Interpretacja indywidualna z dnia 23 stycznia 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0111-KDIB3-1.4012.908.2025.3.ICZ

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług - jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

21 listopada 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku od towarów i usług.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Miasto (dalej: Gmina lub Miasto) jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT. W swojej strukturze organizacyjnej posiada m.in. Miejski Ośrodek Sportu i Rekreacji – dalej również jako: „MOSiR”. MOSiR jest jednostką budżetową Miasta. Wraz z Miastem jest jednym podatnikiem VAT – czynności podlegające opodatkowaniu wykonywane przez MOSiR na gruncie podatku VAT rozlicza Miasto. Gdy w dalszej części jest mowa, że MOSiR świadczy usługę należy przez to rozumieć, że są to czynności Miasta, jako podatnika, realizowane za pośrednictwem jego jednostki organizacyjnej – MOSiR.

Miasto posiada budynek hotelu, który oddało w trwały zarząd MOSiR. MOSiR na rzecz różnego rodzaju podmiotów (m.in. osoby fizyczne, podmioty gospodarcze) świadczy w ww. budynku m.in. usługi noclegowe. Obowiązek podatkowy od tych usług powstaje na zasadach ogólnych, tj. w dniu wykonania usługi lub w momencie otrzymania wpłaty (bądź jej części), jeżeli nastąpi ona przed wykonaniem tej usługi.

Bardzo często nabywcy usługi noclegowej uiszczają należną opłatę „z góry” przed jej wykonaniem za pomocą kart płatniczych przy użyciu terminala płatniczego.

MOSiR zawarł umowę w sprawie współpracy w zakresie obsługi i rozliczania transakcji opłacanych kartami płatniczymi z X S.A. Zgodnie z umową, firma X S.A. przekazuje na rzecz MOSiR kwoty płatności uiszczone za pomocną kart płatniczych w ciągu 1 dnia roboczego liczonego od dnia roboczego następującego po dniu, w którym X S.A. otrzyma automatyczną informację o dokonanych transakcjach płatniczych.

Wnioskodawca dodatkowo wskazuje, iż automatycznie, codziennie o północy, zaprogramowany terminal płatniczy przesyła do X S.A. informację o przyjętych danego dnia transakcjach.

MOSiR nie ma możliwości swobodnego dysponowania środkami pieniężnymi wpłaconymi przez nabywców usługi w chwili ich wpływu na konto pośrednika, tj. X S.A. i nie może w dowolnym momencie dokonać wypłaty z konta pośrednika na swoje konto. Dopiero w momencie wpływu ww. płatności na rachunek bankowy MOSiR może on rzeczywiście dysponować otrzymanymi środkami.

Niniejszy wniosek dotyczy płatności kartą płatniczą przez nabywcę przed wykonaniem usługi noclegowej, co do której obowiązek podatkowy powstaje na zasadach ogólnych.

Nabywca dokonuje płatności kartą płatniczą od razu w momencie zameldowania, co wynika z wydruku potwierdzenia transakcji. Zatem w dniu, w którym dokonał płatności środki zgromadzone na jego rachunku bankowym pomniejszają się, bądź zostają zablokowane, w konsekwencji czego nabywca nie może już z nich korzystać. MOSiR jednak uiszczoną opłatę otrzymuje od firmy X S.A. na swój rachunek bankowy z kilkudniowym opóźnieniem.

Pytanie

W którym momencie MOSIR powinien rozpoznać obowiązek podatkowy w przypadku płatności kartą płatniczą za usługę noclegową przed jej wykonaniem?

Państwa stanowisko

MOSiR powinien rozpoznać obowiązek podatkowych w podatku od towarów i usług, w przypadku płatności kartą płatniczą za usługę noclegową przed jej wykonaniem, w momencie wydania przez MOSiR potwierdzenia dokonania płatności, które odbywa się chwilę po „przyłożeniu” karty płatniczej przez nabywcę do terminala płatniczego.

Uzasadnienie

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tj. Dz. U. z 2025 r., poz. 775 ze zm.), dalej: „UoVAT” - Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług […] podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 UoVAT - Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, należy rozumieć przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

Stosownie do treści art. 2 pkt 6 UoVAT - Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Zgodnie z treścią art. 8 ust. 1 UoVAT - Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1)przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;

2)zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;

3)świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów (art. 2 pkt 22 UoVAT).

