Interpretacja indywidualna z dnia 22 stycznia 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0111-KDWB.4010.199.2025.2.AW

Interpretacja indywidualna – stanowisko w części prawidłowe, a w części nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, żePaństwastanowiskowsprawieocenyskutkówpodatkowychopisanegostanufaktycznegow podatku dochodowym od osób prawnych jest w części prawidłowe, a w części nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 listopada 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 27 listopada 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej.

Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 8 stycznia 2025 r. (data wpływu 15 stycznia 2025 r.), przesłanym przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w (…).

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Spółdzielnia Mieszkaniowa prowadzi działalność zgodnie z ustawą o spółdzielniach mieszkaniowych.

Spółdzielnia uzyskuje:

1.dochody zwolnione z opodatkowania CIT - z gospodarki zasobami mieszkaniowymi (GZM), zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o CIT,

2.dochody opodatkowane podatkiem CIT, w szczególności:

- dochody z najmu lokali użytkowych,

- dochody ze sprzedaży energii cieplnej odbiorcom zewnętrznym lub związanym z działalnością opodatkowaną.

W skład GZM wchodzą m.in.: budynki mieszkalne, garaże, piwnice i inne elementy infrastruktury służące zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych.

W skład mienia przeznaczonego do wspólnego korzystania wchodzą: drogi wewnętrzne, stacje transformatorowe, place zabaw, tereny zielone, chodniki, parkingi, przejścia, boiska, wymiennik ciepła, biuro administracji, kotłownia, pomieszczenia gospodarcze i śmietniki.

Spółdzielnia ponosi koszty ogólne, w szczególności:

- wynagrodzenia administracji,

- składki ZUS,

- świadczenia pracownicze,

- odpisy na ZFŚS,

- amortyzacja środków trwałych,

- energia elektryczna,

- pozostałe koszty administracyjno-zarządcze (paliwo, ogłoszenia, opłaty bankowe, usługi telekomunikacyjne itd.).

Koszty te nie mogą być przypisane bezpośrednio wyłącznie do działalności GZM, działalności opodatkowanej lub mienia wspólnego.

Spółdzielnia zamierza przyjąć system alokacji kosztów ogólnych polegający na tym, że:

- koszty bezpośrednie przypisuje się do odpowiednich rodzajów działalności (GZM, działalność opodatkowana, mienie wspólne),

- koszty ogólne dzieli się proporcją wynikającą z udziału kosztów bezpośrednich poszczególnych obszarów działalności (tj. GZM, działalność opodatkowana, mienie wspólne) w ogólnej sumie tych kosztów.

Zdaniem Spółdzielni taki klucz najlepiej odzwierciedla rzeczywisty związek kosztów ogólnych z działalnością generującą przychody lub z celami statutowymi, o których mowa w ustawie CIT i ustawie o spółdzielniach mieszkaniowych.

Spółdzielnia Mieszkaniowa na podstawie umowy użyczenia zawartej z Urzędem Miasta otrzymała nieodpłatnie grunt komunalny na okres 8 lat i 8 miesięcy. Teren ten będzie wykorzystywany wyłącznie przez mieszkańców Spółdzielni do składowania odpadów komunalnych.

Grunt ten nie będzie wykorzystywany do celów komercyjnych ani odpłatnie udostępniany osobom trzecim. Dostęp do niego mają wyłącznie mieszkańcy zasobów mieszkaniowych spółdzielni.

Spółdzielnia nie będzie osiągała przychodów z tytułu korzystania z tego gruntu, stanowi on jedynie element obsługi gospodarki odpadami komunalnymi z nieruchomości mieszkalnych.

Pytania

1. Czy w świetle art. 15 ust. 1 oraz art. 15 ust. 2-2b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, w związku z art. 1, art. 4 i art. 6 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych, prawidłowe jest przyjęcie przez Spółdzielnię metody alokacji kosztów ogólnych polegającej na podziale tych kosztów pomiędzy gospodarkę zasobami mieszkaniowymi (GZM), działalność opodatkowaną oraz mienie przeznaczone do wspólnego korzystania - według proporcji ustalonej na podstawie udziału kosztów bezpośrednich danego rodzaju działalności w sumie kosztów bezpośrednich wszystkich obszarów działalności Spółdzielni - jako metody zapewniającej ustalenie kosztów podatkowych zgodnie z art. 15 ustawy CIT?

