art. 86 ust. 2 pkt 1 tej ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma podatku wykazanego na fakturach otrzymanych przez podatnika w związku z nabyciem towarów i usług oraz dokonaniem całości lub części zapłaty jeszcze przed ich nabyciem. Wynika z tego, że prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje wyłącznie wtedy, gdy spełnione są dwa zasadnicze warunki: po pierwsze, odliczenia dokonuje podatnik VAT, a po drugie, pomiędzy nabytymi towarami lub usługami a czynnościami opodatkowanymi musi istnieć związek funkcjonalny. Może mieć on charakter bezpośredni, gdy zakupiony towar przeznaczony jest na sprzedaż lub jest niezbędny do świadczenia usług albo produkcji towarów przeznaczonych do dalszej dostawy. Może to być także związek pośredni, gdy towary i usługi służą całościowemu funkcjonowaniu jednostki, wpływają na obrót i w ten sposób pośrednio przyczyniają się do uzyskiwania przychodów. Jednak nawet w takim przypadku konieczne jest istnienie związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy poniesionym wydatkiem a prowadzoną działalnością gospodarczą.
W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:
a)nabycia towarów i usług,
b)dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
Ustawodawca przyznał podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w określonych terminach, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, tj. zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
Przedstawione wyżej unormowania wykluczają możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku i niepodlegających temu podatkowi.
System odliczeń podatku oznacza całkowite uwolnienie przedsiębiorcy od obciążeń z tytułu podatku od towarów i usług zapłaconego lub należnego (do zapłaty) w prowadzonej działalności gospodarczej. Wspólny system podatku od wartości dodanej zapewnia, że jakakolwiek działalność gospodarcza, bez względu na jej cel oraz rezultat, o ile sama jest opodatkowana, jest opodatkowana w sposób całkowicie neutralny. Pozwala to na zachowanie zasady potrącalności, która powinna być na gruncie ustawy z dnia 11 marca 2004 r. rozumiana możliwie najszerzej. Oznacza to, że zawsze ma ona zastosowanie przy nabyciu towarów dokonanym z zamiarem wykorzystania ich w działalności opodatkowanej.
Przepisy ustawy z dnia 11 marca 2004 r. nie wiążą prawa do odliczenia podatku ze źródłem pochodzenia środków finansowych przeznaczonych na zakup towarów i usług, przy nabyciu których podatek został naliczony. Przepisy ustawy nie wyłączają prawa do odliczenia podatku naliczonego w przypadku dokonywania zakupów ze środków finansowych otrzymanych w postaci dotacji lub darowizn. W związku z tym, otrzymanie przez Spółkę częściowego zwrotu ponoszonych kosztów w formie rekompensaty nie powinno pozbawiać Spółki prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu zakupów związanych z wykonywaniem czynności opodatkowanych tym podatkiem.
Zatem dla ustalenia prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego podstawowe znaczenie ma związek dokonanych zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi, natomiast bez znaczenia pozostaje źródło pochodzenia środków finansowych na pokrycie ww. zakupów. Jednak przy ustalaniu tego prawa należy mieć na uwadze ograniczenie wynikające z art. 88 ustawy.
Wskazać również należy, że art. 86 uzupełniają regulacje prawne art. 90 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. Zgodnie z art. 90 ust. 1 tej ustawy, w stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.
W myśl art. 90 ust. 2 ustawy, jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust. 1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 10. Zgodnie z art. 90 ust. 10 ustawy z dnia 11 marca 2004 r., w przypadku gdy proporcja określona zgodnie z ust. 2-8:
1)przekroczyła 98% oraz kwota podatku naliczonego niepodlegająca odliczeniu, wynikająca z zastosowania tej proporcji, w skali roku, była mniejsza niż 500 zł – podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 100%;
2)nie przekroczyła 2% – podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 0%.
Podsumowując, w przypadku spełnienia podstawowej pozytywnej przesłanki warunkującej prawo do odliczenia podatku naliczonego, jaką jest związek zakupów z wykonywaniem czynności opodatkowanych, Wnioskodawcy - będącemu czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług w sytuacji wykonywania przez Wnioskodawcę tylko zadań będących działalnością gospodarczą - stosownie do zapisów art. 86 ust. 1 w związku z art. 90 ustawy z dnia 11 marca 2004 r., przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego wykazanego w fakturach dokumentujących te zakupy przy spełnieniu wyżej wskazanych warunków.
Zgodnie z brzmieniem art. 86 ust. 2a ustawy, w przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej, zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia proporcji powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć.
Powyższe zapisy odnoszą się więc do sposobu określenia proporcji przez podatnika w przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, w sytuacji gdy nie jest możliwe przypisanie tych towarów i usług w całości do działalności gospodarczej podatnika.