Dostawa towarów i świadczenie usług na terytorium kraju, co do zasady podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT. Świadczenie usług na gruncie podatku VAT ma szersze znaczenie niż świadczenie usług w rozumieniu potocznym.

Stosownie do treści powołanych przepisów, każde świadczenie na rzecz osób fizycznych, osób prawnych lub jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 UoVAT, uznawane jest na gruncie ustawy za usługę. Zatem pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że UoVAT zalicza do grona usług każde świadczenie.

Według art. 19a ust. 1 UoVAT, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 1a, 1b, 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20, art. 21 ust. 1 i art. 138f.

Natomiast jak wynika z art. 19a ust. 8 pkt 1 i 2 UoVAT, jeżeli przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi otrzymano całość lub część zapłaty, w szczególności przedpłatę, zaliczkę, zadatek, ratę, wkład budowlany lub mieszkaniowy przed ustanowieniem spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą jej otrzymania w odniesieniu do otrzymanej kwoty, z wyjątkiem dostaw towarów, w stosunku do których obowiązek podatkowy powstaje w sposób, o którym mowa w ust. 1b; dostaw towarów i świadczenia usług, w stosunku do których obowiązek podatkowy powstaje w sposób, o którym mowa w ust. 5 pkt 4.

Z konstrukcji VAT wynika, że podatnik, który wykonuje czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, zobowiązany jest opodatkować daną czynność w momencie powstania obowiązku podatkowego. Powyższy przepis art. 19a ust. 1 UoVAT, formułuje zasadę ogólną, zgodnie z którą obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towaru bądź wykonania usługi co oznacza, że podatek staje się wymagalny w rozliczeniu za okres, w którym dokonana została dostawa towarów bądź świadczenie usług i powinien być rozliczony za ten okres. Jednakże, w sytuacji, gdy przed wykonaniem usługi podatnik otrzyma całość lub część zapłaty, obowiązek podatkowy powstanie z chwilą jej otrzymania w odniesieniu do otrzymanej kwoty.

MOSiR zawarł umowę w sprawie współpracy w zakresie obsługi i rozliczania transakcji opłacanych kartami płatniczymi z X S.A. Zgodnie z umową, firma X S.A. przekazuje na rzecz MOSiR kwoty płatności uiszczone za pomocną kart płatniczych w ciągu 1 dnia roboczego liczonego od dnia roboczego następującego po dniu, w którym X S.A. otrzyma automatyczną informację o dokonanych transakcjach płatniczych.

Wnioskodawca wskazuje także, że automatycznie, codziennie o północy, zaprogramowany terminal płatniczy przesyła do X S.A. informację o przyjętych danego dnia transakcjach. MOSiR nie ma możliwości swobodnego dysponowania środkami pieniężnymi wpłaconymi przez nabywców usługi w chwili ich wpływu na konto pośrednika, tj. X S.A. i nie może w dowolnym momencie dokonać wypłaty z konta pośrednika na swoje konto. Dopiero w momencie wpływu ww. płatności na rachunek bankowy MOSiR może on rzeczywiście dysponować otrzymanymi środkami.

Niemniej jednak za moment otrzymania środków pieniężnych z tytułu nabycia usługi noclegowej, opodatkowanej podatkiem VAT w okolicznościach niniejszej sprawy, należy uznać moment „przyłożenia” karty płatniczej przez nabywcę do terminala płatniczego. To właśnie w tym momencie, nabywca dokonał płatności za zakupione usługi noclegowe, nie ma tu znaczenia fakt, kiedy rzeczywiście wpłynęły one na rachunek bankowy MOSiR (uiszczone za pomocą karty płatniczej środki pieniężne). Dla nabywcy oraz dla MOSiR już w momencie przyłożenia karty płatniczej, a dokładniej w momencie wydania przez MOSiR potwierdzenia dokonania płatności (które odbywa się chwilę po „przyłożeniu” karty płatniczej do terminala płatniczego i obciążeniu rachunku bankowego nabywcy) dokonano płatności za usługę noclegową.