2. Czy w przedstawionym stanie faktycznym, nieodpłatne użyczenie gruntu przez Urząd Miasta na potrzeby odpadów komunalnych mieszkańców zasobów mieszkaniowych Spółdzielni Mieszkaniowej powoduje powstanie przychodu podatkowego w rozumieniu ustawy o CIT, a jeśli tak to czy przychód korzysta ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy CIT?

Państwa stanowisko w sprawie

Ad 1. Zdaniem Spółdzielni proponowana metoda podziału kosztów ogólnych jest prawidłowa, ponieważ:

1. Spełnia wymagania art. 15 ust. 1 ustawy CIT, zgodnie z którym koszt podatkowy musi pozostawać w związku z przychodem lub służyć zachowaniu albo zabezpieczeniu źródła przychodów. Zastosowanie proporcji opartej na udziałach kosztów bezpośrednich najwierniej odzwierciedla faktyczne obciążenie poszczególnych rodzajów działalności kosztami wspólnymi.

2. Jest zgodna z art. 15 ust. 2-2b ustawy CIT, wskazującymi, że w przypadku kosztów wspólnych podatnik powinien zastosować zasadę właściwej, racjonalnej i obiektywnej proporcji. Proporcja oparta na kosztach bezpośrednich jest powszechnie akceptowana w orzecznictwie oraz interpretacjach, jako metoda ekonomicznie uzasadniona.

3. Umożliwia prawidłowe wyodrębnienie dochodów zwolnionych z GZM, zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy CIT. Dzięki właściwej alokacji kosztów nie dochodzi do nieuzasadnionego zaniżania dochodu zwolnionego ani opodatkowanego.

4. Jest zgodna z ustawą o spółdzielniach mieszkaniowych, która nakłada obowiązek prowadzenia działalności w sposób oddzielający gospodarkę zasobami mieszkaniowymi od pozostałych form działalności.

5. Najbardziej odzwierciedla rzeczywisty charakter działalności Spółdzielni, ponieważ koszty bezpośrednie są bezpośrednio powiązane z intensywnością eksploatacji poszczególnych segmentów działalności, co czyni je miarodajną podstawą do określania udziału w kosztach ogólnych.

W konsekwencji Spółdzielnia stoi na stanowisku, że zastosowanie proporcji ustalonej na podstawie udziału kosztów bezpośrednich poszczególnych rodzajów działalności jest zgodne z ustawą o podatku dochodowym od osób prawnych i prawidłowo określa koszty podatkowe działalności opodatkowanej.

Ad 2. W ocenie Spółdzielni, korzystanie z gruntu komunalnego na podstawie nieodpłatnej umowy użyczenia, wyłącznie w celu składowania odpadów komunalnych mieszkańców, mieści się w zakresie działalności związanej z utrzymaniem zasobów mieszkaniowych.

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o CIT, wolne od podatku są dochody (przychody) spółdzielni mieszkaniowej z gospodarki zasobami mieszkaniowymi, jeśli są przeznaczone na cele związane z ich utrzymaniem.

Gospodarka odpadami komunalnymi wytwarzanymi przez mieszkańców jest elementem utrzymania zasobów mieszkaniowych, dlatego nawet jeśli uznać, że nieodpłatne użyczenie stanowi przychód z nieodpłatnego świadczenia (art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT), to przychód ten korzysta ze zwolnienia z opodatkowania.

W konsekwencji:

1.Spółdzielnia nie jest zobowiązana do wykazywania i opodatkowania tego przychodu.

2.Nie występuje obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób prawnych.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe, a w części nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytania przedstawione przez Państwa we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wyznaczają zakres przedmiotowy tego wniosku. W związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (Państwa zapytań). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego stanowiska, nieobjęte pytaniami, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm. dalej: „ustawa o CIT”)

Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Co do zasady, kosztem uzyskania przychodów są wszelkie wydatki poniesione przez podatnika, pod warunkiem istnienia związku między ich poniesieniem a możliwością osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów bądź zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, za wyjątkiem kosztów wprost wskazanych w negatywnym katalogu art. 16 ust. 1 ustawy o CIT. Ze względu na ogólny charakter definicji kosztów uzyskania przychodów wynikającej z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT wydatki ponoszone przez podatnika powinny każdorazowo podlegać indywidualnej analizie co do ich kwalifikacji prawnej, jako koszty uzyskania przychodów lub wydatki niestanowiące kosztów podatkowych.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o CIT:

Przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art. 24b, przedmiotem opodatkowania jest przychód.