Tymczasem w przedmiotowej sprawie – jak jednoznacznie wskazano we wniosku – Wnioskodawca nie wykonuje żadnych zadań, które nie byłyby działalnością gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 11 marca 2004 r. W przedmiotowej sprawie, Spółka jako podatnik VAT, ponosi w ramach prowadzonej działalności gospodarczej wydatki. Wydatki te są związane z wykonywanymi przez Spółkę czynnościami opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług, w postaci świadczenia usług transportu publicznego. Zatem w przypadku Wnioskodawcy, w przedstawionym opisie sprawy przepisy art. 86 ust. 2a-2h ustawy z dnia 11 marca 2004 r. nie mają zastosowania.
Podkreślić należy, że obowiązek stosowania tzw. prewskaźnika powstaje dopiero wówczas, gdy nabyte towary i usługi są wykorzystywane do działalności innej niż gospodarcza. Zależność tą akcentuje treść art. 86 ust. 2c pkt 3) ustawy z dnia 11 marca 2004 r., zgodnie z którym przy wyborze sposobu określenia proporcji można wykorzystać w szczególności następujące dane: roczny obrót z działalności gospodarczej w rocznym obrocie podatnika z działalności gospodarczej powiększonym o otrzymane przychody z innej działalności, w tym wartość dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, otrzymanych na sfinansowanie wykonywanej przez tego podatnika działalności innej niż gospodarcza.
W okolicznościach sprawy rekompensata – jak wynika z zawartych umów, a także celu jej przekazywania przez Powiaty – nie jest przeznaczona na wykonywanie przez Spółkę działalności innej niż gospodarcza. Jak odnotowano w wyroku z 8 maja 2025 r. w sprawie C–615/23 rekompensata – z uwag na sposób jej obliczenia – pozwala jedynie na wyraźne obniżenie ceny świadczonej usługi, bowiem bez niej cena biletów dla odbiorców tej usługi musiałaby być wyższa: „32 Jak zauważyła rzecznik generalna w pkt 58 opinii, należy bowiem uznać, że każda dotacja siłą rzeczy może mieć wpływ na kalkulację cen, niezależnie od tego, czy jest ona dokonywana przez beneficjenta dotacji, czy też, jak w niniejszym przypadku, przez organizatora wypłacającego rzeczoną dotację.
Tymczasem, jak wynika z orzecznictwa Trybunału, sam fakt, że finansowanie może mieć wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podmiot otrzymujący to finansowanie, nie wystarcza, aby objąć to finansowanie opodatkowaniem jako subwencji bezpośrednio związanej z ceną w rozumieniu art. 73 dyrektywy VAT (zob. podobnie wyrok z 22 listopada 2001 r., Office des produits wallons, C 184/00 EU:C:2001:629, pkt 12)”.
Wynika z tego, że otrzymanie rekompensaty nie ma na celu finansowania działalności niepodlegającej opodatkowaniu (innej niż działalność gospodarcza w rozumieniu art. 86 ust. 2a i 2c ustawy z dnia 11 marca 2004 r.), ale wyłącznie działalności gospodarczej z perspektywy Spółki. Podkreślić należy przy tym, że w przedmiotowej sprawie Spółka samodzielnie prowadzi sprzedaż biletów i wpływy z tego tytułu stanowią jej obrót.
Należy również wskazać, że sprzedaż biletów ulgowych oraz określenie grupy podmiotów uprawnionych do przejazdów bezpłatnych nie wpływa na prawo do odliczenia podatku naliczonego przez Wnioskodawcę. Przykładowo Dyrektor KIS w interpretacji indywidualnej z 26 września 2022 r. nr 0113-KDIPT1-1.4012.617.2022.1.AK stwierdził, że „(...) nieodpłatne przejazdy dla określonych grup społecznych podyktowane wymienionymi uregulowaniami wpisują się więc w ogólną działalność gospodarczą w zakresie lokalnego transportu zbiorowego (…) W związku z powyższym, nieodpłatna działalność na rzecz uprzywilejowanych grup pasażerów (…) jest ściśle związana z działalnością gospodarczą i nie mieści się w działalności innej niż działalność gospodarcza”.
5 września 2025 r. Spółka otrzymała interpretację indywidualną (…), w której Dyrektor KIS potwierdził prawo Spółki do pełnego odliczenia podatku naliczonego od zakupów towarów i usług służących, przy wykonywaniu powierzonego zadania własnego – prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie publicznego transportu zbiorowego – od wszystkich prawidłowo udokumentowanych zakupów związanych z działalnością gospodarczą w pełnym zakresie.