A zatem, jeżeli przed wykonaniem usługi jej nabywca dokona zapłaty za pomocą karty płatniczej, tj. uiści należne MOSiR środki pieniężne za pomocą terminala płatniczego, to moment powstania obowiązku podatkowego z tego tytułu nastąpi w dniu wydania przez MOSiR potwierdzenia dokonania płatności, które odbywa się chwilę po przyłożeniu karty do terminala płatniczego, zgodnie z zasadą wskazaną w art. 19a ust. 8 UoVAT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które Państwo przedstawili we wniosku w zakresie podatku od towarów i usług - jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2025 r., poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Natomiast art. 8 ust. 1 ustawy stanowi, że:

Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

a) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;

b) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;

c) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Definicja świadczenia usług ma charakter dopełniający definicję dostawy towarów i jest wyrazem realizacji powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług transakcji wykonywanych przez podatnika w ramach działalności gospodarczej.

Przez świadczenie usług należy zatem rozumieć każde zachowanie niebędące dostawą towarów i świadczone na rzecz innego podmiotu. Powołane przepisy wskazują, iż pojęcie świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres, gdyż nie obejmuje wyłącznie działań podatnika, lecz również zobowiązanie do powstrzymania się od dokonywania czynności lub do tolerowania czynności bądź sytuacji.

Z cytowanych wyżej przepisów wynika, że dostawa towarów i świadczenie usług, co do zasady, podlegają opodatkowaniu VAT wówczas, gdy są wykonywane odpłatnie. Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę.

Ponadto z konstrukcji podatku od towarów i usług wynika, że podatnik, który wykonuje czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, zobowiązany jest opodatkować daną czynność w momencie powstania obowiązku podatkowego.

Zgodnie z art. 19a ust. 1 ustawy:

Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 1a, 1b, 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20, art. 21 ust. 1 i art. 138f.

Powyższy przepis formułuje zasadę ogólną, zgodnie z którą obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towaru bądź wykonania usługi, co oznacza, że podatek staje się wymagalny w rozliczeniu za okres, w którym dokonana została dostawa towarów bądź świadczenie usług i powinien być rozliczony za ten okres.

Ponadto w myśl art. 19a ust. 8 ustawy:

Jeżeli przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi otrzymano całość lub część zapłaty, w szczególności przedpłatę, zaliczkę, zadatek, ratę, wkład budowlany lub mieszkaniowy przed ustanowieniem spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą jej otrzymania w odniesieniu do otrzymanej kwoty, z wyjątkiem:

1) dostaw towarów, w stosunku do których obowiązek podatkowy powstaje w sposób, o którym mowa w ust. 1b;

2) dostaw towarów i świadczenia usług, w stosunku do których obowiązek podatkowy powstaje w sposób, o którym mowa w ust. 5 pkt 4.

Należy zauważyć, że ustawodawca nie zamieścił w treści ustawy o podatku od towarów i usług definicji zaliczki, zadatku ani kaucji.

Zgodnie więc z definicją słownikową (http://sjp.pwn.pl), zaliczka to „część należności wpłacana lub wypłacana z góry na poczet tej należności”. Zadatek to „część należności wpłacana z góry jako gwarancja dotrzymania umowy”. Zatem, zaliczkę oraz zadatek wpłaca się na poczet przyszłej dostawy towarów lub przyszłego wykonania usługi przed faktyczną dostawą lub faktycznym wykonaniem usługi. Stosownie do powyższego, zaliczka, jak również zadatek jako zapłata na poczet przyszłej należności musi być powiązana z konkretną transakcją. Kaucja to natomiast „suma pieniężna złożona jako gwarancja dotrzymania zobowiązania”.

Aby zapłatę na poczet przyszłej należności uznać za zaliczkę musi ona być powiązana z konkretną transakcją, co zostało potwierdzone także przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE).

W wyroku z 21 lutego 2006 r. w sprawie C-419/02 BUPA Hospitals Ltd. i Goldsborough Developments Ltd. przeciwko Commisioners of Customs & Excise, TSUE stwierdził, że w zakresie art. 10 ust. 2 akapit drugi VI Dyrektywy VAT (tj. Dyrektywy Rady z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (77/388/EWG)), nie mieści się przedpłata dokonana w kwocie ryczałtowej na towary wskazane w sposób ogólny w wykazie, który może zostać w każdej chwili zmieniony za porozumieniem nabywcy i sprzedawcy, z którego nabywca może ewentualnie wybrać towary, na podstawie umowy, którą może on w każdej chwili rozwiązać, odzyskując w całości niewykorzystaną przedpłatę. Należy wskazać, że art. 10 ust. 2 akapit drugi powyższej Dyrektywy stanowi, że w przypadku, gdy zapłata następuje przed wykonaniem dostawy towarów lub świadczenia usług, podatek staje się wymagalny w momencie otrzymania płatności i od jej wysokości.