Stosownie do art. 7 ust. 2 ustawy o CIT:

Dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art. 24a, art. 24b, art. 24ca, art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.

Jednocześnie należy zwrócić uwagę, że zgodnie z art. 7 ust. 3 pkt 1 i 3 ustawy o CIT:

Przy ustalaniu dochodu, o którym mowa w ust. 1 stanowiącego podstawę opodatkowania nie uwzględnia się:

- przychodów ze źródeł przychodów położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub za granicą, jeżeli dochody z tych źródeł nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym albo są wolne od podatku,

- kosztów uzyskania przychodów, o których mowa w pkt 1 i 2, przy czym w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2, prowadzących działalność poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład uwzględnia się koszty uzyskania przychodów wymienionych w art. 21, jeżeli przychody te zostały uwzględnione przez podatnika przy ustalaniu dochodu przypadającego na zagraniczny zakład.

Konstrukcja przepisu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT daje podatnikowi możliwość odliczenia dla celów podatkowych wszelkich kosztów (niewymienionych w art. 16 ww. ustawy), pod warunkiem, że wykaże istnienie związku przyczynowego pomiędzy ich poniesieniem a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością powstania przychodu. Dotyczy to zarówno takich wydatków, które bezpośrednio przekładają się na uzyskanie konkretnych przychodów, jak i tych, których nie można w taki sposób przypisać do określonych przychodów, ale są racjonalnie uzasadnione, jako zmierzające do ich osiągnięcia.

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o CIT:

Wolne od podatku są dochody spółdzielni mieszkaniowych, wspólnot mieszkaniowych, społecznych inicjatyw mieszkaniowych, towarzystw budownictwa społecznego, samorządowych jednostek organizacyjnych prowadzących działalność w zakresie gospodarki mieszkaniowej oraz społecznych agencji najmu, o których mowa w art. 22a ust. 1 ustawy z dnia 26 października 1995 r. o społecznych formach rozwoju mieszkalnictwa (Dz.U. z 2024 r. poz. 1440 i 1635 ), uzyskane z gospodarki zasobami mieszkaniowymi - w części przeznaczonej na cele związane z utrzymaniem tych zasobów, z wyłączeniem dochodów uzyskanych z innej działalności gospodarczej niż gospodarka zasobami mieszkaniowymi

Dodatkowo wskazać należy, że zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o CIT:

Podatnicy są obowiązani do prowadzenia ewidencji rachunkowej, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający określenie wysokości dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, a także do uwzględnienia w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych informacji niezbędnych do obliczenia wysokości odpisów amortyzacyjnych zgodnie z przepisami art. 16a-16m.

Przedmiotem Państwa wątpliwości sformułowanych w pytaniu nr 1 jest ustalenie czy prawidłowe jest przyjęcie przez Spółdzielnię metody alokacji kosztów ogólnych polegającej na podziale tych kosztów pomiędzy gospodarkę zasobami mieszkaniowymi (GZM), działalność opodatkowaną oraz mienie przeznaczone do wspólnego korzystania – według proporcji ustalonej na podstawie udziału kosztów bezpośrednich danego rodzaju działalności w sumie kosztów bezpośrednich wszystkich obszarów działalności Spółdzielni – jako metody zapewniającej ustalenie kosztów podatkowych zgodnie z art. 15 ustawy CIT.

Z uwagi na fakt, że Spółdzielnia uzyskuje dochody z gospodarki zasobami mieszkaniowymi (GZM) oraz dochody opodatkowane podatkiem CIT, to powinna prowadzić księgi rachunkowe w taki sposób, aby rozdzielić przychody z gospodarki zasobami mieszkaniowymi od przychodów z najmu lokali użytkowych i ze sprzedaży energii cieplnej odbiorcom zewnętrznym oraz odpowiednio przypadające na nie koszty. Pozwoli to na wyodrębnienie dochodów z działalności gospodarczej (podlegającej opodatkowaniu podatkiem dochodowym) i gospodarki zasobami mieszkaniowymi (zwolnionej od podatku dochodowego). Obowiązek taki wynika z przepisów podatkowych, które zobowiązują podatników do prowadzenia ewidencji rachunkowej w sposób zapewniający określenie wysokości dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku (na podstawie ww. art. 9 ust. 1 ustawy o CIT).