Organ uznał że „(...) biorąc pod uwagę obowiązujące przepisy prawa oraz przedstawione wyżej okoliczności sprawy stwierdzić należy, że skoro nabywane towary i usługi związane z realizacją przez Państwa usług publicznego transportu zbiorowego, będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych, bowiem jak Państwo wskazali, nabywane towary i usługi nie służą do żadnych innych celów, to mają Państwo na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy o VAT – prawo do odliczenia w pełnej wysokości podatku naliczonego od zakupu towarów i usług służących prowadzeniu działalności gospodarczej w zakresie publicznego transportu zbiorowego bez obowiązku obliczania współczynnika oraz bez obowiązku stosowania proporcji. Przy czym prawo to przysługuje przy założeniu, że nie zachodzą wyłączenia, o których mowa w art. 88 ustawy”. Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacja podatkowa, wnioskodawca ubiegający się o wydanie interpretacji indywidualnej jest zobowiązany do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego. W związku z tym w niniejszym wniosku doprecyzowano opis stanu faktycznego w celu uzyskania prawidłowego stanowiska w zakresie ustalenia, czy Wnioskodawcy przysługuje prawo do pełnego odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących wydatki ponoszone w związku ze świadczeniem usług transportu publicznego.
Powyższe stanowisko znajduje również potwierdzenie przykładowo w interpretacji indywidualnej Dyrektora KIS z 16 maja 2025 r. nr 0111-KDIB3-2.4012.325.2021.16.DK, w której organ wskazał, że otrzymywana przez Wnioskodawcę rekompensata nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a jednocześnie organ uznał, że Wnioskodawcy przysługuje prawo do pełnego odliczenia podatku naliczonego od nabywanych towarów i usług związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą. Dyrektor KIS stwierdził, że „(...) przepisy ustawy o VAT nie wiążą prawa do odliczenia podatku ze źródłem pochodzenia środków finansowych przeznaczonych na zakup towarów i usług, przy nabyciu których podatek został naliczony.
Przepisy ustawy nie wyłączają prawa do odliczenia podatku naliczonego w przypadku dokonywania zakupów ze środków finansowych pochodzących od podmiotów trzecich.
Zatem dla ustalenia prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego podstawowe znaczenie ma związek dokonanych zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi, natomiast bez znaczenia pozostaje źródło pochodzenia środków finansowych na pokrycie ww. zakupów. Jednak przy ustalaniu tego prawa należy mieć na uwadze ograniczenie wynikające z art. 88 ustawy.
W konsekwencji, otrzymanie przez Spółkę częściowego zwrotu ponoszonych kosztów w formie rekompensaty nie powinno pozbawiać Spółki prawa do całkowitego lub częściowego odliczenia podatku naliczonego z tytułu zakupów związanych z wykonywaniem czynności podatkowanych VAT. Skoro jak jednoznacznie wskazano we wniosku – Spółka nie wykonuje żadnych zadań, które nie byłyby działalnością gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy o VAT, to w przedstawionym opisie sprawy w stosunku do zakupów towarów i usług służących wykonywaniu usług przewozu w ramach publicznego transportu zbiorowego na liniach autobusowych, tramwajowych i komunikacji zastępczej autobusowej za tramwaje przepisy art. 86 ust. 2a-2 h u.p.t.u. nie mają zastosowania.
Reasumując, w przypadku spełnienia podstawowej pozytywnej przesłanki warunkującej prawo do odliczenia podatku naliczonego, jaką jest związek zakupów z wykonywaniem czynności opodatkowanych, Spółce – będącej czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT w sytuacji wykonywania przez Spółkę tylko zadań będących działalnością gospodarczą opodatkowaną podatkiem VAT (zakupów towarów i usług służących wykonywaniu usług przewozu w ramach publicznego transportu zbiorowego na liniach autobusowych, tramwajowych i komunikacji zastępczej autobusowej za tramwaje) – stosownie do zapisów art. 86 ust. 1 ustawy, przysługuje/będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego wykazanego w fakturach dokumentujących te zakupy przy spełnieniu wyżej wskazanych warunków bez konieczności uwzględniania preproporcji o której mowa w art. 86 ust. 2a-2 h ustawy o VAT”.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy w myśl którego:
W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:
a) nabycia towarów i usług,
b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
Z przywołanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
Odliczyć zatem można w całości podatek naliczony, który jest związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika. Ta zasada wyklucza jednocześnie możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku lub niepodlegających opodatkowaniu VAT.
W celu odliczenia podatku naliczonego podatnik w pierwszej kolejności ma obowiązek odrębnego określenia, z jakim rodzajem działalności będzie związany podatek wynikający z otrzymanych faktur zakupu, czyli dokonania tzw. bezpośredniej alokacji. Jeżeli takie wyodrębnienie jest możliwe, podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości przy nabyciu towarów i usług związanych z czynnościami opodatkowanymi.
Ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy, oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z którym:
Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
Natomiast na podstawie przepisu art. 88 ust. 4 ustawy:
Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.
Podkreślić również należy, że aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.