W powyższym wyroku TSUE podkreślił, że „(...) w przypadku dokonania płatności zaliczkowej obowiązek podatkowy w podatku VAT powstaje zanim dostawa towarów lub świadczenie usług zostaną wykonane. Aby obowiązek podatkowy powstał w takiej sytuacji, wszelkie okoliczności mające znaczenie dla zaistnienia zdarzenia podatkowego, tzn. przyszła dostawa lub przyszłe świadczenie usług muszą już być znane, a zatem w szczególności, (...) w momencie dokonania takiej zapłaty, towary i usługi powinny być szczegółowo określone”.

W świetle powyższego, uznać należy, że przedpłata, zaliczka, zadatek podlegają opodatkowaniu VAT tylko wówczas, gdy stanowią część ceny (należności, zapłaty) za mające nastąpić w przyszłości skonkretyzowane świadczenia, czyli za określoną dostawę towaru lub określone świadczenie usług. Oznacza to, że VAT należny od ww. rodzajów otrzymywanych wpłat wystąpi tylko wówczas, kiedy w umowie lub w innych dokumentach (np. zamówieniu) zostanie wyraźnie skonkretyzowane, jakich przyszłych towarów bądź jakich przyszłych usług wpłata ma dotyczyć.

Należy wskazać, że powyższy wyrok TSUE zachowuje swoją aktualność na gruncie obecnie obowiązującej Dyrektywy Rady 2006/112/WE z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, ze zm.).

Zatem na podstawie powyższego wyroku TSUE można wysnuć wniosek, że aby zapłatę na poczet przyszłych transakcji uznać za zaliczkę, muszą zostać spełnione następujące przesłanki:

-zapłata musi zostać dokonana na poczet konkretnej transakcji, tj. przyszłe świadczenie powinno być określone co do rodzaju w sposób jednoznaczny (określone powinny być cechy identyfikujące rodzaj towaru bądź usługi),

-konkretyzacja przyszłego świadczenia powinna być wystarczająco dokładna dla określenia zasad opodatkowania świadczenia, tj. w szczególności należy móc określić miejsce świadczenia i stawkę opodatkowania,

-w momencie dokonania zaliczki strony nie mają intencji zmiany świadczenia w przyszłości.

Z opisu sprawy wynika, że Miasto posiada budynek hotelu, który oddało w trwały zarząd MOSiR. MOSiR na rzecz różnego rodzaju podmiotów (m.in. osoby fizyczne, podmioty gospodarcze) świadczy w ww. budynku m.in. usługi noclegowe. Bardzo często nabywcy usługi noclegowej uiszczają należną opłatę „z góry” przed jej wykonaniem za pomocą kart płatniczych przy użyciu terminala płatniczego.

Państwa wątpliwości dotyczą kwestii, w którym momencie MOSIR powinien rozpoznać obowiązek podatkowy w przypadku płatności kartą płatniczą za usługę noclegową przed jej wykonaniem.

W odniesieniu do powyższych wątpliwości należy ustalić, czy wpłaty uiszczane przez klientów MOSiR stanowią zaliczkę/zadatek na poczet świadczonych usług.

Jak Państwo wyjaśnili MOSiR świadczy w budynku hotelowym usługi noclegowe na rzecz różnego rodzaju podmiotów (m.in. osoby fizyczne, podmioty gospodarcze). Bardzo często nabywcy usługi noclegowej uiszczają należną opłatę „z góry” przed jej wykonaniem.

Zatem należy uznać, że w przedstawionych okolicznościach uiszczona opłata przez klienta stanowi zaliczkę, o której mowa w art. 19a ust. 8 ustawy, ponieważ w momencie jej otrzymania mają Państwo możliwość przypisania tej opłaty do skonkretyzowanego zamówienia, tj. do usługi noclegowej, co oznacza, że ww. opłaty są powiązane z konkretną usługą, tym samym stanowią zaliczkę na poczet wymienionej usługi.

Ponadto jak wynika z opisu sprawy bardzo często nabywcy usługi noclegowej uiszczają należną opłatę za pomocą kart płatniczych przy użyciu terminala płatniczego.