Jak wynika z art. 15 ust. 2 ustawy o CIT:

Jeżeli podatnik ponosi koszty uzyskania przychodów ze źródeł, z których dochody podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym, oraz koszty związane z przychodami ze źródeł, z których dochody nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym lub są zwolnione z podatku dochodowego, a nie jest możliwe przypisanie danych kosztów do źródła przychodów, koszty te ustala się w takim stosunku, w jakim pozostają osiągnięte w roku podatkowym przychody z tych źródeł w ogólnej kwocie przychodów. Przepis art. 7 ust. 3 pkt 3 stosuje się odpowiednio.

Zgodnie z art. 15 ust. 2a ustawy o CIT:

Zasadę, o której mowa w ust. 2, stosuje się również w przypadku, gdy podatnik ponosi koszty uzyskania przychodów ze źródeł, z których część dochodów nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym albo jest zwolniona z tego opodatkowania; w takim przypadku przepis art. 7 ust. 3 pkt 3 stosuje się odpowiednio.

Z powołanych przepisów wynika, że w sytuacji braku możliwości przypisania danych kosztów do poszczególnych źródeł przychodów, aby ustalić jaka część kosztów powinna obniżać dochód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym, podatnik powinien zastosować proporcję przychodów z tych źródeł do ogólnej sumy osiągniętych w danym roku przychodów.

Warunkiem niezbędnym do ustalenia wysokości kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 15 ust. 2 i 2a ustawy o CIT, jest łączne spełnienie następujących przesłanek:

• faktyczne poniesienie wydatków zaliczanych do kosztów uzyskania przychodów zarówno ze źródeł, z których dochód w części podlega opodatkowaniu, a w części jest zwolniony z opodatkowania;

• brak możliwości przyporządkowania wydatków stanowiących koszty uzyskania przychodów do dochodów opodatkowanych/zwolnionych z opodatkowania.

Zatem, sposób ustalenia wysokości kosztów uzyskania przychodów określony w art. 15 ust. 2 i 2a ustawy o CIT, ma zastosowanie tylko w sytuacji, gdy podatnik jednocześnie osiąga dochody ze źródeł, które w części podlegają opodatkowaniu oraz dochody, które nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych lub są z niego zwolnione i ponosi wydatki, zaliczane do kosztów uzyskania przychodu, których nie można przyporządkować do dochodów opodatkowanych/ zwolnionych z opodatkowania.

Poniesione wydatki związane z prowadzoną działalnością, w pierwszej kolejności należy ocenić na podstawie kryteriów określonych w art. 15 i art. 16 ustawy o CIT. Następnie wydatki, które mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodu, powinny zostać przyporządkowane do dochodów z działalności opodatkowanej i nieopodatkowanej (tj. niepodlegającej opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych albo zwolnionej z tego podatku). To przyporządkowanie winno nastąpić na podstawie właściwie sporządzonych dokumentów i prowadzonych ksiąg podatkowych. Dopiero, jeżeli nie jest możliwe ich bezpośrednie przyporządkowanie do poszczególnych rodzajów działalności, należy dokonać tego zgodnie z art. 15 ust. 2 i 2a ustawy o CIT.

Ustalenie wysokości kosztów uzyskania przychodów zgodnie z powołaną zasadą ma więc charakter szczególny i może mieć zastosowanie jedynie w stosunku do niektórych kosztów, np. dotyczących zarówno działalności zwolnionej, jak i działalności opodatkowanej, których obiektywnie nie można przyporządkować do dochodów zwolnionych od podatku i do dochodów podlegających opodatkowaniu.

Z opisu stanu faktycznego wynika, że Spółdzielnia uzyskuje dochody zwolnione z opodatkowania – z gospodarki zasobami mieszkaniowymi (GZM) oraz dochody opodatkowane, w szczególności dochody z najmu lokali użytkowych i dochody ze sprzedaży energii cieplnej odbiorcom zewnętrznym lub związanym z działalnością opodatkowaną. Spółdzielnia ponosi koszty ogólne, w szczególności wynagrodzenia administracji, składki ZUS, świadczenia pracownicze, odpisy na ZFŚS, amortyzacja środków trwałych, energia elektryczna, pozostałe koszty administracyjno-zarządcze (paliwo, ogłoszenia, opłaty bankowe, usługi telekomunikacyjne itd.). Koszty te nie mogą być przypisane bezpośrednio wyłącznie do przychodów zwolnionych lub opodatkowanych.