Zgodnie z art. 15 ust. 1 ww. ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Z opisu sprawy wynika, że są Państwo spółką prawa handlowego, której udziały są w posiadaniu Powiatu A oraz Powiatu B. Są Państwo czynnym podatnikiem VAT. Państwa podstawową działalnością jest transport lądowy pasażerski, miejski i podmiejski według PKD 49.39. Zawarli Państwo z Powiatem B, Powiatem A oraz Gminą C umowy dotyczące świadczenia usług transportu publicznego na liniach organizowanych przez te jednostki samorządu terytorialnego. Umowy zawarto zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1370/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2007 r. dotyczącego usług w zakresie kolejowego i drogowego transportu pasażerskiego oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1191/69 i (EWG) nr 1107/70. Głównym celem zawartych umów jest świadczenie usług przewozu osób autobusami w publicznym transporcie zbiorowym. Wpływy z tytułu sprzedaży biletów stanowią Państwa przychód. W związku ze świadczeniem usług transportu na podstawie zawartych umów otrzymają Państwo rekompensatę, w myśl art. 50 ust. 3 ustawy o publicznym transporcie zbiorowym wypłacaną z budżetu powiatów, która przeznaczona jest na sfinansowanie części poniesionych kosztów realizacji zadania publicznego oraz wynagrodzenie za faktycznie wykonane wozokilometry. Ponoszą Państwo wydatki bezpośrednio i wyłącznie związane ze świadczeniem usług transportu publicznego w oparciu o wskazane umowy. Faktury dokumentujące ponoszone wydatki są wystawiane na Państwa. Jak Państwo wskazują ponoszone w związku ze świadczeniem usług transportu publicznego wydatki będące przedmiotem wniosku są wykorzystywane wyłącznie do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.
Państwa wątpliwości dotyczą prawa do pełnego odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących wydatki ponoszone w związku ze świadczeniem usług transportu publicznego w związku z prowadzeniem sprzedaży opodatkowanej a także z tytułu otrzymywania rekompensaty na pokrycie straty.
Odnosząc się do Państwa wątpliwości wskazać należy, że przepisy ustawy o VAT nie wiążą prawa do odliczenia podatku ze źródłem pochodzenia środków finansowych przeznaczonych na zakup towarów i usług, przy nabyciu których podatek został naliczony.
Przepisy ustawy nie wyłączają prawa do odliczenia podatku naliczonego w przypadku dokonywania zakupów ze środków finansowych pochodzących od podmiotów trzecich.
Zatem dla ustalenia prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego podstawowe znaczenie ma związek dokonanych zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi, natomiast bez znaczenia pozostaje źródło pochodzenia środków finansowych na pokrycie ww. zakupów. Jednak przy ustalaniu tego prawa należy mieć na uwadze ograniczenie wynikające z art. 88 ustawy.
Jak wskazano w opisie sprawy – są Państwo czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Ze wskazanymi jednostki samorządu terytorialnego podpisali Państwo umowy dotyczące świadczenia usług transportu publicznego, w związku z którymi otrzymują Państwo rekompensatę w myśl art. 50 ust. 3 ustawy o publicznym transporcie zbiorowym przeznaczoną na sfinansowanie części poniesionych kosztów realizacji zadania publicznego oraz wynagrodzenie za faktycznie wykonane wozokilometry, natomiast wpływy z tytułu sprzedaży biletów stanowią Państwa przychód. Ponoszą Państwo wydatki bezpośrednio i wyłącznie związane ze świadczeniem usług transportu publicznego w oparciu o wskazane umowy. Faktury dokumentujące ponoszone wydatki są wystawiane na Państwa. Jak Państwo wskazują ponoszone w związku ze świadczeniem usług transportu publicznego wydatki będące przedmiotem wniosku są wykorzystywane wyłącznie do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.
Wobec powyższego, mają Państwo – na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy – prawo do odliczenia pełnej kwoty podatku naliczonego od ponoszonych wydatków, które związane są bezpośrednio ze świadczeniem usług transportu publicznego oraz wykorzystywane są wyłącznie do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.
Prawo to przysługuje Państwu pod warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych wynikających z treści art. 88 ustawy.
Otrzymanie przez Państwa częściowego zwrotu ponoszonych kosztów w formie rekompensaty nie pozbawia Państwa prawa do całkowitego lub częściowego odliczenia podatku naliczonego z tytułu zakupów związanych z wykonywaniem czynności podatkowanych VAT.
Podsumowując stwierdzam, że w związku z prowadzeniem sprzedaży opodatkowanej oraz otrzymywaniem rekompensaty na pokrycie straty, przysługuje Państwu prawo do pełnego odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących wydatki ponoszone w związku ze świadczeniem usług transportu publicznego.
Tym samym Państwa stanowisko należało uznać za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym. Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