Odnosząc się do powyższej formy płatności należy wyjaśnić, że kwestia otrzymania zapłaty nie została zdefiniowana w ustawie o VAT.

W takim przypadku należy dokonać oceny literalnego brzmienia tego przepisu (art. 19a ust. 8 „jeżeli przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi otrzymano całość lub część zapłaty”), który wyraźnie wskazuje na zapłatę, która została otrzymana.

Zatem należy brać pod uwagę praktyczne aspekty związane z zapłatą kartą płatniczą i zasadne okazuje się przyjęcie, że zapłata została zrealizowana podczas pomyślnej autoryzacji płatności rozumianej jako sytuacja, w której płatnik wyraził zgodę na wykonanie transakcji płatniczej w sposób przewidziany w umowie między płatnikiem a jego dostawcą (usługodawcą).

Należy wskazać, że cały schemat płatniczy, a więc zbiór zasad m.in. akceptowania instrumentów płatniczych i przetwarzania transakcji płatniczych wykonywanych przy użyciu instrumentów płatniczych reguluje ustawa z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych (t.j. Dz. U. z 2025, poz. 611 ze zm.). Przepisy tej ustawy (art. 2 pkt 24a ustawy o usługach płatniczych), zakładają dużą złożoność samego procesu przetwarzania transakcji płatniczych.

Transakcja płatnicza, od strony technicznej, powinna być rozumiana bowiem, jako czynność o charakterze technicznym i operacyjnym wykonywana w celu przeprowadzenia transakcji płatniczej, w szczególności obejmujące: inicjację transakcji (w tym uwierzytelnienie instrumentu płatniczego lub użytkownika tego instrumentu), sprawdzenie danych umożliwiających przeprowadzenie transakcji (w tym dostępności środków, możliwości dokonania transakcji przy użyciu instrumentu płatniczego oraz dostępności systemu łączności między dostawcami usług płatniczych) oraz obsługę przesyłanych komunikatów w celu transferu środków pieniężnych (art. 2 pkt 24a ustawy o usługach płatniczych).

Pomimo kilku poziomów związanych z przeprowadzeniem transakcji płatniczej – należy uznać, że płatność kartą poprzez pomyślną autoryzację płatności uzyskaną podczas dokonywania płatności należy zrównać z pojęciem „otrzymania zapłaty” przez sprzedawcę.

Tym samym należy uznać płatność dokonaną za pośrednictwem karty płatniczej przez terminal za zrównane z zapłatą gotówką. W takich okolicznościach - moment zapłaty należy rozumieć jako moment łącznego użycia karty płatniczej, autoryzacji płatności i uzyskania zgody na płatność – które to czynności odbywają się w tym samym czasie podczas dokonywania zapłaty.

Zatem skoro obowiązek podatkowy powstaje z chwilą otrzymania zapłaty (przekazania gotówki np. przed wydaniem towaru/usługi), również w przypadku pomyślnej autoryzacji płatności w terminalu płatniczym powoduje, że w stosunku do otrzymanej zapłaty za pomocą karty płatniczej powstaje obowiązek podatkowy.

Z uwagi na powyższe, należy stwierdzić, że obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług z tytułu przedmiotowej transakcji tj. z tytułu dokonania „z góry” opłaty przez klienta za pomocą karty płatniczej na poczet wykonania usługi noclegowej powstanie zgodnie z art. 19a ust. 8 ustawy, czyli z chwilą użycia karty płatniczej.

Wobec powyższego Państwa stanowisko jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia,

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym. Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Pełna weryfikacja przedstawionych we wniosku okoliczności możliwa jest jedynie w toku postępowania podatkowego lub kontrolnego, prowadzonego przez uprawnione do tego organy, będącego poza zakresem instytucji interpretacji indywidualnej. Postępowanie w sprawie dotyczącej wydania interpretacji indywidualnej jest postępowaniem szczególnym, mającym charakter uproszczony, odrębny od postępowania podatkowego, uregulowanego w dziale IV Ordynacji podatkowej. Wydając bowiem interpretację indywidualną Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej przedstawia jedynie pogląd dotyczący wykładni treści analizowanych przepisów i sposobu ich zastosowania w odniesieniu do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego (którego elementy przyjmuje, jako podstawę rozstrzygnięcia bez weryfikacji).

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwo sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo wnieść skargę na tę interpretację indywidualną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”.

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

-w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

-w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.