Wskazali Państwo, że zamierzają przyjąć system alokacji kosztów ogólnych polegający na tym, że koszty ogólne będą Państwo dzielić proporcją wynikającą z udziału kosztów bezpośrednich poszczególnych obszarów działalności (tj. GZM, działalność opodatkowana, mienie wspólne) w ogólnej sumie tych kosztów.

Należy zaznaczyć, że w celu alokacji kosztów wspólnych do dochodu opodatkowanego i zwolnionego podatnicy mogą stosować różne klucze alokacji jeżeli w istocie pozwalają one w sposób możliwie najbardziej zbliżony do rzeczywistości na podział tych kosztów.

Niemniej jednak zdaniem organu zaproponowana przez Państwa metoda alokacji kosztów ogólnych nie zasługuje na aprobatę, ponieważ nie wskazali Państwo żadnych argumentów, które by potwierdzały, że taki podział pozwoli na przypisanie kosztów ogólnych do danego rodzaju działalności w sposób najbliższy rzeczywistości. Fakt, na który się Państwo powołują, że koszty bezpośrednie są bezpośrednio powiązane z intensywnością eksploatacji poszczególnych segmentów działalności, zdaniem organu nie powoduje, że udział kosztów bezpośrednich poszczególnych obszarów działalności (tj. GZM, działalność opodatkowana, mienie wspólne) w ogólnej sumie kosztów bezpośrednich staje się miarodajną podstawą do określania udziału w jaki należy przypisach koszty ogólne do poszczególnych działalności.

W związku z powyższym wskazane koszty z uwagi na fakt, że dotyczą zarówno przychodów, z których dochód podlega opodatkowaniu jak i przychodów, z których dochód na gruncie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych jest zwolniony z podatku dochodowego powinny zostać alokowane do działalności opodatkowanej i zwolnionej wg metody przewidzianej w art. 15 ust. 2 i ust. 2a cyt. ustawy.

Tym samym – w przypadku wydatków, które są związane zarówno z działalnością opodatkowaną jak i zwolnioną – koszty podatkowe należy rozliczać proporcjonalnie w takim stosunku, w jakim pozostaje wysokość przychodu podlegającego opodatkowaniu i zwolnionego z opodatkowania w ogólnej kwocie przychodów.

Dodatkowo wskazać również należy, że w myśl art. 16c ustawy o CIT:

Amortyzacji nie podlegają:

1)grunty i prawa wieczystego użytkowania gruntów,

2)budynki, lokale, budowle i urządzenia zaliczane do spółdzielczych zasobów mieszkaniowych lub służących działalności społeczno-wychowawczej prowadzonej przez spółdzielnie mieszkaniowe,

2a) budynki mieszkalne, lokale mieszkalne stanowiące odrębną nieruchomość, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego oraz prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,

3)dzieła sztuki i eksponaty muzealne,

4)wartość firmy, jeżeli wartość ta powstała w inny sposób niż określony w art. 16b ust. 2 pkt 2 i 2a,

5)składniki majątku, które nie są używane na skutek zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej na podstawie przepisów dotyczących zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej albo zaprzestania działalności, w której te składniki były używane; w tym przypadku składniki te nie podlegają amortyzacji od miesiąca następującego po miesiącu, w którym zawieszono albo zaprzestano tej działalności

- zwane odpowiednio środkami trwałymi lub wartościami niematerialnymi i prawnymi.

Jak wynika z powołanego przepisu budynki, lokale, budowle i urządzenia zaliczane do spółdzielczych zasobów mieszkaniowych lub służące działalności społeczno-wychowawczej prowadzonej przez spółdzielnie mieszkaniowe, jak również budynki i lokale mieszkalne nie podlegają amortyzacji. W konsekwencji, jeżeli przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wyłączają możliwość rozpoznania danego kosztu jako koszt uzyskania przychodów, to również nieuzasadnione jest przypisywanie tych kosztów do odpowiedniej kategorii przychodów – zwolnionych czy opodatkowanych.

Wobec powyższego, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest nieprawidłowe.

Państwa wątpliwość ujęta w pytaniu nr 2 dotyczy ustalenia czy nieodpłatne użyczenie gruntu przez Urząd Miasta na potrzeby składowania odpadów komunalnych mieszkańców zasobów mieszkaniowych Spółdzielni Mieszkaniowej powoduje powstanie przychodu podatkowego w rozumieniu ustawy o CIT, a jeśli tak to czy przychód korzysta ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy CIT.

Odnosząc się do powyższego należy wskazać, że ustawa o CIT nie zawiera legalnej definicji przychodu, a jedynie poprzez przykładowe wyliczenie wskazuje rodzaje podlegających opodatkowaniu przysporzeń majątkowych.

Przychodem są zatem wszelkie przysporzenia majątkowe o charakterze trwałym, których rzeczywiste otrzymanie, a w niektórych przypadkach jedynie sam fakt, że są należne, powoduje obowiązek zapłaty podatku dochodowego.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT:

Przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności wartość otrzymanych rzeczy lub praw, a także wartość innych świadczeń w naturze, w tym wartość rzeczy i praw otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie, a także wartość innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń, z wyjątkiem świadczeń związanych z używaniem środków trwałych otrzymanych przez samorządowe zakłady budżetowe i instytucje gospodarki budżetowej w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych oraz spółki użyteczności publicznej z wyłącznym udziałem jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków od Skarbu Państwa, jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków w nieodpłatny zarząd lub używanie.

W myśl art. 12 ust. 5 ustawy o CIT:

Wartość otrzymanych rzeczy lub praw, w tym otrzymanych nieodpłatnie, określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania, z zastrzeżeniem ust. 6b.

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika m.in., że Spółdzielnia Mieszkaniowa na podstawie umowy użyczenia zawartej z Urzędem Miasta otrzymała nieodpłatnie grunt komunalny na (...). Teren ten będzie wykorzystywany wyłącznie przez mieszkańców spółdzielni do składowania odpadów komunalnych. Grunt ten nie będzie wykorzystywany do celów komercyjnych ani odpłatnie udostępniany osobom trzecim. Dostęp do niego mają wyłącznie mieszkańcy zasobów mieszkaniowych spółdzielni. Spółdzielnia nie będzie osiągała przychodów z tytułu korzystania z tego gruntu, stanowi on jedynie element obsługi gospodarki odpadami komunalnymi z nieruchomości mieszkalnych.

Odnosząc powyższy opis sprawy do powołanych przepisów stwierdzić należy, że w związku z nieodpłatnym użyczeniem opisanego gruntu, po stronie Spółdzielni dojdzie do powstania przychodu na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT.

Rozważyć zatem należy, konieczność opodatkowania ww. przychodu.

Zgodnie z przywołanym wcześniej art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o CIT:

Wolne od podatku są dochody spółdzielni mieszkaniowych, wspólnot mieszkaniowych, społecznych inicjatyw mieszkaniowych, towarzystw budownictwa społecznego, samorządowych jednostek organizacyjnych prowadzących działalność w zakresie gospodarki mieszkaniowej oraz społecznych agencji najmu, o których mowa w art. 22a ust. 1 ustawy z dnia 26 października 1995 r. o społecznych formach rozwoju mieszkalnictwa (Dz.U. z 2024 r. poz. 1440 i 1635), uzyskane z gospodarki zasobami mieszkaniowymi - w części przeznaczonej na cele związane z utrzymaniem tych zasobów, z wyłączeniem dochodów uzyskanych z innej działalności gospodarczej niż gospodarka zasobami mieszkaniowymi.

Jak wynika z treści tego przepisu, aby dochód podmiotów, o których w nim mowa, korzystał ze zwolnienia przedmiotowego muszą być spełnione dwa warunki, a mianowicie:

- dochody muszą być uzyskane z gospodarki zasobami mieszkaniowymi,

- dochody te muszą być przeznaczone na utrzymanie zasobów mieszkaniowych.

Podkreślenia wymaga fakt, że oba te warunki muszą być spełnione łącznie.

Powyższe oznacza, że nie podlegają zwolnieniu dochody inne niż uzyskane z gospodarki zasobami mieszkaniowymi, niezależnie od ich przeznaczenia oraz dochody z gospodarki zasobami mieszkaniowymi, w części nieprzeznaczonej na utrzymanie tych zasobów.

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie zawierają definicji „gospodarki” i „zasobów mieszkaniowych”, zatem należy w tym zakresie zastosować wykładnię językową.

Z definicji zawartej w Słowniku języka polskiego (Wydawnictwo PWN) wynika, że pojęcie „gospodarki” nie ogranicza się tylko do zarządzania i dysponowania, ale obejmuje także całość mechanizmów i warunków działania podmiotów gospodarczych związanych z wytwarzaniem i podziałem dóbr i usług. „Zasób” zaś to m.in. pewna nagromadzona ilość czegoś. Natomiast pojęcie „mieszkanie” jest równoznaczne w swojej treści z pomieszczeniem, w którym się mieszka (vide: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN). Tak więc przymiotnik „mieszkaniowy”, określa rzeczy związane z mieszkaniem, odnoszące się do mieszkania. Zatem, termin zasoby mieszkaniowe dotyczy obiektów mieszkalnych, przeznaczonych do zaspokajania potrzeb mieszkaniowych.

Wobec powyższego, gospodarka zasobami mieszkaniowymi obejmuje zarządzanie i dysponowanie zgromadzonym zbiorem rzeczy, służących celom mieszkaniowym lub związanych z zamieszkiwaniem. Jej istota sprowadza się do działań służących prawidłowej eksploatacji tych zasobów i utrzymaniu substancji mieszkaniowej w stanie niepogorszonym.

Uwzględniając zakres tak rozumianego pojęcia „gospodarka” oraz pojęcia „zasoby mieszkaniowe”, uzasadnione jest twierdzenie, że przez gospodarkę zasobami mieszkaniowymi należy rozumieć całość działań mających na celu prawidłowe gospodarowanie substancją mieszkaniową znajdującą się w budynku mieszkalnym.

Wobec powyższego, przez „zasoby mieszkaniowe” należy rozumieć:

1) budynki mieszkalne wraz z wyposażeniem technicznym oraz przynależnymi do nich pomieszczeniami, w szczególności: dźwigi osobowe i towarowe, aparaty do wymiany ciepła, kotłownie i hydrofornie wbudowane, klatki schodowe, strychy, piwnice, komórki, garaże;

2)pomieszczenia znajdujące się w budynku mieszkalnym lub poza nim, związane z administrowaniem i zapewnieniem bezawaryjnego funkcjonowania osiedlowych budynków mieszkalnych, tj.: budynki (pomieszczenia) administracji osiedlowej, kotłownie i hydrofornie wolnostojące, osiedlowe warsztaty (zakłady) konserwacyjno-remontowe;

3) urządzenia i uzbrojenie terenów, na których znajdują się ww. budynki: zbiorniki, doły gnilne, szamba, rurociągi i przewody sieci wodociągowo-kanalizacyjnej, gazowej i ciepłowniczej, sieci elektroenergetyczne i telefoniczne, budowle inżynieryjne (studnie itp.), budowle komunikacyjne (np. drogi osiedlowe, ulice, chodniki), inne budowle i urządzenia związane z ukształtowaniem i zagospodarowaniem terenu, mające wpływ na prawidłowe funkcjonowanie osiedlowych budynków mieszkalnych (np. latarnie oświetleniowe, ogrodzenia);

4)grunty i prawa wieczystego użytkowania gruntów, na których posadowione są budynki mieszkalne (lub inne urządzenia zapewniające ich funkcjonowanie).

Wyliczone wyżej obiekty służą zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych i utrzymaniu zasobów mieszkaniowych.

Biorąc powyższe pod uwagę, skoro grunt komunalny, który został nieodpłatnie użyczony Spółdzielni, będzie wykorzystywany wyłącznie przez mieszkańców Spółdzielni do składowania odpadów komunalnych, to stwierdzić należy, że przychód z ww. tytułu pochodzi z gospodarki zasobami mieszkaniowymi. Przychód ten ma wpływ na wysokość dochodu osiągniętego z tej gospodarki, o którym mowa art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o CIT, a zatem korzysta ze zwolnienia od opodatkowania podatkiem od osób prawnych.

Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 w części dotyczącej braku obowiązku wykazywania tego przychodu jest nieprawidłowe, natomiast w pozostałej części jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.